*****สำหรับท่านที่จะเติมเหรียญสามารถ IB แจ้งมาที่ Facebook UpdatesNovel - นิยายแปล ได้เลยนะค่า****
ขนาดตัวอักษร

BDC ตอนที่ 16 โต้กลับในสถานการณ์สิ้นหวัง (2)

 135 Views

BDC ตอนที่ 16 โต้กลับในสถานการณ์สิ้นหวัง (2)

 

“เจ้าหนุ่ม สายตาของเจ้าช่างยาวไกลไม่ธรรมดาเลยจริงๆ!” เสียงแค่นในลำคออย่างเยาะเย้ยดังมาจากในป่า d

 

ชายชราผมเทาหลังงองุ้มคนหนึ่งเดินออกมาพร้อมด้วยไม้เท้าในมือ ผิวหน้าเป็นหลุมบ่อตะปุ่มตะป่ำทั้งยังยับย่นอย่างหนัก ดวงตากลอกกลิ้งเหลือกถลนทั้งสองข้างมีเส้นเลือดฝอยผุดเต็มไปหมด ดูแล้วน่าพรั่นพรึงอย่างยิ่ง

 

เพียงมองดูท่าทีข่มขู่คุกคามของอีกฝ่าย เย่เฉินก็สรุปได้ทันทีว่าชายชราผู้นี้เป็นคนที่ลอบโจมตีอย่างแน่นอน

 

“ส่งสมบัติทุกอย่างที่เจ้ามีมาให้ข้าเสียให้หมด แล้วข้าจะให้เจ้าตายโดยมีซากศพครบถ้วน มิฉะนั้นข้าจะให้เจ้าทุกข์ทรมานจนเป็นอยู่ไม่สู้ตาย” ชายชราแสยะปาก เผยให้เห็นฟันสีเหลืองที่อยู่ภายใน

 

“ข้าเป็นเพียงผู้ฝึกตนระดับควบรวมลมปราณขั้นที่หนึ่ง ข้าจะไปมีสมบัติอันใดได้” เย่เฉินข่มความมึนงง กวาดสายตามองไปยังชายชราผู้นั้น

 

พิษจากในเข็มพิษทั้งสามที่แทรกซึมเข้าไปในแขนของเย่เฉินนั้นถูกสกัดกลั่นมาด้วยวิธีการที่พิเศษเฉพาะอย่างยิ่ง มันสามารถแพร่กระจายไปได้อย่างรวดเร็ว กระดูกและจุดเส้นลมปราณส่วนใหญ่ในร่างกายเขาถูกกัดกร่อนไปแล้ว และพลังปราณก็ไหลเวียนโคจรได้อย่างยากลำบาก

 

“ช่างเป็นเด็กหนุ่มที่ดื้อรั้นอะไรเช่นนี้!” ชายชราพุ่งทะยานเข้ามาหาเย่เฉินพร้อมด้วยรอยยิ้มอำมหิตประดับอยู่ที่มุมปาก ในฝ่ามือมีหมอกดำหมุนวนอยู่

 

เย่เฉินคิดคำนวณอย่างรวดเร็ว

 

ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวขณะที่มองชายแก่ด้วยความเกลียดชัง ความสามารถด้านพิษของคนผู้นี้โดดเด่นอย่างแท้จริง อีกทั้งระดับการฝึกตนของมันก็ยังอยู่ถึงระดับปุถุชนหยวนขั้นที่หนึ่ง เหนือล้ำกว่าเย่เฉินไปหลายระดับ ตามการคิดคำนวณของเย่เฉิน ต่อให้เขาไม่ได้ถูกพิษ ก็ยังไม่อาจเอาชนะคนผู้นี้ได้

 

อย่างไรก็ตาม ขณะนั้นอัคคีสีทองในทะเลปราณของเขาก็สั่นไหวขึ้นมาคราหนึ่ง แยกตัวออกเป็นเส้นสายนับสิบ พุ่งโคจรไปเคลือบคลุมอยู่เหนือกระดูกและจุดเส้นลมปราณ สกัดกลั่นสารพิษเหล่านั้นออกมา

 

การสกัดกลั่นนี้รวดเร็วเสียยิ่งกว่าอัตราการแพร่กระจายของพิษเสียอีก สารพิษทั้งหมดในร่างกายเย่เฉินพลันถูกชำระล้างไปภายในเวลาเพียงพริบตา

 

“อัคคีเที่ยงแท้นี้ยังสามารถขจัดพิษได้ด้วยหรือ” เย่เฉินรีบตรวจสอบร่างกายตนเอง จากนั้นก็รู้สึกตื่นเต้นดีใจขึ้นมาเมื่อได้พบความหวังที่จะเอาชีวิตรอดได้

 

เขายังคงนิ่งงันเงียบขรึมต่อไป จ้องเขม็งไปยังเฒ่าชราหลังค่อมที่ทะยานเข้ามาหา

 

หลังจากกระบวนการสกัดกลั่นสารพิษนั้น เย่เฉินก็ฟื้นตัวขึ้นมาได้เรียบร้อยแล้ว แต่เขายังไม่ยอมขยับตัวแม้แต่น้อย กำลังวางแผนจะจู่โจมชายชรายามที่อีกฝ่ายหลงลำพองจนลดการป้องกันลง ระดับพื้นฐานการฝึกตนของเขาด้วยกว่าเฒ่าชราผู้นี้มาก หากเผชิญหน้ากับชายชราโดยตรงแล้วล่ะก็ เขาแทบไม่มีโอกาสจะชนะเลย

 

ทว่าหากเย่เฉินจงใจลอบโจมตีชายชราแบบไม่ให้ตั้งตัว ผลลัพธ์ก็จะแตกต่างออกไปแล้ว

 

“เจ้าหนุ่ม อย่าได้โทษท่านปู่ผู้นี้เลย” ชายชราสารเลวผู้นั้นเสแสร้งทำเป็นมีเมตตาขณะที่หยุดยืนอยู่ตรงหน้าเย่เฉิน ด้วยแววตามุ่งร้ายหมายมาด

 

“ข้าไม่โทษเจ้าหรอก” ประกายเย็นเยียบพลันตวัดวูบ เย่เฉินแสยะยิ้มเย้ยหยัน

 

เฒ่าชราหลังค่อมพลันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันตรายอันยิ่งยวด

 

“ฝ่ามือสายฟ้าฟาด!”

 

จู่ๆ เย่เฉินก็พลันตะโกนก้องและจู่โจมออกไปอย่างกะทันหัน

 

“เจ้ากล้า…” ชายชราประหลาดใจเกินกว่าจะหลบหลีกการลอบโจมตีของเย่เฉินได้พ้นในระยะเวลาสั้นๆ เพียงเท่านี้ จึงถูกฝ่ามือนั้นของเย่เฉินประทับลงไปเต็มๆ ที่ทรวงอก

 

มันตกตะลึงขณะที่เซถอยหลังไปก้าวหนึ่ง

 

ช่างน่าเหลือเชื่อจนเกินไปที่เย่เฉินสามารถขจัดพิษได้ ทั้งยังโต้กลับมาภายในพริบตา

 

“ฝ่ามือสายฟ้าฟาด!”

 

เย่เฉินกู่ร้องและโจมตีออกมาอีกครั้งอย่างต่อเนื่อง

 

ชายชราไม่อาจป้องกันได้ทัน มันถอยหลังกรูดไปและพ่นโลหิตสาดกระจายออกมาจากปากหลังจากถูกเย่เฉินจู่โจมเข้าไป

 

เย่เฉินไม่เปิดโอกาสให้ชายชราหลังค่อมได้มีเวลาตอบสนองแม้แต่น้อย เขาโคจรพลังปราณอยู่ภายใน แล้วโจมตีอีกฝ่ายด้วยฝ่ามือสายฟ้าฟาดครั้งแล้วครั้งเล่า

 

เฒ่าชราหลังค่อมไม่อาจจะโต้กลับได้แม้แต่ครั้งเดียว

 

ฉึก!

 

ทันใดนั้นมีดสั้นอันเย็นเยียบก็เสียบแทงเข้าไปในช่องอก ชายชราล้มนอนพังพาบลงกับพื้น มันต้องการจะอ้าปากพูดอะไรบางอย่าง ทว่าทันทีที่เปิดปากโลหิตก็พลันไหลทะลักออกมาไม่หยุดยั้ง ในดวงตาชั่วร้ายยังมีประกายหวาดหวั่นพรั่งพรึงฉายชัดอยู่ มันไม่เคยคาดคิดแม้แต่น้อยว่าจะต้องมาถูกเข่นฆ่าจนตกตายไปโดยผู้ฝึกตนวัยเยาว์ที่มีระดับการบ่มเพาะเพียงควบรวมลมปราณขั้นที่หนึ่งเช่นนี้

 

ร่างของเย่เฉินเอนส่ายไปมา ทรุดกายคุกเข่าลงกับพื้น

 

พลังปราณของเขาถูกใช้ออกไปมหาศาลในการใช้กระบวนท่าฝ่ามือสายฟ้าฟาดออกไปอย่างต่อเนื่องเช่นนั้น แต่มันก็คุ้มค่าที่สามารถฆ่าชายแก่สารเลวในระดับปุถุชนหยวนไปจนได้ เย่เฉินยังไม่เคยผ่านการต่อสู้ไหนแล้วประสบความสำเร็จเป็นชัยชนะอันน่าประทับใจถึงขนาดนี้มาก่อน

 

แม้ว่าความสำเร็จครั้งนี้จะนับว่าเป็นการลอบโจมตี ทว่าเย่เฉินก็ยังภาคภูมิใจในตนเองอย่างยิ่ง

 

เขาพลันพยุงกายโซซัดโซเซลุกขึ้นมาอย่างกะทันหัน หยิบเอาถุงเก็บของของชายชราออกมา แบกดาบหนักเทียนชุ่ยไว้บนบ่า จากนั้นก็ถอนโสมม่วงออกมา ก่อนจะเดินลากเท้าเข้าไปในป่าทึบ

 

 

***************

ต้องการให้เปิดกลุ่มลับเรื่องนี้หรือไม่?

 ใครต้องการรบกวนตอนแบบสอบถามที่หน้าแฟนเพจให้หน่อยนะครับ

แฟนเพจ จักรพรรดิยุทธ์อมตะอหังการ์ BDC –นิยายแปล

ลงก่อนในเว็ปนะ

นิยายทั้งหมด

ตอนล่าสุด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top