ขนาดตัวอักษร

Chapter 3. Level Up – 1

 243 Views

<Chapter 3. Level Up – 1>
เลเวลอัพ

 

  เมื่อลีชินวูเริ่มเข้าใจการใช้พลังของมานา เขาจึงลองมองไปรอบๆ

 

“วิวนี้ไม่เลวนิ”

 


ลีชินวูพูดพึมพำและมองไปรอบตัว แม้ว่าเขาจะอยู่ใต้ดินนี้มาสัก แต่เขายอมรับว่าเขาเพิ่งรู้จักเจ้ามานาหรือพลังที่สามารถสถิตก็อยู่ทุกหนทุกแห่งและลอยไปมาอย่างกลมกลืน

 

 

ลีชินวูจึงลองเหยียดมือเปล่าออกไปกางอากาศ และยังคงอยู่ที่ปลายนิ้วของเขาจากนั้นก็ลอยไปที่อื่น ดูเหมือนว่าอาจเป็นเพราะ ทักษะพลังของการมีมิตรภาพแฝงของเขายังเป็นเพียงระดับ 1เท่านั้น

 


‘การได้รับทักษะนี้ แต่เนิ่นๆเป็นสัณญาณที่ดีอยู่เหมือนกัน’

 

ลีชินวูลองใช้มันไปมาอยู่สักพัก จากนั้นของลองดึงมันไปมา เขาก็มีความคิดหนึ่งขึ้นมาว่าที่นี้คือโลกที่แตกต่างออกไปสำหรับเขา บางทีการที่เขาต้องมาอยู่ที่นี้มันไม่ใช่เพียงเพื่อทำภารกิจทุกอย่างให้ลุล่วง แต่มันคือเกมส์ที่เราต้องเอาชีวิตรอดต่างหาก

 

 

ถ้ากระดูกสีน้ำเงินมีความสามารถแบบนี้ได้กระดูก แล้วสีแดงล่ะ ? จะทำอะไรได้บ้าง? ลีชินวูคิดพลางย้อนนึกไปถึงบทสนทนาของเขาและแม่ค้าในร้านค้าใต้ดินนั้น เขาแอบมีความรู้สึกว่ากระดูกสีแดงอาจจะมีประโยชน์จริงๆ เขาไม่สามารถละเลยเรื่องการใช้พีเรียมได้อีกแล้ว …

 


เมื่อนั่งใจลอยสักพัก ดูเหมือนว่าเขาจะต้องลุกขึ้นเพื่อเดินหน้าต่อแล้ว…

 

 

[ภารกิจเกิดขึ้น!]

 

ลีชินวูเพียงแค่ยิ้มอ่อนออกมา ตอนนี้เขาไม่แปลกใจที่ต้องมาเห็นข้อความในเวลาแบบนี้ ระหว่างนั้นเองก่อนที่ข้อความจะปรากฏขึ้นลีชินวูสังเกตุว่า พลังมานาตรงหน้าของเขาเริ่มบิดเบือน แต่เขาคาดการณ์ว่าจะปรากฏขึ้นอีกในช่วงเวลานี้

 

[ภารกิจ:ความสามารถในการอยู่รอด]

 

 

 

[แม้ว่าคุณจะแทรกซึมและแฝงตัวเข้าไปในอาณาจักรได้อย่างปลอดภัยได้แล้วนั้น ยังไม่สามารถนิ่งนอนใจได้ เพราะพลังของคุณยังอ่อนแอเกินไป จักรวรรดิใต้ดินนั้นกว้างใหญ่และมีอมนุษย์ที่ทรงพลังที่อาศัยอยู่เป็นเวลานานรอคอยคุณอยู่ อย่างไรก็ตาม คุณอาจจะมีโชคที่ดีบ้าง เมื่อคุณอาจเจอบางคนที่หลบเลี่ยงคำสาปแห่งความตายและยังมีชีวิตอยู่ในนั้น สิ่งมีชีวิตเหล่านี้อาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่แยกออกมา หรือเรียกกันว่าคุกใต้ดิน]

 

 

 

[ก่อนอื่นคุณต้องสร้างความแข็งแกร่งของคุณในอาณาจักรดันเจี้ยนแห่งนี้ สะก่อนที่จะเริ่มการต่อสู้กับอมนุษย์อย่างจริงจัง เลือกดันเจี้ยนที่อยู่ใกล้เคียงและไปที่ระดับ 2 เมื่อผลรวมของสถิติของคุณถึง 200 ได้แล้ว กรรมที่คุณได้รวบรวมจนถึงจุดนั้นจะเป็นตัวกำหนดลักษณะและศักยภาพในอนาคตของคุณเอง]

 

 

[อย่างไรก็ตามคุณต้องอย่าลืมระมัดระวัง คุกใต้ดินนั้นปลอดภัยจากการสาปแช่ง แต่คนที่ถูกสาปและจะไม่สามารถเข้าไปในคุกใต้ดินนั้นได้]

 

 

[รางวัลของเควส- เปิดช่องทางการติดต่อของวีรบุรุษ]

 

“อะไรนะ!?”

 

ยังไม่ทันที่ลีชินวูจะได้ทำความเข้าใจ ข้อความนั้นก็หายไปสะแล้ว

 

 

หลังจากที่เขาอ่านภารกิจทั้งหมดดวงตาของลีชินวูก็จ้องมอง ไหที่ช่องแชทที่ว่างเปล่า? มันคงจะดีถ้าพวกเขาเปิดแชทก่อนหน้านี้!

 

 

ถ้าทำไม่สำเร็จคงต้องรอกรรมต่อไป เพราะงั้นการเลื่อนขั้นเข้าสู่ระดับ 2 จึงเป็นข้อกำหนดเบื้องต้นในการเข้าห้องสนทนาสินะ!

 

“เริ่มเลยเหอะ ตอนนี้” ลีชินวูพูดเหมือนขี้เกียจรอเต็มที

 

 

[ที่ตั้งของดันเจี้ยน กำลังแสดงอยู่บนแผนที่ย่อ]

 

 

ลีชินวูไม่ตอบอะไรแค่เพียงพยักหน้าและเปิดแผนที่ดูเท่านั้น

 

 

 

การยอมรับภารกิจของเขาทุกครั้ง ทำให้รู้สึกร่างกายอ่อนแรงทุกที การได้รางวัลเป็นเปิดช่องแชทนั้นอาจจะสามารถช่วยเขาคลายเหงาได้บ้าง เพราะนานมากแล้วที่เขาไม่มีใครให้คุยด้วย อย่างน้อยเขาก็จะได้พูดคุยกับฮีโร่คนอื่นๆได้ เขายอมรับว่านี่เป็นครั้งแรกที่แอบตื่นเต้นเมื่อต้องคุยกับคนอื่น สีหน้าและแววตาของเขาตอนนี้คือเขาจะโกหกแน่ๆถ้าเขาบอกว่าเขาไม่มีความสุขกับรางวัลครั้งนี้

 

 

 

นอกจากนั้นถ้าพูดกันตามจริงช่องสนทนานี้อาจจะเป็นประโยชน์มากสำหรับเหล่าฮีโร่ที่เห็นพ้องกันว่าภารกิจของพวกเขาคือการปกป้องอาณาจักร นั่นหมายความว่าพวกเขาอยู่ในหน้าที่เดียวกัน ลีชินวูแอบหวังไว้ลึกๆว่าวีรบุรุษที่อยู่ในจักรวรรดิแห่งนี้เหมือนกันกับเขานั้นจะมีคนได้คุยกับเทพีหน้าเลือดนั้นบ้าง

 

 


‘บางทีมันอาจจะฉันอาจจะคิดในแง่ดีเกินไป… เพราะไม่ได้คุยกับใครมาสักพัก บางทีเมื่อถึงตอนนั้นความจริงจะเฉลยว่าแท้จริงแล้ว มันอาจจะไม่มีอะไรเลยก็ได้ ใครจะรู้…’

 

 

 

ลีชินวูนึกในใจเมื่อเขากำลังคิดภาพตอนได้รางวัลมาแล้ว

 

 

แม้ในความเป็นจริงยังไม่ได้เริ่มต้นทำภารกิจเลยก็ตาม!

 


ตราบใดที่เขายังคงอยู่ในภารกิจ ลีชินวูคงไม่รู้ว่าเขาสามารถใช้ช่องแชทนี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งถ้าเป็นอย่างนั้นแน่นอนว่าเขาต้องพอใจอย่างมากกับรางวัลการค้นหาในครั้งนี้

 

 

[อย่างไรก็คุณต้องระมัดระวังให้มาก คุกใต้ดินนั้นปลอดภัยจากการสาปแช่ง แต่คนที่ถูกสาปและเข้าไปในคุกใต้ดินนั้นไม่ได้]

 

 

เขาอ่านมาถึงตรงนี้และคิดถึงสัตว์ประหลาดในดันเจี้ยน ที่ไม่ได้รับผลกระทบจากการสาปแช่ง  แต่ฮีโร่ที่เข้ามาในอาณาจักรอาจจะได้รับผลกระทบจากตัวสัตว์ประหลาดพวกนั้นไปแล้ว ดังนั้นเขาเองก็ต้องระวังตัวให้ดีถ้ายังไม่อยากตาย

 

 

แต่เขาลืมไปว่า ตัวเองได้รับพรจากเทพีมาที่มีชีวิตเป็นอมตะนี่หว่า… ดังนั้นเขาจึงไม่ต้องกังวลกับเรื่องนี้มากนัก

 

‘… เอาล่ะเราจะหา ดันเจี้ยนที่ว่านั้นให้เหมาะสมที่สุดและอยู่ในบริเวณใกล้เคียง’

 

ช่วงจังหวะนั้สเขารีบอาศัยจังหวะนั้นรูดตัวไปกับกำแพงอาคารใกล้เคียงเพื่อซ่อนตัว จากนั้นเขาหลับตาลงอย่างอ่อนโยนและเห็นแผนที่ย่อ

 


สิ่งต่าง ๆ รอบตัว ณ ที่แห่งนี้ เช่นที่ตั้งของสัตว์ประหลาดไม่ปรากฏบนแผนที่ย่อ แต่นอกจากนั้นมันแสดงให้เห็นพื้นที่โดยรอบอย่างละเอียด มีแนวโน้มว่าเขาอาจจะต้องเดาการใช้ทิศทางเอง แต่สามารถใช้แผนที่ย่อให้แสดงจะทิศทางที่ชัดเจนขึ้นได้

 

 

และในขณะนั้นเอง…

 

 

‘มีสามจุดส่องแสงเหนือแผนที่ย่อ … ขนาดของมันแตกต่างกันเล็กน้อย ความยากลำบากเองก็แตกต่างกัน ‘

 

 

ข้อความเล็กๆส่องสว่างขึ้นมาระหว่างที่เขากำลังสำรวจตรงจุดด้านบนที่เกิดแสงอยู่

 


หมายความว่ามีสามคุกใต้ดินที่ตั้งอยู่ในบริเวณใกล้เคียงกันใช่ไหมวะ? ตอนนี้ลีชินวูคิดว่าเขาไม่สามารถบอกได้ว่ามอนสเตอร์ชนิดใดที่อยู่ในคุกใต้ดินพวกนั้น และเขาไม่สามารถบอกระดับความยากลำบากและเลเวลของพวกมันได้ เขาจะรู้ได้เมื่อไปที่นั้นด้วยตัวเอง

 

 

ฟังดูแย่ชะมัด!

 

ไม่รอช้าลีชินวูยังเริ่มเดินไปที่ Dungeon ที่ใกล้ที่สุด ก่อนอื่นเขาต้องออกไปจากเมืองที่ถูกทำลาย จากนั้นเขาจะต้องผ่านภูมิประเทศทะเลทรายซึ่งเป็นสิ่งที่เขาเห็นเพื่อไปยังจุดหมายของเขา

 

 

‘ไม่แน่ว่าแถวนี้อาจจะปลอดภัยเพราะสหายพอลคงอยู่อีกด้านหนึ่งของกำแพง ‘

 

นี่คือสิ่งที่ลีชินวูคิดเมื่อเขามองไปบริเวณที่กำลังจะเดินไป

 

แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม เขาไม่สามารถที่จะประมาทได้ ไม่ทันที่เขาจะได้เดินต่อ เจ้าเทรเชอร์อีทเตอร์ตัวใหญ่ก็ปรากฏตัวขึ้นในทางเดินภายนอก ซึ่งถือได้ว่าเป็นขั้นตอนการสอนเพราะไอเทมระดับ 2 ได้ปรากฏขึ้น

 

 

ลีชินวูมองมันด้วยความตกใจ เพราะตอนนี้เขายังไม่มั่นใจว่าเขาจะสามารถเอาชนะเจ้าเทรเชอร์ได้แบบตัวต่อตัวรึเปล่า เพราะกำแพงที่เรียกว่า ‘ระดับ’ นั้นใหญ่และทนทานมาก

 

 

 

ยังไงก็ตามมันจะเปลี่ยนในไม่ช้า ตราบใดที่เขาเพิ่มสถิติของเขาทีละ 9 นั่นก็คือ

 

‘ก่อนอื่นให้ระมัดระวังสิ่งรอบข้างของเราทุกชั่วขณะ … ‘

 

จู่ๆลีชินวูก็เกิดกลัวจักรวรรดิมาตั้งแต่เขาเห็นหน้าต่างแจ้งเตือนภารกิจและเมื่อเขาต้องมองไปข้างหน้าจนกระทั่งตอนนี้ ถึงอย่างนั้นลีชินวูแทบไม่มีทางเลือกนอกจากต้องระวังตัวให้มากเมื่อเข้าได้ข้ามกำแพงไป

 

เขาไม่สามารถที่จะประมาทได้เลยแม้ว่าฝ่ายตรงข้ามจะเป็นแค่โครงกระดูกพอลระดับ 1 ก็ตาม

 

 

และเมื่อเดินมาสักพัก โชคก็เข้าข้างลีชินวูเมื่อเขาไม่ได้เจอตัวซอมบี้หรือโครงกระดูกพอลอะไรเลยสักตัวเดียว ก่อนจะไปถึง ดันเจี้ยนที่ซ่อนตัวอยู่รอบนอกเมืองที่ถูกทำลาย

 

‘… แปลกแฮะ’

 

ระหว่างทางที่เดินไป ลีชินวูมองซ้ายขวาตลอดทางแต่ไม่ยักจะเจอสิ่งมีชีวิตอะไรที่โผล่มาให้เห็นเลยสักนิด เขาคิดว่าคงมีโครงกระดูกภายในจักรวรรดิน้อยกว่าโครงกระดูกที่ป้องกันทางเดินภายใน

 

 

สำหรับลีชินวูนั้นผู้ซึ่งเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ที่มีอันตรายแต่สร้างความมั่นใจให้เขามากที่สุดอย่างเจ้าเทรเชอร์แม้ว่าในตอนแรกจะหมดพลังงานกับเจ้านี้ไปเยอะพอสมควรก็ตาม

 

 

 

‘บางทีมันอาจจะรออยู่แถวคุกใต้ดินที่ว่านั้นรึเปล่านะ?’

 

ลีชินวูไม่ได้เพิกเฉยต่อความรู้สึกที่เกิดขึ้นระหว่างที่เขาเดินอยู่

 

 

ลีชินวูกระชับธนูในมือของเขา เมื่อเขาจำเป็นต้องสกัดกั้นศัตรูจากระยะไกล และอีกมืกหนึ่งก็จับหอกกระดูกที่อยู่ด้านหลังอย่างแน่น

 

 

จากนั้นเมื่อเขาต้องเดินไปอย่างระมัดระวัง

 

 

ระดับ 4 ของหอกแบบบีแกนมีความเป็นไปได้ว่าจะดีกว่าระดับ 2 การยิงธนูระดับเริ่มต้น เมื่อเขาต้องเผชิญกับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่ง ที่สำคัญไปกว่านั้นคือหอกกระดูกของเขาอยู่ที่ระดับเลเวล 2 แล้ว เขารู้สึกมั่นใจมากขึ้นเมื่อเขาถือหอกมากกว่าธนู

 

 

แน่นอนว่าลีชินวูจำประสบการณ์ที่ย่ำแย่ของเขาในกองทัพและยังได้รับการปกป้องโดยสัญชาตญาณในทุกทิศทาง และหลังจากนั้นไม่นานจากการเดินอย่างมีกลยุทธ์ในที่สุดเขาก็มาถึงจุดที่ส่องแสงบนแผนที่ของเขา

 

 

ปัญหาคือมันยังคงส่องแสงอยู่

 

หมายความว่ายังไงกันแน่…

 

‘ อะไรวะเนื่ย นี่ก็มาถึงแล้วนี่น่า แล้วทำไม… เอ่อ ดันเจี้ยนอยู่ตรงไหนล่ะ? ฉันต้องขุดลงดินลงไปหรือเปล่าเนื่ย’

 

 

ทางเข้าดันเจี้ยนนั้นถูกซ่อนไว้อย่างดีว่าหากที่ตั้งของมันจะไม่ปรากฏบนแผนที่ย่ออันใดก็ตาม แน่นอนว่าลีชินวูไม่สามารถมองเห็นมันได้

 

 

นั้นหมายความว่าเขาไม่สามารถหามันได้โดยดูที่พื้นดินและมันเป็นโครงสร้างที่เขาจะพบบันไดที่นำใต้ดินหลังจากขุดไปสักพักหนึ่ง แต่จริงๆแล้วมีความลับที่ซ่อนอยู่ที่นี่ และก่อนที่เขาจะผ่านความพยายามของการขุดดินลงไป ลีชินวูก็ได้ตระหนักว่า

 

“แบบนี้หมายถึงอะไร?”

 

ลีชินวูก้มมองลวดลายบนพื้นดินที่มีแสงส่องออกมาเล็กน้อย เขาใบ้สายตามองสำรวจมันมาระยะหนึ่งแล้ว เพิ่งตระหนักว่ารูปแบบนั้นไม่มีอยู่จริง แต่เป็นร่องรอยของมานา ที่ได้รับการแก้ไขแม้ว่าจะเป็นเพียงเล็กน้อย

 

‘นี่ดูเหมือนประตูทางเข้าดันเจี้ยนที่ว่าเลยแฮะ  นี่ฉันต้องทำอะไรเพื่อจะได้มานาโอววว~ ‘

 

ช่วงเวลาที่กระดูกของลีชินวูได้สัมผัสเข้ากับร่องรอยของมานาเป็นวงกลมเวทย์มนตร์ที่ปิดกั้นทางเข้าของดันเจี้ยนมันตอบโต้ต่อลีชินวูและเริ่มพุ่งขึ้นอย่างรุนแรง เขาจึงต้องเป็นผู้กำกับมันเพื่อรวบรวมไว้ในกระดูกของเขาและสัมผัสมันโดยสัญชาตญาณ

 

 

 

ดูเหมือนว่าแสงจะทรงพลังกว่าลวดลายที่เปล่งออกมาและลีชินวูก็ซึมซับมัน! ในเวลาเดียวกันเขาก็ได้เห็นข้อความปรากฏขึ้นตรงหน้าหลายชุดเช่นเมื่อเขาเห็นสถานะหรือภารกิจของเขา

 

[ ดันเจี้ยนระดับ 1 – คุณได้รับอนุญาตให้เข้าสู่รังหนูในชนบท สถิติทั้งหมดของคุณเพิ่มขึ้นสิบใน ดันเจี้ยนข้อมูลของที่นี้จะถูกเพิ่มเข้าไปในแผนที่ย่อของคุณ การกระทำทั้งหมดของคุณใน ดันเจี้ยน นั้นได้รับการฟื้นฟูแล้ว]

 

 

 

[ทักษะการมีมิตรภาพแฝง กลายเป็น Lv2 เพิ่มอัตราการฟื้นฟูเวทมนต์]

 

 

ลวดลายบนพื้นปิดลงตามธรรมชาติและบันไดที่นำไปสู่ใต้ดินก็ปรากฏขึ้น หากเขาไม่ได้เรียนรู้ ทักษะการมีมิตรภาพแฝงเขาอาจจะต้องขุดลงไปที่พื้นจนกว่าเขาจะพบบันได เขายังไม่ทราบด้วยว่าดันดันเจี้ยน อยู่ในระดับ 1 ว่าสถิติของเขาจะเพิ่มขึ้น ที่นี้หรือว่าเขาถูกบัฟใน ดันเจี้ยน

 

 

ลีชินวูชื่นชมตัวเลือกของเขาในทันที (แม้ว่ามันจะเป็นการเดิมพันที่ดีกว่าตัวเลือก) และก็ลงบันไดไปสู่คุกใต้ดินทันที

 

 

 

เมื่อเดินลงมายังด้านล่างสภาพแวดล้อมรอบๆตัวของเขาก็ค่อย ๆ มืดลงเรื่อยๆ และในขณะที่ลงไปด้านล่างสุดของบันไดทันใดเองนั้นเพดานก็ส่งเสียงขึ้นมา เมื่อมันปิดลงและก้อนหินก็ตกลงมาอย่างบ้าคลั่ง

 

 

 

ถ้าเขายังเป็นมนุษย์อยู่เขาจะบอกว่ามันสกปรกและที่นี้ค่อนข้างน่าขยะแขยงมาก แต่หลังจากกลายเป็นโครงกระดูกเขาก็ไม่จำเป็นต้องล้างสิ่งสกปรกพวกนี้ออก มันไม่เป็นไรตราบใดที่เขาไม่ได้รับความเสียหายมากมาย

 

‘บางทีนี่อาจจะเป็นสิ่งที่พิเศษที่สุดที่ใครเคยจะได้คือไม่ต้องกินไม่ต้องอาบน้ำและไม่จำเป็นต้องนอนด้วยซ้ำ ฉันอาจมีข้อได้เปรียบคนอื่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในการสัญจรไปมาในรังบ้าบอนี่ก็เป็นได้’

 

เพียงแค่พิจารณาความจริงที่ว่าเขากำลังคิดเชิงกลยุทธ์เกี่ยวกับสถานการณ์ที่ไม่คาดฝันของเขา นั่นหมายความว่ากระบวนการคิดของเขานั้นแตกต่างจากตอนที่เขายังเป็นมนุษย์และอาศัยอยู่บยโลกแบบคนทั่วไปอย่างมาก

 

 

 

แต่เขาก็ไม่ได้ตระหนักถึงสิ่งนี้ เขาแค่อยากรู้อยากเห็นเมื่อบันไดนี้จะจบลงและขยับเท้าของเขานั้น ท่ามกลางความตึงเครียดและความวุ่นวายนี้บางทีอะไรที่ไร้สาระอาจจะไม่ต้องทำให้เสียชีวิตอย่างโง่เขลา

 

 

ไม่สิ เขาเป็นอมตะนี่น่า

 

 


[กวักก!]

 

“ฮึ!?”

 

เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นในอีกไม่กี่วินาทีต่อมา ในตอนท้ายของบันไดเขาเห็นพื้นหินที่เปิดอยู่ด้านล่างและในขณะที่เขากำลังลงบันไดสองขั้นอยู่นั้น เนื่องจากความตื่นเต้นของเขาทันใดนั้นไฟสว่างก็สาดส่องลงมาโจมตีเขาจากภายในความมืด

 

 

มันเร็วมากและในเวลาเดียวกันก็ทรงพลัง ลีชินวูจึงต้องรีบใช้ Sprint โดยสัญชาตญาณและพยายามหลีกเลี่ยงศัตรูจากเงามืดนั้น แต่ถึงแบบนั้นข้อศอกที่แขนของเขายังไม่ได้ถือหอกมและทันใดนั้นขาของเขาก็ถูกโจมตี

 


“ว้ากกก … !”

 

แม้ว่าเขาจะเปลี่ยนเป็นมนุษย์โครงกระดูก แต่เขาก็ยังคงมีความรู้สึกถึงความเจ็บปวดแบบมนุษย์ทั่วไป และตอนนี้ความเจ็บปวดที่เขาได้รับนั้นก็สามารถทำลายเขาได้ตามสมควร

 

 

ถึงกระนั้นลีชินวูก็ระงับความหวังที่จะม้วนตัวลงสู่พื้นให้สวยงาม เมื่อถึงพื้นจึงรีบยกหอกขึ้น เขาไม่สามารถบอกได้เลยว่าฝ่ายตรงข้ามของเขาอยู่ที่ไหนดังนั้นการได้รับบาดเจ็บจากความโกรธจึงเป็นสิ่งที่น่าหงุดหงิดมากในตอนนี้!

 

‘ฉันประมาทหรอเนื่ย ให้ตายสิวะ ฉันคิดว่าทางเข้าบ้านี่น่าจะโอเคสุดแล้วนะ ‘

 

แต่ไหงกลับไม่เป็นแลบนั้นวะ!? ลีชินวูต้องกระชับหอกในมอให้แน่น คู่ต่อสู้ของเขาเร็วเกินไปและเขาไม่สามารถหลบเลี่ยงมันได้

 


แม้แต่ตอนนี้!

 

‘ฮึ!’

 

[กวากกกก!]

 

เมื่อถึงเวลาที่เขาเห็นแสงสว่างวับๆในความมืดมันก็สายเกินไปแล้ว ลีชินวูจึงกลับมาคึกคักโดยไม่คิดทันทีว่าเขารู้สึกขนลุกทั่วร่างกาย บางสิ่งบางอย่างผ่านหัวของเขามีทั้งแรงทำลายล้างและความเร็ว

 

[ผู้เริ่มต้นใบ้ความว่องไวแบบผู้เริ่มต้น ได้กลายเป็น Lv5]

 

“อึก!”

 

หลังจากที่เขาหลบการโจมตีจากศัตรูได้ แต่เขาก็ยังต้องกัดฟันและแทงหอกไปข้างหน้าเพื่อสู้มัน จนถึงตอนนี้เขามักจะแทงด้วยกำลังของทั้งสองแขน เนื่องจากเขาจับมันด้วยแขนข้างหนึ่งแรงที่อยู่ข้างหลังมันก็ไม่เหมือนก่อนหน้านี้ที่ไม่ได้เสียพลังไป

 

[กวากกกก!]

 

“ฮึลงไปเลยสิ … !”

 

ศัตรูของเขาไม่สามารถหลบการโต้กลับอย่างรวดเร็วและหอกของเขาเจาะทะลุเนื้อของมัน แต่เขาสามารถบอกได้ว่ามันไม่ใช่การระเบิดที่รุนแรงจากความรู้สึกทื่อที่ถูกถ่ายทอดจากหอก เขาถอนหอกออกไปถอยกลับอย่างรุนแรงและพร้อมทั้งกระชากฟันของมันออกมา

 

 

[กวากกก!]

 

“ทำไมแก…!”

 

แต่เมื่อทำร้ายมัน จู่ๆมันก็หายไป ในขณะนั้นเองเขาไม่ทราบว่าศัตรูของเขาอยู่ที่ไหน ไม่ทันมรเสียงต่อมาก็คือภายในถ้ำมีเสียงตะโกนและเสียงคบเพลิงบนผนังที่ไม่มีใครรู้ถูกจัดระเบียบตามลำดับและพื้นที่ทั้งหมดก็สว่างขึ้นเล็กน้อย ในที่สุด ลีชินวูก็สามารถเห็นสิ่งที่คู่ต่อสู้ของเขาดูเหมือน

 

[กึกกกก… !]

 

สภาพเจ้าตัวประหลาดตรงหน้าเขา สภาพของมันเน่าเปื่อยเน่าเสื้อผ้าและแต่งตัวคล้ายกัน มันสกปรกมาก มีรอยแตกที่นี่และมีอยู่ในร่างกายของมันและในทางตรงกันข้ามมันควงดาบยาวที่เปล่งประกายสีเงิน … นั่นเป็นซอมบี้แน่นอน

 

‘อัพเดด … ?’

 

ลีชินวูไม่คิดว่าจะเจอคนตายสภาพนี้หรอกนะ แต่ก็มีคนปรากฏตัวที่ทางเข้าตอนเริ่มต้นอยู่จริง เขาไม่รู้ว่าตนควรจะคิดอย่างไรและใจแข็งแค่ไหนเพื่อที่จะปลอดภัยไปจนสิ้นสุดภารกิจ การโดนโจมตีในครั้งนี้ถือเป็นความผิดพลาดของเขา

 

[กึกกก!]

 

ดวงตาที่ผุผองของคู่ต่อสู้เขากลิ้งไปมาแล้วมันก็ก้าวเข้ามาหาร่างของเขา ในชั่วขณะนั้นเองมันได้เหวี่ยงดาบฟันเข้าที่หัวของเขาอย่างรวดเร็ว มันช่สงเป็นการโจมตีที่เฉียบแหลมและปนความแค้นอยู่ด้วยแน่ๆ

 

 

 

‘แกมันเลว…!’

 

ลีชินวูด่ามันในใจ และปล่อยให้หัวตัวเองหล่นลงไปกลิ้งไปมากับพื้นแห่งนี้

 

 

 

น่าหงุดหงิดจริงๆ เขาอุสส่าสาบานกับตัวเองว่าจะไม่ตายอีกครั้งและรู้สึกไม่ยุติธรรมที่เขาต้องมาตายไปอย่างไร้จุดหมายเพราะซอมบี้ตัวเดียวแบบนี้

 

 

พวกเขาบอกว่าอมนุษย์จะไม่ปรากฏในคุกใต้ดินนี้ แต่ความจริงที่ว่าอมนุษย์มาปรากฏตัวตั้งแต่แรกเริ่มทำให้เขาโกรธมากที่เชื่อใจใครไม่ได้เลย

 

แม้กระทั่งผู้แนะนำก็เหอะ

 


[หัวใจที่มองไม่เห็นได้กลายเป็นระดับ 3 สถิติทั้งหมดเพิ่มขึ้น 3]

 

 

[เหลือ 97 ระดับจนกว่าจะถึงระดับสูงสุด]

 

ในขณะเดียวกันเมื่อเขาเห็นข้อความที่คุ้นเคยปรากฏขึ้น จึงยิ้มออกมา

 


[สถิติทั้งหมดของคุณมีค่ามากกว่า 200 คุณต้องการรับกรรมระดับ 2 หรือไม่ นอกจากนี้ยังเป็นไปได้ที่จะนำมันออกไปชั่วครู่]

 

 

 

[คุณได้พบกับ ปีศาจตายยาก (Lv2) หากคุณประสบความสำเร็จในการฝ่าด่านปีศาจตายยากสงบสุขคุณจะได้รับ พีเรียมของคู่ต่อสู้ซึ่งเขารวมตัวกันจนกว่าเขาจะตายรวมถึงใบอนุญาตในร้านลับของพระเจ้า]

 

ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยข้อความแปลก ๆมากมาย จนเขาอ่านไม่ทัน

 

โปรดติดตามตอนต่อไป…

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top