ขนาดตัวอักษร

Chapter 4. Hunting Hero – 1

 264 Views

<Chapter 4. Hunting Hero – 1>
ฮีโร่ผู้เป็นนักล่า

 

 

เมื่อลีชินวูได้ตัดสินใจเดินเข้าไปด้านในของคุกใต้ดิน เขาพยายามระวังตัวและมองซ้ายมองขวาเป็นอย่างมาก แต่กลับไม่มีสัตว์ประหลาดตัวไหนโผล่มาเลยสักตัวเดียว

 

 

 

ลีชินวูจึงแอบคิดว่าหรือเจ้าซอมบี้ฮีโร่นั้นมันอาจจะเก่งกาจมากถึงขนาดปราบสัตว์ประหลาดทุตัวที่เสนอหน้ามาอยู่ที่นี้ร่วมกับมันได้ นี่คือเรื่องเพ้อเจ้อใช่ไหม

 


ทันใดนั้น…

 

 

“จั๊กกกกกก จั๊กกกกก”

 

 

“อ่า…ในที่สุด…”

 

เสียงหนึ่งดังขึ้นระหว่างที่ลีชินวูเดินไปเรื่อยๆ ยังพูดไม่ทันขาดคำ เสียงแปลกๆก็ดังขึ้นทันที เขาเองก็แอบคิดอยู่ว่าในคุกใต้ดิ้นดันเจี้ยนแห่งนี้ ต้องสนุกกว่าที่คิด!

 

 

ลีชินวูไม่ได้หวังให้ตัวเองวิ่งผ่านไปโดยไม่เจออะไรอยู่แล้ว และการเดินเข้ามาในความมืดนี้ได้ประมาณ 10 นาที สิ่งที่เขาคิดก็กำลังจะปรากฏตัวขึ้นแล้ว

 

 

 

และเมื่อเขาเห็นลำตัวของมัน ลีชินวูแทบอยากจะอ้วกออกมา มันคือหนูที่มีลำตัวขนาดใหญ่ ดวงตาสีแดงก้ำ ซึ่งมันใหญ่กว่าหนูบ้านทั่วไปไม่รู้กี่เท่า และลีชินวูก็ตระหนักว่าบางทีนี่อาจจะเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยที่เหมาะสมกับเจ้าหนูยักษ์นี่ก็เป็นได้

 


“จั๊กกกกก!”
“อ่าาาา…”

ดูจากภายนอกแล้ว ดูเหมือนว่าเจ้าหนูสกปรกนี่อาจจะดูอ่อนแอกว่าพวก พลทหารโครงกระดูกหรือพลทหารพอลอยู่สักหน่อยจากความคิดเห็นของลีชินวู แต่ถึงยังไงเขายังประมาทมันไม่ได้ เพราะตั้งแต่ขาเขาต้องลงมาเหยียบพื้นดินแห่งอาณาจักรแห่งนี้ รเขาไม่สามารถรู้เลยว่าอะไรคือสิ่งที่อันตรายที่สุด ! และพวกมันทำอะไรได้บ้าง อาจจะแกร่งและอันตรายมากกว่าที่เขาคาดคิด!

 

 

 

ลีชินวูแอบใช้คสามพยายามอย่างมากในการกำดาบในมือแน่นและก้าวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง

 

 

 

ในขณะนั้นเอง เมื่อสายตามันปะทะเข้ากับลีชินวู! มันก็ขู่เขาโดยการยื่นหันหน้าที่ใหญ่มากและส่องแสงออกมา มันดูโหดร้ายและอันตรายกว่าที่คิด ลีชินวูต้องถอยพงะออกก่อนเมื่อมันกำลังจะโจมตีเขาแล้ว! เพราะมันกำลังพุ่งมา!

 

 

ลีชินวูถอยออกมาและรีบใช้ท่าทางในการป้องกันตั้งรับและชี้ดาบของเขาใส่มันอย่างมั่นคง มันเป็นท่าทางที่เขาคิดว่าพร้อมสู้มากที่สุด

 

 

แต่ไม่น่าเชื่อว่า…

 

 

ชึก!

 


[ขณะนี้คุณได้กำจัดหนูชนบทระดับ 1 ไปแล้ว]

 

 

 

[คุณได้รับ 5 พีเรียม แล้ว]

 

 

 

[คุณได้รับกระดูกซี่โครงของหนูชนบท]

 

“…หะ?”

 

 

 

ลีชินวูยืนถือดาบด้วยความงงงวย เมื่อเขาถือดาบไว้ในมือและบี้มันไปข้างหน้า เขาไม่อยากจะเชื่อว่าเขายังไม่ทันได้ยกดาบขึ้นหันมันเลย แต่มันกลับวิ่งเข้ามาโดนดาบของเขาแทงเข้าด้านซ้ายของลำตัวอย่างรวดเร็ว แน่นอน ว่ามันตายและแน่นิ่งไปเลย

 


นี่เป็นมันออกจะน่าอายมากที่ต้องบอกว่า … เขายังฆ่ามันด้วยการชี้ดาบออกไป เอ่อ…แค่นั้น

 

 

หรือคิดในอีกแง่คือ ดาบใหม่อันทรงพลังของเขาที่ลีชินวูได้อัพเกรดหลายครั้งอาจจะทำให้สามารถฆ่ามันได้ง่ายแค่เหมือนแค่ดีดนิ้ว แต่เพียงแค่ดูปริมาณของพีเรียมที่ลดลงเขาก็ตระหนักได้ถึงข้อสรุปที่ชัดเจน ว่าเจ้าหนูชนบทนี่อ่อนแออย่างน่าขัน แม้เทียบกับเจ้าโครกระดูกทหาร!

 

 

 

ลีชินวูถอนหายใจออกมาเบาๆ แอบรู้สึกสิ้นหวัง อย่างไรก็ตามเขาก็ไม่มีทางเลือก อย่างน้อยก็ต้องหยิบกระดูกซี่โครงของมันขึ้นมาและใช้มันเสริมแรงกระดูกของเขา

 

[คุณต้องการที่จะใช้กระดูกซี่โครงของหนูชนบทเพื่อเสริมสร้างกระดูกของคุณเองหรือไม่? คุณสามารถเสริมกระดูกซี่โครงของคุณได้ โปรดเลือก]

 

 

 

“เสริม”

 

[กระดูกซี่โครงของคุณได้รับการเสริม ดูดซับส่วนหนึ่งของความทรงจำและประสบการณ์ของหนูชนบท]

 

 

 

[จิกๆๆๆๆ! – หนูชนบท]

 

ลีชินวูยืนนิ่งและรอการเสริมกระดูกอยู่ตรงนั้นและแอบรู้สึกขัดแย้งกับตัวเองว่า อะไรคือจุดสำคัญในการสำรวจที่นี้ในตอนนี้กันแน่ … ?

 

 

 

ในไม่ช้าเขาก็ได้รับความเจ็บปวดที่ไม่มาก และเริ่มตบแก้มของเขาเอง เสียงที่ไม่พึงประสงค์ดังกึกก้องอยู่ในหูขณะที่อยู่ในกระบวนการเสริมกระดูก

 

 

 

ระหว่างการเสริมกระดูกไปเรื่อย ลีชินวูก็พยามคิดถึงการเป็นอยู่ และเป้าหมายที่เขาต้องทำในตอนนี้

 

และเมื่อเขามองกระดูกที่เปลื่ยนไปของตัวเอง เขาก็มองเห็นเป้าหมายนั้น…!!

 


“คงจะดีแน่ …ถ้าฉันสามารถเพิ่มสถิติของตัวเองได้จากกระดูกของพวกแก และมันก็คงจะดีที่สุดที่ฉันจะตามล่าหาเจ้าพวกนี้ทั้งหมด แล้วตอนนี้ฉันตัดสินใจแล้วฉันจะล้างดันเจี้ยนด้านล่างนี้ รวมถึงพวกแกที่อยู่ใกล้เคียงทั้งหมดด้วย! “

 


ลีชินวูคิดว่ามันคงจะลำบากถ้าเขาหยิ่งยโส เพียงเพราะเขาแข็งแกร่งขึ้นเล็กน้อยในเลเวลแค่นี้ โดยที่รู้ว่าแท้จริงแล้วเขายังสามารถแกร่งได้มากกว่านี้ไม่รู้กี่เท่า!

 

 


ในไม่ช้าเขาก็ตัดสินใจที่จะสงบลง และดำเนินการต่อ

 

 

เพื่อก้าวเข้าสู่ดันเจี้ยนต่อไป ดูเหมือนว่าพวกรุ่นพี่ฮีโร่อาวุโสขของเขาอาจจะไม่เคยก้าวเท้าเข้ามาแถวนี้ เนื่องจากตอนนี้เริ่มมีหนูสกปรกมากขึ้นเรื่อย ๆ ค่อยๆโผล่ออกมา

 

 

แน่นอนว่าลีชินวูมองพวกมันดล และเริ่มเดินตามแผนของเขาด้วยการคิดสะว่ามาทำความสะอาดสะ! ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว แต่เขาต้องค่อยๆบังคับดาบให้มากขึ้นดังนั้นดูเหมือนว่าสุขภาพของหนูจะค่อยๆสูงขึ้นเรื่อยๆ

 

[คุณเสริมกระดูกซี่โครงของคุณ สุขภาพของคุณเพิ่มขึ้น 1 ความสามารถในทักษะการเริ่มต้นการพรางตัวเพิ่มขึ้น 3%]

 

 

 

[ทักษะผู้เริ่มต้นล่องหนกลายเป็นระดับ LV3]

 

 

 

[จิกๆๆๆจิกๆๆๆ? – หนูชนบท]

 

 

เป็นเพราะเขากลายเป็นเลเวล 2แล้วใช่ไหม? อาจเป็นเพราะเหตุผลนั้นที่ว่าทำไมกระดูกหนูเลเวล 1 จะเพิ่มสถิติของเขาแทบจะไม่ … เอ่อ เกิดผลอะไรเท่าไหร่ แต่ยังไงก็ตามเช่นเดียวลีชินวูจึงปลอบใจตัวเองว่าบางทีเจ้าตัวอ่อนพวกนี้อาจมีความสามารถในการกลิ้งและความสามารถของเผ่าชนบทหนูแบบทักษะการพรางตัวในท่อ เอ่อ…บางทีอาจจะไม่เลวมั้ง

 

 

สักพักต่อมา ลีชินวูก็รู้สึกตัวทันทีว่า เจ้าสัตว์ประหลาดทุกตัวในอาณาจักรนี้ต่างมีมูลค่าและทักษะในตัวเอง!

 

‘ตอนนี้ฉันได้ทักษะตัวเบามาจากเจ้าพวกหนูสกปรกนี้ ทำให้การเดินของฉันเงียบลงเรื่อยๆ สามารถทำให้รอยเท้าของตัวเองจางลง และถ้าฉันพัฒนาทักษะนี้อีก มันอาจจะมีประโยชน์มากกว่านี้เมื่อฉันต้องหนีออกจากสนามรบ หรือสู้กับเจ้าตัวประหลาดที่เลเวลสูง’

 

 

ลีชินวูยิ้มเมื่อเขาสังเกตุเห็นว่ารอยเท้าของเขาจางลงอัติโนมัตทุกครั้งที่ก้าวเดิน

 

 

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือลีชินวูได้ทักษะส่วนร่างกายเพิ่มเติมมา และตอนนี้เขาต้องเรียนรู้เพื่อกลหาทักษะที่ควรใช้ควบคู่กับทักษะล้างแค้นให้มากขึ้นเพื่อจะได้รับไอเทมและพลังเสริมที่คุ้มค่าทุกครั้งที่ลงมือ

 

 

ตอนนี้ลีชินวูคิดจะเริ่มโดยการฆ่าหนูสกปรกที่ดูเหมือนจะไม่มีแรง เพื่อเขาจะได้รับทักษะที่มีศักยภาพในการเติบโตที่น่าทึ่งดังนั้นหากเขาหันหลังให้กับการฆ่าหนูครั้งแรกเขาจะต้องผิดหวังอย่างมาก

 

“เจี๊ยกกก…เจี๊ยกกกก!”

 

 

 

“ใช่ฉันกำลังบุกรุกรังของพวกแก เพราะงั้นเตรียมกรี๊ดดังๆได้เลยพวก!!”

 

 

“เจี๊ยกกก!”

 


หนูชนบทเริ่มปรากฏตัวทุกที่และหลังจากที่ลีชินวูเริ่มใช้ดายฟันไปมาและฆ่าพวกมันลงแบบไม่ลำบากเลยสักนิด ทำให้เขาสามารถดูดซึมกระดูกของพวกมันอย่างตะกละตะกลาม

 

 

 

หลังจากเดินไปซักพักลีชินวูก็ตระหนักว่าช่องทางที่เขากำลังเดินอยู่นั้นเริ่มแคบลงเรื่อย ๆ ในทางกลับกัน ไอเจ้าพวกหนูนี่กลับหลั่งไหลออกมามากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้เขาเริ่มลำบากล่ะ

 

 

ถึงจะง่าย แต่ก็เหนื่อย…

 

“จี๊กกก!”

 


“จี๊กกกก!”

 

 

“มาเลย!เบบี๋!”

 

ลีชินวูกวัวมือให้พวกมันอย่างท้าทาย เขารู้ดีว่าอาณาจักรนี้ตั้งใจที่จะหลอกผู้บุกรุกหรือวีรบุรุษทุกคนที่ย่าวกรายเข้ามาด้วยความหวาดกลัว

 

 

แต่น่าเสียดาย โชคไม่ดีเท่าไหร่ที่เขาสามารถกำจัดหนูบ้าๆนี่ได้ทั้งหมด

 

ลีชินวูรู้สึกเหมือนว่าเส้นทางที่เขากำลังจะเดินต่อ มันช่างน่าเบื่อสะจริง ยิ่งกว่านั้นเมื่อเขาเข้าไปในคุก ดันเจี้ยน ลึกขึ้นเรื่อยๆ ร่างกายของเขาก็เริ่มคุ้นเคยกับทักษะ Bursting Thunder มากขึ้นเรื่อยๆเช่นกัน ดังนั้นเขาจึงรู้สึกดีจริงๆที่จะได้ลองใช้พวกทันกำจัดหนูพวกนี้ในคราวเดียว

 

 

โดยวาดคมดาบขึ้นไปบนฟ้าและฟาดมันลงที่พื้นถ้ำและก็เกิดประกายแสงอย่างรนแรง…!

 


“จี๊กกก! (ไม่!)”

 

 

“จี๊กกก !! (มันมาอยู่ข้างหน้าเราแล้ว … !)”

 

ลีชินวูมองทางเดินที่ดูกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเจ้าหนูพวกนั้นได้ล้มลงเรื่อยๆ ในขณะที่เขาเสริมกระดูกของตัวเอง

 

 

ในที่สุดลีชินวูก็สามารถฟังภาษาที่พวกมันพูดกันออกอย่าง/ม่น่าเชื่อ และเขาก็สามารถตีความความหมายที่อยู่เบื้องหลังเสียงร้องบ้าๆบอๆนั้นของพวกมันได้ด้วย เขารู้สึกตื้นตันเล็กน้อย

 

 

ลีชินวูเริ่มเดินต่อไป เขายังคงเดินต่อไปแต่ก็ไม่ลืมที่จะระวังตัว เพราะเขาได้ยินว่าในอาณาจักรนี้มีสัตว์ประหลาดอยู่มากมาย รวมถึงเจ้าพวกที่ชื่อ webnovels หรือ manhwa ก็อาจจะอาศัยอยู่ข้างใน…

 

‘บางทีเจ้าพวกนี้ก็แสดงให้ฉันเห็นถึงความจงภักดีที่มากเกินไปจนลืมชีวิตตัวเองนะ’

 

ประชากรหนาแน่นของหนูชนบทในบริเวณนี้ พวกมันต่างออกมาปกป้องดินแดนตัวเอง และลีชินวูก็เห็นแล้วว่าพวกมันได้แสดงความภักดีอย่างเต็มที่

 

เมื่อไหร่ก็ตามที่เขาเหวี่ยงดาบของเขาออกไป หนูที่พูดข้อความจะตายด้วยตัวทันเอวลง ดังนั้นตอนนี้มันก็ไม่ใช่การฝึกฝนทักษะอีกต่อไป แต่เป็นแค่การฝึกแกว่งแขนแทน

 


ในที่สุดเขาก็ไม่มีทางเลือกนอกจากจะปลดปล่อยทักษะที่แตกต่างจากเดิม เมื่อมันเต็มไปด้วยกลุ่มหนูชนบทที่มีมากขึ้น ตอนนี้เขามีทักษะ ‘หลบหนีจากวิกฤต’ ที่สมบูรณ์แบบเพื่อจัดการกับพวกมัน

 


“จี๊กๆๆๆ!”

 

[ใช้เสียงแห่งความตายศัตรูในพื้นที่ทั้งหมดตกสู่ภาวะบ้าคลั่ง]

 

 

 

[ทักษะผู้เริ่มต้นกรีดแห่งความตายกลายเป็นเลเวล 3]

 

“จี๊กกกกก!?”

 

 

 

“จี๊กกก!”

 

ผลที่ได้ถือได้ว่าเป็นไปตามคาด! ช่วงเวลาที่หนูชนบททุกตัวรีบวิ่งเข้ามาหาเขาด้วยความตั้งใจที่จะฆ่า เมื่อมันได้ยินเสียงกรีดร้องประหลาดที่ดังกังวานขึ้น พวกมันก็สะดุ้งตกใจและในไม่ช้าก็ต่อสู้ในสงคราม! เมื่อเขาเห็นเลือดสกปรกและเนื้อกระเซ็นไปทุกที่ลีชินวูก็แอบตกใจอยู่เหมือนกัน

 

‘ทักษะนี้ไม่ดีต่อสุขภาพจิตของฉันเท่าไหร่นะ แต่เวลาใช้ทีไรมันส์เป็นบ้าเลย ให้ตายสิ… ‘

 

ทันใดนั้นลีชินวูก็ตระหนักว่าพลังเสียงแห่งความตายนั้นแสดงให้เห็นได้ชัดว่าจริงๆแล้วมันมีประสิทธิภาพมากกว่าที่คิด มันสามารถล้มพวกเลเวล1ได้ในครั้งเดียวแบบ เอ่อ ตายเรียบ!?

 

“จี๊กก…”

 

 

 

“จี๊กกก… “

 

 

 

“ทำได้ดีมาก ทีนี้ขอให้พวกแกพักอย่างสงบนะ”

 

ลีชินวูบอกพวกมันที่ล้มตายไปทีละตัวอย่างใจเย็น ก่อนจะเดินเก็บกวาดไปเรื่อยๆโดยเก็บโครงกระดูกของพวกมันมาเสริมเหมือนกับกินขนมอย่างตะกละตะกลาม

 


แม้จะใช้เวลาเกือบทั้งวันในการทุ่มเทความพยายามทั้งหมดของตัวเองในการฆ่าหนูสกปรกพวกนี้และดูดซับกระดูกของพวกมัน แต่สุขภาพของเขาก็เพิ่มขึ้นเพียง 5 เท่านั้น นั้นแสดงว่าพวกมันกระจอกจริงๆ

 

 

แต่ในจุดเริ่มต้น ทักษะการลักลอบระดับเริ่มต้นของลีชินวูก็ถือได้กลายเป็นระดับ 4 แอบไม่เลวเหมือนกัน แม้ว่าเขาจะได้เห็นตัวเองเดินและเคลื่อนไหวเบาขึ้นเรื่อยๆ เหมือนการเคลื่อนไหวของหนูไม่มีผิด ทักษะนี้ทำให้เขาแอบเขินอายตัวเองนิดหน่อยนะ

 


“เอาล่ะ ฉันต้องยอมรับว่าตอนนี้เริ่มคุ้นเคยกับการใช้ ทักษะการระเบิดสายฟ้ามากขึ้นล่ะ รวมถึงร่างกายและดาบของตัวเองก็เริ่มดีขึ้นบ้างล่ะ ถือว่าการฆ่าหนูตายก็ไม่แย่เท่าไหร่”

 

เนื่องจากทักษะที่เขาได้รับจากเจ้าตัวประหลาดตอนอย฿ลู่หน้าด่านประตูเริ่มต้นนั้นไม่เลวเลย มันเคยใช้พลังนี้กับเขาและมันช่างเป็นพลังที่น่าทึ่งมากทั้งๆที่ตัวมันเลเวล2เท่านั้น

 

 

 

แต่ตอนนี้เขาเริ่มจะคุ้นเคยกับมันบ้างแล้ว แม้ว่าเขาอาจจะไม่ได้สามารถปลดปล่อยพลังหนึ่งในสี่ในทักษะการระเบิดสายฟ้าได้ดีนัก แต่ตอนนี้ลีชินวูก็พอที่จะสามารถเลียนแบบลักษณะที่ปรากฏของเทคนิคได้ ด้วยเหตุผลบางอย่างหลังจากแกว่งดาบไปในอากาศไม่กี่ครั้งเขาก็พยักหน้าแล้วมองไปข้างหน้า

 

เห็นได้ชัดว่ามีประตูเหล็กที่แตกต่างกันอยู่ตรงนั่น

 

‘ฉันรู้สึกว่ามานานั้นมาจากประตูตัวเอง ฉันเชื่อว่าที่อยู่ข้างในไม่สามารถออกมาได้มันมีความสามารถในการกักขังสิ่งที่อยู่ข้างในเพื่อที่มันจะออกมาไม่ได้รึเปล่าวะ?’

 

 

 

ลีชินวูคิดขึ้นเมื่อมองไปที่ประตูที่ว่านั้นเมื่อเดินมาถึงตรงนี้แต่เมื่อเขามองไปที่ประตูเขาคิดว่าบางทีพระเจ้าอาจจะสร้าง ดันเจี้ยนขึ้นมาเพื่อปกป้องมนุษย์จากสัตว์ประหลาดก็ได้นะ

 

 

แน่นอนว่าตอนนี้มนุษย์ทุกคนที่ควรได้รับการปกป้องจากดันเจี้ยนนั้นกลายเป็นตัวประหลาดไปแล้วบางส่วนหรือทั้งหมดลีชินวูก็ไม่แน่ใจ แต่พวกเขาอาจไม่มีความหมายมากนัก เขาจึงแอบหัวเราะอย่างขมขื่นและเดินไปวางมือลงบนประตูบานนั้นในขณะนั้นข้อความปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา…

 

 

 

[เมื่อคุณเข้าไปในห้องของบอส คุณจะไม่สามารถออกไปได้จนกว่าคุณจะตายหรือบอสของพวกมันจะตาย คุณยังจะเข้าไปด้านในหรือไม่?]

 

“แน่นอนสิ”

 

คำตอบที่แน่นอนของลีชินวูถือว่าเป็นความกล้าหาญอย่างมาก เพราะเขาคิดว่าบางทีร้านขายของลับนั้นอาจขายสิ่งของที่เกี่ยวข้องกับการหลบหนีในคุกใต้ดินด้วยก้ได้ แต่ลีชินวูคิดว่าบางทีเขาอาจยังไม่ต้องการมันในตอนนี้ เขาไม่ได้เย่อหยิ่งและคิดว่าตัวเองเก่งกาจแล้วอะไรทำนองนั้นหรอกนะ แต่มันคือความกล้าหาญที่เขาควรทำต่างหาก

 

 


[Lv2 ราชินีชนบทราษฎร์]

 

 

 

[Lv2 หนูแรทแมน]

 

ทันทีที่เขาเข้าไปด้านในห้องบอส สิ่งแรกที่เขาเห็นคือเอนทิตี้ทั้งสองนั้น ปกติผู้บังคับบัญชาจะอยู่ในระดับที่สูงกว่า ดันเจี้ยนไม่ใช่หรอ?

 

 

 

ลีชินวูอยากเกาหัวเป็นบ้า! สิ่งที่เขาเห็นตรงหน้าคือหนูที่หาตัวจับยากอยู่พอสมควรถ้าเทียบกับหนูธรรมดาในชนบท ราชินีราษฎร์นั่งติดอยู่ที่มุมหนึ่งของห้องและมีผู้ช่วยหรือเจ้าตัวอารักขาอยู่ตัวหนึ่งเองมันก็คือ … ใช่แล้วหนูที่ยืนด้วยสองเท้ามันคือหนูแรทแมนหรือเรียกว่าหนูธรรมดาทั่วไปที่บนโลกเรียก มันว่าแรทแมน ถ้าเปรียบเทียบกับหนูชนบทแล้ว มีเพียงอย่างเดียวที่ลีชินวูรู้สึกถึงความแข็งแกร่งที่มากกว่านิดหน่อยของหนูก่อนหน้านี้ที่เขาเจอ

 

 


“จี๊กกกกก! (คุณไม่สามารถสัมผัสราชินี!)”

 

 

 

“จี๊กกกกกกก… !”

 

ก็จริงอยู่ที่ดูเหมือนว่าคุกใต้ดินนี้จะดูเป็นเพียงอาณาจักรเล็ก ๆ อาณาจักรหนึ่งที่มีหนูสกปรกทั่วไปก้มหัวรับใช้ราชินี!

 

 

เมื่อถึงเวลาที่ลีชินวูเข้าใจสถานการณ์มากขึ้น และที่ตั้งของศัตรูของเขา ลีชินวูก็เริ่มต่อสู้กับเจ้าหนูแรทแมนที่กำลังพุ่งเข้าใส่เขาด้วยความเร็วอย่างน่าประหลาดใจ ในขณะเดียวกันราชินีราษฎร์ก็เริ่มแสดงท่าทีก้าวร้าวและที่น่าตกใจกว่านั้นคือมันกำลัง ‘คลอดลูก’!

 

“จี๊กกกก!”

 

 

 

“จี๊กกกกกกก!”

 

[Lv1 หนูทหารนักรบ]
[Lv1 หนูทหารนักรบ]
[Lv1 หนูทหารนักรบ]

 

“โอ้ …”

เมื่อลีชินวูเห็นสัตว์ประหลาดที่เพิ่งเกิดมาจากท้องของราชินีนั่นตามหลังมาติดๆ เจ้าหนูแรแมนตัวนั้นก็ยังคงพุ่งตัวเข้าใส่เขาและทำให้เขาเผลออุทานออกมา

 


เจ้าหนูแรทแมนนั้นใช้ความพยายามอย่างมากในการปกป้องราชินีของมันต่อผู้บุกรุกอย่างเขา แต่ที่น่ากลัวคือราชินีจะให้กำเนิดทหารโดยการคลอดมันออกมาไม่หยุด เพื่อช่วยเจ้าหนูร้ายนั้นขับไล่ศัตรู

 

 

จริงๆแล้วสำหรับดันเจี้ยนระดับ 1 พวกเขาถือว่ามีการผสมผสานที่น่าทึ่งที่เขาไม่มีทางเลือกนอกจากจดจำและนับถือในความพยายามของพวกมัน

 

 

“ฮึบบบบบ!”

 

แต่ไม่ว่าพวกมันจะมีเยอะแค่ไหน การโจมตีของลีชอนวูก็แข็งแกร่งกว่าพวกมันหลายเท่า ทุกการเคลื่อนไหวของเขาสามารถฆ่าพวกมันได้อย่างต่อเนื่อง เพราพลังส่วนหนึ่งที่ลีชินวูได้รับมาจากซอมบี้ฮีโร่ที่ปากทางเข้าคุกใต้ดินและได้รับชัยชนะเพิ่มขึ้นถึงระดับ 2 เพราะตอนนี้เจ้าหนูแรทแมนจึงไม่แข็งแรง มากพอที่จะคู่ต่อสู้ของลีชินวูอีกต่อไป นั่นเป็นเพราะไม่ว่ามันจะเคลื่อนไหวเร็วแค่ไหนก็ตาม ลีชินวูก็สามารถอ่านการเคลื่อนไหวของมันได้

 

“เฮ้ยยยย !?”

 

และลีชินวูก็เริ่มใช้ทักษะความว่องไวระดับเริ่มต้นต่อและพุ่งเข้าหาเจ้าหนูแรทแมน ซึ่งมีเล็บที่เปล่งประกายและวิ่งเข้าหาเขาอย่างไม่หยุดหย่อนล็อคตัว เขาแล้วเหวี่ยงเล็บ แต่ในเวลานั้นลีชินวูก็มุ่งเป้าไปที่หน้าอกและแทง มันเป็นการแทงที่เขามั่นใจมากที่สุด

 

[การโจมตีที่สำคัญ!]

 

“กึกกกก!”
“จี๊กกกกกกกก!”

 

ราวกับว่ามันเป็นการเคลื่อนไหวตามธรรมชาติเมื่อลีชินวูแมงดาบของเขาทะลุหน้าอกของเจ้าแรทแมนพร้อมทั้งใช้ทักษัความว่องไวไปพร้อม ๆ กัน ทำให้เจ้าหนูแรทแมน ไม่สามารถทนพลังอันทรงพลังขนาดนี้ได้ และด้วยอานุภาพของมันทำให้แรงกระแทกนั้นผลักมันกลับไปและทำให้มันกลิ้งลงไปกองกับพื้น เลือดสกปรกของมันกระจายไปทั่วอากาศ

 

 

และหนูชนชั้นสูงในชนบทสองตัวที่ตามหลังเจ้าตัวหนูแรทแมนก็ชนกันอย่างแรงและกลิ้งไปบนพื้นไปตามๆกัน ลีชินวูถือได้ว่ามีพลังเหลือเฟือและเขาก็สามารถกำจัดชนชั้นที่เหลือได้แบบง่ายดาย

 


[คุณได้ตามล่าชนชั้นทหารราบ Lv1 ในชนบท]

 

[คุณได้รับ 15 พีเรียมแล้ว]

 

[คุณได้รับกระดูกซี่โครงของหนูนักรบ]

พวกมันยังคงวิ่งเข้ามาเรื่อยๆ ส่วนทุกครั้งที่มันตายเยอะๆ พีเรียมของลีชินวูก็เพิ่มขึ้น

 

ถือได้ว่าขณะนี้ลีชินวูได้สะสมกระดูกซี่โครงไว้ ในขณะที่มันก็กำลังหันมาสนใจเขา แม้ว่าเลือดจะไหลออกมาจากอกของมัน ก็ตา แต่เจ้าหนูแรทแมนก็ยังคงยืนหยัดอย่างมั่นคง เขาเห็นพระราชินีซึ่งประหลาดใจกับความสามารถของลีชินวูที่ยังคงกำเนิดหนูอยู่ในอัตราที่เร็วกว่าเดิม

 

“จี๊กกกก… ! (ฉันจะปกป้องราชินีไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น … !)”

 

 

“ให้มันได้อย่างนี้สิ อย่าเสียใจทีหลังแล้วกัน!”

 

ดวงตาสีแดงของลีชินวูเกิดแสงเป็นประกายขึ้น และหลังจากตรวจสอบการปรากฏตัวของแรทแมนที่ยืนอยู่ตอนนี้เขาได้เตรียมทักษะการวิ่งของเขา หากเขาไม่ได้รับ โครงกระดูกการต่อสู้ก็จะยาวนานขึ้น แต่ดูเหมือนว่าเขาจะสามารถจบเกมส์ได้แค่เพียงโจมตีอีกครั้งด้วยความแข็งแกร่งของดาบ

 


“จี๊ดกกกก.. !”

 

ในขณะนั้นมีบางสิ่งที่น่าประหลาดใจเกิดขึ้นเมื่อเจ้าหนูแรทแมนยกมือทั้งสองขึ้นและดูเหมือนว่ามันกำลังเตรียมที่จะเกาหรืออะไรสักอย่าง แต่ในวินาทีต่อมาเล็บทั้งหมดของมันก็โผล่ออกและบินไปหา ลีชินวูทั้งหมดสิบนิ้ว!

 

 

และบอกได้เลยว่านี้ไม่ใช่การโจมตีปกติ!!!

 


“อะ!?”

 

ลีชินวูไม่คาดคิดว่าวิธีการจู่โจมแบบดั้งเดิมของหนูจะยังมีอยู่ในพวกมัน และรีบเหวี่ยงดาบของเขาเพื่อปัดป้องเล็บที่ลอยตรงมา เขาไม่สามารถปิดกั้นพวกมันได้ทั้งหมด แต่ขณะที่พวกเขาอาศัยอยู่ในส่วนต่าง ๆ ของร่างกายและแม้ว่ามันจะเจ็บปวด แต่ลีชินวูก็โชคดีที่บล็อกมันไม่ให้เข้าถึงพื้นที่สำคัญของตัวเองได้

 

 

และก็ถือเป็นเรื่องโลคดีอีกเพราะถ้าลีชินวูไม่ได้เรียนรู้ทักษะการระเบิดแบบสายฟ้าล่ะก็ เขาคงไม่เคยมีประสบการณ์ในการเรียนรู้การป้องกันอาวุธมาก่อนเหล่านี้มาก่อนแน่ และอาจจะตายทันทีเมื่อเจอทักษะนี้…!!

 

 

“จี๊กกกก! (ฆ่าเขา!)”
“จี๊กกกกกกก!”
“จี๊กกกกกก!”

 

ในช่วงเวลาสั้น ๆ ที่ลีชินวูกำลังบล็อกเล็บของเจ้าแรทแมนนั้นมันก็หันไปสั่งพวกทหารหนูนักรบห้าตัวที่กำลังพุ่งเข้าหาลีชินวูอยู่ แม้ว่าเลือดของพวกมันจะไหลลงมาด้วยมือทั้งสองของเจ้าหนูแรทแมน

 


“อ่า …สปรินนนนนน!”

 

ลีชินวูเองก็ไม่ได้อยู่เฉย แน่นอนว่าเขาหยิบเล็บที่แหลมคมของมันขึ้นมาก่อนจะเคลื่อนไหวเอามันออกมา และกัดฟันใช้ สปรินหรือทักษะความว่องไวของตัวเองพุ่งเข้าหามันทางด้านหน้า ทหารหนูชนบทพวกนั้นพยายามขัดขวางการมองเห็นของเขาด้วยการขว้างร่างของตัวเองใส่ลีชินวูก่อน แต่นั่นก็ไม่สามารถขัดขวางการเคลื่อนไหวที่ใช้สปรินได้ในตอนนี้

 

[คุณได้ตามล่าชนชั้นทหารราบ Lv1 ในชนบท]

 

 

 

[คุณได้ตามล่าชนชั้นทหารราบ Lv1 ในชนบท]

 

“จี๊กกก!”
“จี๊กกกกก!”
“ควับบบบบบ!”
“ควับบบบบบบบบ!”

เสียงกรีดร้องของหนูที่โดนพลังของลีชินวูดังระงมมันดังกังวานไปทั่ว ในขณะนั้นเองตรงหัวมุมที่พระราชินีขึ้นเป็นผู้ให้กำเนิดทหารยอดเยี่ยมยิ่งกว่าเดิมเพื่อดูแลผู้บุกรุก

 

 

 

อย่างไรก็ตาม ตามเวลาที่การเกิดของหนูในชุดถัดไปเสร็จสมบูรณ์นั้น ลีชินวูแอบหงุดหงิดนิดหน่อย

 

“กึกกก ฮึฮึ… (ฉัน … ราชินี … !)”

 

[คุณไล่ล่า Lv2 หนูแรมแมนเรียบร้อยแล้ว]

 

 

 

[คุณได้ตามล่าหนูนักรบชนชั้นทหารราบ Lv1 ในชนบท]
[คุณได้ตามล่าหนูนักรบชนชั้นทหารราบ Lv1 ในชนบท]

 

ด้วยการโจมตีด้วยดาบครั้งเดียวลีชินวูฆ่าสัตว์ประหลาดทั้งสามรวมถึงเจ้าหนูแรทอมนนั้นด้วยมันก็ได้ล้มลงแล้ว เขาก็ไม่หยุดที่จะเหวี่ยงดาบของตัวเองออกอีกครั้งอย่างว่องไวเพื่อสังหารทหารชั้นยอดคนอื่น ๆ ที่กำลังเข้ามาโจมตีเขา ความแข็งแกร่งที่เหมือนสายฟ้าที่ตกลงมาจากท้องฟ้า

 


[คุณได้ตามล่าหนูนักรบชนชั้นทหารราบ Lv1 ในชนบท]
[คุณได้ตามล่าหนูนักรบชนชั้นทหารราบ Lv1 ในชนบท]
[คุณได้ตามล่าหนูนักรบชนชั้นทหารราบ Lv1 ในชนบท]

 

“จี๊กกกกก … ! (เป็นไปได้ยังไงกัน … !)”

ราชินีราษฎร์พูดด้วยเสียงที่ไม่อยากจะเชื่อว่าลีชินวูยังคงไม่ตายสักที และยังสามารถเก็บรวบรวมกระดูกและพีเรียมบนพื้นในครั้งเดียว

 


เจ้านี่เป็นใครกัน! ราชินีชักสงสัย เมื่อเธอเห็นว่าเขาต้องการเสริมกำลังตัวเองด้วยกระดูกนิ้วของเจ้าหนูแรทแมนอารักขาของเธอแต่ตอนนี้เขาต้องตรวจสอบบางอย่างก่อน มันเป็นความสามารถในกระดูกซี่โครงของหนูแรทยอดทหารในชนบท ถ้ามันได้เจ้าพลังนี่ไปล่ะก็ รับรองว่าลีชินวูสามารถล้มเธอได้แน่!



“การเสริมกระดูก”

 

[คุณเสริมกระดูกซี่โครงของคุณ ความสามารถของคุณในการพรางตัวเพิ่มขึ้น 5%]

 

[จี๊กกกกกก! – นายทหารยอดนักรบในชนบท]

“…มันต้องเป็นแบบนี้ต่างหาก!”

 

รอยแตกในซี่โครงของเขาลีชินวูจากการขว้างเล็บของหนูแรทแมนได้รับการรักษาอย่างรวดเร็ว นั่นคือทั้งหมดหรือไม่ใน ความสามารถของการพรางตัวรึเปล่า เขายังไม่แน่ใจ แต่ที่มั่นใจแน่ๆคือน่าจะเพิ่มขึ้นมากถึง 5% เขาคาดการณ์สิ่งนี้ แต่มันมีประสิทธิภาพมากกว่าหนูในชนบทแบบปกติแน่นอน!

 

 

 

ดวงตาของลีชินวูซึ่งจ้องมองที่ราชินีราษฎร์ชนบท

 

“ฉันอยากรู้ว่าคุณจะให้กำเนิดได้นานแค่ไหนตอนนี้”
“จี๊กกกกกก… !”

 

ในขณะนี้ราชินีราษฎร์ในชนบทกำลังต้องเผชิญหน้ากับโครงกระดูกที่ชั่วร้ายอย่างลีชินวูด้วยความกลัว

 

 

แน่นอนสิ่งที่เธอทำได้คือให้กำเนิดทหารที่ยอดเยี่ยมของเธอไปเรื่อยๆ เหมือนกับที่เขาต้องการเธอให้วัสดุเสริมแรงกับเขา …

 

 

เมื่อเห็นว่าลีชินวูกำลังจะเดินเข้ามา

 

ราชินีเกิดอาการหวาดกลัวขึ้นทำให้เธอไม่มีทางเลือกนอกจากให้กำเนิดทหารยอดเยี่ยม…

 

เธอต้องปกป้องอาณาจักรของตน…!!

 

โปรดติดตามตอนต่อไป…

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top