*****สำหรับท่านที่จะเติมเหรียญสามารถ IB แจ้งมาที่ Facebook UpdatesNovel - นิยายแปล ได้เลยนะค่า****
ขนาดตัวอักษร

Release That Man – บทที่ 11 : ไปห้องน้ำเลย!

 81 Views

บทที่ 11 –  เข้าห้องน้ำ!

จะคาดหวังอะไรกับคนขับรถมือใหม่.. เมื่อรถเข้ามาจอดในที่จองรถของโรงแรมได้แล้ว เย่เฉิงถึงกับมีอาการท้องไส้ปั่นป่วน และทันทีที่ลงมาจากรถ เธอก็รีบมองไปที่ท้ายรถ แล้วก็พบว่ามีรอยครูดเป็นทางยาวปรากฏอย่างชัดเจนอยู่ที่กันชนรถ

เย่เฉิงมองมองน้องชายตัวดีด้วยหางตาพร้อมกับพูดว่า “นี่นายสอบใบขับขี่ผ่านมาได้ยังไง? หวังว่าบุญคุณที่ได้ช่วยชีวิตเขาไว้ คงจะช่วยให้เขายกโทษให้นายนะ..”

แม้เย่เฉิงจะไม่มีความรู้เรื่องรถมากนัก.. แต่เธอก็เคยได้ยินคนในบริษัทซุบซิบเรื่องของฟางเม่อ โดยเฉพาะพวกพนักงานสาวๆ.. ‘ผู้จัดการทั่วไปนี่คงรวยน่าดูเลยเนอะ.. แค่รถของเขาก็ราคาหลายล้านแล้ว..’ เมื่อคิดเช่นนั้น ไหล่ของเย่เฉิงก็หนักอึ้งขึ้นมาทันที

จนถึงตอนนี้.. น้องเย่ยังคงไม่คุ้นกับภาพที่พี่สาวของเขาอุ้มชายหนุ่มที่หมดสติออกมาจากเบาะหลังอย่างง่ายดายราวกับอุ้มเด็กทารก เมื่อเหลียวไปมองรอยที่กันชน น้องเย่ก็ส่ายหัวเบาๆเพื่อสงบสติอารมณ์ พร้อมกับอ้างข้างๆคูๆ.. “เอาน่า.. ยังไงก็ดีกว่าทิ้งรถของเขาไว้ข้างถนน แล้วปล่อยให้ถูกขโมย..”

เย่เฉิงไม่สนใจน้องชาย.. และที่สำคัญน้องชายของเธอก็ไม่ใช่คนที่จะคุยเรื่องนี้กับชายหนุ่มในวันพรุ่งนี้..

เมื่อชายหนุ่มสามคนเดินเข้ามาในโรงแรม.. พนักงานในโรงแรมถึงกับตาโต ทุกคนจ้องมองไปยังชายหนุ่มรูปหล่อรูปร่างสูงใหญ่ ที่กำลังเดินอุ้มชายอีกคนไว้ในอ้อมแขนเข้ามาในโรงแรม และมีชายหนุ่มอีกคนเดินตามเข้ามาข้างๆ.. นี่มันเกิดเรื่องอะไรบ้าบอขึ้นกันแน่?

แม้พนักงานทุกคนจะถูกอบรมมาไม่ให้พูดเรืองของแขกที่เข้ามาพัก แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะไม่มีความอยากรู้อยากเห็น สายตาหลายคู่ต่างจับจ้องไปยังชายหนุ่มทั้งสามคน ที่กำลังเดินตรงไปหาพนักงานต้อนรับของโรงแรม พนักงานต้อนรับจัดการเปิดห้องให้กับชายหนุ่มทั้งสามด้วยสีหน้าที่ตกตะลึง เวลานั้นเอง.. เย่เฉิงรู้สึกราวกับว่า ความอดทนของเธอนั้น ได้พัฒนาขึ้นมาอีกระดับหนึ่งแล้ว และก็ต้องขอบคุณรายได้ที่มาจากกระเป๋าของพวกอันธพาล ทำให้เธอสามารถอัพเกรดจากห้องเดี่ยวเป็นห้องที่ใหญ่ขึ้น และมีเตียงสองเตียง….

เมื่อฟางเม่อได้สติ.. เขารู้สึกราวมึนและหนักศรีษะราวกับมีใครเทซีเมนต์ใส่สมองของเขา เขาสลัดศรีษะ.. เมื่อพบว่าภายในห้องนั้นแตกต่างจากห้องนอนของเขาอย่างสิ้นเชิง ฟางเม่อพยายามลืมตามมองไปรอบๆ

แต่เมื่อเขาลืมตาขึ้นมาได้.. เขาก็สัมผัสได้ถึงความเย็นชื้นของผ้าขนหนูที่อยู่บนหน้าผาก มันช่วยบรรเทาความอึดอัดไม่สบายตัวของเขาได้เป็นครั้งคราว ชายหนุ่มพึมพำอย่างพอใจ ขณะที่คิ้วของเขาก็ค่อยๆคลายออกจากกันช้าๆ อย่างผ่อนคลาย ดวงตาของเขาเป็นประกายเมื่อเห็นชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา กำลังนั่งสบายๆอยู่ที่ขอบเตียง

แสงไฟสลัวๆจากห้องน้ำ ส่องกระทบชายหนุ่มที่กำลังนั่งชันเข่าเล็กน้อยพิงหัวเตียงอยู่ แขนข้างหนึ่งของเขาวางอยู่ที่หัวเข่า ส่วนมืออีกข้าหนึ่งก็กำลังพลิกดูนิตยสารของโรงแรม

ใบหน้าของชายหนุ่มดูช่างดูอบอุ่น และบรรยากาศรอบๆตัวเขาก็ดูเชื่องช้าและเอื่อยๆ

ฟางเม่อหายใจช้าและเบาโดยไม่รู้ตัว และในนาทีนั้นเองที่เขาได้เข้าใจความหมายของคำว่า ‘สง่างาม’ อย่างแท้จริง..

เย่เฉิงได้ยินเสียงลมหายใจที่เปลี่ยนไปของฟางเม่อ และเมื่อเธอเหลือบมองไปที่เตียง จึงพบว่าชายหนุ่มได้ตื่นขึ้นมาแล้ว

“ในที่สุดคุณก็ตื่นซะที?” เย่เฉิงหยิบผ้าขนหนูที่หน้าผากขึ้นเพื่อวัดอุณหภูมิในร่างกายของเขาว่าลดลงหรือยัง และเมื่อไข้ลดแล้ว เธอก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เย่เฉิงลุกขึ้นจากเตียงและเดินตรงไปที่โทรศัพท์ พร้อมกับถามขึ้นว่า “ผมเพิ่งจะสั่งทางโรงแรมให้เตรียมโจ๊กไก่ไว้ให้ คุณจะให้ผมสั่งให้เขานำขึ้นมาให้ที่ห้องเลยไม๊ครับ?”

ความจริง.. เย่เฉิงเฝ้าดูอาการของฟางเม่ออยู่นาน จนรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติกับเขา อาการอึดอัดไม่สบายตัวของเขานั้น ดูเหมือนจะไม่ใช่แค่อาการอึดอัดไม่สบายที่เกิดจากอาการแฮงค์โอเวอร์เท่านั้น เมื่อเย่เฉิงยืนมองฟางเม่อพลิกตัวไปมาบนเตียงอยู่ครู่ใหญ่ เธอจึงลองวัดอุณหภูมิในร่างกายของเขาดู.. เธอจึงมั่นใจว่า.. คืนนี้เธอคงต้องอยู่ดูแลเขาทั้งคืนอย่างแน่นอน

แม้การได้นอนหลับพักผ่อนจะเป็นสิ่งที่มหัศจรรย์สำหรับฟางเม่อ แต่เขาก็ตัดสินใจลุกขึ้นมานั่งบนเตียงพร้อมกับหยิบผ้าขนหนูที่หน้าผากออก เขาก้มศรีษะพร้อมกล่าวขอบคุณเย่เฉิง “ขอบคุณคุณมาก และขอโทษที่ต้องรบกวนคุณ ให้พนักงานยกขึ้นมาที่ห้องก็ดี เพราะผมหิวมากเลยตอนนี้”

เย่เฉิงยักไหล่พร้อมกับจัดการโทรหาโอเปอเรเตอร์ หลังจากที่วางสาย เธอก็หยิบนิตยสารแล้วเดินไปที่เตียงอีกเตียงภายในห้อง เย่เฉิงไม่ได้คิดอะไรมากกับสิ่งที่ทำให้ฟางเม่อ แต่ฟางเม่อกลับไม่คิดเช่นนั้น..

ครั้งแรกชายคนนี้ และน้องชายของเขา ก็ได้ช่วยชีวิตของฟางเม่อไว้จากการถูกปล้นกลางถนน หลังจากนั้น.. เขาเองก็ไม่คิดว่าตนเองจะเป็นลมไปในเวลานั้น และพวกเขาสองพี่น้องก็ไม่จำเป็นต้องมาดูแลฟางเม่อด้วย แต่ชายหนุ่มคนนี้กลับเลือกที่จะดูแลเขา และชายหนุ่มยังทำด้วยความอดทน และอ่อนโยนต่อเขาอีกต่างหาก

ฟางเม่อสัมผัสหัวใจที่ดีของชายหนุ่มผู้นี้ได้ ความอบอุ่นและความซาบซึ้งที่เขารับรู้นั้น เป็นสิ่งที่เขาไม่สามารถหาได้ในโลกของธุรกิจ ฟางเม่อวางผ้าขนหนูลงในอ่างที่วางอยู่บนโต๊ะด้านข้าง และเดินลงจากเตียงไปเข้าห้องน้ำเพื่อจะอาบน้ำ เหงื่อที่เกิดจากพิษไข้ของเขานั้น ไหลออกมามากจนทำให้เสื้อที่สวมใส่อยู่แนบติดผิวเนื้อ จนเขาเองรู้สึกอึดอัดและไม่สบายตัวอย่างมาก

ระหว่างที่เดินผ่านเตียงของเย่เฉิง.. ฟางเม่อก็เห็นเธอกำลังตั้งอกตั้งใจอ่านนิตยสารในมือ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เขาจึงหยุดเดิน และถามขึ้นว่า “นิตยสารนั่นมีอะไรน่าสนใจมากหรือครับ?”

เมื่อคำถามหลุดออกมาจากปากฟางเม่อแล้ว.. เขาจึงเพิ่งรู้ตัวว่าเขาได้ถามคำถามที่ดูโง่มากออกไป แต่ก็ช้าไปซะแล้ว.. ตั้งแต่ฟางเม่อโตเป็นหนุ่มมา ปกติก็จะมีแต่ผู้อื่นเป็นฝ่ายเข้าหาเขา และนี่เป็นครั้งแรกที่เขาเป็นฝ่ายเข้าหาคนอื่นก่อน..

ชายหนุ่มบนเตียงเงยหน้าขึ้นมองฟางเม่อด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็น “คุณหมายความว่ายังไงกัน?”

“……” ฟางเม่อนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกระแอมเบาๆพร้อมกับรีบเปลี่ยนเรื่อง “เอ่อ.. คือผมอยากจะขอบคุณคุณมากๆ สำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณทำให้ผม คุณไม่ควรต้องอดหลับอดนอนเพื่อดูแลผม..”

“ไม่ต้องกังวลเลย.. ถึงยังไงผมก็นอนไม่หลับอยู่แล้ว” เย่เฉิงไม่ได้โกหก ตั้งแต่ตีหนึ่ง ข้อมูลมากมายถูกกลั่นกรองอยู่ภายในสมองของเขา จากความเข้าใจของเธอ นี่น่าจะเป็นผลจากการถ่ายเทความทรงจำที่มีอยู่ในเซลของมนุษย์ต่างดาวมาที่ตัวเธอ.. เธอรู้สึกเหมือนสมองของเธอหนักขึ้นมานิดหน่อย อาจเป็นเพราะข้อมูลที่ถ่ายเทเข้ามามากเกินไป และนั่นทำให้เธอไม่สามารถนอนหลับได้ เย่เฉิงจึงคิดว่าเธอน่าจะรู้สึกดีขึ้นหากได้ดูแลชายหนุ่ม

ฟางเม่อรู้สึกว่าชายหนุ่มคนนี้ช่างสุภาพอ่อนน้อมอย่างมาก เขาจึงไม่ได้พูดอะไรต่อ แต่ถึงอย่างไรเขาก็จะจดจำหัวใจที่อ่อนโยนของชายหนุ่มไว้ เพื่อว่าวันหนึ่ง.. ฟางเม่อจะได้มีโอกาสตอบแทนบุญคุณของเขาได้

หลังจากหยิบชุดนอนออกมาจากตู้เสื้อผ้า ฟางเม่อจึงเริ่มปลดกระดุมออกทันทีโดยไม่ลังเล เพราะในห้องมีเพียงผู้ชายสองคน เขาจึงไม่ต้องคิดอะไรมาก..

แต่ทันทีที่เขาถอดเสื้อเชิ้ต เผยให้เห็นรูปร่างแข็งแกร่งที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ หมอนใบหนึ่งก็ลอยขึ้นมาในอากาศและกระแทกเข้ากับแผ่นหลังของเขาอย่างแรง จากนั้นเขาก็ได้ยินเสียงผู้ชายกำลังตะโกนโวยวาย.. “ไปถอดเสื้อผ้าในห้องน้ำเลย!”

“…..”

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top