ขนาดตัวอักษร

จักรพรรดิ์เทพมังกร – บทที่ 10 : เดิมพัน (2)

 360 Views

[ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ]

 

บทที่ 10 : เดิมพัน (2)

เป็นไปตามที่ถังเมิ่งคาดการณ์ไว้.. เสียเจิ้นหยุนต้องการร่วมเดิมพันด้วย เขายิ้มอย่างสุภาพ พร้อมกับชี้นิ้วโป้งไปที่สนามโรงเรียน และพูดด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง “ในเมื่อคุณเซี่ยสนใจ.. ถ้างั้นก็วางเดิมพันได้เลย เจ้าอ้วนนั่นวิ่งไปได้ครึ่งรอบสนามแล้ว.. คุณเซี่ยจะเดิมพันกี่รอบดีไม่ทราบ?”

นักเรียนทุกคน.. ที่ได้วางเดิมพันไปแล้ว และที่กำลังจะวางเดิมพัน ต่างก็กลั้นหายใจ สายตาจับจ้องอยู่ที่เสียเจิ้นเหยิน เห็นได้ชัดเจนว่า.. ทุกคนต่างเชื่อมั่นในการตัดสินใจของเขา..

เสียเจิ้นเหยินไม่พูดอะไรออกมา แต่สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่หลิงหยุนที่ยังคงวิ่งอยู่ในสนาม เขาสังเกตุทุกย่างก้าว ทุกการเคลื่อนไหว การหายใจ และแม้กระทั่งสายตาของหลิงหยุน ราวกับว่ากำลังสังเกตุม้าแข่งในสนามแข่งม้า..

คิ้วของเสียเจิ้นเหยินขมวดเข้าหากันมากขึ้น เขาเริ่มงุนงง และรู้สึกขัดแย้งกับสิ่งที่เขาเห็น..

เมื่อถังเมิ่งเห็นเช่นนั้น.. เขาจึงพูดเหน็บแนมขึ้นมา “คุณเซี่ยครับ.. นี่ไม่ใช่สนามแข่งม้านะครับ? นั่งมองมาตั้งนานแล้ว ยังไม่วางเดิมพันอีก กลัวแพ้หรือยังไง? หลายคนรอวางเดิมพันอยู่นะครับ!!”

เมื่อได้ยินที่ถังเมิ่งพูด คิ้วของเสียเจิ้นเหยินก็คลายออกจากกัน.. พร้อมกับละสายตาจากหลิงหยุนที่ยังคงวิ่งช้าๆอยู่ในสนาม ใบหน้าของเขาบ่งบอกความรู้สึกบางอย่างที่ไม่อาจอธิบายได้ เมื่อพูดออกไปยิ้มๆ “ปีนี้.. ดูเหมือนม้าจะเก่งกว่าคนอีก เอาเป็นว่าฉันจะคิดซะว่ากำลังแทงม้า.. ฉันวางเดิมพัน 5000 สำหรับสี่รอบ!!”

“อะไรนะ?…”

“อะไรนะ! บ้าไปแล้ว.. นี่เสียเจิ้นเหยินจะพนันที่สี่รอบเลยเหรอ นั่นน่ะระยะทาง 1600 เมตรเชียวนะ แถมยังแบกกระสอบทรายอีก..!”

“พวกเราวางเดิมพันไปแล้วน่ะสิ.. เสียเจิ้นเหยินต้องทายถูกแน่ๆเลย ฉันวางเดิมพันไปแค่รอบเดียว ฉันต้องแพ้พนันแน่ๆ!!”

บรรดานักเรียนที่ล้อมรอบอยู่ต่างพากันตกใจ.. บางส่วนที่ไม่เชื่อว่าหลิงหยุนจะสามารถวิ่งได้ถึงสี่รอบ ต่างก็พากันชี้ให้ดูว่าเขากำลังใกล้จะหมดแรงแล้ว แต่บางส่วนก็ยังคงงุนงงกับความมั่นใจที่เสียเจิ้นเหยินมีให้กับหลิงหยุน..

ท่ามกลางผู้คน.. เฉิงเมี่ยนกำลังโกรธและตกใจอย่างมาก.. เพราะเธอเองเพิ่งจะวางเดิมพันไป 2000 หยวน พนันว่าหลิงหยุนวิ่งได้เพียงรอบเดียว แต่เสียเจิ้นเหยินกลับทายว่า หลิงหยุนจะวิ่งได้ถึงสี่รอบ.. นี่ไม่เท่ากับเป็นการตบหน้าเธองั้นเหรอ?

เธอไม่ได้กังวลเรื่องที่จะสูญเสียเงินเดิมพัน 2000 หยวนนั้น เธอเพียงแค่ห่วงเรื่องเสียหน้าต่อหน้าคนอื่นเท่านั้นเอง!

“หืมม.. สี่รอบงั้นเหรอ? 1600 เมตรเชียวนะ แล้วนั่นก็หมูอ้วน.. แค่วิ่งอย่างเดียวไม่ต้องแบกกระสอบได้ครบสามรอบ ก็นับว่าเป็นปาฏิหารย์แล้วล่ะ!” แม้ว่าเฉิงเมี่ยนจะรู้ดีว่า เสียเจิ้นเหยินไม่มีทางขุดหลุมฝังตัวเองแน่ แต่เธอก็ยังยากที่จะยอมรับได้..

เมื่อถังเมิ่งได้ยินเช่นนั้น.. ดวงตาของเขาถึงกับกระตุกด้วยความประหลาดใจ

ขึ้นชื่อว่าได้ฉายาเซียนพนันรุ่นเล็ก เขาคงจะไม่ตารีตาเหลือกรีบเปิดวางเดิมพันโดยที่ไม่ได้สังเกตุการณ์มาก่อนแน่ เขาได้สังเกตุท่าวิ่ง และท่าทางของหลิงหยุนอย่างใกล้ชิดมาก่อนแล้ว และเขาก็ทายไว้ว่าสี่รอบเช่นกัน!

แต่ถ้าปรากฏว่าหลิงหยุนวิ่งได้ห้ารอบ หรือมากกว่านั้น.. เขาก็จะเป็นผู้ชนะ และใครก็ตามที่เดิมพันที่สี่รอบ หรือต่ำกว่านั้นก็จะแพ้ไป แต่ผู้ที่จะวิ่งได้แบบนั้น ก็จะต้องเป็นผู้ที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นพิเศษ ถ้าไม่เช่นนั้น.. จะมีใครบ้างในโรงเรียน ที่จะสามารถวิ่งระยะทาง 2000 เมตร พร้อมกับแบกกระสอบทรายหนักยี่สิบห้ากิโลไปด้วยได้..?

แม้ว่าเสียเจิ้นเหยินจะทำให้เขาต้องเผชิญหน้ากับความกดดัน.. ถังเมิ่งยังคงตอบกลับไปด้วยท่าทีที่สงบนิ่ง “สายตาคุณเซี่ยแหลมคมมาก นี่แทง 5000 คงกะว่าจะเอาคืนให้มากกว่าที่เสียไปเมื่อคราวที่แล้วเลยหรือยังไง?”

เสียเจิ้นเหยินสังเกตุเห็นอาการกระวนกระวายของถังเมิ่ง ที่ปรากฏให้เห็นเพียงสั้นๆในช่วงเริ่มต้น เขาจึงยิ้มออกมาอย่างมั่นใจ “ก็ยุติธรรมดีแล้วไม่ใช่เหรอ? ครั้งที่แล้ว.. ฉันเสียให้นายไป 10000 หยวน และครั้งนี้.. ถ้าฉันชนะ ฉันก็ได้เพิ่มอีก 10000.. ว่าแต่นายจะให้ฉันจ่ายเงินสดเลยไม๊?”

ถังเมิ่งหัวเราะหึๆ “ไม่ต้องหรอก.. ผมเชื่อใจคุณ.. เฉาเล่ย.. จดไว้ด้วย เสียเจิ้นเหยินเดิมพัน 5000 หยวนที่สี่รอบ!”

“เรียบร้อย!” เฉาเล่ยผู้ช่วยตัวเล็กของถังเมิ่ง จัดการบันทึกลงไปในสมุดโน๊ต

ยังไม่ทันที่เฉาเล่ยจะจดเสร็จ ถังเมิ่งก็สูดลมหายใจเข้าลึก.. ก่อนจะตะโกนออกมา “มีใครอยากเดิมพันอีกไม๊?”

“ฉันเดิมพัน 1000 หยวนที่ห้าถึงสิบรอบ!” เกาเฉินเฉินเผยอริมฝีปากเพียงเล็กน้อย แต่น้ำเสียงกลับเต็มไปด้วยความมั่นใจ และเด็ดเดี่ยว

“อู้ววว..” เสียงอื้ออึงดังขึ้นกลางอากาศ และทุกคนต่างก็ยืนนิ่งเป็นหิน

“โอ้วว?! นี่มันอะไรกัน..” นักเรียนหลายคนต่างพากันนิ่งอึ้งขณะที่มองดูเกาเฉินเฉินอย่างไม่น่าเชื่อหูตัวเอง..!

แม้แต่เสียเจิ้นเหยินเองยังหน้าเสียเมื่อได้ยินเช่นนั้น เขาแทบไม่อยากเชื่อว่า ดาวโรงเรียนที่แสนเย็นชา และเข้าถึงยากคนนี้ จะมั่นใจในตัวหลิงหยุนมาก จนกล้าทำเรื่องน่าขันแบบนี้..

ท่ามกลางผู้คน.. ทั้งฉางหลิง และหนิงหลิงยู่ต่างก็รู้สึกช็อคมาก!

“เฉินเฉิน.. นี่เธอไม่สบายหรือยังไง? เธอไม่เห็นหลิงหยุนเหรอ ดูท่าเขาจะวิ่งไม่ถึงสองรอบด้วยซ้ำ ยังจะกล้าทายห้าอยู่คนเดียวอีก!” ฉางหลิงรีบกระตุกแขนเสื้อของเกาเฉินเฉิน และพยายามจะโน้มน้าวเธอให้เปลี่ยนใจ

นี่ถ้าไม่ได้อยู่ต่อหน้าผู้คน เธอก็อยากจะเอามืออังหน้าผากของเกาเฉินเฉินดูว่ามีไข้หรือเปล่า..

“เอาล่ะ! คุณเกา.. ดาวโรงเรียนแสนสวยอีกคน เดิมพัน 1000 หยวนที่ห้าถึงสิบรอบ! ถ้าชนะ.. เธอก็จะรับเงินกลับไป 5000 หยวน” ถังเมิ่งตีปีกเพราะมั่นใจว่าเขาต้องชนะอย่างแน่นอน..

นี่ไม่เกี่ยวกับเรื่องของเงินที่ถังเมิ่งจะได้.. แต่เป็นเพราะเขาจะได้มีโอกาสโอ้อวดในอนาคตต่างหาก หากเกาเฉินเฉินที่เป็นถึงดาวโรงเรียนแพ้พนันให้กับเขา.. ในที่สุด.. ฝันของเขาก็เป็นจริง

หนิงหลิงยู่มองเกาเฉินเฉินตาเป็นประกาย เธอกำลังคิดว่า.. ตัวเองหูฝาดไปหรือเปล่า!!

นี่เกาเฉินเฉินคิดว่าพี่ชายของเธอจะสามารถวิ่งได้ถึงห้ารอบเชียวเหรอ? หรือข่าวลือเรื่องเมื่อเช้าจะเป็นจริง..

ถังเมิ่งทำหัวเราะคิกคักกับลูกสมุนของเขา ขณะที่เฉาเล่ยก็บันทึกลงไปในสมุดโน๊ต ถังเมิ่งเองก็ไม่มีทีท่ากังวลเรื่องเงินกับเกาเฉินเฉินที่ยังไม่จ่าย หลังจากนั้นเขาก็ชี้ไปที่สนามโรงเรียน..

“ทุกคนดูเจ้าอ้วนนั่น.. ดูท่าเขาจะทุ่มเทแรงกายแรงใจทั้งหมดให้กับการวิ่งเลย แต่อีกไม่กี่นาทีก็ต้องเข้าเรียนแล้ว” ถังเมิ่งเหลือบตาขึ้นมองไปยังห้องเรียน จากนั้นก็เริ่มพูดต่อ.. “ถ้าทุกคนเชื่อใจเซียนพนันอย่างฉัน ฉันจะเป็นคนลงไปนั่งนับจำนวนรอบที่หลิงหยุนวิ่งได้ที่สนามเอง!!”

“พวกนายต้องกลับไปเรียนที่ห้องจนกว่าจะหมดคาบ.. แล้วฉันจะบอกกับทุกคนเองว่า หลิงหยุนวิ่งไปทั้งหมดกี่รอบ!”

“แต่ถ้าใครที่วางเดิมพันไว้แล้วกังวล.. ก็โดดเรียนไปนั่งนับกับฉันก็ได้!”

ขณะที่พูดประโยคนั้น.. สายตาของถังเมิ่งก็จับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของเสียเจิ้นเหยิน..

เสียเจิ้นเหยินยิ้มพร้อมกับส่ายหน้า.. เขาแสร้งทำเป็นใจกว้าง.. “ในโรงเรียนจิงฉู.. มีใครบ้างที่จะไม่เชื่อใจเซียนพนันอย่างถังเมิ่ง? นายนับได้เท่าไหร่ก็เท่านั้น ฉันไม่สนใจมานั่งนับรอบให้ใครบางคนหรอกนะ..”

หลังจากพูดจบ.. เขาก็ยิ้มและพยักหน้าไปทางเกาเฉินเฉินด้วยท่าทางที่ไม่สุภาพ ก่อนจะดึงมือเฉิงเมี่ยนเดินกลับไปยังห้องเรียน..

ก่อนที่ฝูงชนจะสลายตัว.. ถังเมิ่งก็ได้ยินเสียงตะโกนดังขึ้นมา..

“เดี๋ยวก่อน!”

เสียงตะโกนนั้น.. เรียกความสนใจจากบรรดานักเรียนที่ทำท่าจะเดินกลับขึ้นห้องเรียน ทุกคนต่างพากันหยุด และหันไปมองยังต้นเสียง..

พวกเขาต่างก็มองเห็นหนิงหลิงยู่กำลังยืนขมวดคิ้ว.. เธอเดินไปข้างหน้านิดหน่อย พร้อมกับมองถังเมิ่งด้วยดวงตาเป็นประกาย แล้วจึงพูดขึ้นว่า “ถังเมิ่ง.. ในเมื่อนายใช้พี่ชายของฉันมาเดิมพัน ฉันก็จะขอเดิมพันกับนายด้วย.. นายจะว่ายังไง?”

แม้ถังเมิ่งจะเป็นคนหยาบคาย และใจกล้า แต่เขาก็รู้สึกกระอักกระอ่วนไม่น้อย เมื่อน้องสาวของหลิงหยุนที่เขาใช้เป็นเกมเดิมพัน มาปรากฏตัวขึ้นต่อหน้า.. อีกทั้งเธอยังเป็นหญิงสาวที่หนึ่งในสี่อันธพาลแอบชอบอีกด้วย..

ถังเมิ่งรู้สึกผิดนิดหน่อย.. เขาจึงยิ้มเจื่อนๆและพูดขึ้นว่า “ฮ่า.. ฮ่า.. หนิงหลิงยู่ อย่าเข้าใจผิด ผมแค่เล่นสนุกๆเท่านั้นเอง..”

“ฉันไม่สนใจว่านายจะแค่เล่นสนุกหรือว่าอะไร!” สีหน้าของหนิงหลิงยู่ยังคงเคร่งขรึม ขณะที่หยิบเงิน 500 หยวนออกมาจากกระเป๋าเงิน และส่งให้กับถังเมิ่ง..

“ฟังให้ดีนะ.. นี่เงิน 500 หยวน และฉันขอเดิมพันกับนายว่า.. พี่ชายของฉันจะวิ่งได้มากกว่าสิบรอบ!” แววตาของหนิงหลิงยู่เต็มไปด้วยความโกรธ  แม้เธอจะรู้ดีว่า ตัวเองกำลังจะโยนเงินจำนวนนี้ทิ้ง แต่เธอก็ไม่สนใจ

ทุกคนที่ได้ยินถึงกับช็อคด้วยความตกใจ..

“เกินสิบรอบงั้นเหรอ? นั่น.. ไม่มีทางเป็นไปได้!”

“วิ่งแบกกระสอบทราย 25 กิโลเป็นระยะทาง 4000 เมตรนี่นะ? มีแต่ในนิยายแฟนตาซีเท่านั้นล่ะ..”

“ฉันคงจะเชื่อนะ.. ถ้าเป็นใครสักคนที่มาจากกองกำลังพิเศษ เห้.. แต่นี่เป็นหลิงหยุน..”

ที่ระเบียง.. เต็มไปด้วยนักเรียนที่พากันร้องอย่างตกใจ และวิพากษ์วิจารณ์กันเรื่องนี้..

“หนิงหลิงยู่..” ถังเม่อกระแอม.. ก่อนจะพูดต่อ “ผมจะบอกอะไรให้.. แม้พวกเราจะพนันกันสนุกๆ แต่ถ้าแพ้ ผมก็ไม่คืนเงินเดิมพันนะ เธอไม่ต้องทำแบบนี้เพราะโมโหก็ได้..” ถังเมิ่งรู้ดีว่า ครอบครัวของหนิงหลิงยู่นั้นค่อนข้างลำบาก เขาจึงไม่ยอมรับเงินของหนิงหลิงยู่ที่ยื่นให้ แต่กลับพยายามเกลี้ยกล่อมเธอให้เปลี่ยนใจ..

เสียเจิ้นเหยินพยายามแนะนำหนิงหลิงยู่อย่างอ่อนโยน “หนิงหลิงยู่.. พี่ชายของเธอไม่มีทางที่จะวิ่งได้มากกว่าสิบรอบหรอก อย่าเสียเงินฟรีๆเลย.. ถังเมิ่งเป็นคนชั่วช้า และโลภมาก เขาไม่มีทางคืนเงินเธอหรอก”

เสียเจิ้นเหยินช่างเป็นคนที่ขี้โกงจริงๆ.. ทางหนึ่งก็ปลอบหนิงหลิงยู่ อีกทางหนึ่งก็แอบด่าถังเมิ่ง..

เกาเฉินเฉินที่ยืนอยู่ข้างๆ เธอไม่ได้พูดอะไรออกมา แต่กลับแอบสังเกตุหนิงหลิงยู่อยู่เงียบๆ เธอมองหนิงหลิงยู่ตาเป็นประกาย และแอบชื่นชมในนิสัยที่กล้าหาญ และบ้าบิ่นของเธอ..

และจู่ๆ ก็มีเสียงปริศนาที่ฟังดูไม่เป็นมิตรนักดังขึ้นมา “เสียเจิ้นเหยิน.. วันนี้นายลืมกินยามาหรือไง? ถ้าเธออยากจะเสียเงินเพื่อพี่ชายของเธอ แล้วนายเกี่ยวอะไรด้วย? ให้ตายเถอะ.. ฉันเดิมพันไป 2000 ไม่เห็นนายเหลือบตามองสักนิด!!”

เจ้าของเสียงปริศนานั่นคือเฉิงเมี่ยน เธอหงุดหงิดเสียเจิ้นเหยินมาตั้งแต่แรกแล้ว เพราะเขาเอาแต่ปกป้อง และเข้าข้างหนิงหลิงยู่ ทั้งๆที่เฉิงเมี่ยนเป็นแฟนของเขา และดูจากอารมณ์ของเธอแล้ว เธอน่าจะมาถึงจุดที่ไม่สามารถทนได้อีกต่อไป

นี่ถ้าไม่คิดถึงเรื่องอิทธิพลของครอบครัวเสียเจิ้นเหยิน เธอคงจะกรีดร้องจนคอแตกไปแล้ว..

หนิงหลิงยู่ไม่สนใจคำพูดของเฉิงเมี่ยน.. เธอยัดเงิน 500 หยวนลงไปในมือของถังเมิ่ง และหันหลังวิ่งกลับไปที่ห้องเรียน

ถังเมิ่งแทบทรงตัวไม่อยู่ เมื่อเขาเห็นสายตาที่โกรธเกรี้ยว และเกลียดชังจากหญิงสาวที่เขาหลงรัก เขาโยนเงิน 500 หยวนให้กับเฉาเล่ยด้วยสีหน้าที่อ่านยากว่ารู้สึกอย่างไร พร้อมกับตะโกนออกมาด้วยเสียงคล้ายรำคาญว่า “แยกย้าย.. แยกย้ายได้แล้ว.. ฉันจะไปที่สนามแล้ว! ใครอยากไปด้วยก็ตามมา!”

พูดจบ.. เขาก็วิ่งฝ่าฝูงชนไปที่บันได

เขาต้องการไปดูให้เห็นกับตาว่าหลิงหยุนจะวิ่งได้ทั้งหมดกี่รอบ..

กริ๊ง!!

หลิงหยุนจะทนได้นานเท่าไหร่นะ? เขาจะวิ่งได้ทั้งหมดกี่รอบ?

ไม่เพียงพวกที่พนันไว้จะถามคำถามนี้.. แต่ดูเหมือนจะเป็นคำถามในใจของนักเรียนทุกๆคนในเวลานี้..

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top