*****สำหรับท่านที่จะเติมเหรียญสามารถ IB แจ้งมาที่ Facebook UpdatesNovel - นิยายแปล ได้เลยนะค่า****
ขนาดตัวอักษร

BDC ตอนที่ 20 ค่ำคืนเข้าหอ (2)

 153 Views

BDC ตอนที่ 20 ค่ำคืนเข้าหอ (2)

 

“ข้าจะฆ่าเจ้า” เสียงหวานแหลมของหญิงสาวดังก้องขึ้นท่ามกลางความเงียบสงัดยามวิกาลของผืนป่าอสูรอันเงียบสงบ เสียงนั้น.ไพเราะน่าฟังอย่างยิ่งทว่ากลับทั้งเย็นชาและเจือปนรังสีสังหารอันเข้มข้น

 

ภายในถ้ำ หญิงงามชุดขาวยกร่างเย่เฉินขึ้นกลางอากาศ นิ้วเรียวยาวขาวสะอาดของนางบีบรัดอยู่ที่ลำคอของเขา

 

ผงพิษนั้นได้รับการปัดเป่าแล้ว ทว่าพวงแก้มของหญิงสาวยังคงแดงเรื่อ เป็นเรื่องยากที่นางจะยอมรับความจริงว่าตนเองได้ร่วมสัมพันธ์กับเย่เฉินไปเรียบร้อยแล้ว นางค้นพบหยดเลือดพรหมจรรย์เปล่งประกายอยู่บนชุดกระโปรงของตน ทั้งเสื้อผ้าก็ยังแทบไม่เหลือติดกาย ก่อนที่นางจะได้สวมใส่เสื้อผ้าครบทุกชิ้น หญิงสาวก็โกรธแค้นเกินกว่าจะสะกดข่มความต้องการเข่นฆ่าเย่เฉินไว้ได้ เนื่องเพราะเขาเป็นคนที่พรากพรหมจรรย์ของนางไป

 

“เจ้ามีเหตุผลหน่อยได้หรือไม่ เป็นเจ้าเองที่ต้องการจะมากับข้า ทั้งยังถูกวางยาพิษเหอฮวนซ่านมาก่อนแล้ว เป็นข้าที่ช่วยเหลือเจ้าไว้ด้วยซ้ำ”

 

“นี่ก็คือเหตุผลที่เจ้าพรากพรหมจรรย์ของข้าไปงั้นสิ” ประกายแสงอันเย็นเยียบวาบผ่านนัยน์ตาที่ปกคลุมไปด้วยเมฆหมอกของนาง

 

“สตรีเสียสติ ข้าไม่ควรช่วยเจ้าไว้เลย หากข้ารู้ว่าเจ้าจะเป็นคนหลงลืมบุญคุญซ้ำยังละเมิดสิทธิของผู้อื่นเช่นนี้ล่ะก็…”

 

“หุบปากซะ!”

 

“ไม่! ระหว่างที่กระทำกันเจ้าก็อยู่ข้างบนตลอด เห็นหรือไม่ว่าตอนนี้ข้าก็ถูกเจ้ายกคอขึ้นมาก่อนจะทันได้ตอบสนองเสียด้วยซ้ำ”

 

“เจ้า…” หน้าอกอวบอิ่มของนางสะท้อนกระเพื่อมขึ้นลงอย่างเผ็ดร้อนขณะที่หญิงสาวหอบหายใจด้วยความขุ่นเคือง ภาพฉากที่ได้ร่วมสัมพันธ์ก่อนหน้าพลันหมุนวนขึ้นมาในสมองของหญิงงามชุดขาว เย่เฉินพูดถูก ล้วนเป็นนางที่อยู่บนร่างเขาตลอดเวลา

 

หญิงสาวยิ่งอับอายขายหน้าจนพวงแก้มแดงก่ำ บีบคอเย่เฉินแน่นขึ้น หากนางออกแรงเพิ่มอีกแค่นิดเดียว เย่เฉินก็จะต้องตกตายไปอย่างไม่ต้องสงสัย

 

ขณะนั้นเอง ที่ด้านนอกถ้ำจู่ๆ ก็มีคลื่นพลังงานอันแข็งแกร่งพุ่งทะยานเข้ามาใกล้อย่างกะทันหัน

 

หญิงสาวพลันหันศีรษะกลับไปมองทันที คล้ายจะมองทะลุไปเห็นเงาตะคุ่มทั้งสามร่างที่กำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้ปากทางเข้าถ้ำที่ถูกปิดซ่อนไว้ด้วยกิ่งไม้ใบไม้อย่างมิดชิด

 

“ฮั่วตู” หญิงสาวแค่นเสียงเย็นชาออกมา ตวัดมือเพียงพริบตาก็สวมใส่เสื้อผ้าปิดบังร่างกายเรียบร้อย ขณะนั้นเองปากทางเข้าถ้ำก็ถูกคลื่นพลังรุนแรงระลอกหนึ่งระเบิดถ่างออกจนกว้างโล่ง ทั้งโถงถ้ำยังสั่นสะท้านเล็กน้อย

 

หญิงสาวสะบัดแขน โยนร่างเย่เฉินทิ้งไว้บนพื้นอย่างไม่ใยดี

 

“ข้าจะกลับมาสั่งสอนเจ้าภายหลัง” นางปรายตามองเย่เฉินอย่างเคียดแค้นชิงชัง โบยบินออกไปนอกถ้ำราวกับสายรุ้งเส้นหนึ่ง ทิ้งเชือกเปล่งประกายมันขลับเส้นหนึ่งเอาไว้ในถ้ำ เมื่อเย่เฉินตะเกียกตะกายลุกขึ้นยืนก็ถูกเชือกเส้นนั้นตวัดรัดพันเอาไว้อย่างแน่นหนาทันที

 

“เวรเอ๊ย!” ชายหนุ่มล้มกลิ้งลงกับพื้น เขาอดสบถด่าออกมาไม่ได้ ขณะที่เพียรพยายามจะดิ้นรนให้หลุดออกจากเส้นเชือกอย่างเต็มกำลัง

 

“ข้าต้องหาทางหนีออกไปให้ได้ ถ้าสตรีเสียสติผู้นั้นกลับมาจะต้องล้างแค้นข้าอย่างโหดเหี้ยมแน่นอน” เย่เฉินร้อนรนกระวนกระวายอย่างยิ่ง เขาไม่อาจคาดเดาได้เลยว่าหญิงงามชุดขาวผู้นั้นจะฆ่าเขาทิ้งหรือไม่

 

ในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ เย่เฉินจึงได้คิดถึงอัคคีเที่ยงแท้ที่อยู่ในทะเลปราณของเขาขึ้นมา

 

“ขอร้องล่ะ ช่วยข้าด้วย”

 

เปลวเพลิงสีทองพุ่งทะยานออกมาจากทะเลปราณของเขาทันที มันแยกตัวออกเป็นเส้นสายเล็กๆ หลายเส้น เลื้อยพันรอบเส้นเชือกเงาวาวเส้นนั้น

 

ตูม!

 

ตูม! ตูม! ตูม!

 

วิกาลดึกสงัด หญิงสาวชุดขาวและบุรุษทั้งสามนั้นเริ่มต่อสู้กันกลางอากาศ แม้ว่าเย่เฉินจะอยู่ห่างออกไปไกลก็ยังสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจน ว่ามียอดเขาลูกหนึ่งถูกฝ่ามือหนึ่งกดทับลงมาจนพังทลายไม่เหลือชิ้นดี นับเป็นการต่อสู้ของยอดฝีมือที่พลิกคว่ำขุนเขาตลบผืนทะเลได้อย่างแท้จริง

 

“ฉู่หลิง เจ้ายังจะดิ้นรนขัดขืนไปเพื่อการใด ความพยายามของเจ้านั้นช่างไร้ประโยชน์ยิ่ง” บุรุษทั้งสามตีวงล้อมรอบหญิงสาวชุดขาว จ้องมองนางด้วยแววตาลามกหยาบคาบ

 

“พวกเจ้ากล้าวางแผนเล่นงานข้า ข้าจะให้พวกเจ้าได้ชดใช้ในสิ่งที่กระทำลงไปให้จงได้” สตรีผู้นั้นเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงไพเราะหวานใสทว่าเย็นชาอย่างยิ่ง ขณะที่หญิงงามฉู่หลิงผู้นั้นพลิกฝ่ามือ ก้อนเมฆสีกุหลาบก็พลันลอยล่องมารวมตัวกันจากทั่วทั้งสี่ทิศทาง จากนั้นก็กลายเป็นดอกบัวศักดิ์สิทธิ์ขนาดมหึมา

 

“เจ้าประเมินตนเองสูงเกินไปแล้ว” บุรุษหนุ่มชุดขาวกำลังจะทะยานเข้าไปจัดการฉู่หลิง ทว่ากลับถูกชายชราผมเทาเอ่ยขัดขึ้นเสียก่อน “มียอดฝีมือหลายคนกำลังตรงมาหาเรา”

 

“พวกมันมาจากสำนักเหิงเยว่”

 

“ไปกันเถอะ” ชายชราพลันสั่งการออกมา

 

บุรุษทั้งสามพลิ้วกายจากไป รวดเร็วว่องไวพอๆ กับยามที่ปรากฏตัวขึ้นมา ไม่ช้าก็หายวับไปกับเส้นขอบฟ้าในชั่วพริบตาประดุจดั่งประกายแสงสามสาย

 

พรวด!

 

หญิงงามฉู่หลิงกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง ร่างกายสะท้านไหววูบจนแทบร่วงหล่นลงมาจากกลางเวหา

 

“ฉู่หลิง” หญิงงามอีกนางหนึ่งทะยานมาถึงข้างกายฉู่หลิงในชั่วขณะนั้นเอง และช่วยประคองนางไว้อย่างรวดเร็ว

 

หญิงงามที่เพิ่งมาถึงนั้นก็สวมใส่ชุดขาวเช่นกัน ประกายแสงสีแดงชมพูหมุนวนรอบกายนาง กลิ่นอายสะอาดบริสุทธิ์ทำให้นางดูราวกับเป็นเทพธิดาที่มาเยือนโลกหล้าระคนดอกบัวหิมะที่กำลังเบ่งบานดอกหนึ่ง หากได้มองเห็นใบหน้าของนางแล้ว ก็อาจทำให้ผู้คนหลงลืมลมหายใจของตนไปได้โดยง่าย

 

ไม่คาดคิดว่า หญิงงามผู้มาใหม่และฉู่หลิงนั้นกลับดูเหมือนกันทุกกระเบียดนิ้ว

 

พวกนางเป็นพี่น้องฝาแฝดกัน คนพี่นั้นมีนามว่า ‘ฉู่เชวียน’ ส่วนคนน้องนามว่า ‘ฉู่หลิง’

 

ฉู่หลิงนั้นย่อมมาจากสำนักเหิงเยว่อย่างไม่ต้องสงสัย หากเย่เฉินได้รู้สถานะของนาง บางทีเขาอาจต้องกระอักเลือดออกมาด้วยความเศร้าโศก หากต้องพบเจอหน้านางในวันข้างหน้า จะให้เย่เฉินวางตัวเช่นไรได้

 

หรือบางที เขาควรจะได้พบฉู่เชวียนก่อน

 

ประกายแสงลึกลับพุ่งวาบเข้ามาไม่หยุดหย่อน ปรมาจารย์ระดับพลังวิญญาณเสมือนต่างก็ทยอยมาถึงคนแล้วคนเล่า พากันถ่ายเทพลังปราณเข้าไปให้ฉู่หลิงเมื่อพบว่านางอยู่ในสภาพอ่อนแอ

 

หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ ลมหายใจของฉู่หลิงก็ค่อยๆ มั่นคงขึ้นมา

 

“ศิษย์พี่ พวกท่านโปรดกลับไปที่สำนักก่อนเถิด ข้ายังมีเรื่องราวที่ต้องไปจัดการอยู่อีก” หลังจากกล่าวจบ ฉู่หลิงก็รีบตรงเข้าไปยังปากถ้ำอย่างรวดเร็วราวกับประกายแสงเส้นหนึ่ง

 

“ฉู่หลิง แล้วบาดแผลของเจ้า…”

 

“หาได้เป็นอันใดไม่ มิต้องติดตามข้ามา”

 

——————————

สวัสดีครับผู้อ่านทุกคน ตั้งแต่ตอนหน้าเป็นต้นไปจะเริ่มลงขายในเว็ป Storynovelclub

จะพยายามลงตอนใหม่ทุกวัน และจะลงตอนฟรีอาทิตย์ละ   ̴2 วันที่หน้าแฟนเพจ

ขอบคุณที่ติดตามครับ

แฟนเพจ จักรพรรดิยุทธ์อมตะอหังการ์ BDC –นิยายแปล

 

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top
    error: Alert: Content is protected !!