*****สำหรับท่านที่จะเติมเหรียญสามารถ IB แจ้งมาที่ Facebook UpdatesNovel - นิยายแปล ได้เลยนะค่า****
ขนาดตัวอักษร

ตอนที่ 51: สุดยอดจากแดนไกล

 206 Views

เมื่อผ่านไปหนึ่งชั่วโมง ก็มีโต๊ะอื่น ๆ เรียงรายอยู่ตามทางเข้าร้านน้ำแข็งใส

 

ชายที่ก่อนหน้านี้กำลังยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ในร้านคือฉีซี่กู่ ชื่อของเขาฟังดูมีมีอารยธรรม แต่เขาก็ยังเป็นคนที่แข็งแกร่งและมีแขนขาที่ใหญ่ เขาเป็นญาติของผู้ดูแลฉี

 

ในตอนนี้ เขากำลังหั่นผลไม้และทำน้ำแข็งใสที่ทางเข้าร้าน ก่อนอื่น เขาขูดน้ำแข็งเพื่อทำน้ำแข็งใส จากนั้นก็ใส่เนื้อผลไม้ลงไป และท้ายที่สุด เขาก็นำน้ำผลไม้บางส่วนมาโรย นี่คือวิธีทำน้ำแข็งใส

 

ในขณะเดียวกัน ฉีชิงซานก็กำลังใช้ประโยชน์จากเสียงอันดังของเขาอย่างเต็มที่ เขาตะโกนออกไป “น้ำแข็งใสจ้า ! น้ำแข็งใสผลไม้ ! น้ำแข็งใสเย็นชื่นใจ ดับกระหาย ! ช่วยคลายร้อนในช่วงหน้าร้อนได้ ! อากาศร้อน ๆ แบบนี้ มาลองน้ำแข็งใสกันดีกว่า !”

 

เสียงของเขาสามารถได้ยินได้ไกลแม้อยู่ห่างจากครึ่งถนนออกไป

 

เหยินปาเชียนถือถ้วยน้ำแข็งใสที่เพิ่งทำเสร็จและกินอย่างมูมมาม เขาตักน้ำแข็งใสเข้าปากเต็มช้อน เขารู้สึกว่ามันอร่อยมากที่ได้กินน้ำแข็งใสในสภาพอากาศที่ร้อนจัดเช่นนี้

 

หลังจากนั้นไม่นาน ผู้ดูแลฉีก็ถือถ้วยน้ำแข็งใสมานั่งข้างเหยินปาเชียน

 

มีคนเดินเท้าจำนวนหนึ่งที่เหงื่อแตกท่วมตัว พวกเขายืดคอและถาม “มันคืออะไร ?”

 

“นี่คือน้ำแข็งใสผลไม้ เป็นน้ำแข็งที่สามารถพบได้เฉพาะทางเหนือเท่านั้น ลองกินดูซักคำในช่วงหน้าร้อน แล้วท่านจะรู้สึกผ่อนคลายจากความร้อนในช่วงหน้าร้อนในทันที ท่านจะรู้สึกเย็นจากหัวจรดปลายเท้าเลยล่ะ” ฉีชิงซานโฆษณา

 

ความสนใจของคนเดินเท้าจำนวนหนึ่งเกิดขึ้นเมื่อพวกเขาเห็นถ้วยน้ำแข็งใสของเหยินปาเชียนกับผู้ดูแลฉีที่เต็มไปด้วยน้ำผลไม้สีแดงอมส้ม พวกเขาถามออกมา “ถ้วยละเท่าไหร่ ?”

 

“ห้าเหรียญ ถ้ารสชาติไม่คุ้มค่าล่ะก็ ท่านมาถล่มร้านของข้าได้เลย” ฉีชิงซานพูดพร้อมกับทำมือ

 

“เอาถ้วยนึง” ชายร่างกำยำตะโกนในทันที

 

“ได้เลย ทางเรามีแตงโม ส้ม และดอกบัวสีเขียว ท่านต้องการรสไหน ?” ฉีซี่กู่ถามพร้อมกับขูดน้ำแข็งใส

 

“เอาแตงโม !” ดวงตาของชายร่างกำยำเต็มไปด้วยความอิจฉาเมื่อเขาเห็นน้ำแข็งใสแตงโมที่เหยินปาเชียนกำลังถืออยู่

 

หลังจากนั้นไม่นาน น้ำแข็งใสที่มีเนื้อผลไม้โรยหน้าพร้อมกับน้ำผลไม้ก็ถูกนำมาวางไว้ในมือของชายร่างกำยำ เขามองดูอย่างใกล้ชิด

 

นี่คือน้ำแข็งเหรอ ?

 

เมื่อชายร่างกำยำตักน้ำแข็งใสเข้าปาก ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้น “เย็นโคตร !”

 

“ไม่เลวหนิ ใช้ได้เลย รสชาติดีอยู่” ชายร่างกำยำพยักหน้าของเขาซ้ำ ๆ พร้อมกับแกว่งช้อนในมือของเขาไวมากซึ่งภาพติดตาเริ่มปรากฏให้เห็น

 

เมื่อเห็นชายร่างกำยำมีท่าทีแบบนี้ คนเดินเท้าที่เหลือก็เกิดความสนใจขึ้นมา

 

“ข้าเอาถ้วยนึง”

 

“ข้าเอารสส้ม”

 

 

 

หลังจากนั้นไม่นาน ร้านค้าก็รายล้อมไปด้วยผู้คน 7-8 คน ทุกคนกำลังรอซื้อน้ำแข็งใส

 

นี่เป็นงานที่ง่ายและรวดเร็ว โดยมีข้อยกเว้นคือการทำน้ำแข็งใสจะต้องใช้เวลาและความพยายาม หลังจากนั้นสักพัก ทุกคนก็มีถ้วยน้ำแข็งใสอยู่ในมือของพวกเขาแล้ว

 

ชายร่างกำยำซึ่งเป็นคนแรกที่ซื้อน้ำแข็งใสกำลังจะเริ่มกินถ้วยที่สอง หน้าของเขาเต็มไปด้วยความสบายใจ

 

“โอ๊ย ! มันมีพิษนี่หว่า !” ชายร่างกำยำกุมท้องของเขาพร้อมกับสีหน้าของเขาที่เปลี่ยนไป

 

เมื่อคนอื่นได้ยินคำพูดเหล่านี้ พวกเขาแทบจะโยนถ้วยน้ำแข็งใสในมือทิ้ง

 

“มีพิษส้นตีนไรล่ะ !” เหยินปาเชียนอดด่าไม่ได้ “การกินของที่เย็นจัดในช่วงเวลาสั้น ๆ อาจทำให้กระเพาะอาหารระคายเคืองได้นะ”

 

ทุกคนมองไปที่ถ้วยน้ำแข็งใสในมือของพวกเขา แล้วหันไปมองเหยินปาเชียน และท้ายที่สุด พวกเขาก็จ้องมองไปที่ชายร่างกำยำ ภายในร้านนั้นเงียบสนิท

 

ชายร่างกำยำทำหน้าปวดท้อง เขาปลดกระดุมเสื้อ และเผยให้เห็นหน้าอกใหญ่สองลูกที่สั่นไม่หยุด หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ฟื้นตัวและมองไปที่ถ้วยน้ำแข็งใสอยู่ในมือของเขาแล้วก็พูดออกมา “มันทำให้ข้าตกใจมาก เพราะข้าคิดว่าได้รับพิษไปแล้วน่ะสิ”

 

จากนั้น เขาก็ทำหน้าประหลาดใจให้เหยินปาเชียนและถามออกมา “ท่านรู้ได้ยังไงว่าเกิดอะไรขึ้น ?”

 

“ก็…นี่เป็นเรื่องธรรมดาที่ทางเหนือน่ะ” เหยินปาเชียนกรอกตาแล้วตอบกลับ

 

บนดาวโลก มันเป็นเรื่องธรรมดาที่ว่าการกินไอติมเข้าไปเร็ว ๆ จะทำให้กระเพาะอาหารระคายเคืองและทำให้เกิดอาการปวดท้องได้ นอกจากนี้ เมื่อคุณกินน้ำแข็งใสเข้าไปสองช้อนติด ก็ไม่แปลกหรอกที่คุณจะมีอาการปวดท้อง คุณคิดว่าตัวคุณทำมาจากโลหะรึไงกัน ?

 

เมื่อทุกคนเห็นชายร่างกำยำไม่เป็นอะไรแล้ว ทุกคนก็รู้สึกสบายใจ มีคนถามฉีชิงซานเพื่อขอกินในร้านและเดินเข้าไป

 

“ท่าน..ข้าสามารถสั่งกลับบ้านได้มั้ย ?” ชายร่างกำยำมองไปที่ถ้วยในมือของเขาและถามออกมา

“เอาถ้วยของท่านมานี่ได้เลย” ฉีชิงซานตอบ

 

ชายร่างกำยำวางถ้วยลงและเบียดออกจากฝูงชนโดยรอบ

 

 

 

เหยินปาเชียนกับผู้ดูแลฉียืนอยู่ข้างหนึ่งและเฝ้าดูจำนวนลูกค้าที่เพิ่มขึ้น มีผู้คนนั่งอยู่ข้างในร้านเช่นกัน ทั้งสองคนรู้สึกโล่งใจในที่สุด เมื่อปฏิเสธคำชวนของผู้ดูแลฉีที่จะไปดูอีกร้านแล้ว เหยินปาเชียนก็มุ่งหน้ากลับไปที่สวนสัตว์

 

ตราบใดที่ชื่อเสียงของร้านน้ำแข็งใสแพร่หลาย ก็จะไม่มีปัญหาอะไรเหลืออีก และเขาก็ไม่จำเป็นต้องกังวลอีกต่อไป

 

ด้วยสภาพอากาศที่คล้ายเตาอบในต้าเย่า หากมีคนมาบอกว่าร้านน้ำแข็งใสจะไม่ทำเงินล่ะก็ เหยินปาเชียนจะเป็นคนแรกที่หักหน้าเขาเอง

 

“ฉีจี่เซียว ข้าได้ยินมาว่าเจ้าเป็นสุดยอดอันดับหนึ่งในต้าเย่า ซึ่งเป็นหนึ่งในสุดยอดสิบคนแรกในโลกนี้ ข้าคือหลงว่านหลี่ และข้าได้เดินทางมาไกลมากเพื่อท้าเจ้าที่นี่”

 

ทันใดนั้น เสียงดังสนั่นก็ลั่นขึ้นไปในอากาศ ทำให้เกิดความเงียบขึ้นทั่วถนนจิ่งหยาง

 

“ฉีจี่เซียว ข้าได้ยินมาว่าเจ้าเป็นสุดยอดอันดับหนึ่งในต้าเย่า ซึ่งเป็นหนึ่งในสุดยอดสิบคนแรกในโลกนี้ ข้าคือหลงว่านหลี่ และข้าได้เดินทางมาไกลมากเพื่อท้าเจ้าที่นี่”

 

หลังจากที่เสียงพาดผ่านอากาศสามครั้งติดต่อกัน สยบความวุ่นวายทั่วถนนจิ่งหยาง ผู้คนนับไม่ถ้วนหลั่งไหลออกมาจากร้านค้าทั้งสองฝั่งถนน และมองไปยังทิศทางเสียง

 

เมื่อเหยินปาเชียนได้ยินคำเหล่านี้ ความสนใจของเขาก็ถูกจุดประกายในทันที “นี่คือคำท้าเหรอ ? เสียงนั้นดังกว่าเสียงของผู้ดูแลฉีกับเสียงลูกชายของเขารวมกันถึงสิบเท่าเลยล่ะ ต้องเป็นเสียงของสุดยอดอย่างแน่นอน”

 

“ไปดูกันเถอะว่าเสียงนั่นมาจากไหน” เหยินปาเชียนสีหน้าของเขาดูตื่นเต้น หลังจากที่เดินทางมาถึงโลกนี้มาหลายครั้งแล้ว นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เขาได้พบกับเรื่องน่าตื่นเต้นแบบนี้

 

ถึงแม้ว่าการต่อสู้จะเกิดขึ้นได้ง่ายทุกวันในเมืองนี้ แต่การต่อสู้ของคนเหล่านี้ก็ไม่น่าตื่นเต้นเท่าการต่อสู้ระหว่างสองสุดยอด

 

“นั่นคือเมืองหลวงนี่ !” ผู้ดูแลฉีเร่งฝีเท้าของเขาขึ้น

 

พวกเขาไม่ได้เป็นคนเดียวที่มีความสนใจในเสียงดังสนั่นนั่น หลายคนกำลังมุ่งหน้าไปตามทิศทางของเสียง กวาดต้อนเหยินปาเชียนกับผู้ดูแลฉีไปพร้อมกัน

 

“เอ๋ ?” เหยินปาเชียนตกตะลึงเล็กน้อยกับคำพูดของผู้ดูแลฉีพร้อมกับเบียดตัวเองผ่านฝูงชน “ฉีจี่เซียวคือใครหรอ ?”

 

“องค์จักรพรรดินีไงล่ะ” ผู้ดูแลฉีกล่าวเบา ๆ

 

“…”

 

จนถึงตอนนี้ เหยินปาเชียนเพิ่งจะได้รู้พระนามขององค์จักรพรรดินี

 

แม้ว่าเขาจะเคยได้ยินมาก่อนว่าจักรพรรดินีคือสุดยอดอันดับหนึ่งในต้าเย่า เขายังคงตกตะลึงเมื่อได้ยินพระนามของนาง

 

อย่างไรก็ตาม องค์จักรพรรดินียังทรงพระเยาว์และทรงมีข้าราชสำนักที่เต็มไปด้วยข้าราชการพลเรือนและข้าราชการทหาร นางยังมีสุดยอดไม่รู้จำนวนจากภูเขาเป็นบริวารของนางด้วย

 

เหยินปาเชียนคิดมาตลอดว่าชื่อเสียงของจักรพรรดินีที่ว่าเป็นสุดยอดอันดับหนึ่งในต้าเย่านั้น เป็นเพียงการกล่าวเกินจริงเท่านั้น

 

เมื่อดูสถานการณ์ในตอนนี้แล้ว ดูเหมือนว่าองค์จักรพรรดินีก็เป็นสุดยอดอันดับหนึ่งในต้าเย่าจริงด้วยสินะ ?

 

ในตอนแรก เหยินปาเชียนคิดว่าผู้ท้ากำลังท้าสู้นายพล เขาไม่คิดว่าจักรพรรดินีจะถูกท้าสู้ เหยินปาเชียนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมรับว่าชายคนนี้ค่อนข้างโง่เขลาที่มาท้าสู้กับผู้ครองแคว้น

 

“ผู้ชายคนนี้จะถูกยิงตายด้วยลูกศรนับพันมั้ยเนี่ย ?” เหยินปาเชียนถามโดยไม่รู้ตัว

 

“ก็ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของพระองค์ล่ะนะ” ผู้ดูแลฉีตอบด้วยความไม่มั่นใจ

 

“พระองค์จะยอมรับคำท้าและต่อสู้กับเค้ามั้ย ?” เหยินปาเชียนถามด้วยความอยากรู้ จักรพรรดินีจะไม่ทำให้สถานะของนางลดลง ด้วยการยอมรับคำท้าของใครบางคนและต่อสู้เขาด้วยตัวเองเลยเหรอ ? ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับนางล่ะก็ จะเป็นเหตุร้ายสำหรับทั้งประเทศ

 

คนฉลาดจะไม่ยืนอยู่ข้างกำแพงที่พังทลาย ถึงแม้ว่าคำพูดนี้ไม่ได้มีอยู่ในต้าเย่า แน่นอน พวกเขารู้ว่ามันไม่ดีที่จะทำการต่อสู้ในท้องพระโรงของพระราชวังหลวงสินะ ?

 

“ก็ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของพระองค์ล่ะนะ” ผู้ดูแลฉีกล่าวซ้ำ

 

“ท่านเคยเห็นพระองค์ต่อสู้มาก่อนมั้ย ?” เหยินปาเชียนถามออกมา คำพูดของผู้ดูแลฉีฟังดูราวกับว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่จักรพรรดินียอมรับคำท้า

 

“แน่นอน ข้าเคยเห็นการต่อสู้ของนางมาก่อน เมื่อปีที่แล้ว มีผู้ท้ามากกว่าสิบคน ในปีนี้ คนนี้เป็นคนแรกล่ะ”

 

“ทุกคนพ่ายแพ้เหรอ ?” เหยินปาเชียนถามออกมา เขาได้ยินถูกต้องมั้ยที่ชายคนนั้นบอกว่าจักรพรรดินีเป็นหนึ่งในสิบสุดยอดในโลกนี้ ? ยิ่งเหยินปาเชียนได้ยินเรื่องเกี่ยวกับจักรพรรดินี เขาก็ยิ่งรู้สึกถึงความน่าสะพรึงกลัวของนาง

 

“ทุกคนถูกซ้อมจนตายน่ะสิ !” ผู้ดูแลฉียิ้มเยาะเป็นเป็นลางร้าย

 

“ห่ะ…” เหยินปาเชียนอ้าปากค้าง

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top
    error: Alert: Content is protected !!