*****สำหรับท่านที่จะเติมเหรียญสามารถ IB แจ้งมาที่ Facebook UpdatesNovel - นิยายแปล ได้เลยนะค่า****
ขนาดตัวอักษร

BDC ตอนที่ 35 ลดราคาลงหน่อยได้หรือไม่ (1)

 143 Views

ตอนที่ 35 ลดราคาลงหน่อยได้หรือไม่ (1)

 

เมื่อได้ยินคำถามของเย่เฉิน ผางต้าห่ายก็ถึงกับร่างบิดส่ายไปมา จ้องมองเย่เฉินด้วยสายตาราวกับมองดูคนโง่งมไร้หนทางเยียวยาคนหนึ่ง

 

เย่เฉินสำเหนียกถึงความหมายในแววตาของผางต้าห่ายได้ทันที

 

ชายหนุ่มหัวเราะแห้งๆ ออกมา ตระหนักได้ว่าคำถามของตนฟังดูโง่งมอย่างแท้จริง

 

ทั้งเพลิงปฐพีและอัคคีเที่ยงแท้ล้วนแต่ก่อเกิดจากสวรรค์และปฐพีเช่นเดียวกัน ทว่าอัคคีเที่ยงแท้นั้นเหนือล้ำกว่ามากจนสุดประมาณ หากว่าเพลิงปฐพีสามารถสกัดกลั่นน้ำยาวิญญาณหยกออกมาได้ อัคคีเที่ยงแท้ก็มีแต่จะทำได้เหนือกว่าไปไกลลิบ

 

“ผู้อาวุโสสำนัก เช่นนั้นข้าก็ขอเลือกเอาม้วนตำราว่าด้วยการสกัดกลั่นน้ำยาวิญญาณหยกเล่มนี้แหละขอรับ” เย่เฉินเก็บม้วนตำราใส่ในอกเสื้อ หยิบเอาหินวิญญาณยี่สิบก้อนออกมา

 

“เอาล่ะ เช่นนั้นเจ้าก็เลือกซื้อของต่อไปเถิด อย่าได้คิดจะขโมยล่ะ” ผางต้าห่ายเดินจากไปหลังจากรับเอาหินวิญญาณไปเรียบร้อยแล้ว

 

เย่เฉินตื่นเต้นดีใจอย่างยิ่ง เขาเชื่อว่าตนเองมีคุณสมบัติจะสกัดกลั่นน้ำยาวิญญาณหยกได้ เนื่องเพราะอัคคีเที่ยงแท้ที่เขามีติดกายอยู่ เพียงเรียนรู้กระบวนการสกัดกลั่น เขาก็ย่อมสามารถสกัดน้ำยาออกมาได้อย่างแน่นอน

 

ชั่วพริบตานั้น ราวกับบุรุษหนุ่มจะได้เห็นน้ำยาวิญญาณขวดแล้วขวดเล่ามาหมุนวนอยู่ตรงหน้าเขาก็ไม่ปาน

 

เย่เฉินรู้สึกแช่มชื่นรื่นรมย์อย่างยิ่ง ขณะที่กำลังจะหมุนกายกลับ จู่ๆ อัคคีเที่ยงแท้ในร่างกายก็พลันสั่นไหวขึ้นมา

 

‘มีสมบัติล้ำค่าอยู่ที่นี่’ เย่เฉินตระหนักรู้ได้ในทันที นึกย้อนไปยามที่เขาได้พบกับดาบหนักเทียนชุ่ยที่หอเครื่องมือวิญญาณ อัคคีเที่ยงแท้ก็มีอาการสั่นกระเพื่อมเช่นนี้เหมือนกันไม่มีผิด หลังจากเย่เฉินได้ทำพันธะครอบครองตัวดาบแล้ว เขาก็ได้รับศาสตร์ลับผลาญฟ้าที่ซ่อนอยู่ในตัวดาบติดมาด้วย

 

ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เขาจึงสันนิษฐานว่าเจ้าอัคคีเที่ยงแท้อันลึกลับขุมนี้สมควรจะมีความสามารถในการตรวจจับสมบัติล้ำค่าได้

 

‘สิ่งของที่ดึงดูดความสนใจจากอัคคีเที่ยงแท้ได้ ย่อมต้องโดดเด่นเหนือล้ำอย่างแน่นอน’

 

เย่เฉินตบท้องของตนเองเบาๆ เพื่อปลอบโยนเจ้าเปลวเพลิงในจุดตันเถียน ขณะที่กวาดตามองไปยังสิ่งของที่วางเรียงรายไว้บนชั้นอย่างละเอียด จนกระทั่งเมื่อสายตาของเขาไปตกอยู่บนขวดน้ำเต้าประกายทองม่วงใบหนึ่ง อัคคีเที่ยงแท้ก็พลันกะพริบวาบอย่างแหลมคมขึ้นมา

 

“ไม่ผิดแน่แล้ว เป็นเจ้านี่เอง” เย่เฉินสาวเท้าเดินตรงเข้าไปหาขวดน้ำเต้าทองม่วงทันที หลังจากตัดสินใจได้แล้วว่าจะซื้อขวดน้ำเต้านี้ เขาก็คว้าจับมันมาไว้ในมือ

 

ดูจากภายนอก ขวดน้ำเต้าทองม่วงนี้ไม่มีอะไรพิเศษ ขนาดของมันใหญ่พอๆ กับฝ่ามือของผู้ใหญ่โตเต็มวัยคนหนึ่ง ที่บนตัวขวดมีวงเวทย์อาคมอันประณีตลึกซึ้งจารึกเอาไว้

 

ทว่าเย่เฉินรู้ดี ว่าสมบัติที่แท้จริงไม่อาจตัดสินได้ด้วยตาเปล่า ดาบหนักเทียนชุ่ยของเขาก็ดูสามัญธรรมดาเช่นกัน แต่ผู้ใดจะคาดคิดได้ ว่าดาบหนักอึ้งเล่มหนึ่งกลับเก็บซ่อนเอาศาสตร์ลับผลาญฟ้าอันทรงพลังเอาไว้อย่างมิดชิด

 

ป็อก!

 

เย่เฉินดึงเอาฝาจุกปิดขวดน้ำเต้าออกมาด้วยมือข้างหนึ่ง หรี่ตามองเข้าไปด้านในขวด ภาพที่เห็นทำให้เขาประหลาดใจอยู่ครามครัน ที่ด้านในนั้นเป็นพื้นที่ว่างเปล่าอันกว้างขวาง สามารถจัดวางโถน้ำสิบกว่าโถไว้ได้อย่างสบายๆ

 

เย่เฉินเหลือบมองอัคคีเที่ยงแท้ที่กะพริบวูบวาบอยู่ในทะเลปราณของตนเอง เอ่ยถามขึ้นอย่างเอาใจใส่ “เจ้าเลือกขวดน้ำเต้าใบนี้เพราะปริมาณจัดเก็บอันมหาศาลของมันหรือ”

 

อัคคีเที่ยงแท้สั่นกระเพื่อมราวกับว่ามันเข้าใจคำถามของเย่เฉินได้

 

“ข้าเชื่อเจ้า” เย่เฉินเหลียวมองดูป้ายราคาที่ติดไว้ด้านล่างขวดน้ำเต้า จากนั้นริมฝีปากก็ถึงกับบิดเบ้ไป

 

“สวรรค์! เจ้านี่มีราคาถึงหนึ่งพันสามร้อยหินวิญญาณเชียวรึ”

 

“ต่อให้ทุ่มเททรัพย์สมบัติทั้งหมดของข้าออกมาก็ยังไม่พอจ่ายเลย!” ขณะที่อัคคีเที่ยงแท้ยังคงสั่นไหวโดยไม่หยุดหย่อน เย่เฉินก็พ่นลมหายใจออกมา

 

“เจ้าหนุ่ม เจ้าสนใจขวดน้ำเต้าใบนี้หรือ” ผางต้าห่ายที่ซุ่มดูอยู่แถวๆ นั้นพลันปรากฏกายขึ้นเบื้องหลังเย่เฉินอย่างกะทันหันโดยปราศจากสัญญาณเตือน ทำเอาเขาตกใจจนแทบสะดุ้งโหยง

 

เย่เฉินหัวเราะขลุกขลักในลำคอเล็กน้อย เกาศีรษะอย่างเก้อเขิน “ผู้อาวุโสผาง ท่านจะช่วยขายขวดน้ำเต้าใบน้อยนี้ให้ข้าแบบลดราคาลงหน่อยได้หรือไม่”

 

“ไม่มีทาง ขวดน้ำเต้าทองม่วงนี้มีมิติจัดเก็บอยู่ภายใน ราคาหนึ่งพันสามร้อยหินวิญญาณก็นับว่าถูกมากแล้วด้วยซ้ำ”

 

“เป็นเช่นนี้เอง” เย่เฉินยอมรับอย่างสุดแสนเสียดาย

 

ผางต้าห่ายสังเกตเห็นความอึดอัดใจของเย่เฉินได้ มันล้วงมือเข้าไปในถุงย่ามของตัวเองพลางเอ่ยถาม “เจ้ามีหินวิญญาณอยู่เท่าไหร่”

 

“หนึ่งพันหนึ่งร้อย”

 

“อืม ขาดไปสองร้อย เช่นนั้นแล้วเจ้ามีสิ่งของที่มูลค่าเท่ากับสองร้อยหินวิญญาณอยู่บ้างหรือไม่”

 

เย่เฉินกระแอมกระไอ เหล่มองผางต้าห่ายเล็กน้อย จากนั้นก็หยิบเอาขวดใบเล็กสีดำออกมาจากถุงเก็บของ

 

“นี่คืออะไร” ผางต้าห่ายรับเอาขวดสีดำใบเล็กนั้นไป ดึงจุกปิดออกมา สูดดมกลิ่นที่ลอยออกมาจากคอขวด

 

จากนั้น… ผางต้าห่ายก็สำลักค่อกแค่กออกมาอย่างกะทันหัน ก่อนจะรีบปิดฝาจุกขวดกลับไปทันที

 

“เจ้าหนุ่ม ข้างในนี้มันเม็ดยาที่มีพิษร้ายแรงนี่นา” ผางต้าห่ายกระอักกระไอ ระล่ำระลักสอบสวน “นี่เจ้าไปได้ของเช่นนี้มาจากไหนกัน”

 

“ข้าบังเอิญเก็บมาได้” เย่เฉินแตะปลายจมูกอย่างเก้อเขิน ขวดเล็กสีดำใบนี้ย่อมมาจากชายชราหลังค่อมคนนั้นนั่นเอง เขาไม่มีสมบัติอะไรจะนำออกมาขายได้อีกแล้วนอกจากเม็ดยากระหายเลือดในขวดใบเล็กนี้ ซึ่งสมควรจะมีมูลค่าสองร้อยหินวิญญาณพอดี

 

“บังเอิญเก็บมาได้รึ? นี่เจ้าล้อข้าเล่นหรือไม่”

 


***************

อ่านแล้วชอบเข้ามากดไลค์นะครับ

แฟนเพจ จักรพรรดิยุทธ์อมตะอหังการ์ BDC –นิยายแปล

นิยายทั้งหมด

ตอนล่าสุด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top