*****สำหรับท่านที่จะเติมเหรียญสามารถ IB แจ้งมาที่ Facebook UpdatesNovel - นิยายแปล ได้เลยนะค่า****
ขนาดตัวอักษร

บทที่ 12 ยอดเยี่ยมเกินคำบรรยาย

 48 Views

บทที่ 12 ยอดเยี่ยมเกินคำบรรยาย

 

ดวงตาของราชาหมาป่าที่เต็มไปด้วยึวามดุร้ายและชั่วร้ายก็จ้องมองไปที่ เยี่ยซินเฉิน ในทันที เยี่ยซินเฉิน รู้สึกว่าวินาทีต่อไปราชาหมาป่าจะพยายามฉีกเนื้อของเขาออกจากกันอย่างรวดเร็วทันที

 

เขาพยายามถอยหลังมา 1 ก้าวและพยายามที่จะมอง เกาเก้อ โดยที่ไม่รู้ตัว แต่เขากังวลว่าจะเปิดเผยที่ซ่อนของ เกาเก้อให้ราชาหมาป่ารู้

เขาเลยต่อต้านตัวเองและกัดฟันแน่นพร้อมตะโกนออกมา

 

“ไอ้หมาหน้าโง่ มาหาพ่อแกนี้มา!”

 

เกาเก้อ รีบปิดใบหน้าของเขาทันทีเมื่อได้ยินแบบนั้น

 

เกิดอะไรขึ้นกับ IQ ของ เยี่ยซินเฉิน?

 

แต่ไม่คาดคิดว่า เซี่ยลู่ จะตะโกนใส่พวกเขาทันที

 

“เริ่มเลย! หมาป่าพวกนี้ประหลาดมาก! พวกมันกำลังแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ!”

 

เยี่ยซินเฉิน ตกใจมากและเขาก็หัวเราะออกมา เขาไม่รู้สึกประหม่าอีกต่อไป

 

เขาขว้างก้อนหินไปหาราชาหมาป่าอีกครั้ง

 

ราชาหมาป่าไม่สามารถทนได้อีกต่อไป

 

มันกระโดดเหมือนลูกศรและก้มหัวลง

 

อย่างไรก็ตามในขณะที่ราชาหมาป่ากำลังกระโดดขึ้นไปบนท้องฟ้า

หมาป่าตัวอื่นๆจึงเข้าไปพัวพันกับมนุษย์โดยตรง จากนั้นพวกมันก็ม้วนตัว 2 ครั้งก่อนที่จะตกลงบนพื้น

 

ต่อมาหมาป่าที่มีน้ำหนัก 300 หรือ 400 ปอนด์ก็ลอบผ่านตัว เกาเก้อ ไป เกาเก้อ จับมันล็อกเอาไว้ในอ้อมแขนของเขาทันที

 

ทันใดนั้นราชาหมาป่าก็อ้าปากและมันส่งกลิ่นเหม็นใส่บนใบหน้าของ เกาเก้อ เมือกที่ไหลออกมาจากปากตกลงลงมาซึ่งมันน่าขยะแขยงอย่างน่าเหลือเชื่อ

 

ในขณะนั้นเองมีดในมือของ เกาเก้อ ก็เปลี่ยนเป็นวงกลมแบบแปลกๆ จากนั้นก็แทงไปที่ท้องของราชาหมาป่า

 

เสียงร้องโหยหวนของราชาหมาป่าน่ากลัวมากจนอาจทำให้สัตว์ทุกตัว

ตัวสั่นด้วยความกลัว

 

เกาเก้อ ดึงมีดออกมาแล้วแทงมันลงไปอีกครั้ง ราชาหมาป่าเพลิงโกรธและดิ้นรนเพื่อระงับความเจ็บปวด มันกัดไปที่ เกาเก้อ อีกครั้ง

 

หลังจากเตะราชาหมาป่าออกไป เกาเก้อ ก็กระโดดขึ้นมาทันที

 

หมาป่าเพลิง 7 ตัวที่ยังต่อสู้กับเซี่ยลูก็ตระหนักถึงอันตรายที่พวกเขาต้องเผชิญ ดังนั้นพวกเขาจึงรีบไปหาราชาหมาป่า

 

“ไอ้พวกสัตว์ร้าย ลอยไปซะ!” เซี่ยหู่ตะโกน จากนั้นเธอก็คว้าหางหมาป่าและโยนมันขึ้นไปบนฟ้า

 

เกาเก้อ มองย้อนกลับไปและตระหนักถึงความยากลำบากล่วงหน้า

อีกครั้ง เขารีบพุ่งไปหาราชาหมาป่าโดยไม่ลังเลเพื่อที่จะฆ่ามัน

 

มีดในมือของเขานั้นแหลมคมราวกับมีดตัดเนย

 

เขาพุ่งไปหาราชาหมาป่าด้วยความเร็วสูงเขารู้สึกถึงกระแสพลังอุ่นๆที่พุ่งเข้ามา ตอนนี้พลังงานอันทรงพลังรวมอยู่ในแขนของเขาแล้ว

 

ตอนนี้ราชาหมาป่ากำลังมองดู เกาเก้อด้วยความหวาดกลัว

 

เห็นได้ชัดว่าสัญชาตญาณของสัตว์ร้ายทำให้มันรู้สึกถึงอันตราย

 

มันยืนขึ้นและพยายามที่จะหลบหนี แต่ทว่าแผลที่ท้องทำให้ร่างกายของมันเอียงเล็กน้อย

 

นี่ก็เพียงพอแล้วที่จะให้ เกาเก้อลงมือ

 

ด้วยมีดในมือของเขา เขากระโดดสูงขึ้นไปพุ่งไปอยู่ด้านหลังของราชาหมาป่าพร้อมแทงลงไปทันที

 

มันร้องโหยหวนด้วยความโกรธแค้นและหันกลับมาพยายามกัด เกาเก้อ

 

เกาเก้อ หัวเราะเยาะ “ตายซะ!” ในตอนนั้นเขาก็เหวี่ยงกำปั้นของเขาและโจมตีไปที่หัวของราชาหมาป่าเพลิง

 

กำปั้นของเขากระแทกหัวของมันจนแขนของ เกาเก้อ สั่นไหว

 

หลังจากนั้นร่างกายของราชาหมาป่าก็ลอยออกไปอีกแล้วก็ตกลงมาอย่างหนักบนพื้นดินตามด้วยอาการชักซ้ำๆ

 

เกาเก้อ กังวลว่ามันเป็นเพียงการแกล้งทำ ดังนั้นเขาจึงกระโดดขึ้นไปบนราชาหมาป่าด้วยความโกรธแค้น จากนั้นเขาก็แทงศพจนเลือดเต็มไปหมด

 

จนกระทั่งแขนของเขาไร้เรี่ยวแรงจนยกไม่ไหวเขาเลยหยุดและนอนลงอย่างช้าๆ

 

ทันใดนั้นก็มีหมาป่าเพลิงก็เข้ามาใกล้ๆและหยุดลง

 

พวกมันลังเลอยู่พักหนึ่งแล้วก็หนีไปในทิศทางที่แตกต่างกัน

 

ราชาหมาป่าตายไปแล้ว หมาป่าตัวอื่นก็ไม่กล้าที่จะต่อสู้โดยไม่มีผู้นำ

 

“พี่ใหญ่ พี่ยังสบายดีอยู่หรือเปล่า?” จริงๆแล้ว เยี่ยซินเฉิน ก็พยายามหยุดหมาป่าเพลิง แต่เขาอย่างเต็มที่ เยี่ยซินเฉิน ไม่เหมือน เกาเก้อ แม้ว่าเขาจะกินดอกไม้เทียนหลิงและแช่ในแม่น้ำหลิงเหอ แต่เขาก็ยังไม่สามารถควบคุมพลังที่ปรากฏในตัวของเขาได้

 

เกาเก้อ ส่ายหัวของเขาและส่งมีดของเขาไปที่ เยี่ยซินเฉิน

 

“ไปและเปิดท้องของราชาหมาป่า นายจะเจอไข่มุก” เขากล่าว

 

“ไข่มุก?” เยี่ยซินเฉิน ถามเสียงอ่อน

 

“อะไรกัน? รีบไปสิ!” เกาเก้อ ตะโกน

 

เยี่ยซินเฉิน คิดอะไรไม่ออก

 

ในขณะที่ เยี่ยซินเฉิน กำลังชำแหละแก่นหลักเซี่ยลู่ก็เดินเข้าไปใกล้

พวกเขา เธอลมหายใจไม่ออกและเสื้อผ้าถูกตัดจนเปิดเผยหลายจุดและ

มีเลือดอยู่บนตัวเธอแต่ไม่เยอะเท่าไร

 

“นายสบายดีไหม?” เซี่ยหลู่เดินไปหา เกาเก้อ แล้วมองไปรอบๆ

 

เกาเก้อ ส่ายศีรษะของเขา

 

“นายมาที่นี่ทำไม” ด้วยความอยากรู้อยากเห็นเซี่ยลู่มองไปที่ เกาเก้อ

 

“ก็แค่ท่องเที่ยว” เกาเก้อ ตอบโดยไม่ลังเล

 

“งั้นก็ไม่มีอะไร” เซี่ยลู่ ไม่ถามอะไรอีก “นายเดินไหวไหม นายต้องการให้ฉันพานายกลับหรือเปล่า”

 

เมื่อมองดูที่ร่างกายที่ยอดเยี่ยมของเซี่ยลู่ เกาเก้อก็อยากจะพยักหน้าเห็นด้วย แต่ เยี่ยซินเฉิน กลับมาพร้อมกับมือที่เต็มไปด้วยเลือดและกระเป๋าของเขายัดอะไรบ้างอย่างไว้

 

“พี่เดินไม่ได้แล้วเหรอ พี่ใหญ่? ไม่เป็นไร ผมพาพี่กลับเอง! ผู้หญิงคนนี้ไม่แข็งแรงเท่าไรหรอก” เยี่ยซินเฉิน กล่าวพร้อมกับอ้าปากกว้าง

 

เกาเก้อ พูดอะไรไม่ออกได้แต่เก็บความเศร้าโศกไว้ในใจ

 

โอ้ พระเจ้า!

 

ได้โปรดส่ง เยี่ยซินเฉิน ไปสู่สวรรค์จากสายฟ้าด้วยเถอะ!

 

จริงๆแล้ว เกาเก้อ ไม่ได้รับบาดเจ็บขณะต่อสู้กับราชาหมาป่าเขาแค่รู้สึกอ่อนแรงและตอนนี้พลังงานของเขาก็ค่อยๆฟื้นกลับมาแล้ว

 

“ไปหาผลไม้กันเถอะ” เกาเก้อ บอก

 

เยี่ยซินเฉิน รีบไปเก็บผลไม้และกลับมาหา เกาเก้อ อย่างไม่ลังเล

 

เกาเก้อ ยังสามารถดมกลิ่นหอมของมันได้หลังจากกินมัน ปากของเขาเต็มไปด้วยความเย็นชื่นใจน้ำผลไม้จากในผลไม้กระเด็นไปทั่ว

 

เขารู้สึกดีขึ้นมากหลังจากสัมผัสได้ถึงออร่ารอบตัวเขา

 

เซี่ยลู่นั่งลงใกล้ๆเธอเฝ้ามองพวกเขาตั้งแต่แรก

 

แล้วเธอก็ถามออกมา : “พวกนายมีแก่นแท้ของราชาหมาป่าใช่ไหม?”

 

เมื่อได้ยินคำพูดของเธอ เกาเก้อ ก็จ้องมองที่ เซี่ยลู่ อย่างตื่นตัว

 

เขาคิดว่าเธอไม่ได้สังเกตถึง เยี่ยซินเฉิน เท่าไร

 

ตอนนี้เขารู้ตัวแล้วว่าเขาประเมินเธอต่ำกว่าเกินไป ยังไงซะเธอก็คือ

เทพีสงครามแห่งยุทธภพ!

 

“ผ่อนคลายๆ พวกนายเพิ่งช่วยฉันและฉันก็ไม่ได้ไร้ยางอายขนาดนั้น แก่นแท้ของราชาหมาป่าเป็นของนาย อย่างไรก็ตามถ้านายไม่ใช่

ผู้ฝึกฝนและไม่รู้วิธีการใช้อย่ากินมันลงไปไม่เช่นนั้นจะเกิดสิ่งผิดปกติขึ้นกับนาย เมื่อนายออกจากที่นี่นายจะขายมันให้กับฉันก็ได้ ฉันรับประกันว่าเป็นราคาที่น่าพอใจมากๆเลยละ” เซี่ยลู่กล่าวพร้อมรอยยิ้ม

 

ในตอนนี้ เกาเก้อ ก็คิดว่ารอยยิ้มของเธอช่างน่าดึงดูดจนอาจทำให้ภูเขาน้ำแข็งละลายและดอกไม้เบ่งบานได้ในทันที

 

ทันใดนั้นก็มีคนบางคนตะโกนตลอดทาง

 

“เซี่ยลู่! เซี่ยลู่!”

 

ผู้ชายในชุดดำกำลังวิ่งเข้ามาหาพวกเขาอย่างเร่งรีบ

 

“เฮ้อออออออออ” เซี่ยลู่ ถอนหายใจหลังจากเห็นผู้ชายคนนั้นดูเหมือนว่า เธอลำบากใจที่เจอกับเขา

 

เกาเก้อ และ เยี่ยซินเฉิน มองดูกันอย่างประหลาดใจ

 

เพราะในความเป็นจริงแล้ว พวกเขาเพิ่งพบกับผู้ชายที่วิ่งมาหาพวกเขาที่ด้านล่างของภูเขา

 

โชคชะตานั้นช่างยอดเยี่ยมเกินคำบรรยาย!

 

อย่างไรก็ตาม เกาเก้อ ไม่ทราบว่าชะตากรรมแค่เล่นตลกผู้ชายคนนี้เดินเข้ามาหาพวกเขาและมองมาที่พวกเขา 2 คนราวกับว่าเป็นศัตรู

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top