*****สำหรับท่านที่จะเติมเหรียญสามารถ IB แจ้งมาที่ Facebook UpdatesNovel - นิยายแปล ได้เลยนะค่า****
ขนาดตัวอักษร

ตอนที่6 ความลับของกรด

 54 Views

ทุกอย่างหยุดชะงักลงเป็นเวลาสองวินาที เมื่อได้สติพวกเขารีบวิ่งมาดูหญิงสาวอย่างรวดเร็ว เธอลุกขึ้นยืนและยิ้ม แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรสักคำ

คนอ้วนหงุดหงิดเมื่อเห็นว่าเธอปกติดี เขาจ้องไปที่ขวดในมือของเธอด้วยความไม่เชื่อ “เป็นไปไม่ได้ !!” เขายกเท้าขึ้นแตะหญิงสาวตรงหน้าด้วยความโกรธ แต่มีใครบางคนดึงเขาออกได้ทันเวลา

เจ้าหน้าที่ของบริษัทเห็นว่าเจ้านายของเขาดึงเด็กผู้หญิงข้างหน้าไว้ได้ก่อนแล้ว ก่อนที่จะวิ่งไปด้านหน้าเพื่อแตะสั่งสอนไอ่อ้วนที่กล้าดี

“เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย เก็บส่วนที่เหลือให้เรียบร้อย” โหมวฮั่นกล่าวอย่างไม่แยแสในขณะที่เขายืนขึ้นและนวดข้อมือตัวเอง

ความสับสนวุ่นวายเมื่อกี้ได้หยุดลง ทุกหันหันไปมองหญิงสาวใจกล้า เธอพึ่งได้รับบาดเจ็บไหนจะโดนแตะอีก ฉันไม่แปลกใจเลยถ้าเธอทรุดหนักจนเข้าโรงพยาบาลอีก

“เธอมากับฉัน ส่วนคนอื่นๆเก็บกวาดสำนักงานให้เรียบร้อย” โหมวฮั่นมองไปที่หญิงสาว

เธอมองเขาด้วยความสับสน “นายพูดถึงเหตุการณ์เมื่อกี้ ?”

“เธอรู้ได้ไงว่านั้นไม่ใช่กรดซัลฟิวริค?” โหมวฮั่นถามอย่างอยากรู้

“ฉันเดา” เธอตอบส่งๆ

โหมวฮั่นยิ้มขณะที่ขยับตัวไปใกล้หญิงสาวที่ยืนตรงหน้าก่อนจะจับไหลเธอและพูดว่า “เมื่อกี้เธอมีความกล้าหาญอย่างไม่น่าเชื่อ” แล้วรอยยิ้มของเขาก็หายไปเหมือนสิงโตที่จับเหยื่อ “อย่าโกหกฉันหน่อยเลย ฉันรู้ว่าเธอรู้ว่านั่นไม่ใช่กรดซัลฟิวริค”

ดูเหมือนว่าเขาใช่เสียงสองจนทำให้เธอรู้สึกกลัวขึ้นมา มันเป็นความวิตกกังวลที่ยากที่จะอธิบาย บางทีการปรากฎตัวครั้งนี้ทำให้ศัตรูทุกคนกลัวเขา

เธอมองไปที่นิ้วของเขาและรู้สึกหมดแรง “ฉันรู้ว่านั่นไม่ใช่กรดซัลฟิวริค ถ้ากรดซัลฟิวริคจริงมันต้องไม่มีสีเหมือนน้ำเปล่า แต่นั้นไม่ใช่”

“แค่นั้น ?” โหมวฮั่นตอบกลับอย่างกวนประสาท

“กรดกำมะถันต้องบรรจุในขวดที่มิดชิดแต่ขวดที่เขาใช้เหมือนจะเป็นขวดที่ใช้บ่อยึรั้งและถ้าเป็นกรดกำมะถันจริงมันต้องไวต่อปฎิกริยาเหมือนเขาหยิบของมาผิดจากโรงพยาบาล”

“เธอรู้ทั้งหมดนี้ได้ไง ?”

เธอส่ายหัว “ฉันไม่รู้…ฉันบอกนายแล้วว่าฉันความจำเสื่อมมีหลายอย่างที่ฉันไม่เข้าใจ”

โหมวฮั่นเงียบและเอนตัวลงบนเก้าอีเของเขาอย่างครุ่นคิด

“ขอโทษนะ ทนายโหมวฮั่น นายดูเรื่องที่เกิดกับเมืองW ที่นายต้องจัดการ” หลิน ฉินหยางเปิดประตูและพูดอย่างหงุดหงิด

โหมวฮั่นเดินไปเปิดประตูและบอกกับฉินหยางว่า “ส่งเธอไปสถานีตำรวจ เธอสูญเสียความทรงจำของเธอ ค้นดูว่าเราสามารถหาว่าเธอเป็นใครฉันจะไปที่นั่นหลังจากที่ฉันทำงานนี้เสร็จ”

หลิน ฉินหยางปฎิบัติตามคำสั่งของเจ้านายเขาผายมือเชิญหญิงสาวเดินออกจากห้อง หญิงสาวลังเลอยู่เป็นเวลานานมากและเดินไปที่โหมวฮั่น เธอดูเหมือนไม่เต็มใจ อย่างไรก็ตามในที่สุดเธอก็เดินตามหลิน ฉินหยางออกไป

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top