*****สำหรับท่านที่จะเติมเหรียญสามารถ IB แจ้งมาที่ Facebook UpdatesNovel - นิยายแปล ได้เลยนะค่า****
ขนาดตัวอักษร

ตอนที่2 ทนายโหมวฮั่น

 65 Views

เมื่อเข้าสู่ชั้นศาลเรียบร้อยแล้วเมื่อกลุ่มนักข่าวเห็นเขาอกมาก็วิ่งไปหาโหมวฮัน พวกเขาเฝ้าติดตามและถามคำถาม “คุณมีอะไรจะพูดเกี่ยวกับคดีนี้ไหม?”

“โหมวฮันที่ปรึกษาฝ่ายตรงข้ามบอกว่าคุณมีหลักฐานไม่เพียงพอจริงหรือไม่ ?”

“คุณโหมวฮันคนอื่นๆคิดว่าผู้ต้องหามีความผิดเกี่ยวกับค่าใช้จ่ายทั้งหมดไหม แล้วคุณจ่ายเงินให้ผู้พิพากษาเท่าไรเพื่อชนะคดี ?”

โหมวฮันเดินต่อไปอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด หลังจากฟังประโยคสุดท้ายเขาก็กลับหยุดอย่างฉับพลัน  “เพียงเพราะพวกคุณคิดว่าใครบางคนไม่ผิดในชั้นศาลเราเสนอแต่ความจริงไม่มีการติดสินบน และฉันขอแนะนำให้นายตั้งคำถามใหม่ก่อนที่จะถูกฟ้อง”

กล้องยังคงถ่ายอยู่ โหมวฮันหัวเราะเบาๆก่อนจะพูดต่อว่า “แล้วฉันสามารถพูดได้ไหมว่าคุณโง่ ”

หลังจากตอบคำถามเสร็จเขาก็เดินต่ออย่างไม่ได้สนใจใยดีนักข่าว โหมวฮันอยู่ในรถก่อนที่เขาจะดึงเน็คไทออกและรีบถอนหายใจ

หน้ารถเขาเป็นหลิว ฉินหยางเขาตบมือก่อนที่จะพูดว่า “ทนายโหมว การต่อสู้ระยะเวลาหนึ่งเดือนเต็มๆแล้วเราก็ผ่านมาได้”

“ใช่แล้วทนายโมของเรา ผู้ซึ่งได้รับฉายาว่าทนายผู้ซื่อสัตย์และตรงไปตรงมาในช่วงระยะเวลาตลอด5ปีที่ผ่านมา เขายังไม่เคยแพ้คดีเลย” ลิตเติ้ลฉางนั่งอยู่ในรถฝั่งที่นั่งผู้โดยสาร

ทนายโหมวฮันอยู่ด้านหลังและพูดว่า “กลับออฟฟิศ”

“กลับไปอีกเหรอ ? ” โหมวฮั่นนายไม่ได้นอนมาสองวันแล้วนะนายควรกลับบ้านไปพักผ่อนบ้างดีกว่าอยู่ที่บริษัท “

“ใช่ สาวๆที่บริษัทคงรอนายอย่างใจจดใจจ่ออยู่แน่ๆ” ลิลเติ้ลฉางล้อเลียนเขา ทุกคนในแวดวงนี้รู้ดีว่าเขาเป็นตำนานในวงการกฎหมาย เรื่มต้นที่บริษัทกฎหมายของเขาเองกลายเป็นผู้นำในสาขาของเขาในเวลาเพียงสามปีโดยไม่ได้กล่าวถึงความจริงที่ว่าเขาไม่เคยแพ้คดีแล้วทุกอย่างก็เป็นไปตามรูปลักษณ์ของเขา สามปีมีรูปเขาแปะอยู่ในทำเนียบทนายเพียงแค่รูปเขาเพียงอย่างเดียวก็ทำให้สาวๆหลงใหล

นี้ยังคงเป็นเหตุผลที่บริษัทของโหมวฮันปัจจุบันมีพนักงานผู้หญิงจำนวนมาก

“มีงานต้องทำที่บริษัท นายไม่เข้าใจหรอกดังนั้นฉันต้องทำให้เสร็จก่อนจะกลับบ้านได้” โหมวฮั่นปรับเหมาะเอนตัวลงนอน เขาได้รับรางวัลมากมายแต่นั่นก็มาจากสิ่งที่เขาทำงานหนักเกินกว่าเหตุ

หลิว ฉินหยาง รู้ว่าทนายของเขาไม่รู้จักคำว่าเหน็ดเหนื่อย เขาอยากให้ทนายโหมวฮั่นกลับบ้านพักผ่อน แต่มองจากกระจกแล้วเห็นได้ชัดว่าใบหน้าเขาเหน็ดเหนื่อยและรู้ว่ามันคงไร้ประโยชน์ถ้าเขาเกลี่ยกล่อมให้คนแบบนี้กลับบ้าน เขาปล่อยให้โหมวฮั่นนอนพักในรถตามความต้องการของเขาก่อนที่จะขับรถไปส่งเจ้านายที่บริษัท

เมื่อเขามาถึงบริษัทโหมวฮั่นผูกเน็กไทและจัดการเสื้อผ้าให้เรียบร้อยและจับกระเป๋าเอกสารไว้ เขากลับไปมีพลังอีกครั้งก่อนที่จะก้าวลงจากรถ

อย่างไรก็ตามโหมวฮันรู้สึกว่าบรรยากาศในห้องทำงานแปลกๆ

ยิ่งเขาเดินเข้ามาในบริษัทมากเท่าไรเขายิ่งสัมผัสถึงบรรยากาศแปลกๆนั้นได้ มีหลายคนกำลังมองไปที่ห้องรับแขก

“นาย…มาแล้ว” แอนนาเลขาเขารีบวิ่งเข้ามาหาเขา

“คืออะไร ?” โหมวฮั่นถามด้วยอารมณ์ขุ่นเคือง

“มีใครบางคนต้องการพบนาย เขามารอตั้งแต่นายไปศาลแล้ว”

โหมวฮั่นมองไปด้านในและตอบว่า “แต่ไม่มีใครนัดฉันไว้นะ”

 

 

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top