*****สำหรับท่านที่จะเติมเหรียญสามารถ IB แจ้งมาที่ Facebook UpdatesNovel - นิยายแปล ได้เลยนะค่า****
ขนาดตัวอักษร

BDC ตอนที่ 18 แบบฉบับอสูรประชัน (2)

 138 Views

BDC ตอนที่ 18 แบบฉบับอสูรประชัน (2)

 

ยามเมื่อวิกาลคลี่คลุมลงมา บุรุษหนุ่มก็เปียกโชกไปด้วยหยาดเหงื่อ ทรุดกายนั่งลงกับพื้น

 

เย่เฉินยังไม่ได้รีบร้อนกลับไปสำนักเหิงเยว่ในวันต่อๆ มา เขายังคงฝึกฝนวิชาต่อสู้ระยะประชิดนี้อย่างแข็งขัน

 

ในช่วงเวลายามกลางวัน เขาก็เดินออกมาจากถ้ำ พัฒนาทักษะวิชาให้ก้าวหน้าไปด้วยการต่อสู้จริงกับบรรดาสัตว์อสูร หลังจากจบการต่อสู้แต่ละครั้ง ทั่วร่างของเย่เฉินก็จะถูกปกคลุมไปด้วยริ้วเลือดเป็นสายๆ อยู่เสมอ

 

ตกยามค่ำคืน เขาก็จะขึ้นไปยังภูเขา ที่ซึ่งมีพลังวิญญาณอยู่หนาแน่นเพื่อฟื้นฟูร่างกายอันบาดเจ็บบอบช้ำของตน แล้วก็ฝึกฝนศาสตร์ลับผลาญฟ้าต่อไป

 

เย่เฉินรู้สึกอัศจรรย์ใจเป็นอย่างยิ่ง เมื่อได้ค้นพบบางสิ่งที่พิเศษเฉพาะแอบแฝงอยู่ในศาสตร์ลับผลาญฟ้านี้ นั่นก็คือมันทำให้รอยแผลเป็นของเขาค่อยๆ หายดีขึ้นมาด้วยตัวเอง ทั้งอัตราเร็วในการฟื้นฟูนั้นยังรวดเร็วยิ่งขึ้นเมื่ออยู่ในขั้นตอนการสกัดกลั่นอีกด้วย

 

เขาค่อยๆ ทำความเข้าใจแก่นแท้ของแบบฉบับอสูรประชันและเพาะสร้างร่างกายให้แข็งแกร่งขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง ทั้งยังต่อสู้ฟาดฟันไปอย่างไม่หยุดยั้ง ยามนี้ เย่เฉินจึงมั่นใจอย่างแน่วแน่แล้วว่าตนสามารถจะประมือกับระดับชั้นควบรวมลมปราณขั้นสูงสุดได้แล้ว

 

กล่าวโดยนัยแล้ว ช่างเป็นเรื่องโชคดีอย่างยิ่งที่เขาได้รับแบบฉบับอสูรประชันเล่มนั้นมา

 

ท่ามกลางค่ำคืนอันเต็มไปด้วยดวงดาราเต็มท้องนภา เย่เฉินยืดเหยียดร่างกายขณะที่เดินตรงไปยังปากทางเข้าถ้ำ เขาพักอยู่ที่นี่มาหลายวันแล้ว และตัดสินใจว่าจะกลับไปในค่ำคืนนี้

 

หืม?

 

ขณะที่เย่เฉินเดินเข้าไปในป่า จู่ๆ เขาก็ขมวดคิ้ว และมองขึ้นไปยังท้องนภาซึ่งมีแสงหลากสีสันพาดผ่าน เขาตั้งใจเพ่งดูดีๆ แล้วจึงมองเห็นหญิงสาวในชุดขาวคนหนึ่ง

 

“ระดับขั้นพลังวิญญาณเสมือน” เย่เฉินประเมินระดับขั้นพลังของหญิงสาวชุดขาวคนนั้นได้ทันที ว่าอย่างน้อยก็ไม่ต่ำกว่าระดับพลังวิญญาณเสมือนแน่นอน เนื่องเพราะเมื่อผู้ฝึกตนตัดผ่านถึงระดับขั้นพลังวิญญาณเสมือนหรือสูงกว่านั้นได้เรียบร้อยแล้ว ก็จะสามารถโบยบินไปในท้องฟ้าได้โดยไม่ต้องใช้เครื่องมือวิญญาณแต่อย่างใด นี่ทำให้หัวใจของเย่เฉินจมดิ่งลง

 

ทันใดที่เขามองเห็นใบหน้าหญิงสาวนางนั้น ก็ถึงกับตื่นตะลึงขึ้นมาฉับพลัน

 

งดงามยิ่ง!

 

เย่เฉินถึงกับเหม่อลอยจนขาดสติไปชั่วขณะ

 

ชุดกระโปรงสีขาวของสตรีผู้นั้นปลิวพลิ้วสะบัด เส้นผมนุ่มละมุนดุจแพรไหมทอประกายวามวาว ใบหน้าของนางนั้นงดงามประณีตประดุจจะสะกดลมหายใจผู้คนได้ เสมือนประหนึ่งเป็นเทพธิดาผู้เยื้องย่างลงมายังโลกมนุษย์ก็ไม่ปาน

 

ทว่าหญิงงามนางนั้นคล้ายตกอยู่ในสถานการณ์อับจนหนทาง ขณะที่นางบินข้ามผ่านบริเวณที่เย่เฉินยืนอยู่ จู่ๆ ความเร็วในการโบยบินก็พลันลดฮวบลงอย่างกระทันหัน และประกายแสงอันงดงามสายนั้นก็แทบจะแห้งเหือดไป

 

“นางกำลังถูกไล่ล่า” เย่เฉินค้นพบได้อย่างรวดเร็วว่ามีบุรุษสามคนบินตามสตรีผู้นั้นมากลางอากาศ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพื้นฐานฝึกตนของสามคนนั้นก็ต้องอยู่ในระดับขั้นพลังวิญญาณเสมือนหรือสูงกว่านั้นอย่างแน่นอน

 

“หลีกหนีไปจึงจะเป็นหนทางที่ดีที่สุด” เย่เฉินรู้สึกตัวขึ้นมาว่าเขาไม่ควรจะอยู่ในบริเวณนี้ต่อไปอีก

 

ขณะที่เขาเพิ่งจะขยับปลายเท้าได้เพียงเล็กน้อย หญิงงามนางนั้นก็พลันร่วงหล่นจากท้องฟ้าลงมาอยู่ตรงหน้าเขาพอดิบพอดี รังสีแสงตีวงโค้งเป็นเส้นสายอันงดงามพาดผ่านอากาศ

 

พรวด!

 

หลังจากกระอักโลหิตออกมาแล้ว สตรีนางนั้นก็เหลือบมองเย่เฉิน ก่อนจะหมุนกายเข้าไปหลบซ่อนอยู่ในผืนป่าอันหนาทึบที่ขึ้นอยู่ดกดื่น นางปิดกั้นลมหายใจของตนเองเอาไว้ แม้แต่เย่เฉินก็ไม่อาจสัมผัสการเคลื่อนไหวใดๆ ของนางได้แม้แต่น้อย

 

บุรุษทั้งสามที่ไล่ตามสตรีนางนั้นมา พลันหยุดชะงักกายลงที่ด้านหลังเย่เฉิน คนหนึ่งเป็นชายชราผมสีเทาซีด คนหนึ่งเป็นชายวัยกลางคนสวมใส่ชุดสีม่วง และอีกคนเป็นบุรุษหนุ่มในชุดสีขาว เมื่อต้องเผชิญหน้ากับแรงกดดันอันแข็งแกร่งถึงสามขุมเช่นนี้ เย่เฉินก็ทำได้เพียงยืนนิ่งงันด้วยความเกรงขาม

 

“เจ้าหนุ่ม เห็นใครบางคนผ่านมาทางนี้บ้างหรือไม่” บุรุษหนุ่มชุดขาวผู้นั้นชำเลืองมองเย่เฉินด้วยประกายตาวาววับ

 

คล้ายบุรุษหนุ่มชุดขาวผู้นี้จะเข้าใจดี ว่าเย่เฉินหวาดกลัวเกินกว่าจะขยับตัวเคลื่อนไหวได้

 

“เขากำลังถามเจ้า” ชายวัยกลางคนในชุดสีม่วงพลันแค่นเสียงตะคอกขึ้นมา

 

“ไป…ไปทางนั้น” เย่เฉินต้องการให้พวกมันจากไปโดยเร็วที่สุด จึงชี้มือมั่วๆ ไปยังทิศทางหนึ่ง

 

“หากพบว่าเจ้าหลอกลวงพวกเรา เจ้าจะได้ตายอย่างทุกข์ทรมาณที่สุด”

 

“ไปกันเถอะ” ชายชราพลันออกคำสั่ง คนทั้งสามลงมือปฏิบัติภารกิจต่อไป “นางได้รับบาดเจ็บสาหัส อีกทั้งยังถูกวางยาพิษเหอฮวนซ่าน(ผงชิดใกล้เกษมสันต์)เข้าไปแล้ว สมควรจะหลบหนีไปได้ไม่ไกลนัก หากพวกเราจับตัวนางได้ นายท่านผู้ยิ่งใหญ่ต้องยินดีอย่างยิ่งแน่นอน”

 

วูบบ!

 

เย่เฉินผ่อนลมหายใจเฮือกใหญ่ออกมาทันทีที่คนทั้งสามทะยานกายจากไป ชายหนุ่มแทบทรุดลงไปกองอยู่กับพื้น

 

สาวงามชุดขาวเดินโซเซออกมาจากผืนป่ามืดทึบ ดวงตาคู่งามหรี่ปรือ ดูเซื่องซึมไร้สติ วงหน้าของนางขาวซีด ลมหายใจก็อ่อนแรงอย่างยิ่ง

 

กระแสลมโชยพัดมาเบาๆ จากนั้นหญิงสาวก็เอนกายล้มลงไปกับพื้น

 

“นี่!”

 

เย่เฉินเตรียมตัวจะทอดทิ้งนางไว้ที่นี่ ทว่าสตรีผู้นั้นยึดจับเขาไว้แน่นขณะที่นางทรุดกายลงไป

 

***************

ใครอยากให้เรื่องนี้มีกลุ่มลับรบกวนกดไลค์โพส์ที่หน้าเพจให้หน่อยนะ

แฟนเพจ จักรพรรดิยุทธ์อมตะอหังการ์ BDC –นิยายแปล

 

นิยายทั้งหมด

ตอนล่าสุด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top
    error: Alert: Content is protected !!