ขนาดตัวอักษร

ตอนที่ 151: รับเงิน

 352 Views

อ้วนสูที่เฉินชิ่งพูดถึงก็ได้มาถึงหลังจากนั้นไม่นานนัก

 

เขาน่าจะอายุประมาณ 25 ปี เขาสวมแว่นตากรอบสีทอง หากไม่สนใจขนาดตัวของเขา เขาดูมีลักษณะท่าทางที่ค่อนข้างประณีตเลยทีเดียว

 

เหยินปาเชียนกะว่าอ้วนสูมีน้ำหนักประมาณ 110 กิโลกรัม ทุกครั้งที่เขาก้าวเท้า ตัวของเขาจะกระเพื่อม

 

“สวัสดีครับ สวัสดี คุณต้องเป็นเพื่อนของคุณชายเฉินแน่ ๆ เลยใช่มั้ยครับ เรียกผมว่าอ้วนสูก็ได้นะครับ” อ้วนสูพูดออกมาพร้อมกับจับมือของเหยินปาเชียน ช่วงที่อ้วนสูเข้าไปในอาคาร เขาจะถอดแว่นตาออกแล้วกวาดสายตามองดูห้อง

 

“ผมเหยินปาเชียนครับ” เหยินปาเชียนแนะนำตัวเอง

 

“โอ้ว คุณแปดหมื่นปี ช่างเป็นชื่อที่น่าเกรงขามอะไรอย่างนี้ ในสมัยโบราณ มีเพียงแค่เจ้าชายพระสวามีเท่านั้นที่จะมีชื่อแบบนี้นะครับ” อ้วนสูหัวเราะลั่นออกมา เขาทั้งเป็นกันเองและปากหวาน แต่ก็ไม่ได้น่ารังเกียจนัก

 

เมื่อเหยินปาเชียนได้ยินคำพูดเหล่านี้ จิตใจของเขาก็สั่นคลอนเล็กน้อย ยังไงซะ เขาก็จะได้เป็นเจ้าชายพระสวามีจริง ๆ ในไม่ช้า ใครทำให้พ่อคิดชื่อแบบนี้ให้เราเนี่ย ?

 

“หายากเลยนะที่คุณจะคิดถึงผมเวลาคุณมีสิ่งที่ดีเข้ามาในชีวิตคุณน่ะ” อ้วนสูตบไหล่ของเฉินชิ่งแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ดูเหมือนจะรู้สึกอึดอัด ทันใดนั้นเอง เฉินชิ่งก็ได้ดึงเก้าอี้อีกตัวมาให้เขา รวมเก้าอี้สองตัวเข้าด้วยกันแล้วนั่งลงบนเก้าอี้อย่างมั่นคง จากนั้นเขาก็ถอดแว่นตาออกแล้วเช็ดรอยที่รวมอยู่บนนั้น

 

“การแต่งงานของผมเป็นสิ่งที่ดีสินะ ? ผมจะต้องเชิญคุณมามอบของขวัญอย่างแน่นอน” เฉินชิ่งหัวเราะเบา ๆ ด้วยเช่นกัน

 

“นั่นก็เป็นสิ่งที่ต้องทำล่ะนะครับ”

 

“นายกำหนดวันรึยัง ?” เหยินปาเชียนหันกลับไปถามเฉินชิ่ง งานเลี้ยงที่เหยินปาเชียนเข้าร่วมก่อนหน้านี้มีไว้สำหรับการแต่งงานของเฉินชิ่งกับเจียงหนาน เขาไม่แน่ใจว่าพวกเขาได้กำหนดวันพิธีแต่งงานของพวกเขาแล้วหรือยัง

 

“วันที่ 1 เดือนพฤษภาคมปีหน้า เราจะบอกให้นายรู้ถึงนายจะไม่ได้ถามก็เถอะ” เฉินชิ่งตอบกลับมา

 

 

 

หลังจากคุยเล่นเรื่อยเปื่อยสั้น ๆ เฉินชิ่งก็พูดกับอ้วนสู “พี่เค้ามีของจะขายน่ะ มันบริสุทธิ์แต่พี่เค้าไม่สามารถหาผู้ซื้อได้ ลองดูสิ ถ้าซื้อได้ก็ซื้อไปเลย ไม่งั้นก็หาคนมาซื้อ พี่เค้าเป็นคนของพวกเรา อย่าปฏิบัติกับพี่เค้าเหมือนคนนอกล่ะ”

 

“ไม่ต้องห่วงครับ วางใจผมได้ พวกเราจะเป็นเพื่อนกันตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปครับ” อ้วนสูตบหน้าอกทันที

 

“ร้านเพชรพลอยสู ดำเนินกิจการโดยครอบครัวของเค้าน่ะ เค้ามีสายสัมพันธ์ที่บริสุทธิ์ในสายธุรกิจนี้” เฉินชิ่งแนะนำอ้วนสูให้กับเหยินปาเชียน

 

ร้านเพชรพลอยสูเป็นหนึ่งในร้านค้าเพชรพลอยที่ใหญ่ที่สุดในเมือง ร้านเพชรพลอยสูมีร้านค้าทั้งหมด 6 ร้านในเมืองนี้ มีร้านค้าอยู่นอกเมืองด้วยเช่นกัน ทำให้เป็นร้านค้าเพชรพลอยที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงทีเดียว

 

เหยินปาเชียนวางอัญมณีลงบนถาดหมุนแล้วพูดออกมา “ขอโทษที่รบกวนนะครับ”

 

อ้วนสูหมุนถาด แล้วอัญมณีก็โผล่มาตรงหน้าเขา หลังจากนั้นเขาก็หยิบเศษผ้าสีขาว แหนบ ถุงมือ และแว่นขยายออกจากกระเป๋าแล้ววางไว้บนโต๊ะทีละอย่าง จากนั้นเขาก็สวมถุงมือแล้ววางอัญมณีลงบนเศษผ้าแล้วตรวจดูอย่างละเอียดรอบคอบ

 

ในขณะที่อ้วนสูกำลังตรวจสอบอัญมณี เหยินปาเชียนและเฉินชิ่งก็รออยู่ข้างหนึ่ง เหยินปาเชียนยังไม่แน่ใจว่ามันเป็นอัญมณีชนิดใด ถึงแม้ว่าอัญมณีที่มอบให้จักรพรรดินีนั้นมีคุณภาพดี แต่ทว่า อัญมณีของโลกนั้นก็ยังแตกต่างจากของดาวโลกอยู่เล็กน้อย

 

ดังนั้นเหยินปาเชียนจึงไม่แปลกใจหากมีสิ่งผิดพลาด

 

อ้วนสูยังคงใบหน้าอันเคร่งขรึมและนิ่งเงียบไว้ในตอนที่เขาตรวจสอบอัญมณี หลังจากนั้นสักพัก เขาก็วางอัญมณีล้ำค่าทั้ง 5 ชิ้นไว้บนเศษผ้า จากนั้นเขาก็ถอดถุงมือออกแล้วเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก หลังจากนั้น เขาก็ยิ้มให้เหยินปาเชียนกับเฉินชิ่งแล้วพูดออกมา “ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรนะครับ นอกจากนี้ มันยังเป็นธรรมชาติและไม่เคยผ่านกระบวนการให้ความร้อนมาก่อน ถึงอย่างนั้นก็เถอะครับ ผมยังต้องพากลับไปตรวจสอบอีกครั้ง ยังไงอุปกรณ์ที่ผมมีตรงนี้น่ะง่ายและหยาบ คุณพี่เหยิน คุณพี่ต้องการขายใช่มั้ยครับ มันบริสุทธิ์รึเปล่าครับ ?”

 

“บริสุทธิ์แน่นอน มันตกทอดมาจากบรรพบุรุษน่ะ คงไม่มีปัญหาอะไรหรอก”

 

“ถ้างั้นก็เยี่ยมไปเลยครับ” อ้วนสูพูดออกมาพร้อมกับเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก

 

“คุณพี่เหยิน ถ้าคุณพี่ต้องการส่งไปที่ห้องประมูล ผมสามารถจัดการประเมินอย่างเป็นทางการให้ได้ครับ ถ้าคุณพี่ต้องการแลกเป็นเงินสด ราคาขายอาจต่ำกว่าราคาตลาดเล็กน้อยนะครับ ยังไงซะก็มีเรื่องของเงินจำนวนมากเข้ามาเกี่ยวข้อง ถึงแม้ว่าคุณพี่จะเป็นเพื่อนของผม แต่ผมก็ยังต้องคำนึงถึงตรงนี้ด้วยนะครับ” อ้วนสูพูดต่อ

 

“แลกเป็นเงินสด”

 

“ตกลงครับ ผมจะกลับมาหาคุณพี่หลังจากที่ผมเอากลับไปตรวจสอบอีกครั้งนะครับ”

 

“อ้วน คุณไม่มีราคาประมาณคร่าว ๆ หรอ ?” เฉินชิ่งถามออกมา

 

“ถึงแม้ว่าทับทิมทั้งสองชิ้นนี้จะไม่ใช่เลือดนกพิราบ แต่ก็มีสีแดงเข้มและมีความบริสุทธิ์สูงมาก ที่สำคัญกว่านั้น มันไม่เคยผ่านกระบวนการมาก่อน ในขณะเดียวกัน อัญมณีสามชิ้นนี้คือมรกต ทั้งสีและความเงาของมันใช้ได้เลย ถ้าผมจำไม่ผิด มันจะมีมูลค่าอย่างน้อยประมาณ 20 ล้านหยวน ผมยังต้องตรวจสอบมันอีกครั้งเพื่อยืนยันราคาขายครับ ไม่ใช่ว่าผมไม่ไว้วางใจคุณพี่เหยินนะครับ แต่ผมเกรงว่าผมอาจทำพลาดน่ะครับ ยังไงซะมันก็ยากที่จะไม่ทำพลาดเมื่อทำการตรวจสอบอัญมณี การพลาดเล็กน้อยจะทำให้เกิดปัญหาใหญโตครับ” อ้วนสูอธิบายเพิ่มเติมแล้วหัวเราะเบา ๆ

 

เหยินปาเชียนเก็บอัญมณีไว้ จากนั้นทั้งสามคนก็รับประทานอาหารร่วมกันและได้พูดคุยกัน ตลอดมื้ออาหาร อ้วนสูไม่ได้ถามเหยินปาเชียนเกี่ยวกับที่มาของอัญมณีเลย เนื่องจากเหยินปาเชียนได้บอกเขาแล้วว่าอัญมณีมาจากที่ไหน จึงไม่จำเป็นต้องถามเขาอีก

 

เฉินชิ่งพูดถึงเรื่องเกี่ยวกับครีมโคลนดำด้วย อุปกรณ์ห้องปฏิบัติการและกำลังคนได้เตรียมไว้พร้อมแล้ว เมล็ดเหล่านั้นก็ถูกเพาะด้วยเช่นกัน สิ่งที่พวกเขาต้องทำตอนนี้ก็คือรอผลลัพท์

 

มีเหตุผลอยู่สองข้อที่เฉินชิ่งพูดถึงเรื่องนี้ในตอนนี้ เหตุผลแรกคือ ช่วงนี้เหยินปาเชียนนั้นหาตัวเจอได้ยาก เหตุผลที่สองคือ เฉินชิ่งต้องการให้อ้วนสูรู้ว่าเหยินปาเชียนกำลังทำธุรกิจกับครอบครัวของตน

 

การทำเช่นนี้จะทำให้อ้วนสูรู้ว่าเหยินปาเชียนไม่ใช่คนที่จะล้อเล่นได้ การทำเช่นนี้สามารถช่วยให้เหยินปาเชียนรอดพ้นจากปัญหามากมายได้

 

หลังจากที่พวกเขารับประทานอาหารเสร็จแล้ว เหยินปาเชียนก็ส่งเฉินชิ่งกลับไปที่สำนักงานทนายความ จากนั้นก็ตามอ้วนสูไปที่ร้านเพชรพลอยสูที่ใหญ่ที่สุดในเมือง เหยินปาเชียนรอคอยตลอดบ่ายกว่าผลการตรวจสอบอัญมณีจะออกมาในที่สุด

 

อ้วนสูมองดูรายงานในมือของเขาแล้วบอกเหยินปาเชียน “คุณพี่เหยิน ถ้าอัญมณีเหล่านี้ถูกส่งไปที่ห้องประมูล มันสามารถประมูลได้มากกว่า 30 ล้านหยวนครับ เต็มที่ก็สามารถประมูลได้ในราคา 33 ล้านหยวน ถ้าคนสองคนหรือมากกว่านั้นจับตามอง ราคาประมูลก็จะสูงขึ้น ถึงยังไงก็เถอะ ถ้าคุณพี่ตัดสินใจขายมันให้ผม ผมสามารถเสนอให้คุณพี่ได้แค่ 25 ล้านหยวนครับ มันเยอะที่สุดที่ผมให้ได้แล้วครับ ยังไงซะก็ยังมีงานติดตามผลอีกมากที่ผมต้องทำ จะต้องใช้เวลาสองสามเดือนกว่าอัญมณีเหล่านี้จะถูกส่งไปประมูล ผมต้องอธิบายเหตุผลในการลงทุนเงินจำนวนมหาศาลและเวลามากมายขนาดนี้ไว้น่ะครับ”

 

“ไม่เป็นไร ขอบคุณนะ” เหยินปาเชียนพยักหน้า ราคาขายของอัญมณีสูงกว่าที่เขาคิดไว้มาก เขาไม่ได้สนใจความจริงที่ว่าอ้วนสูอาจจะได้รับผลกำไรมหาศาลจากการทำธุรกรรมนี้ ยังไงซะถ้าเขานำอัญมณีเหล่านี้ไปที่อื่น มันมีโอกาสมากที่เขาจะขายได้ถึง 30 ล้านหยวน

 

ต่อไป ก็จะต้องตกลงทำสัญญาประเมินราคากัน

 

 

 

ในตอนที่เหยินปาเชียนออกจากร้านไป บัญชีธนาคารของเขาก็มีเงินเพิ่มอีก 25 ล้านหยวน

 

ในส่วนของจี้หยกเหล่านั้น ในที่สุดเหยินปาเชียนก็เอามันไปให้อ้วนสูดูด้วย ถึงแม้ว่าจะมีคุณภาพดี แต่ก็ไม่ได้มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์มากนัก ดังนั้นมันจึงไม่มีค่าและสามารถขายได้เพียงไม่กี่แสนหยวนเท่านั้น ในอดีต มันเป็นเงินก้อนโตสำหรับเหยินปาเชียน อย่างไรก็ตาม ด้วยเงินที่เพิ่มมา 25 ล้านหยวนในบัญชีธนาคารของเหยินปาเชียน เขาจึงไม่รีบร้อนที่จะขายมัน

 

เมื่อออกจากร้าน เหยินปาเชียนก็โอนเงิน 2 ล้านหยวนให้กับครอบครัวของตนทันที ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงต่อมา ครอบครัวของตนก็โทรมาหา

 

เงิน 2 ล้านหยวนทำให้พ่อแม่ของเขาตกตะลึงเป็นอย่างมาก

 

“ทำไมแกถึงได้โอนเงินมากมายขนาดนี้มาให้พวกเราล่ะ ?”

 

“ช่วงนี้บริษัทผมทำงานได้ค่อนข้างดี แล้วตอนนี้ผมก็มีเงินเก็บแล้ว เอาเงินนี้ไปซื้อบ้านให้ว่านเหนียนแล้วก็ซื้อรถให้พ่อนะ” เหยินปาเชียนพูดแล้วหัวเราะออกมา

 

เมื่อได้ยินประโยคนี้ ถึงแม้ว่าพ่อกับแม่ของเหยินปาเชียนจะยังคงบ่นอยู่ พวกเขาก็มีความสุขมากที่ลูกชายของพวกเขากลับมาแล้ว

 

ในตอนที่เหยินปาเชียนวางสาย มันก็ค่อนข้างดึกแล้ว เหยินปาเชียนพบร้านอาหารเสียบไม้ เขาจึงรับประทานอาหารเย็นที่นั่น ยังไงซะมันก็ค่อนข้างนานแล้วตั้งแต่เขากินเนื้อเสียบไม้ครั้งล่าสุด เขาจึงอยากกิน

 

ในขณะที่รับประทานอาหารเย็น เขาก็คิดเกี่ยวกับสิ่งที่เขาควรทำในอนาคต

 

สิ่งสำคัญที่สุดของเขาในตอนนี้ก็คือ การจัดการเรื่องต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับการขุดเหมืองและการผลิตเหล็กกล้า

 

ถ้าหากเขาต้องการเริ่มการขุดเหมือง เขาจะต้องได้ระเบิดมาก่อน ระเบิดจะสามารถเกิดผลในการเพิ่มประสิทธิภาพการขุดในทันที

 

มิฉะนั้นแล้ว เขาก็จะต้องใช้สว่านไฟฟ้าหรืออุปกรณ์ขุด อย่างไรก็ตาม การขุดเจาะจะเชื่องช้ามาก

 

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม การที่เขาเตรียมระเบิดไว้ก่อนก็จะดีกว่า

 

เหยินปาเชียนเชื่อว่าชนเผ่าเหล่านั้นจะต้องประหลาดใจเมื่อได้เห็นระเบิด ยังไงซะพวกเขาก็ไม่เคยเห็นระเบิดมาก่อน

 

ในส่วนของอุปกรณ์การขุดเหมืองที่เหลือ เหยินปาเชียนคิดว่าตนสามารถจัดเตรียมทีหลังได้

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top