ขนาดตัวอักษร

ตอนที่ 146: ผู้อาวุโสใหญ่ ผู้อาวุโสน้อย

 320 Views

“ข้ายังไม่เห็นพระองค์เลย ไว้ข้าจะกลับมาทันทีที่มีข่าวขอรับ” หนึ่งในผู้อาวุโสพูดออกมาพร้อมกับขมวดคิ้ว มีผู้อาวุโสสองคนในบ้านพักข้าราชการที่นั่งหันหน้าเข้าหากัน

 

“ไอ้พ่อมดนั่นคงถูกฆ่าไปนานแล้วถ้าไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น ถ้าพระองค์ต้องเผชิญกับปัญหาอะไรล่ะก็ ผลที่ตามมาก็จะเป็นหายนะเลยทีเดียวขอรับ” ผู้อาวุโสน้อยเจ๋อโค่วไห่พูดออกมา

 

คนที่กำลังเผชิญหน้ากับเขาอยู่ คือผู้อาวุโสใหญ่ฉีชิง เขาหลับตาด้วยสีหน้ากังวลใจ

 

การที่จักรพรรดินีหายตัวไปนั้นเป็นเรื่องที่ร้ายแรงมาก

 

เมื่อเวลาผ่านไป ถึงแม้ว่าซินเจ๋อจะเก็บไว้เป็นความลับ แต่คนอื่นก็เริ่มเห็นอะไรบางอย่างผิดแปลกไปบ้างแล้ว

 

เมื่อตกค่ำ ผู้อาวุโสทั้งสองก็เข้ามาในพระราชวังด้วยกัน จากนั้นพวกเขาก็ตระหนักว่า อันที่จริงแล้วซินเจ๋อกล้าปิดบังเรื่องร้ายแรงขนาดนี้ไว้

 

ในตอนนี้ ฝ่ายตรวจสอบกำลังทำการค้นหาในเมืองเป็นวงกว้าง แม้แต่กองทัพฝ่ายซ้ายก็ได้เคลื่อนพลเพื่อค้นหานอกเขตแดนของเมืองหลานด้วย การดำเนินการครั้งใหญ่ขนาดนี้ ทำให้เกิดความคลางแคลงใจอย่างมาก อย่างน้อยที่สุดเรื่องนี้จะถูกเก็บเป็นความลับได้อีกวัน ถ้าหากจักรพรรดินียังไม่ถูกพบในตอนเที่ยงวันรุ่งขึ้น ทุกสิ่งทุกอย่างจะอยู่ในความโกลาหลครั้งใหญ่

 

“ข้าคิดว่าพวกเราแจ้งให้แม่ทัพใหญ่ผู้ช่วยแคว้นรับทราบไว้จะดีกว่าขอรับ” เจ๋อโค่วไห่แนะนำหลังจากที่คิดอยู่เป็นเวลานาน

 

“ยังไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้นหรอก พวกเราจะแจ้งให้แม่ทัพใหญ่ผู้ช่วยแคว้นรับทราบเพื่อเตรียมการถ้าจักรพรรดินียังไม่ถูกพบในตอนเที่ยงวันพรุ่งนี้” ฉีชิงถอนหายใจ

 

“ซินเจ๋อสมควรตายจริง ๆ อันที่จริงจักรพรรดินีได้หายตัวไปในพระราชวัง ตอนนั้นหล่อนก็ควรจะปกป้องพระองค์ แต่ถึงกระนั้นหล่อนก็ยังพยายามปกปิดเรื่องนี้ไว้ โธ่เว้ย ถ้าหากว่าหล่อนไม่ได้เป็นผู้บัญชาการทหารหลวงแห่งพระราชวังเพื่อการค้นหาล่ะก็ ข้าคงจะไล่หล่อนเข้าคุกทันที ถ้าหากว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับจักรพรรดินีล่ะก็ หล่อนจะต้องถูกประหารชีวิตต่อหน้าสาธารณชน” เจ๋อโค่วไห่พูดต่อ

 

แต่ฉีชิงยังคงนิ่งเงียบโดยที่หลับตาไว้

 

ในตอนนี้ คิ้วของเขาเกือบจะขมวดกันเป็นขนมเกลียวอยู่แล้ว ใบหน้าที่เหี่ยวย่นของเขาดูเหมือนจะแก่กว่า

 

ชายสองคนที่นั่งอยู่ตรงนั้นหันหน้าเข้าหากันตั้งแต่ดึกดื่นจนพระอาทิตย์ขึ้น

 

เจ๋อโค่วไห่ยืนขึ้นแล้วพูดออกมา “ผ่านไปคืนนึงแล้ว แต่ก็ยังไม่มีข่าวคราวเลย พวกเราควรเตรียมตัวกันดีกว่าขอรับ”

 

ฉีชิงซึ่งนั่งอยู่ตรงนั้นตลอดเวลาได้ลืมตาขึ้นมาทันที ดวงตาของเขาเปล่งประกาย” เจ้าวางแผนจะทำอะไรงั้นรึ ?”

 

เจ๋อโค่วไห่ลดศีรษะลงแล้วมองไปยังฉีชิง “ถ้าหากพวกเรายังไม่พบพระองค์ในวันนี้ล่ะก็ จะต้องมีใครบางคนสังเกตเห็นแน่นอน และอาจสร้างความปั่นป่วนขอรับ พวกเราต้องเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งนี้ขอรับ”

 

ฉีชิงมองมาที่เขาสักพักก่อนที่จะหลับตาอีกครั้ง

 

เจ๋อโค่วไห่ออกจากบ้านพักไป เขาขึ้นรถม้าแล้วส่งเสียงดังลั่น

 

พระองค์ทรงหายตัวไปตลอดทั้งวัน

 

ยิ่งไปกว่านั้น มันเกิดขึ้นในพระราชวังด้วย

 

เป็นไปได้ว่าพระองค์จะไม่กลับมาอีก

 

ถ้าหากยังไม่สามารถพบได้ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า พวกเราก็ควรจะเชิญคน ๆ นั้นกลับมา

 

 

 

ในปัจจุบัน ยังคงมีทหารหลวงสองสามนายคอยเฝ้าที่พระราชวังหย่างซิน

 

อากาศในห้องโถงพระราชวังบิดเบี้ยวในทันที แล้วคนสองคนก็ปรากฏตัวขึ้นโดยไม่คาดคิด

 

“นั่นใครน่ะ ? ฝ่าบาท !” ทหารหลวงเห็นคนสองคนปรากฎตัวในห้องโถงพระราชวัง ทันใดนั้นเอง พวกเขาก็คุกเข่าลงหนึ่งข้างด้วยความสุขล้นกับข่าวดีที่ไม่คาดคิด

 

แน่นอนว่าคนที่ปรากฎตัวในห้องโถงพระราชวังก็คือเหยินปาเชียนกับจักรพรรดินีนั่นเอง

 

เหยินปาเชียนสวมกางเกงกับเสื้อเชิ้ตลำลอง จักรพรรดินีสวมชุดสีแดง แต่เป็นชุดที่ดูแตกต่างออกไป

 

จักรพรรดินีปล่อยมือที่จับมือของเหยินปาเชียนไว้ นางหันไปรอบ ๆ เดินไปสองสามก้าวแล้วนั่งลงบนโซฟา “ตั้งแต่ที่ข้าออกไปเนี่ยนานแค่ไหนแล้ว ?” นางพูดออกมาด้วยเสียงอันเยือกเย็น

 

“ฝ่าบาท ตอนนี้ผ่านไป 20 ชั่วโมงแล้วขอรับ”

 

“มีอะไรเกิดขึ้นบ้าง ? ชิงยวนกับหงหลวนอยู่ไหน เรียกซินเจ๋อมาที่นี่ด้วย” หลังจากที่จักรพรรดินีพูดออกมา ทหารหลวงตรงชั้นล่างก็รับทราบแล้วทั้งสองคนก็รีบออกไป

 

ยามสองคนที่เหลืออยู่คอยบอกสิ่งที่พวกเขารู้

 

ตัวอย่างเช่น เรื่องที่ซินเจ๋อสั่งการให้ทหารหลวงทุกนายค้นหาในพระราชวัง ในขณะเดียวกัน เธอก็ปกปิดเรื่องนี้ไว้และสั่งให้ฝ่ายตรวจสอบทำการค้นหาในเมืองหลานเป็นวงกว้าง แต่ทว่า เนื่องจากมีการระดมพลเป็นจำนวนมาก จึงล่อให้ผู้อาวุโสสองคนรับรู้ถึงการที่จักรพรรดินีหายตัวไป พวกเขาจึงแจ้งให้กองทัพฝ่ายซ้ายค้นหานอกเขตเมือง อีกเรื่องคือชิงยวนกับหงหลวนถูกกักตัวไว้ด้านข้างห้องโถงพระราชวังโดยที่มีคนเฝ้าดูอยู่

 

สรุปก็คือ การที่จักรพรรดินีหายตัวไปเป็นวันนั้น ทำให้ผู้คนมากมายตื่นตระหนก

 

ยังไงซะ ด้วยสถานะของนาง ทุกการกระทำของนางก็เริ่มยุ่งเหยิงเล็กน้อย ไม่ต้องพูดถึงอะไรบางอย่าง อย่างเช่นการหายตัวไปของนาง

 

หลังจากนั้นไม่นาน ซินเจ๋อก็สวมหมวกเกราะกับชุดเกราะแล้วเดินก้าวยาวเข้ามาในห้องโถงพระราชวัง ตัวเธอนั้นเต็มไปด้วยความปีติยินดี “กราบถวายบังคมฝ่าบาท”

 

จักรพรรดินีพยักหน้า “เจ้าทำได้ดีทีเดียว บอกให้ผู้อาวุโสใหญ่กับผู้อาวุโสน้อยเข้ามาในพระราชวัง แล้วแจ้งให้กองทัพฝ่ายซ้ายและฝ่ายตรวจสอบรับทราบเพื่อหยุดการค้นหา เรียกเคอหย่งกับเหลยเย่มาหาข้า ส่วนพวกเจ้าที่เหลือออกไปได้”

 

“เจ้าค่ะฝ่าบาท กราบถวายบังคมลาเจ้าค่ะ” ซินเจ๋อและทหารหลวงอีกสองนายรับทราบแล้วก้าวออกไปยาว ๆ

 

หลังจากที่พวกเขาออกไป จักรพรรดินีก็มองเหยินปาเชียนแล้วพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนกว่าเดิม “เจ้าเองก็ด้วย ไปพักซะบ้าง อย่าหักโหมในการฝึกฝนนักล่ะ”

 

“กราบถวายบังคมลาขอรับฝ่าบาท” เหยินปาเชียนตอบกลับไป เขาหันกลับแล้วออกจากห้องโถงพระราชวังไป หลังจากที่เดินไปได้ไม่กี่ก้าว เขาก็เห็นชิงยวนกับหงหลวนหันมามองตนอย่างโหดเหี้ยม

 

เจ้าหายตัวไปกับพระองค์โดยไม่คาดคิด แล้วมันก็เกี่ยวข้องกับพวกเราทั้งคู่ด้วย

 

มันไม่ได้เป็นเรื่องที่คับข้องใจมากนัก แต่พวกเธอก็รู้สึกไม่พอใจต่อเหยินปาเชียน

 

ในทางตรงกันข้าม เหยินปาเชียนกลับไปที่สวนสัตว์ผิงเล่อด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่น เขาถอนหายใจทันทีที่เขากลับมาที่ห้องของตน

 

จักรพรรดินีนั้นอ่อนโยนกว่าเดิมมากในช่วงสองวันบนดาวโลก เหยินปาเชียนได้เห็นนางในสภาวะจิตใจต่าง ๆ เช่น ความอิจฉาริษยา ความกระวนกระวาย ความอยากรู้อยากเห็น เป็นต้น นางดูเหมือนจะเป็นคนธรรมดามากขึ้น แต่เมื่อนางกลับไปยังต้าเย่า นางก็หวนกลับไปเป็นจักรพรรดินีอันเป็นที่เคารพนับถืออย่างสูงดังเดิมอีกครั้ง

 

ในขณะที่เขาทำอาหารเช้าในห้องครัว จักรพรรดินีก็นั่งเหม่อลอยอยู่บนโซฟา นางสวมชุดสีแดง กินไอศกรีม แล้วดูข่าวในทีวี อันที่จริงสิ่งที่เหยินปาเชียนจินตนาการถึงจักรพรรดินีนั้นเป็นเรื่องจริง

 

ในทางกลับกัน จักรพรรดินีที่เยือกเย็นและสง่างามผู้นี้มักทำให้เขารู้สึกกดดันอย่างมากเสมอมา

 

เหยินปาเชียนลบความคิดดังกล่าวออกไปจากหัว เขาประมาณเวลาสำหรับการกลับไปครั้งต่อไป เป็นเวลา 2 วันครึ่งบนดาวโลก และเป็นเวลาที่นี่ 20 ชั่วโมง

 

เหยินปาเชียนตั้งใจที่จะพยายามและไม่เริ่มต้นการกลับไปด้วยตนเองในครั้งต่อไป เขาต้องการค้นหาว่าเขาสามารถอยู่ในโลกนี้ได้นานแค่ไหน

 

หลังจากที่นั่งอยู่บนเตียงได้ครู่หนึ่ง เหยินปาเชียนก็ลบความคิดที่กวนสมาธิออกไปจากหัว จากนั้นเขาก็จดจ่อไปกับ [การมโนภาพน้ำ] ของ [การมโนภาพหยูอี้] แล้วก็ปรากฏข้างทะเลสาบขึ้นอีกครั้ง

 

 

 

ผู้คนมากมายรู้เรื่องที่จักรพรรดินีหายตัวไป แต่ทว่า ส่วนใหญ่จะรู้เพียงแค่ว่าพระสวามีที่จักรพรรดินีได้เลือกนั้นก็หายตัวไปในพระราชวังในทันที การค้นหาวงกว้างนอกเขตเมืองโดยฝ่ายตรวจสอบได้หยุดหลังจากผ่านไป 1 วัน และมีรายงานว่าเขาถูกค้นพบแล้ว

 

ฉีชิงรู้สึกโล่งใจเมื่อได้ยินว่าจักรพรรดินีกลับมาแล้ว รอยย่นบนใบหน้าของเขาก็ได้หายไปด้วย

 

อย่างไรก็ตาม เจ๋อโค่วไห่รู้สึกกวนใจเป็นเวลานานเมื่อเขาได้ยินข่าว ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ไม่ได้พูดอะไรสักคำ และในที่สุดก็ได้เข้ามาในพระราชวังเพื่อหาผู้เข้าประชุมพร้อมกับจักรพรรดินี

 

ในตอนที่เขามาถึงประตูพระราชวัง เขาก็เห็นรถม้าของฉีชิงอยู่ตรงนั้นแล้ว

 

“พระองค์กลับมาแล้วขอรับ” ฉีชิงหัวเราะอย่างสุดซึ้งในขณะที่เขาพูดกับเจ๋อโค่วไห่

 

“นั่นเป็นข่าวที่ดีมาก ข้าเองก็รู้สึกโล่งใจมากขึ้นเช่นกัน” เจ๋อโค่วไห่หัวเราะด้วยเช่นกัน

 

ทั้งสองคนเข้าไปในพระราชวังเพื่อไปพบจักรพรรดินีด้วยกัน

 

“ข้าน้อยสงสัยว่าครั้งนี้ฝ่าบาทเสด็จไปที่ไหนขอรับ ?” ฉีชิงถามออกมาเมื่อเขาได้พบจักรพรรดินี

 

“ที่ที่น่าสนใจน่ะ” จักรพรรดินีตอบอย่างผิวเผิน ดาวโลกนั้นค่อนข้างน่าสนใจสำหรับนาง

 

วัฒนธรรม ความจอแจ และอาวุธที่ทรงพลังอย่างมากด้วย สิ่งเหล่านี้คือสิ่งต่าง ๆ จากดาวโลกที่ทิ้งความประทับใจอันลึกซึ้งที่สุดไว้ให้นาง

 

นางหวังว่าสักวันต้าเย่าจะสามารถเป็นเช่นนั้นได้

 

“ข้าน้อยมิอาจล่วงเกินที่อยู่ของฝ่าบาท แต่ข้าน้อยคิดว่าหากฝ่าบาทสามารถทูลให้พวกเราทราบโอกาสหน้าได้ก็จะดีกว่าขอรับ นอกจากนี้ การเดินทางคนเดียวนั้นไม่ดีนะขอรับ” ฉีชิงพูดออกมา

 

“เข้าใจแล้ว ไม่ต้องกังวลไปหรอก” จักรพรรดินีตอบกลับไปพร้อมกับโบกมือ

 

“เหตุผลที่ข้าเรียกพวกเจ้าทั้งสองมาก็เพื่อจะบอกว่าข้าสบายดี หากไม่มีอะไรแล้ว พวกเจ้าก็กลับไปได้”

 

“การที่ฝ่าบาทหายตัวไปในครั้งนี้ทำให้เกิดผลกระทบอย่างมากขอรับ มันทำให้ผู้คนมากมายในพระราชวังสับสนวุ่นวาย ก่อนหน้านี้เรื่องแบบนี้ก็ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนขอรับ

 

ข้าน้อยรู้สึกว่าเหยินปาเชียนได้ทำให้ฝ่าบาทหลงเสน่ห์ด้วยเวทมนตร์ ฝ่าบาท โปรดฆ่าชายคนนั้น แล้วเลือกคนอื่นมาเป็นพระสวามีของฝ่าบาทเถิดขอรับ”

 

เมื่อได้ยินคำพูดของเขาแล้ว จักรพรรดินีก็หรี่ตาทันที คล้ายคลึงกับดวงตาของนกฟีนิกซ์

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top