*****สำหรับท่านที่จะเติมเหรียญสามารถ IB แจ้งมาที่ Facebook UpdatesNovel - นิยายแปล ได้เลยนะค่า****
ขนาดตัวอักษร

WoD ตอนที่ 18A เหตุแปรเปลี่ยนกลับกลาย (3)-A

 133 Views

ตอนที่ 18A เหตุแปรเปลี่ยนกลับกลาย (3)-A

 

ซานโถวจ้องมองอย่างโง่งม มือกำไม้พลองฉีเหมยของตนไว้แน่น

 

ดาบบั่นศีรษะหลิงหงฉุยเองก็ถึงกับปากอ้าตาค้าง เหม่อมองศีรษะมนุษย์ที่หล่นลงกลิ้งขลุกๆ อยู่กับพื้น จากนั้นก็สลับไปมองลู่เซิ่งที่ยังยืนนิ่งอยู่กับที่ ท่าทางคล้ายจะงุนงงจับต้นชนปลายไม่ถูกอยู่บ้าง

 

ลมสารทฤดูพัดโถมเข้ามา พาเอาฝุ่นละอองบนพื้นดินหอบหนึ่งให้ปลิวลอยฟุ้งขึ้นไปในอากาศ

 

อึดใจใหญ่ๆ ที่ไม่มีใครเอ่ยวาจาออกมาแม้แต่คำเดียว

 

ลู่เซิ่งไม่ได้คาดคิดเลยแม้แต่น้อย ว่าสหายที่ดูล่ำสันแข็งแรงทั้งยังดุร้ายป่าเถื่อนผู้นี้จะไม่อาจต้านกระบวนท่าของเขาไว้ได้แม้แต่ดาบเดียว

 

ชั่วขณะนั้น ซานโถวที่นิ่งอึ้งตะลึงงันอยู่ก็พลันสองขาอ่อนแรง สั่นระริกยืนไม่มั่นขึ้นมา

 

หลิงหงฉุยเองก็ไม่ได้เตรียมใจไว้เลยแม้แต่น้อย ยามนี้จึงเพิ่งจะตระหนักได้ว่า กระบวนดาบที่บั่นศีรษะผู้คนไปเมื่อครู่นั้น แท้จริงแล้วมาจากลู่เซิ่งที่มันเคยเห็นเป็นเพียงเจ้าเด็กขนอ่อนยังไม่ขึ้นคนหนึ่ง

 

 “ดี ดี ดี!!”

 

ฉับพลันนั้นมันก็ระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่นออกมา ทว่ารอยยิ้มที่แสยะอยู่เต็มใบหน้านั้นกลับเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยมอำมหิต

 

 “เช่นนั้นเจ้าก็เป็นอีกผู้หนึ่งที่รนหา…”

 

ชิ้ง!

 

ประกายแสงพุ่งวาบออกมาจากคมดาบอีกครั้ง ครานี้มุ่งเป้าไปที่ซานโถว

 

ร่างของลู่เซิ่งขยับวูบไหวไปปรากฏกายอยู่ตรงหน้าซานโถว โลหิตสีแดงคล้ำเข้มพุ่งทะลักออกมาอีกครั้ง

 

ศีรษะของซานโถวยามนี้ก็ไม่เหลือติดตัวแล้วเช่นกัน มันหล่นลงไปกลิ้งวนอยู่บนพื้นรอบหนึ่ง จากนั้นก็ชนเข้ากับกองขี้เถ้าจนหยุดชะงักไป

 

ลู่เซิ่งสะบัดข้อมืดไล่หยดเลือดออกจากคมดาบ

 

ความรื่นรมย์จนแทบคุ้มคลั่งพลุ่งพล่านขึ้นมาในจิตใจของชายหนุ่ม

 

 ‘การเข่นฆ่าให้ความรู้สึกเช่นนี้เอง นี่ก็คือวิถีแห่งนักดาบ! นี่จึงจะเป็นไปตามคำกล่าวแต่โบราณกาล ที่ว่า ‘วาจาไม่ลงรอยหนึ่งคำ ชักดาบออกมาตัดสินถูกผิดกัน’ !’

 

ชายหนุ่มกุมกระชับด้ามดาบยาวเอาไว้แน่น ดาบยาวในมือของเขาเป็นสีเงินยวง ดูพื้นเพธรรมดา มีเพียงใบดาบที่ยาวเท่าช่วงแขน ยามนี้มันกลับให้ความรู้สึกเหมือนกับเป็นสหายรู้ใจคนหนึ่งของเขา

 

ความรู้สึกเลือนรางอันแปลกประหลาดนี้พรั่งพรูขึ้นมาในใจอย่างกะทันหัน บุรุษหนุ่มรู้สึกคล้ายกับว่าจิตสำนึกทั้งมวลล้วนจดจ่ออยู่กับตนเอง ประหนึ่งว่าได้พบกับปรากฏการณ์ที่เคยได้อ่านในนิยายกำลังภายในทั้งหลายแหล่นั้นเข้ากับตัวในนาทีนี้เอง

 

ความคลั่งไคล้ใหลหลงอย่างไม่อาจบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้กำลังลุกไหม้อยู่ในเบื้องลึกของจิตใจ

 

 “เข้ามา! หากมิอาจฆ่าข้าได้ เจ้าก็ต้องมีจุดจบเหมือนเศษขยะสองชิ้นบนพื้นนั่นแหละ”

 

ลู่เซิ่งชมชอบความรู้สึกนี้เป็นอย่างยิ่ง ดวงตาของเขากลายเป็นสีแดงก่ำ บุรุษหนุ่มแลบลิ้นออกมาไล้เลียริมฝีปากอันแห้งผาก สาวเท้าตรงเข้าหาหลิงหงฉุยทีละก้าวๆ

 

 “ไอ้เด็กสารเลว!!”

 

หลิงหงฉุยแผดเสียงด้วยโทสะ สีหน้ากลายเป็นขุ่นแค้นเดือดดาลขึ้นมา

 

มันกุมกระชับดาบใหญ่สันหนาของตัวเองด้วยมือทั้งสองข้าง วิ่งถลาเข้าใส่ลู่เซิ่ง

 

ชิ้ง!

 

ดาบของลู่เซิ่งฟันกวาดไปข้างหน้าอีกครั้ง นางแอ่นสีเงินยวงโผร่อนออกไปในชั่วพริบตานั้นเอง

 

แม้ว่าแปดสิบสี่นางแอ่นไล่ล่าคมมีดสายลมของลู่เซิ่งจะอยู่ในระดับเริ่มต้นเท่านั้น ทว่ายามใช้ออกก็บรรจุไว้ด้วยเจตจำนงแห่งดาบไว้อย่างเต็มเปี่ยม เจตจำนงนี้เป็นสิ่งที่ลู่เซิ่งได้รับมาจากการบรรลุผลสำเร็จในวิถีบ่มเพาะศาสตร์ดาบพยัคฆ์ทมิฬ

 

เปรี้ยง!

 

อย่างไรก็ตาม การจู่โจมครั้งนี้ถูกหลิงหงฉุยยกแขนขึ้นป้องกันเอาไว้ได้

 

 “ข้าจดจำกระบวนท่านี้ได้… นี่คือนางแอ่นเลาะเลียบสายน้ำ… เป็นนางแอ่นไล่ล่าคมมีดสายลม…” มันพลันแสยะยิ้มโฉดชั่วออกมา “ในวันวานที่ผ่านมานั่น ข้ายังเคยฟาดฟันปรมาจารย์ผู้คิดค้นวิชาดาบนี้แต่ดั้งเดิมจนเกือบตกตายไปแล้วด้วยซ้ำ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการกำจัดไอ้เด็กขนอ่อนไม่ขึ้นเยี่ยงเจ้า มันย่อมง่ายดายดุจปอกกล้วยเข้าปาก!”

 

มันเกร็งร่างเพิ่มแรงต้าน ผลักดาบยาวของลู่เซิ่งให้สะท้อนออกไป

 

คมดาบใบกว้างบิดสะบัดอย่างน่ากลัว มันกรีดทแยงขึ้นในมุมเฉียงด้วยกำลังอันรุนแรงและความเร็วมหาศาล

 

กระบวนท่านี้คือ ‘กรีดแยกสายนที’ แห่งวิชาดาบ ‘วายุกระเพื่อมไหว’ ถือเป็นหนึ่งในกระบวนท่าเปิดทางที่มันชื่นชอบมากที่สุด ทุกครั้งที่มันใช้ออกด้วยกระบวนท่านี้ ศัตรูก็จะต้องหลบหลีกออกไปหรือไม่ก็ตกอยู่ในสภาวะตั้งรับอย่างเลี่ยงไม่ได้

 

ลู่เซิ่งโผกายหลบออกไปด้านข้าง หลีกพ้นจากใบดาบกว้างที่กรีดเข้าใส่ เขาสะบัดดาบยาวในมือ ใช้ออกด้วยกระบวนท่าแปดสิบสี่นางแอ่นไล่ล่าคมมีดสายลมอย่างเต็มกำลัง ตรงเข้าปะทะกับศัตรูโดยไม่เกรงกลัว

 

การต่อสู้ในลานด้านหลังของทั้งคู่ยิ่งทวีความรุนแรงโหดเหี้ยมขึ้นตามลำดับ

 

กระบวนดาบของหลิงหงฉุยกลายเป็นหนักแน่นหนาทึบราวกับค้อนยักษ์อันหนึ่ง เต็มเปี่ยมไปด้วยพละกำลังมหาศาล เมื่อใดก็ตามที่ลู่เซิ่งเข้าปะทะกับแรงที่ส่งผ่านมา ก็จะทำให้ท่อนแขนถึงกับชาหนึบไป

 

ทว่ากระบวนดาบของลู่เซิ่งยิ่งว่องไวขึ้นเรื่อยๆ พละกำลังที่ส่งผ่านออกมาก็ยิ่งแสดงถึงความเหนือชั้น บ้างก็ฟันแฉลบจนเบี่ยงการโจมตีของคู่ต่อสู้ออกไป บ้างก็ผ่อนแรงตั้งรับไว้ด้วยวิชาแปดสิบสี่นางแอ่นไล่ล่าคมมีดสายลม

 

อันที่จริงคนทั้งสองจู่โจมกันด้วยความคล่องแคล่วปราดเปรียวอย่างที่สุด ความเร็วที่ใช้ออกนั้นเหนือกว่าเอ้อร์โถวและซานโถวจนเทียบกันไม่ติด

 

ทว่าสำหรับทั้งคู่แล้ว การใช้กระบวนดาบด้วยความเร็วเท่านี้ถือว่ายังอยู่ในสภาวะปกติ

 

ผ่านไปหนึ่งลมหายใจ ลู่เซิ่งก็ใช้ออกด้วยวิชาแปดสิบสี่นางแอ่นไล่ล่าคมมีดสายลมอย่างต่อเนื่องกันไปกว่าสิบกระบวนท่าแล้ว ทว่าก็ยังไม่อาจช่วงชิงเป็นฝ่ายมีเปรียบได้เลย

 

ฝ่ายหลิงหงฉุยกลับยังคงเต็มเปี่ยมไปด้วยพละกำลังประดุจพยัคฆ์หนุ่มตัวหนึ่ง ความเคลื่อนไหวของมันยังคงแข็งแกร่งทรงพลังอย่างไม่น่าเชื่อ

 

เคร้ง เคร้ง!

 

ดาบทั้งสองเล่มฟาดฟันปะทะกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า

 

เท้าของลู่เซิ่งพลันบิดผิดท่าทันทีที่เขาบังเอิญเหยียบลงไปบนแผ่นไม้กระดานเปราะบางแผ่นหนึ่งอย่างไม่ทันระวัง มันแตกออกอย่างกะทันหันจึงทำให้เขาเสียการทรงตัว

 

ดวงตาของหลิงหงฉุยเบิกกว้างขึ้นมาทันใด มันกวาดฟันดาบใหญ่ใบกว้างของตัวเองลงมาเต็มแรงในพริบตา

 

 “ไปตายเสียเถอะ!!!”

 

มันตื่นเต้นขึ้นมาเมื่อคิดว่าตนกำลังจะได้ผ่าไอ้เด็กน่ารังเกียจผู้นี้ออกเป็นสองซีกอยู่เดี๋ยวนี้แล้ว! ใครใช้ให้คนผู้นี้กล้าฆ่าเอ้อร์โถวและซานโถวต่อหน้าต่อตาตนกันเล่า

 

หากตนยอมปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไป ภายภาคหน้ายังจะมีผู้ใดกล้าติดตามตนอีกหรือ

 

ดาบใบกว้างสั่นสะท้านอย่างผิดปกติขณะที่มันฟันสับลงมายังศีรษะของลู่เซิ่งอย่างชั่วร้าย

 

แก่นแท้ของเจตจำนงแห่งวิชาดาบวายุกระเพื่อมไหวนั้น แท้จริงแล้วคือการเพิ่มพูนความแข็งแกร่งในการใช้ดาบใบกว้างได้อย่างมหาศาล โดยใช้ออกด้วยวิธีการเฉพาะในการส่งแรง

 

กระบวนดาบของหลิงหงฉุยแต่เดิมก็ทรงพลังมากอยู่แล้ว ยังมีพละกำลังอันน่าตื่นตระหนกขุมนี้มาหนุนเนื่องประสานเสริมเข้าไปอีก

 

ดาบใบกว้างหล่นวูบลงมาใส่ศีรษะของลู่เซิ่งเต็มแรง

 

วูบบ!

 

ชั่วพริบตานั้น ลู่เซิ่งก็พลันหลบฉากดีดกายกลับมายืนได้อย่างมั่นคงในเสี้ยววินาที ดาบยาวในมือสั่นกระหึ่มด้วยความถี่สูงลิบ ปลดปล่อยเสียงคำรามดังลั่นออกมาโดยปราศจากสัญญาณเตือน

 

โฮก!!!

 

เป็นเสียงคำรามของอันทรงอำนาจของพยัคฆ์!

 

ม่านตาของลู่เซิ่งพลันอาบย้อมด้วยสีแดงระเรื่อขณะที่เขาใช้ออกด้วยกระบวนท่าพยัคฆ์สะบั้นอันเป็นกระบวนท่าแรกแห่งวิชาดาบพยัคฆ์ทมิฬ

 

ใบดาบคมกริบสั่งสมเอาแรงที่ระเบิดออกมาจากการสั่นสะเทือนอันทรงพลังดังกล่าวไว้เต็มที่ ดาบยาวกรีดเฉือนเข้าใส่แขนข้างที่จับดาบใหญ่ของหลิงหงฉุยเอาไว้ ความรวดเร็วในกระบวนท่านี้นับว่าเหนือล้ำกว่าและโหดเหี้ยมอำมหิตยิ่งกว่าดาบใบกว้างของอีกฝ่ายหลายเท่า

 

 “อย่าแม้แต่จะคิด!!!” เสียงคำรามก้องด้วยโทสะดังออกมาจากด้านหลังช่องว่างในกำแพงอย่างกะทันหัน

 

ชั่วพริบตานั้น เงาสิ่งของที่ดูคล้ายลูกหนังกลมดำใบหนึ่งก็พุ่งพรวดออกมา กระแทกเข้าใส่ข้างๆ ขอบดาบยาวของลู่เซิ่ง

 

แกร้ง!

 

นั่นเป็นเศษหินขี้เถ้าก้อนหนึ่ง

 

ชายร่างล่ำสันเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อปูดโปนอีกคนหนึ่งแทรกกายเข้ามาในลานหลังบ้าน พกเอาดาบใบกว้างสันหนามาด้วย

——————————————-

Fanpage  “มรรคาพญามาร Way of the Devil”

https://www.facebook.com/WOD.ThaiTranslate

——————————————-

 

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top
    error: Alert: Content is protected !!