*****สำหรับท่านที่จะเติมเหรียญสามารถ IB แจ้งมาที่ Facebook UpdatesNovel - นิยายแปล ได้เลยนะค่า****
ขนาดตัวอักษร

BDC ตอนที่ 38 สกัดกลั่นน้ำยาวิญญาณหยก (2)

 127 Views

ตอนที่ 38 สกัดกลั่นน้ำยาวิญญาณหยก (2)

Translator: Huo Qubing

 

เหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ด้วยระดับความสามารถในการต่อสู้ของเขา เย่เฉินมีเวลาตอบสนองเพียงเล็กน้อย ศัตรูของเขามีพื้นฐานบ่มเพาะถึงระดับปุถุชนหยวน ซึ่งเหนือกว่าเขาอยู่ขอบเขตหนึ่งเต็มๆ หนำซ้ำอีกฝ่ายยังกระทำการต่ำช้าลอบโจมตีเย่เฉิน จึงเท่ากับว่าไม่เหลือช่องว่างให้เย่เฉินตอบโต้ได้เลย

 

พรวด!

 

เพิ่งจะหยัดยืนได้มั่นคง เย่เฉินก็กระอักโลหิตออกมาออกมาทันที ร่างกายซวนเซจนแทบจะล้มพับลงไปกองกับพื้น

 

ยามนี้เขาจึงสังเกตเห็นผู้มาได้อย่างชัดเจน

 

มีชายหนุ่มหล่อเหลาโดดเด่นในชุดขาวผู้หนึ่งกำลังพุ่งทะยานเข้ามา บุคลิกท่วงท่าของมันดูสุภาพอ่อนโยนและผ่านการฝึกฝนบ่มเพาะมาเป็นอย่างดี ทว่ายามนี้มันกลับแสยะยิ้มเหยียดหยามออกมาได้น่ารังเกียจจนชวนให้ผู้คนรู้สึกขยะแขยง

 

“ศิษย์พี่ฉีฮ่าว” ซูชิงเยว่พลันเผยอยิ้มหวานล้ำออกมาทันที ประกายชื่นชมบูชาสว่างวาบขึ้นในดวงตาของนาง

 

“ศิษย์น้องซู เจ้าเป็นอันใดหรือไม่” รอยยิ้มอบอุ่นอ่อนโยนประดับอยู่บนใบหน้าของฉีฮ่าวเช่นกัน ทว่ากลับดูแล้วโอ้อวดวางท่าอยู่บ้าง

 

“ข้าสบายดี” เห็นว่าคนรักเอาใจใส่นางถึงเพียงนี้ ซูชิงเยว่ก็อมยิ้มอย่างเขินอาย จากนั้นจึงเหลียวมองดูเย่เฉินและเอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา “ศิษย์พี่ นี่ก็คือเย่เฉิน”

 

“โอ้?”

 

ฉีฮ่าวชำเลืองมองมายังเย่เฉินอย่างเสแสร้งทำเป็นสงสัยใคร่รู้ “เจ้าเป็นศิษย์ฝึกหัดที่มาใหม่ผู้นั้นนั่นเอง”

 

“ขนาดว่าพื้นฐานฝึกตนของเจ้าอยู่ในระดับปุถุชนหยวน เจ้ายังหน้าไม่อายถึงขนาดมาลอบโจมตีข้าอีก” เย่เฉินยกมุมปากยิ้มเหยียดหยาม เพลิงพิโรธในใจถูกจุดขึ้นมาเรียบร้อยแล้ว

 

ฉีฮ่าวเยาะเย้ยเย่เฉินอย่างสาแก่ใจ “อย่าได้คิดว่าเจ้าจะกลายเป็นศิษย์อันดับหนึ่งในโลกนี้เพียงเพราะจัดการโค่นล้มจ้าวหลงลงไปได้ ในสายตาของข้า เจ้ามันอ่อนแอจนไม่อาจต้านทานแม้แต่การโจมตีเดียวของข้าได้ด้วยซ้ำไป ยอดเขาเหรินหยางอุตส่าห์ชักชวนเจ้าเข้าร่วม แต่เจ้ากลับไม่รู้จักสำนึกบุญคุณเอาเสียเลย”

 

“วันนี้เจ้าลอบกัดข้า วันหน้าข้าก็จะเอาคืน จดจำไว้ให้ดี!”

 

“ข้าจะรอการตอบโต้ของเจ้าอย่างใจจดใจจ่อเลยล่ะ” ฉีฮ่าวเย้ยหยันเย่เฉิน ไม่ได้เก็บคำพูดมาใส่ใจแม้แต่น้อย

 

มันหมุนกายกลับไป พุ่งทะยานไปอยู่ข้างกายซูชิงเยว่ราวกับเหินบิน หยิบดอกอวี้หลานหิมะดอกหนึ่งส่งให้นางอย่างอ่อนโยน “ศิษย์น้องซู ดอกไม้นี้ให้เจ้า”

 

“ขอบคุณท่าน” ซูชิงเยว่ใบหน้าแดงก่ำ ยิ้มหวานอย่างเขินอาย

 

“กลับไปยอดเขาเหรินหยางกันเถิด”

 

“อืม”

 

สองบุรุษสตรีเดินเคียงบ่าเคียงไหล่กันออกไป ทอดทิ้งเย่เฉินที่ยืนโซเซไว้เบื้องหลัง

 

“ข้าจะจดจำสิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้ไว้ เจ้าคอยก่อนเถอะ” เย่เฉินปาดเช็ดหยดเลือดออกจากมุมปาก นัยน์ตาวาบประกายเย็นชาโหดเหี้ยม

 

เขายังไม่ได้รีบร้อนออกจากที่แห่งนั้น ทว่ากลับมองหาที่ปลอดภัยแถวๆ นั้นและหลบพักฟื้นอยู่ด้านใน

 

หลังจากผ่านไปไม่ถึงครึ่งวัน เย่เฉินก็ฟื้นตัวขึ้นมาโดยสมบูรณ์ เขาออกมาตามหาดอกอวี้หลานหิมะต่ออย่างแน่วแน่

 

เขาต้องใช้ดอกไม้นี้ในการสกัดกลั่นน้ำยาวิญญาณหยก ซึ่งจะสามารถเติมเต็มทะเลปราณในตันเถียนและช่วยให้เขาตัดผ่านไปยังระดับต่อไปได้ในระยะเวลาอันสั้น

 

เย่เฉินยังไม่ได้ออกไปจากภูเขาด้านหลังสำนักลูกนั้นจวบจนกระทั่งฟ้าสาง เขาค้นพบดอกอวี้หลานหิมะเพิ่มเติมอีกเก้าดอกหลังจากค้นหาอย่างหนักหน่วงมาถึงเก้าชั่วโมง ด้วยดอกไม้จำนวนนี้ นับว่าเพียงพอให้เขาผลิตน้ำยาวิญญาณออกมาได้แล้ว

 

จากนั้นเขาจึงกลับไปยังเนินเขาเล็กๆ ที่ประจำลูกนั้นอีกครั้ง

 

หลังจากสงบจิตสงบใจควบรวมลมปราณเรียบร้อยแล้ว เย่เฉินก็เรียกเอาอัคคีเที่ยงแท้ออกมา ควบคุมพลังปราณโดยใช้ทักษะปราณป้องกันเพื่อก่อรูปพลังขึ้นเป็นเสมือนเตาเผา แล้วใส่เปลวเพลิงที่ลุกไหม้เอาไว้ข้างใน

 

จากนั้น ชายหนุ่มก็ทยอยใส่สมุนไพรลงไปในเตาเผาทีละต้น ขณะที่อัคคีเที่ยงแท้วูบไหวไปมา สมุนไพรมากมายก็ถูกเผาไหม้กลายเป็นเถ้าถ่านไปในพริบตาที่พวกมันถูกโยนลงไปในเตาเผา

 

“นี่ก็คือฤทธานุภาพของอัคคีหรือ” เย่เฉินยังคงสงบใจควบคุมอัคคีเที่ยงแท้ในอยู่ในสภาวะมั่นคง

 

ขณะที่สมุนไพรวิญญาณสิบกว่าต้นถูกโยนเข้าไปในเตาเผาและเหี่ยวแห้งลงอย่างรวดเร็ว หยดของเหลวหลากสีก็ค่อยๆ กลั่นตัวออกมา

 

นี่เป็นกระบวนการที่เชื่องช้าเป็นอย่างยิ่ง

 

เย่เฉินตั้งสมาธิจดจ่อเต็มสิบส่วน หัวสมองของเขาปลอดโปร่งอย่างไม่น่าเชื่อขณะที่หยาดเหงื่อผุดซึมออกมาทั่วทั้งร่าง แม้ว่าจะล้มเหลวไปหลายต่อหลายครั้ง เย่เฉินก็จับจุดสำคัญในการสกัดกลั่นได้แล้ว พร้อมๆ กับที่เถ้าสมุนไพรวิญญาณร่วงสมลงไปกองอยู่บนพื้นอย่างต่อเนื่อง เย่เฉินก็เริ่มมีความเชี่ยวชาญในการบังคับควบคุมอัคคีเที่ยงแท้มากขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน

 

เขากระทำซ้ำๆ อยู่เช่นนั้น ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ จนกระทั่งในที่สุดก็มีกลิ่นสมุนไพรโอสถแพร่กระจายตลบอบอวลไปทั่วยอดเนินเขาแห่งนั้น

 

“สำเร็จแล้ว!” ขณะที่เย่เฉินกู่ร้องด้วยความยินดี น้ำยาวิญญาณบางส่วนก็ลอยละล่องออกมาจากเตาเผา ชายหนุ่มรีบเก็บมันเข้าไปในขวดหยกจนเต็มเปี่ยมอย่างรวดเร็ว

 

———————

***************

สนใจเข้ากลุ่ม VIP ติดต่อ

แฟนเพจ จักรพรรดิยุทธ์อมตะอหังการ์ BDC –นิยายแปล

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top