*****สำหรับท่านที่จะเติมเหรียญสามารถ IB แจ้งมาที่ Facebook UpdatesNovel - นิยายแปล ได้เลยนะค่า****
ขนาดตัวอักษร

ฺBDC ตอนที่ 34 หอว่านเป่า (2)

 148 Views

ตอนที่ 34 หอว่านเป่า (2)

 

 

ที่ด้านในนั้นกว้างขวางโอ่โถงอย่างยิ่ง กลิ่นอายหอมกรุ่นของสมุนไพรวิญญาณและผลไม้วิญญาณลอยฟุ้งไปทั่ว เย่เฉินกวาดตามองไปรอบๆ ก็ได้พบกับสิ่งของล้ำค่าหลายอย่างที่ดึงดูดความสนใจของเขาเอาไว้ได้

 

“ดอกบัวอัคคี”

 

สายตาของเย่เฉินจับจ้องไปยังดอกบัวดอกหนึ่ง ซึ่งมีเปลวเพลิงลุกไหม้อยู่ด้านบน กลิ่นอายอัคคีบริสุทธ์พุ่งวาบเข้ามาปะทะใบหน้าของเขา พลังวิญญาณเข้มข้นหมุนวนอยู่รอบตัวดอกอันงดงาม ประกอบไปด้วยแก่นแท้วิญญาณบริสุทธิ์

 

หลังจากเหลือบมองราคาของมันเย่เฉินก็ถึงกับเลียริมฝีปากอันแห้งผาก กลืนน้ำลายเข้าไปอึกใหญ่

 

“ห้าร้อยหินวิญญาณ!” ชายหนุ่มบิดหมุนศีรษะ ทว่าก็ยอมจากไปอย่างไม่เต็มใจนัก เนื่องเพราะจำนวนของหินวิญญาณที่เขามีอยู่ในขณะนี้นั้นก็แค่เกินหนึ่งพันมาเล็กน้อย เย่เฉินจำต้องถนอมไว้ใช้ซื้อหาวัตถุวิญญาณที่เหมาะสมกับตัวเองที่สุด

 

เดินไปอีกหลายก้าว ก็มีสิ่งของที่วางขายในหอการค้าอีกมากมายที่ดึงดูดความสนใจของเขาไว้ได้

 

“สมุนไพรแก่นแท้มนุษย์”

 

“บุปผาหยางขจี”

 

“โสมเถาวัลย์ม่วง”

 

สมุนไพรวิญญาณที่มีอยู่อย่างคับคั่งเหล่านี้ทำให้เย่เฉินต้องกลืนน้ำลายลงคอติดๆ กัน ถ้าหากเขามีโอกาสได้กลืนกินสมุนไพรเหล่านี้เข้าไป และทำการสกัดกลั่นพวกมันทั้งหมดแล้วล่ะก็ พื้นฐานการฝึกตนของเขาย่อมต้องพัฒนาขึ้นอย่างมหาศาล

 

“แต่ราคานี่ก็….” เย่เฉินส่ายศีรษะไปมาอย่างอับจนหนทาง จำต้องระงับสติอารมณ์ไว้ ไม่ได้ตรวจดูป้ายราคาสืบไปอีก

 

ก่อนหน้านี้เขายังคิดว่าหินวิญญาณจำนวนพันก้อนนับว่าเป็นโชคลาภที่ไม่เล็กน้อยเลย ทว่ายามนี้ ดูเหมือนเขาจะประเมินความร่ำรวยของตนเองสูงเกินไป หินวิญญาณที่เขามีอยู่นั้นไม่สามารถใช้ซื้อหาสิ่งของล้ำค่าได้เลย

 

เย่เฉินยังเดินวนดูรอบๆ อยู่อีกเกือบหนึ่งชั่วโมง

 

เขาไม่แยแสสนใจบริเวณที่วางขายเครื่องมือวิญญาณโดยสิ้นเชิง เนื่องเพราะหากเปรียบเทียบกับดาบหนักเทียนชุ่ยแล้ว ไม่ว่าเครื่องมือวิญญาณใดก็ไม่อาจทัดเทียมได้เลย

 

เย่เฉินหยิบตำราเก่าแก่โบราณม้วนหนึ่งขึ้นมาขณะที่เดินผ่านมุมขายตำราเกี่ยวกับทักษะลับ ทว่าตำราส่วนใหญ่ล้วนแต่เป็นเรื่องเกี่ยวกับทักษะการใช้พลังเป็นเกราะป้องกันขั้นพื้นฐาน ซึ่งเย่เฉินเชี่ยวชาญเป็นอย่างดีอยู่แล้ว

 

“น้ำยาวิญญาณหยก?” ม้วนตำราที่เย่เฉินหยิบขึ้นมามีรอยแตกหัก และมีถ้อยคำจารึกไว้ด้านบนว่า ‘หัวข้อเรื่องน้ำยาวิญญาณหยก’

 

ชายหนุ่มอึ้งงันไปเล็กน้อย ก่อนจะลองพลิกเปิดหน้าแรกออกดู แต่เมื่อเห็นเนื้อหาแล้วก็ยังคงมึนงงอยู่ดี ในหน้าแรกบันทึกเนื้อความบางอย่างเกี่ยวกับวิธีการสกัดกลั่นน้ำยาวิญญาณหยก

 

“ของเช่นนี้ก็วางขายในหอว่านเป่าได้ด้วยหรือนี่”

เหตุที่เย่เฉินตกใจนั้น เป็นเพราะว่า ‘น้ำยาวิญญาณหยก’ นี้เป็นสิ่งที่จำเป็นอย่างยิ่งสำหรับการฝึกตนในแต่ละวันของบรรดาศิษย์ในสำนักเหิงเยว่ทุกๆ คน น้ำยานี้ไม่เพียงแต่จะประกอบไปด้วยพลังวิญญาณอันเข้มข้น แต่ยังสามารถใช้แลกเปลี่ยนแทนเงินตราได้เช่นเดียวกับหินวิญญาณอีกด้วย

 

ทว่าน้ำยานี้ถือเป็นสิทธ์ผูกขาดของสำนักโดยเฉพาะ

 

ในความคิดเห็นของเย่เฉิน วิธีการสกัดกลั่นที่สำคัญถึงเพียงนี้ย่อมไม่สั่งสอนให้แก่บุคคลทั่วไปโดยง่าย ทว่าเมื่อได้มาเห็นตำราแนะนำวิธีการสกัดกลั่นน้ำยาดังกล่าวอยู่ตรงหน้าเช่นนี้…. หรือเหล่าปรมาจารย์จะไม่กังวลกันเอาเสียเลยว่าอาจจะมีศิษย์บางคนเรียนรู้ทักษะลับเช่นนี้ไปได้

 

เย่เฉินลูบคลำหน้าผากอย่างใช้ความคิด เมื่อเหลือบไปมองราคาก็ถึงกับชะงักงันไป

 

“นี่ช่างเหมือนฝันไปก็ไม่ปาน! เห็นๆ อยู่ว่าวิธีการสกัดกลั่นนั้นล้ำค่าถึงเพียงไหน! ทว่าตำราหัวข้อนี้กลับวางขายด้วยราคาเพียงยี่สิบหินวิญญาณเท่านั้น” เมื่อเย่เฉินหมายตาตำราเก่าแก่ม้วนนี้แล้ว ก็ย่อมต้องเตรียมใจไว้บ้างว่ามันอาจจะเป็นของปลอม

 

ที่ด้านนอกตำหนัก ผางต้าห่ายบิดส่ายร่างกายอ้วนท้วมจนสั่นกระเพื่อมขณะที่เดินเข้ามาด้านใน เมื่อเห็นเย่เฉินเดินตรงเข้ามาหาพร้อมกับม้วนตำราในมือ ชายร่างอ้วนแซ่ผางก็เอ่ยถามขึ้น “เจ้าหนุ่ม เจ้าสนใจม้วนตำราเกี่ยวกับน้ำยาวิญญาณหยกเล่มนี้จริงๆ?”

 

เย่เฉินเกาศีรษะอย่างฉงนสนเท่ห์เล็กน้อย ถามเสียงค่อยพร้อมรอยยิ้มฝืดเฝื่อน “ผู้อาวุโส หรือว่าม้วนตำรานี้จะเขียนป้ายราคาไว้ผิดพลาด?”

 

“นั่นย่อมเป็นไปไม่ได้!”

 

“เช่นนั้นแล้วม้วนตำราเกี่ยวกับวิธีการสกัดกลั่นน้ำยาวิญญาณหยกก็มีมูลค่าเพียงยี่สิบหินวิญญาณจริงๆ?”

 

“มันอาจจะดูล้ำค่า ทว่าแท้จริงแล้วไร้ประโยชน์สำหรับผู้ฝึกตนโดยทั่วไปโดยสิ้นเชิง!”

 

“เพราะเหตุใดหรือ”

 

“หากกล่าวถึงกระบวนการสกัดกลั่นน้ำยาวิญญาณหยก อัคคีที่ก่อเกิดจากสวรรค์และปฐพีนั้นเป็นสิ่งจำเป็นที่ขาดไม่ได้ ขั้นต่ำสุดก็ต้องเป็นถึงเพลิงปฐพีจึงจะใช้ได้ ผู้ฝึกตนโดยทั่วไปย่อมไม่อาจมีเพลิงปฐพีไว้ในครอบครองได้ ดังนั้นม้วนตำรานี้จึงไร้ค่าสำหรับพวกมัน” ผางต้าห่ายเห็นอีกฝ่ายตั้งใจฟังจึงเอ่ยสืบต่อ “ในสำนักเหิงเยว่แห่งนี้ เพลิงปฐพีเพียงชนิดเดียวที่มีอยู่ก็ถูกปิดผลึกไว้ในหอแก่นแท้วิญญาณ ยังมีฉูฝูผู้นั้นเป็นคนคอยดูแลอย่างเข้มงวด คนผู้นั้นหลงใหลคลั่งใคล้เรื่องอัคคีอย่างยิ่ง คอยดูแลมันเป็นอย่างดี หนำซ้ำหอแก่นแท้วิญญาณยังทำรายได้มากกว่าหอหมื่นทรัพย์แห่งนี้เสียอีก”

 

“เพลิงปฐพีหรือ” ประกายตาของเย่เฉินสว่างวาบ กระซิบถามเสียงแผ่วโดยไม่รู้ตัว “แล้วอัคคีเที่ยงแท้เล่า สามารถใช้สกัดกลั่นได้หรือไม่”

 

———————————-

***************

อ่านแล้วชอบเข้ามากดไลค์นะครับ

แฟนเพจ จักรพรรดิยุทธ์อมตะอหังการ์ BDC –นิยายแปล

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top