*****สำหรับท่านที่จะเติมเหรียญสามารถ IB แจ้งมาที่ Facebook UpdatesNovel - นิยายแปล ได้เลยนะค่า****
ขนาดตัวอักษร

ตอนที่ 3 – ครอบครัวใหม่

 17 Views

ตอนที่ 3 – ครอบครัวใหม่

 

เมื่อเห็นปลาทูสีฟ้านั่น ฉินอี้ก็บอกกับฉินมี่ว่า “นั่นมันปลาทูสีฟ้านี่หน่า พี่ค่ะทำยังไงเราถึงจะได้มันขึ้นมาทำอาหารงั้นหรอ?” พี่คนที่เป็นพี่สาวได้ยินแบบนั้น

 

เธอไม่ได้รอช้า เธอมองไปที่ท่าเรือตรงทะเล และวิ่งไปที่นั่นเธอเห็นคนหาปลาที่กำลังจะออกไปจับปลาทูสีฟ้า เธอขอติดเรือไปกับเรือนั่นด้วยเพื่อไปจับปลาเหล่านั้นมาให้กับน้องสาวของเธอ

 

ฉินมี่บอกน้องสาวของเธอว่า “รออยู่ที่นี่นะฉินอี้ พี่จะไปจับปลามาให้” เมื่อคนที่เป็นน้องสาวได้ยินเช่นนั้น เธอก็พยักหน้าทันที

 

ฉินมี่ออกเรือไปกับชาวประมง เธอตั้งใจมากที่จะจับปลาพวกนั้นมาให้น้องสาวเพื่อทำอาหารให้ได้ ฉินมี่ถามชาวประมงที่เธอติดเรือมาด้วยว่า “ปลาทูสีฟ้านี่มันจับยังไงหรือค่ะ?”

 

ชาวประมงทั้ง 2 คนนี้เป็นคู่สามีภรรยากัน ทั้ง 2 ชื่อว่า เดมอนและมาเรีย เดมอนบอกกับฉินมี่ว่า “มันก็ค่อยข้างยากอยู่นะ มันจึงทำให้ปลาพวกนี้มีราคาที่สูงไง วิธีจับพวกมันที่ฉันคิดขึ้นมาก็คือลงไปจับพวกมันในน้ำเลย ง่ายใช่ไหมหล่ะ? แต่มันก็ไม่ได้ง่ายแบบนั้นหรอกนะ เพราะปลากพวกนี้ว่ายน้ำได้เร็วมาก ถ้าเธอตามไม่ทันทุกอย่างก็จบ”

 

เมื่อฉินมี่ได้ยินแบบนั้น เธอมั่นใจมากว่านี่มันเป็นเรื่องที่ง่ายมากๆ เธอค่อยเปิดดูวิธีไล่ตามปลาทูสีฟ้า ที่มีอยู่ในหนังสือของแม่ เธอเปิดไปเรื่อยๆ และเห็นว่ามันมีวิธีจับจริงๆด้วย ในหนังสือบอกกับเธอ ให้เธอว่ายไปช้า หยุดอยู่ตรงหน้ามันและมองตามัน มันจะว่ายเข้ามาให้เราจับเอง

 

และไม่นานนักเรือก็มาถึงจุดที่ปลาอยู่ เธอไม่รอช้าเธอถอยเสื้อข้างนอกของเธอออกตัวของเธอนั้นขาวมาก เธอกระโดดลงไปในน้ำทันที ชาวประมงรู้สึกประหลาดใจมากว่าทำไมเด็กที่มีอายุเพียง 18 ปีเท่านั้น

 

ชาวประมงไม่ได้สนใจอะไรมากนักเพราะเขาก็จับเป็นที่จะต้องจับปลาให้ได้เหมือนกัน เขากระโดดตามฉินมี่ลงไป แต่เมื่อลงไปแล้วสิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจมากที่สุดเท่าที่เคยมีมาก็คือฉินมี่นั้นสามารถจับปลาทูสีฟ้าได้แล้ว

 

เมื่อเห็นแบบนั้น เขารีบว่ายไปใกล้ฉินมี่ทันที และเห็นว่าสิ่งที่เขาเห็นนั้นมันไม่ได้เป็นเรื่องโกหก เพราะฉินมี่จับปลานั่นได้จริง

 

ทั้งสองคนช่วยกันเอาปลาที่ฉินมี่จับได้ขึ้นบนเรือทันที มาเรียตกใจมากเมื่อเห็นทั้งสองจับปลามาได้ด้วยความรวดเร็วแบบนี้ เธอถามเดมอนทันทีว่า “ทำไมถึงจับปลาได้เร็วแบบนี้หล่ะ?”

 

เมื่อได้ยินแบบนั้นเขาก็ยังไม่รู้ตัวเองเหมือนกันว่าเด็กสาวสวยคนนี้ทำได้ยังไง เขาตอบขณะที่ยังไม่เข้าใจอยู่ว่า “พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน เด็กคนนี้เป็นคนจับปลาตัวนี้ได้แบบง่ายๆมากเลย”

 

ทั้งสองจ้องมองฉินมี่ด้วยความสงสัยว่าทำไมเด็กตัวแค่นี้ถึงมีความสามารถขนาดนี้ ฉินมี่รู้สึกเขินมาก แต่เธอก็คิดว่านี่ไม่ใช่เวลาที่จะต้องทำแบบนั้น เพราะการจับปลานั้น เธอไม่รู้เลยว่าพวกมันจะกลับลงทะเลลึกไปอีกตอนไหน

 

เธอไม่รอช้ากระโดดลงไปในทะเลอีกครั้ง เดมอนตกใจมาก เขารีบกระโดดตามลงไปเพื่อดูว่าฉินมี่จับปลาได้ยังไง เมื่อลงไปแล้วเขาก็เห็นว่าเธอเพียงแค่ว่ายไปช้าๆ และหยุดตรงหน้าปลาเท่านั้น ปลาทูสีฟ้าก็ว่ายเข้าหาเธอและจับตัวมันได้ง่ายมากๆ

 

ผ่านไป 30 นาที ทั้ง 3 คนได้ปลาทูสีฟ้ามาทั้งหมด 15 ตัว เดมอนนั่งลงบนเรือของเขา ตอนนี้เขาเหมือนจะไม่มีแรงเหลือแล้ว ฉินมี่มองลงไปในทะเลและเห็นว่าปลาทูสีฟ้าเริ่มวายลงไปยังทะเลลึกแล้ว

 

ฉินมี่บอกกับเดมอนและมาเรียว่า “หนูขอปลาทูสีฟ้านี้แค่ 1 ตัวพอนะค่ะ แล้วที่เหลือคุณทั้ง 2 ก็เอาไปได้เลย” เมื่อมาเรียได้ยินเช่นนั้น เธอก็รู้สึกขอบคุณมาก

 

เธอเองก็ไม่รู้ว่าเด็กคนนี้มาจากไหน เพราะเธอเองอยู่ที่นี่มาตั้งแต่เกิด แต่ก็ไม่เคยเห็นเด็กสาวที่สวยขนาดนี้ เธอจึงถามขึ้นมาว่า “หนูจ้ะ หนูมาจากที่ไหนหรอ? แล้วพ่อแม่ของหนูอยู่ไหน?”

 

เมื่อฉินมี่ได้ยินแบบนั้น เธอก้มหน้าลง หน้าของเธอดูเศร้ามากและพูดว่า “หนูมาจากเมืองมาสิกะ พ่อและแม่ของหนูตายไปหมดแล้วคะ ตอนนี้ที่หนูเหลืออยู่ก็คือน้องสาวที่รออยู่บนฝั่งเท่านั้นแหละคะ” มาเรียได้ยินแบบนั้นก็ตกใจมาก

 

จู่ๆ เธอก็คิดอะไรบ้างอย่างขึ้นมาในหัวของเธอ ตอนนี้ทั้ง 2 คนไม่ได้มีลูกที่ต้องเลื้ยงดูเธอจึงพูดขึ้นมาว่า “งั้นหนูทั้ง 2 คนมาเป็นลูกของฉันไหม? ฉันอยากจะมีลูกมาตั้งนานแล้ว”

 

ฉินมี่ดีใจมาก แต่เธอเองก็ไม่อยากจะรบกวนคนอื่น เธอจึงตอบไปว่า “ไม่…” ยังไม่ทันทีจะพูดจบ มาเรียก็จับมือเธอขึ้นแล้ว มาเรียบอกกับฉินมี่ว่า “มาเถอะจ้ะ ฉันไม่ได้เป็นคนไม่ดีหรอกนะ”

 

ฉินมี่ดีใจมาก เธอไม่รอช้าเธอตอบ “ตกลงทันที งั้นเรากับไปที่ฝั่งเพื่อไปหาน้องสาวของหนูก่อนได้ไหม? เธอรอหนูหยู่” มาเรียดีใจมาเช่นกัน เธอยิ้มและบอกกับเดมอนว่า ไปกันเถอะคะ เราจะไปรับลูกอีกคนกลับบ้านกัน

 

ฉินอี้ที่รออยู่นั้น เธอยังไม่รู้เลยว่ากำลังจะมีเรื่องดีๆเกิดขึ้นกับเธอ เธอทำได้เพียงแค่รอพี่สาวของเธอเท่านั้น

 

ไม่นานมานักพี่สาวที่น่ารักของเธอก็วิ่งกับมาด้วยความดีใจ เธอเห็นพี่สาวของเธอมากับหญิงคนนึ่งที่ดูสวยและใจดีมาก เธอสงสัยว่าหญิงคนนี่คือใคร แต่เธอก็ยังไม่ได้พูดอะไร

 

พี่สาวของเธอก็พูดขึ้นมาก่อนว่า “ฉินอี้หญิงสาวคนนี้ขื่อว่า มาเรียต่อไปนี้เธอจะเป็นแม่ของเรา และชายที่อยู่ตรงนั่นเขาชื่อว่า เดมอนเขาจะเป็นพ่อของเรา”

 

ฉินอี้ไม่รอช้าเธอวิ่งเข้าไปกอดมาเรียทันที เพราะเธอเองก็ไม่มีพ่อมีแม่อีกต่อไปแล้ว เธอดีใจมากๆ ที่เรื่องแบบนี้ได้เกิดขึ้นกับเธอ เธอบอกกับฉินมี่ว่า “ไหนปลาทูสีฟ้าของเราหล่ะ?” และพอพูดจบก็มีเสียงดังมาจากใกล้ๆว่า “อยู่นี่แล้วปลาที่ลูกต้องการ” นั่นเป็นเสียงของเดมอนที่ยืนอยู่บนเรือ

 

ทั้งสองคนเดินตามมาเรียไปยังบ้านของเธอ และเข้าไปในบ้าน บ้านของมาเรียนั้นไม่ได้ใหญ่มากนัก แต่ก็เป็นบ้านที่อบอุ่น ทั้งสองคนเดินเข้าไปกอดมาเรียอีกครั้ง เดมอนที่เดินตามมาก็พูดว่า “พ่อเริ่มจะอิฉฉาพวกลูกแล้วนะ กอดแม่หลายแล้วนะ” พ่อก็อยากกอดบ้าง

 

เมื่อฉินอี้มองเห็นปลาทูสีฟ้าที่เอากลับมาด้วย เธอพูดขึ้นมาทันทีว่า “ให้หนูได้ทำอาหารนะคะ จากปลาทูนี่แหละ” มาเรียรู้สึกประหลาดใจมากว่าเด็กตัวแค่นี้จะทำอาหารได้งั้นหรอ?

 

และขณะที่คิดอยู่นั้นเธอก็พาฉินอี้เข้าไปในครัวเพื่อทำอาหาร ฉินอี้หยิบเอาหนังสืออาหารขึ้นมา เธอเปิดไปเรื่อยๆและเห็นว่าวิธีการทำปลาทูสีฟ้านั้น จะต้องผ่าตั้งแต่หัวไปจนถึงห่าง มันจึงจะทำให้รสชาติปลาอร่อยมากขึ้น

 

เธอไม่รอช้า เธอหยิบมึดที่ได้มีดที่ได้จากแม่ขึ้นมา เธอรออุ่มปลาตัวแรกขึ้นไปวางไว้บนโต๊ะ เพราะปลานั่นมีตัวที่ใหญ่มาก เธอค่อยๆเอามีดผ่าเข้าไปในหัวของปลา และค่อยๆผ่าลงไปทางห่างของปลา

 

เมื่อถึงที่ห่างของปลาแล้ว เธอเอามีดออกมาจากตัวมัน และสิ่งที่ทำให้เธอชอบมากเลยก็คือ ปลานั้นมีตัวสีฟ้าสวยงามมาก มาเรียตกใจมากว่าทำไมปลามันถึงเป็นสีฟ้า เธอยังรู้มาอีกว่าปลาทูสีฟ้านั้น ถ้าทำให้มันเป็นสีฟ้าได้ราคาของมันจะอยู่ที่ 100,000 บาทเลยนะ นั้นมันก็เหมือนกับราคา 5 เท่าของราคาธรรมดา

 

ว้าวว… น่ามันจะทำให้เราสามารถเอาเงินไปทำอะไรได้หลายๆอย่างเลยนะลูก

 

“แม่ค่ะ ถ้าหนูจะขอร้องแม่เรื่องนึ่งได้ไหมค่ะ?”

 

“หนูอยากจะขออะไรแม่กันหล่ะ ถ้าแม่ให้ได้แม่ก็จะหามันมาให้หนูให้ได้เลย”

 

ฉินอี้ไม่รอช้าตอบกลับไปด้วยความรวดเร็ว “หนูอยากไปเรียกค่ะ”

 

แม่มาเรียได้ยินแบบนั้น “จริงแล้ว..แม่ก็อยากให้ลูกเข้าไปเรียนในโรงเรียนนะ แต่ตอนนี้พวกเรายังไม่ค่อยมีเงินมาขนาดนั้น ที่จะส่งลูกทั้งสองไปเรียนได้”

 

เมื่อได้ยินที่แม่พูดแล้วนั้น ฉินอี้ก็เข้าใจทันทีว่าสิ่งที่เธอขอนั้นมันคงไม่สามารถเป็นจริงได้ ฉินมี่พี่สาวของเธอก็เดินมาข้างน้องสาวและจับไปที่ไหล่เบา ฉินอี้หันไปมองและเห็นรอยยิ้มที่อ่อนโยนของพี่สาว

 

เมื่อเห็นแบบนั้นแล้ว ฉินมี่ก็คิดอะไรบ้างอย่างขึ้นมาได้ “เราทำไมเราไม่เอาปลาที่เราจับมาได้ทั้งหมดให้ฉินอี้ทำและเอาไปขายล่ะค่ะ หนูคิดว่ามันน่าจะพอให้พวกเราเข้าเรียนได้นะค่ะ”

หากไม่ชอบยังไงก็บอกได้นะค่ะ ฝากกดไลค์ กดติดตามได้นะค่ะ https://www.facebook.com/Conquertheworldwithfood

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top
    error: Alert: Content is protected !!