ขนาดตัวอักษร

บทที่ 3 เมื่อผมลืมตาตื่น 2 (1) [รีไรท์อ่านฟรี]

 400 Views

บทที่ 3 เมื่อผมลืมตาตื่น 2  (1)

            คาร์ลมองไปยังจานที่อยู่บนโต๊ะก่อนที่จะเลือกตักสลัดผลไม้หลังจากที่เติมกระเพาะด้วยซุปและขนมปังไปก่อนหน้านี้แล้วและตอนนี้กำลังจะเลือกลองชิมอาหารใหม่ๆดู ผลไม้ที่อยู่ในสลัดจานนี้มีผลคล้ายส้มแต่สีคล้ายกับองุ่นเขาพิจารณาอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะตักเข้าปากไป

“อืมมม….”

รสหวานจากผลไม้ที่ละลายในปากทำให้เขาอุทานด้วยความพอใจเขาเกลียดผลไม้รสเปรี้ยวมากพอได้เจอผลไม้ที่มีรสหวานแบบนี้จึงทำให้รู้สึกน้ำลายไหลอยากกินเรื่อยๆจนกว่าจะสาแก่ใจก่อนที่จะหันไปสบตากับท่านเคานต์เดอรัชพ่อของตนพอดี

“ คาร์ล”

เคานต์เดอรัชเรียกชื่อเขาเบาๆก่อนที่จะเงียบไปเขาเริ่มรู้สึกอึดอัดและขุ่นเคืองขึ้นมาก่อนที่จะเริ่มขยับปากพูด

“มันอร่อยมากขอรับ…”

“ใช่…รสชาติมันเหมือนขยะ…ฮะ? เมื่อกี้ลูกบอกว่าอร่อยงั้นหรือ?”

“ใช่อร่อยทุกอย่างเลย”

คาร์ลหยิบผลไม้ชนิดอื่นทานต่อไปและเริ่มเพลิดเพลินกับความหวานที่ละลายในปากของตนจนไม่ได้ใส่ใจมารยาทบนโต๊ะอาหารอย่างที่ควรเป็น เขารู้ว่าไม่ควรทำกิริยาแบบนี้กับพ่อของตนแต่จะเป็นไรไปในเมื่อเขาก็คือคาร์ล เฮนิตัส ขยะผู้ไร้ค่าของตระกูลตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

‘เป็นเรื่องดีจริงๆที่เป็นเพียงแค่ขยะ….’

เขาคาดว่าคงไม่มีใครกล้าวิจารณ์กับกิริยาที่ดูขาดมารยาทของเขาแต่ก็คงมีเพียงท่านเคานต์เดอรัชเท่านั้นที่สนใจตนในตอนนี้

“ใช่ มันอร่อยจริงๆ พ่อดีใจที่เห็นลูกกินได้อย่างเอร็ดอร่อยเช่นนี้”

ท่านเคานต์คงเป็นคนเดียวที่ใส่ใจและมองข้ามกับกิริยาที่ขาดมารยาทของเขาเป็นพ่อที่ห่วงใยลูกอย่างแท้จริงและตัวท่านเคานต์เองก็คงจะพยายามแก้ไขมารยาทเช่นนี้ของคาร์ลอยู่ แต่ช่างปะไรเขาไม่ใช่คาร์ล เฮนิตัส ตัวจริงสักหน่อย

“ขอรับ….ท่านพ่อก็ทานให้อร่อยเช่นกันนะขอรับ”

“ ฮึ ” บาเซ็นส่งเสียงผ่านลำคออีกครั้งและครั้งนี้คาร์ลได้ยินแต่ก็เพียงแค่หันไปมองจานอาหารบนโต๊ะเท่านั้น

บาเซ็นเป็นเด็กหนุ่มอายุเพียง 15 ปีซึ่งมีอายุน้อยกว่าคาร์ล 3 ปี และเป็นคนที่เขายากที่จะจัดการได้ บาเซ็นมีความแตกต่างกับขยะไร้ค่าอย่างคาร์ลมาก บาเซ็นเป็นคนฉลาด จริงใจ และมีความรับผิดชอบสูงเป็นคนที่ครอบครัวต่างผลักดันให้เขาเป็นประมุขคนต่อไปของตระกูลเฮนิตัส และนั่นก็ทำให้คิมร็อกโซเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งแม้ว่าในตอนนี้เขาจะอยู่ในร่างของคาร์ลก็ตาม

‘แทนที่จะใช้ชีวิตวุ่นวายในการดูแลเมืองแห่งนี้ฉันขอใช้ชีวิตในฐานะพี่ชายของท่านเคานต์ดีกว่า..ฉันจะมีชีวิตที่สุดแสนขี้เกียจและใช้ชีวิตอย่างสงบในแผ่นดินนี้ก็พอ’

คาร์ลไม่ได้ตอบโต้อะไรต่อบาเซ็น เขาได้ยินบาเซ็นกระซิบกระซาบอะไรบางอย่างและมองมาทางเขาแล้วเขาต้องทำอย่างไร? เมื่อบาเซ็นกลายเป็นประมุขคนต่อไปของตระกูลด้วยบุคลิกของบาเซ็นแล้วเขาเชื่อมั่นเป็นอย่างยิ่งว่าเขาจะไม่โดนบาเซ็นฆ่า แต่ก็อาจจะได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยก่อนถูกไล่ออกจากเมืองแห่งนี้เขาจะต้องทำตัวไม่ให้เป็นเป้าหมายของบาเซ็นก็พอแล้ว

‘ถ้าเป็นไปได้ฉันจะต้องหาเงินให้ได้มากที่สุดแล้วหาทางหนีไปที่ไหนสักแห่งก่อนสงครามจะเริ่มขึ้น’

คาร์ลแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินเสียงของบาเซ็นพูดต่อไป เขายังคงตั้งหน้าตั้งตากินต่อไปเรื่อยๆ เมื่อมื้อเช้าจบลงเคานต์เดอรัชเป็นคนแรกที่ลุกขึ้นท่าทางท่านเคานต์จะพอใจกับอาหารเช้าในมื้อนี้มากเพราะใบหน้ายังคงประดับไปด้วยรอยยิ้ม

‘อ่า…มันช่างอร่อยจริงๆ’

ถ้าอาหารเช้าเป็นเช่นนี้ทุกวันคาร์ลเลยรู้สึกว่าตนจะต้องนอนแต่หัววันเพื่อตื่นแต่เช้ามาให้ทันกินมื้อเช้าเสียแล้ว

 ท่านเคานต์มองไปยังสมาชิกในครอบครัวก่อนที่จะหยุดลงที่คาร์ลลูกชายคนโตของเขา

“มีอะไรที่ลูกอยากได้หรือไม่? คาร์ล”

คาร์ลกำลังลังเลกับท่าทางของเคานต์เดอรัชแต่ก็เอ่ยตอบอย่างตรงไปตรงมา

“กระผมอยากได้เงินขอรับ”

“แน่นอน พ่อจะให้มันกับลูก” ท่านเคานต์ตอบอย่างไม่ลังเล

นี้มันเป็นครอบครัวที่ยอดเยี่ยม เมืองนี้เป็นเมืองที่ทำเหมืองหินอ่อนและปลูกองุ่นสำหรับทำไวน์ตอนนี้เงินของพวกเขาคงมีมากจนล้นมือกระมัง

“เยี่ยม….ขอให้กระผมเยอะเท่าที่จะให้ได้เลยนะขอรับท่านพ่อ”

คาร์ลรู้สึกว่าน้องทั้งสองคนต่างมองมาที่เขา แต่เรื่องอะไรที่เขาจะต้องอายเพียงแค่ขอเงินไม่ได้ไปหาเรื่องดื่มแล้วสร้างความเดือดร้อนให้ตระกูลสักหน่อย นอกจากนี้เขาต้องการเงินจำนวนมากเพื่อแผนการของเขา หากเขาต้องเผชิญหน้ากับพระเอกของเรื่อง เขาจะต้องแน่ใจว่าตัวเขาแกร่งมากพอที่จะทำให้ตัวเองปลอดภัย เขาต้องการเงินเพื่อใช้จัดการกับอุปสรรคในวันข้างหน้า

“ได้สิ พ่อจะให้ลูกให้มากที่สุดเท่าที่พ่อจะทำได้”

คาร์ลเริ่มยิ้มพอใจกับคำตอบที่ได้รับจากพ่อของตนแต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกไปอีก

หลังจากกลับไปที่ห้องไม่นานเขาก็ได้รับเช็คจาก ‘ฮันส์’ ที่เป็นรองหัวหน้าพ่อบ้านของตระกูลเป็นเช็คที่ถูกออกโดยการเป็นหุ้นส่วนกับกระทรวงการคลังและกระทรวงพลังเวทย์ทำให้หัวใจของคาร์ลนั่นลิงโลดเป็นอย่างมาก

‘เงินเยอะมาก’

ตระกูลนี้ดูภายนอกเหมือนจะไม่มีเงินแต่ความจริงแล้วพวกเขามีเงินที่มากเหลือเกินนิยายเรื่องนี้ได้กล่าวว่าคาร์ลได้รับเงินเป็นจำนวนมากแต่ไม่ได้ระบุว่าเป็นจำนวนเท่าใดแต่ตอนนี้เขารู้แล้วว่ามันเยอะเท่าไหร่เพราะตัวเลขที่ถูกระบุไว้ในเช็คนี้

‘ 10 ล้าน แกลอน’ นี่มันเทียบได้กับ 10 ล้านวอน (292,164.02 บาท)ถ้าเช่นนั้นเขาสามารถปรับเปลี่ยนแผนของเขาได้คาร์ลเริ่มคิดถึงแผนการของเขาอย่ารวดเร็ว

“กระผมขอตัวก่อนนะขอรับ…นายน้อย”

รองพ่อบ้านฮันส์เอ่ยขึ้นหลังจากมอบเช็คให้กับคาร์ลเสร็จเรียบร้อยแต่คาร์ลไม่ได้กล่าวอะไรออกมาซึ่งฮันส์ก็ได้รับการปฏิบัติแบบนี้จากคาร์ลเป็นปกติ แต่เขาก็ต้องชะงักไปเมื่อคาร์ลลุกขึ้นและกล่าวบางอย่างกับรอน

“รอน..เตรียมตัวไปเรียนกันเถอะ”

ฮันส์รู้สึกตกใจและเป็นกังวลกับคำพูดของคาร์ลเช่นเดียวกับรอนที่คงสับสนเช่นกัน

“นายน้อยว่าจะไปเรียนหรือขอรับ?”

คาร์ลรู้สึกแปลกๆกับปฏิกิริยาที่ได้รับจากพ่อบ้านทั้งสองคนนี่มันเป็นเรื่องแปลกอย่างนั้นหรือคนอย่างเขาไปเรียนไม่ได้อย่างนั้นหรือ?

“ใช่”

คาร์ลต้องการที่จะเรียนรู้ด้วยตนเองผ่านหนังสือในห้องของตนเพื่อเตรียมทำตามแผนการของเขา แต่ในห้องนอนของเขาไม่มีโต๊ะหรือกระดาษมีเพียงแค่ขวดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ราคาแพงประดับห้องไว้เท่านั้น

“ต้องขอโทษด้วยขอรับ…นายน้อย”

“มีอะไรอย่างนั้นหรือ?” คาร์ลมองไปยังรองพ่อบ้านฮันส์

“เรายังไม่สามารถเตรียมพร้อมสำหรับการเรียนของนายน้อยได้”

“เป็นเช่นนั้นเหรอ ? ฉันยังเรียนไม่ได้สินะ”

“ไม่ขอรับนายน้อย เราไม่ยอมให้เรื่องนี้เกิดขึ้นได้” รองพ่อบ้านฮันส์เอ่ยขึ้นอย่างสับสนแต่ด้วยเหตุผลบางอย่างเขากลับยิ้มขึ้นอย่างสดใสพลางยกนิ้วขึ้น

“กรุณารอสัก 1 ชม.ครับนายน้อย กระผมรับประกันว่าการเรียนของนายน้อยจะเป็นไปอย่างสะดวกราบรื่นไม่ว่าจะเป็นเนื้อหาที่มีประโยชน์ในอีกสิบปีข้างหน้าหรือเมื่อวานนี้ขอรับ”

“อืม..ให้ได้อย่างนั้นสิ” เขาไม่ต้องกังวลอะไรแค่ต้องรอเวลาสักเล็กน้อย

“เยี่ยม..ถ้าอย่างนั้นกระผมขอไปรายงานนายท่านด้วยนะขอรับ”

“ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้ แต่ก็แล้วแต่เจ้าเถอะ….”

“ถ้าอย่างนั้นกระผมขอตัวก่อนนะขอรับ”

ฮันส์เดินออกจากห้องพร้อมกับการปิดประตูที่ไร้เสียง เขาดูรีบร้อนและกระตือรือร้นเกินความจำเป็น คาร์ลรู้ว่าในคฤหาสน์แห่งนี้มีพ่อบ้านหลายคนที่อยากเป็นพ่อบ้านคนพิเศษของตระกูลเฮนิตัสคงเป็นเหตุผลนี้กระมังที่ฮันส์ดูกระตือรือร้นเป็นพิเศษ

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top