ขนาดตัวอักษร

TQF:บทที่ 20 เปลี่ยน

 425 Views

TQF:บทที่ 20 เปลี่ยน
เฉิงเสี่ยวเสี่ยว ลุกขึ้นจากเตียงอย่างระมัดระวังและเดินออกจากบ้าน เธอใช้แสงจางๆของดวงจันทร์เดินไปข้างหน้าและค่อยๆปิดประตูเบาๆจากนั้นมุ่งไปยังท้องนาที่อยู่ด้านหลังของบ้าน
นางฟ้า หยูเฮง ปรากฏตัวออกมาจากมิติ เธอมองไปรอบๆและขมวดคิ้วอย่างไม่มีความสุข
“คุณหนู พลังวิญญาณภายนอกนั้นไม่ดีเท่ากับในมิติเลย”
“แน่นอน เราไม่สามารถเปรียบเทียบกันได้” เฉิงเสี่ยวเสี่ยว ยิ้ม เธอหยุดนิ่งและมองไปทางซ้ายและขวา จากนั้นหันไปถาม หยูเฮง ว่า
“ หยูเฮง เธอคิดว่าเราควรวางบ่อน้ำไว้ตรงไหนดี?”
“โอ้ เอาแบบนี้แล้วกัน…ที่ตรงนั้น..ข้าคิดว่าเราควรที่จะวางมันไว้ตรงกลาง!” หยูเฮง ชี้อย่างไม่ตั้งใจและพูดขึ้นว่า
“จำลอง!”
หลังจากเธอพูดเสร็จบ่อน้ำที่เป็นแบบจำลองของมิติก็ปรากฏตัวขึ้นทันที เฉิงเสี่ยวเสี่ยว ไม่ได้ตกใจเธอค่อนข้างชินกับเรื่องที่เกิดขึ้น เธอมองไปด้านหน้าและมองลงไปที่บ่อน้ำ เธอสามารถเห็นดวงจันทร์ที่ชัดเจนในบ่อน้ำได้
“ไม่ต้องกังวลไปคุณหนู ข้าสามารถจำลองไอเทมจะมิติได้ ข้ารับประกันว่าแบบจำลองนั้นเหมือนกับของจริงอย่างไร้ที่ติ!” หยูเฮง กล่าวอย่างภาคภูมิใจ
เฉิงเสี่ยวเสี่ยว ยิ้มและพยักหน้า
“คุณหนูท่านต้องการ ให้ข้าทำการปลูกข้าวเปลือกเลยหรือไม่”ดวงตาของ หยูเฮง เป็นประกายราวกับอัญมณี
เฉิงเสี่ยวเสี่ยว มองดูที่พื้นดินและขมวดคิ้วเบาๆหลังจากลังเลเล็กน้อยเธอก็พูดว่า
“ หยูเฮง วันนี้พอเถอะ เราค่อยทำการสร้างอีกครั้งในวันถัดไป”
“หืม..ทำไมเราไม่ทำทั้งหมดให้เสร็จในครั้งเดียว?” หยูเฮง งุนงง
เฉิงเสี่ยวเสี่ยว ส่ายหัวเบาๆและพูดว่า
“เราไม่สามารถสร้างมันได้ทุกอย่างในครั้งเดียวไม่อย่างนั้น ฉันจะหาคำอธิบายไม่ได้!”
“ตกลง มันขึ้นอยู่กับความประสงค์ของท่าน!”
หยูเฮง น้อยไม่เข้าใจสิ่งเหล่านี้เธอเป็นคนเรียบง่ายและเชื่อฟังคำสั่งของเจ้านาย เธออ้าปากจะพูดเล็กน้อยและชี้ไปที่ บริเวณที่สมควรเป็นแปลงผัก
“คุณหนูท่านอยากสร้างแปลงผักขึ้นอีกหรือไม่?”
เมื่อมองไปที่ใบหน้าน่ารักของ หยูเฮง เฉิงเสี่ยวเสี่ยว ยิ้มขึ้นและพูดว่า
“ ทำแค่พอเฉพาะใช้เลี้ยงชีพได้!”
“ตกลง!” หยูเฮง ไม่ได้คัดค้านเรื่องนี้
“ในมิติเรามีกรงและสุ่มไก่เราสามารถสร้างมันในพื้นที่ด้านนอกนี้ได้หรือไม่?”
“แน่นอนเราสามารถสร้างกรงขังและสุ่มไก่ที่มีระดับเทียบเท่ากับระดับของมิติ เราไม่สามารถสร้างอะไรที่เกินกว่าระดับปัจจุบันของเราได้!”
“ไม่เป็นไร ถ้าอย่างนั้นเธอช่วยสร้างมันหน่อยได้ไหม”
“ได้อยู่แล้วค่ะ!”
มนุษย์และนางฟ้าพูดคุยกันในขณะที่เดินไปพร้อมกันพวกเขามาถึงที่ตั้งของกระชังปลาและกรงอย่างรวดเร็ว เฉิงเสี่ยวเสี่ยว บอกทิศทางให้กับนางฟ้า หยูเฮง ประมาณครึ่งก้านธูปบริเวณนี้ก็เรียบร้อย ในเวลาเดียวกัน เฉิงเสี่ยวเสี่ยว ใช้เหรียญทองทั้งหมดของเธอในมิติซื้อไก่และกระต่ายนำออกมาไว้ด้านนอกมิติ
“คุณหนู สถานที่แห่งนี้ห่างไกลผู้คน ท่านต้องการที่จะรับสุนัขไว้สักตัวหรือไม่?” หยูเฮง ถามในขณะที่มองดูไก่และกระต่ายที่อยู่ในกรง
เฉิงเสี่ยวเสี่ยว กำลังคิดถึงเกี่ยวกับเรื่องนี้พอดีดังนั้นเธอจึงตอบตกลง
“ถ้าได้สุนัขมาจะดีมาก 1 ตัวอาจไม่พอ คงต้องมี 2 ตัว เพื่อให้พวกมันผลัดกันสังเกตคนที่พยายามจะมาขโมยของในเวลากลางคืน”
“สุนัข 2 ตัวอย่างนั้นหรอ?” หยูเฮง ตัวน้อยแลดูมีความทุกข์
เฉิงเสี่ยวเสี่ยว สังเกตเห็นและถามว่า “มีอะไรผิดปกติอย่างนั้นหรอ?เราไม่สามารถสร้างสุนัขได้อย่างนั้นหรอ?”
หยูเฮง มองมาที่เธอและพยักหน้า “คุณหนูอย่างน้อยมิติจะต้องมีระดับถึง 50 จึงจะสามารถสร้างสิ่งมีชีวิตได้ เวลานี้เราสามารถสร้างไอเทมได้เท่านั้น”
“ถ้าเราไม่สามารถสร้างได้ อย่างนั้นเราก็ซื้อเถอะ ซื้อสุนัข 2 ตัวแล้วให้มันเฝ้าที่นี่!”
“คุณหนู! แต่..เราใช้เหรียญทองหมดไปกับไก่และกระต่ายแล้ว!”
“โอ้!…” เฉิงเสี่ยวเสี่ยว ลืมไปว่าเธอใช้เหรียญทองทั้งหมดไปแล้ว จนเธอได้รับการเตือนจากนางฟ้า หยูเฮงตัวน้อยสังเกตเห็นความเงียบที่เกิดขึ้นเธอจึงพูดขึ้นมาว่า
“คุณหนูเราจะหาเหรียญทองได้จากการขายสินค้าที่อยู่ในคลังสินค้า ไม่เช่นนั้นเราจะไม่สามารถซื้อสุนัข 2 ตัวได้”
เดาว่านี่คงเป็นทางเลือกเดียวของเธอที่จะได้รับเหรียญทอง เฉิงเสี่ยวเสี่ยว ตอบตกลงกับ หยูเฮง และพูดเบาๆว่า
“ หยูเฮง ขายข้าว ,ไก่และกระต่าย อย่างละครึ่งในคลังเก็บของของเรา มันคงจะได้เหรียญทองสักหน่อย”
“ตกลง!ข้าจะรีบจัดการ!”
ในพริบตา หยูเฮง ก็กลับเข้าไปในมิติ เพียงไม่กี่นาทีต่อมาเธอก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งพร้อมกับสุนัขสีน้ำตาลและสุนัขที่มีจุดดำและขาว สุนัข 2 ตัวส่ายหางไปมาและมองไปที่ เฉิงเสี่ยวเสี่ยว เมื่อเฉิงเสี่ยวเสี่ยวเห็นพวกมันเธอถาม หยูเฮง ว่า
“พวกมันสามารถจดจำฉันในฐานะเจ้านายของพวกมันใช่ไหม?และมันจะเชื่อฟังฉันใช่หรือเปล่า?”
“ใช่แล้วค่ะคุณหนู พวกมันเป็นสุนัขที่เป็นสัตว์เลี้ยงของท่าน พวกมันจะเชื่อฟังคำสั่งของท่าน เหมือนกับสัตว์อื่นๆที่มาจากมิติ” หยูเฮง ตอบอย่างจริงจัง
นั่นคือคำตอบที่ เฉิงเสี่ยวเสี่ยว คาดหวังจะได้ยิน เธอยิ้มอย่างเงียบๆและพูดว่า
“กลับกันเถอะ ฉันควรที่ จะนอนได้แล้ว!”
“คุณหนูท่านยังไม่ได้บอกข้าเลยว่าจะสร้างสระน้ำไว้ที่ใด” หยูเฮง ตัวน้อยไม่ลืมหน้าที่ของเธอ
เฉิงเสี่ยวเสี่ยว มองไปในทุ่งโล่งด้านหน้าบ้านอย่างรวดเร็ว
“ยังไม่ต้องรีบรออีก 2- 3 วัน มันไม่ใช่เรื่องดีที่จะสร้างทุกอย่างในช่วงเวลาสั้นๆ!”
“ตกลง ทำตามที่คุณหนูพูด!” หยูเฮง น้อยตอบ
หลังจากที่ หยูเฮง เข้าสู่มิติ เฉิงเสี่ยวเสี่ยว สั่งให้สุนัข 2 ตัวเฝ้าบริเวณรอบบ้าน หากพวกมันพบคนแปลกหน้าให้ไล่พวกเขาออกไป หากพวกมันทำไม่ได้ให้รีบบอกเธอ สำหรับสัตว์ป่าอื่นๆที่เข้ามาใกล้เพียงแค่ฆ่าพวกมันเท่านั้น
สุนัข 2 ตัวพยักหน้าอย่างมีความสุขและวิ่งออกไป
ในวันถัดไป เฉิงเสี่ยวเสี่ยว ตื่นขึ้นมาด้วยเสียงเห่า พร้อมกับเสียงน้องชายและน้องสาวของเธอ เธอรีบหยิบเสื้อคลุมและรีบออกไปด้านนอก
“ สุนัขน้ำตาลตัวใหญ่นี้จะไม่ไปกับเจ้าเป็นของข้า!” เจิ้งปิน ตะโกนใส่สุนัขน้ำตาลตัวใหญ่
หลานหลาน น้อยอยู่ข้างๆและกำลังลูบสุนัขลายจุดขาวดำ จากนั้นเธอยิ้มและพูดว่า
“สุนัขสีขาวตัวน้อยของข้าดีที่สุด มันยืนอยู่ที่นี่และเล่นกับข้า!”
เจิ้งหยวน ที่กำลังฝึกท่าม้าหมอบอยู่ที่สนามมองไปที่น้องของเขาอย่างอิจฉา
“ เจิ้งปิน, หลานหลาน พวกเจ้ากำลังทำอะไร!” เฉิงเสี่ยวเสี่ยว ขมวดคิ้ว
ทันทีที่เธอปรากฏตัวสุนัข 2 ตัววิ่งเข้าหาเธอทันที พวกมันล้อมรอบเธอและกระดิกหางไปมา การแสดงท่าทางของสุนัข 2 ตัวนี้ทำให้เด็กน้อยทั้งสองคนอิจฉา
“พี่ใหญ่พวกมันเชื่อฟังท่านมาก พวกมันไม่ขยับเขยื้อนไปไหนเมื่อข้าสั่งมันก่อนหน้านี้!” หลานหลาน บ่นเล็กน้อย
เฉิงเสี่ยวเสี่ยว ต้องมองสุนัขและยิ้มก่อนพูดขึ้นว่า
“ไม่ต้องกังวล พวกมันจะเชื่อฟังคำสั่งของเจ้าตั้งแต่บัดนี้ไป แต่พวกเจ้าไม่สามารถกลั่นแกล้งมันได้ สุนัขเหล่านี้จะกัดเมื่อมันหงุดหงิดเข้าใจหรือไม่?”
“เข้าใจแล้วพี่ใหญ่!” หลานหลาน น้อยมีความสุขมาก
เจิ้งปิน รีบเข้าร่วมการสนทนา “พี่ใหญ่สุนัขสีน้ำตาลตัวโตจะเชื่อฟังข้าด้วยใช่ไหม?”
“ใช่แล้ว ต่อจากนี้ไปสุนัขเหล่านี้จะเชื่อฟังครอบครัวของเรา และป้องกันคนอื่น”
“สุดยอด!สุนัขพวกนี้จะปกป้องบ้านให้เราต่อจากนี้!”
“เราจะพาสุนัขไปว่ายน้ำที่แม่น้ำตอนเที่ยง!”
เฉิงเสี่ยวเสี่ยว ยิ้มตามคำพูดของพวกน้องๆ นางเฉิงออกมาจากห้องครัวและมองหน้าลูกสาวของเธอจากนั้นเธอเรียกลูกสาวของเธอเบาๆ
“ เสี่ยวเสี่ยว มาหาแม่หน่อย!”
—————————————-

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top