*****สำหรับท่านที่จะเติมเหรียญสามารถ IB แจ้งมาที่ Facebook UpdatesNovel - นิยายแปล ได้เลยนะค่า****
ขนาดตัวอักษร

ตอนที่ 45: การประเมินที่ต่ำต้อย

 208 Views

“สิ่งนี้คืออะไรเนี่ย ?” “ผู้ดูแลฉีเงยหน้าขึ้นมองด้วยความประหลาดใจ ตอนนี้เขากำลังมองไปที่เครื่องทำความเย็นราวกับว่าเขาได้ค้นพบโลกใบใหม่แล้ว

 

“นี่คือเครื่องทำความเย็นล่ะ !” เหยินปาเชียนตอบกลับ หลังจากดึงเชือกไปได้สักพัก เขาก็ตะโกนว่า “หูหลุ มาดึงเชือกให้หน่อย”

 

จากนั้นเขาก็วิ่งไปข้างหน้าเครื่องทำความเย็นเพื่อรับลมเย็น

 

เถิงหูหลุทำตามเหยินปาเชียน เขาดึงเชือกและปล่อยเชือก ลมเย็นกระทบหน้าเหยินปาเชียน ทำให้เขารู้สึกสดชื่น

 

เขารู้สึกมีความสุขมากที่ได้ดื่มด่ำไปกับเครื่องทำความเย็นในโลกนี้

 

ถงเจี่ยวิ่งไปข้างเหยินปาเชียนและลองดูสิ่งที่เขาคลุกคลีตลอดช่วงบ่าย

 

เขาเบียดเหยินปาเชียนออกเล็กน้อยจนเหยินปาเชียนเกือบจะล้ม หลังจากทรงตัวติดแล้ว เหยินปาเชียนก็หันกลับไปมองถงเจี่ยด้วยความโกรธเคือง แล้วเขาก็ยิ้มให้แบบไม่รู้ไม่ชี้

 

เหยินปาเชียนนั้นเคืองมากจนอยากจะถีบให้ แต่เขาก็ไม่ได้ทำเช่นนั้น เขารู้สึกสบายมากที่ได้รับลมเย็นในสภาพอากาศที่ร้อนอบอ้าวเช่นนี้ เขาเหยียดแขนออกและหลับตาด้วยความพึงพอใจ อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็รู้สึกว่าลมเย็นได้หายไปแล้ว

 

เมื่อเขาลืมตาขึ้น เขาก็เห็นว่าผู้ดูแลฉีนั่งอยู่หน้ากล่องและพยายามจะศึกษาว่ามีลมเย็นออกมาได้อย่างไร ตอนนี้ผู้ดูแลฉีกำลังบังลมเย็นด้วยร่างของเขา แล้วเหยินปาเชียนจะต้องรู้สึกอย่างไร ?

 

“เจ้าสิ่งนี้ปล่อยลมเย็นออกมาได้ยังไงกัน ?” ผู้ดูแลฉีถามพร้อมกับพยายามมองดูตะแกรงไม้อย่างละเอียด

 

หลังจากคิดถึงเรื่องนี้อยู่พักหนึ่ง เหยินปาเชียนยังไม่รู้ว่าจะอธิบายอย่างไรและตอบอย่างตรงไปตรงมา “ท่านคงไม่เข้าใจหรอก ต่อให้ข้าอธิบายให้ท่านฟังก็เถอะ”

 

“ท่านจะบอกว่าพวกเราจะขายสิ่งนี้งั้นรึ ?” ผู้ดูแลฉีหัวเราะและพูดออกมาในตอนที่เหยินปาเชียนเดินมานั่งข้าง ๆ เขา

 

“มันคงจะเป็นที่นิยมสินะ ? ข้อเสียของมันนั่นแหละคือปัญหา มันต้องใช้คนคอยดึงเชือกใช่มั้ยล่ะ ?” ผู้ดูแลฉีพูดต่อด้วยความไม่มั่นใจ

 

“ไม่ใช่แค่ ‘คงจะ’ มันต้องเป็นที่นิยมอย่างแน่นอนเลยล่ะ” เหยินปาเชียนตอบอย่างเด็ดขาด ผู้ดูแลฉีนั้นไม่มีความเข้าใจในธุรกิจเอาซะเลย

 

อย่างไรก็ตาม มันไม่ใช่สิ่งของธรรมดาซักหน่อย ชาวต้าเย่าส่วนใหญ่ก็เหมือนกับเขานั่นแหละ

 

“ท่านยังจำแผนการขายน้ำแข็งได้อยู่มั้ย ? สิ่งนี้ดีกว่าการวางน้ำแข็งไว้ในบ้านซะอีก มันช่วยลดอุณหภูมิโดยรอบได้เร็วกว่าอีกนะ” เหยินปาเชียนอธิบาย

 

“ข้าคิดว่าบางทีพวกเราควรจะถวายสิ่งดี ๆ แบบนี้แด่พระองค์นะ” ผู้ดูแลฉีพูดออกมาเมื่อคิดถึงเรื่องนี้

 

“มันดูง่ายและหยาบเกินไปนะข้าว่า” เหยินปาเชียนนั้นรู้อยู่แล้วว่าควรจะมอบให้กับองค์จักรพรรดินี แต่คนที่อยู่หน้าพวกเขาในตอนนี้ก็ไม่สามารถเอาออกมาโชว์ได้ ส่วนประกอบภายนอกของพัดลมทำมาจากกล่องไม้ งานไม้ในโลกนี้อยู่ในระดับที่สูงพอสมควร กล่องทั้งหมดถูกนำมาเชื่อมกันด้วยร่องและเดือย ถ้าหากว่าทักษะนี้ถูกสอนโดยชาวโลกล่ะก็ คนรวยก็จะให้ความสนใจด้วย ถึงอย่างนั้น ความชุ่ยกับความเรียบง่ายของกล่องก็ไม่สามารถปกปิดได้เลย

 

ในยุคสมัยใหม่ ทุกคนรู้ดีว่าการใช้บรรจุภัณฑ์ที่สวยงามและมีคุณภาพสูงกับสิ่งของที่มีมูลค่า 100 หยวนนั้น จะทำให้ดูเหมือนว่ามีมูลค่า 1000 หยวนเลยทีเดียว ถึงแม้ว่าจะเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับการทำงานของเครื่องทำความเย็น เหยินปาเชียนก็ยังคงเลือกที่จะเติมเต็มเครื่องทำความเย็นมูลค่า 100 หยวนด้วยบรรจุภัณฑ์ที่มีมูลค่า 200 หยวน

 

“ท่านแกะสลักลวดลายที่ซับซ้อนเป็นมั้ย ?” เหยินปาเชียนหันไปถามถงเจี่ย

 

“ข้าไม่แน่ใจนะ ข้าจะต้องดูก่อนว่าลายที่ว่ามันเป็นยังไง” ถงเจี่ยเกาหัวและตอบอย่างตรงไปตรงมา

 

“ข้าขอดูก่อนว่าลวดลายแบบไหนที่สามารถสลักลงไปได้บ้าง” เหยินปาเชียนพูดออกมา มันจะไม่มีความหมายเลยถ้าหากพวกเขามอบเครื่องทำความเย็นรูปทรงน่าเกลียดกับจักรพรรดินี ไม่ว่าจะเป็นยังไง พวกเขาต้องตกแต่งมันด้วย

 

ถึงนางจะเป็นจักรพรรดินี แต่ความเป็นผู้หญิงของนางคงจะไม่เปลี่ยนแปลงสินะ ? แล้วธรรมชาติของผู้หญิงคืออะไรล่ะ ?

 

พวกเธอชอบของสะดุดตามั้ย ? เช่นมังกร ? พวกเธอจะหยุดเมื่อพวกเธอเห็นสิ่งที่สะดุดตาสินะ ?

 

สิ่งแรกที่เหยินปาเชียนคิดถึงคือคำถามเหล่านี้

 

ต่อมาเขาก็ส่ายหน้า ถึงยังไงก็เถอะ นางเป็นถึงจักรพรรดินีเชียวนะ ไม่ว่าชาวต้าเย่าจะยากจนแค่ไหน แต่องค์จักรพรรดินีก็มิได้ขาดแคลนทรัพย์สินเงินทองซักหน่อย

 

นอกจากนี้ ต้าเย่าผลิตอัญมณีเป็นจำนวนมาก ส่วนใหญ่มันจะอยู่ในเขาลึกและขุดมันได้ยากลำบากมาก อัญมณีส่วนใหญ่ในตลาดหาได้ในที่โล่งแจ้ง

 

ถ้างั้น..ผู้หญิงคนนี้ชอบอะไร ? ของน่ารัก ๆ เหรอ ? ก็เป็นไปได้นะถ้านางเป็นผู้หญิงธรรมดาทั่วไป เมื่อเหยินปาเชียนคิดถึงตอนที่จักรพรรดินีตบหมีขั้วโลกขึ้นไปในอากาศด้วยฝ่ามือแล้ว เขาก็รู้สึกว่าความเป็นไปได้นั้นน่าจะมีไม่มากนัก

 

 

 

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้อยู่พักใหญ่ ๆ เหยินปาเชียนก็ยังคิดอะไรไม่ออกเลย เขาส่ายหน้าและไม่คิดเรื่องนี้ต่อ

 

เขาเรียกพ่อครัวมาทำอาหารมื้อพิเศษแก่ทุกคน เมื่อรับประทานอาหารค่ำเสร็จแล้ว เหยินปาเชียนก็กลับบ้านไป

 

โลกนี้ไม่มีสิ่งบันเทิงยามค่ำเลย เมื่อท้องฟ้ามืดลง อื่น ๆ นอกจากสิ่งนั้นก็มีการทำลูก ทุกคนต่างนอนหลับ หลังจากที่อยู่ในโลกนี้เป็นเวลาหลายวัน เหยินปาเชียนก็ยังไม่คุ้นเคยกับกิจวัตรประจำวันที่นี่ซักเท่าไหร่

 

เขาไม่สามารถนอนหลับได้เลย เขานั่งอยู่หน้าประตูและแหย่กุ๋นกุ่นกับเถียนเถี่ยนเล่น

 

ในตอนแรก เจ้าตัวน้อยทั้งสองกำลังนอนหงายหลังอยู่ เมื่อถูกเหยินปาเชียนแหย่แล้ว พวกมันก็เริ่มไต่ขึ้นไปบนตัวเขา

 

ในที่สุด พวกมันก็หยุดตรงหัวเข่าของเหยินปาเชียน เหยินปาเชียนก็รู้ว่าพวกมันหลับไปแล้ว

 

เหยินปาเชียนรู้สึกเบื่อหน่าย เขาจึงเงยหน้าขึ้นมองไปยังท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว

 

ท้องฟ้ายามราตรีในโลกนี้งดงามมากเลยล่ะ เขาเงยหน้าขึ้นมองดูดวงดาวนับไม่ถ้วน มีเส้นทางสองเส้นที่เต็มไปด้วยดวงดาวและจานขนาดใหญ่ที่เหมือนกระจุกดาว เขาสงสัยขึ้นมาว่านั่นคือเนบิวลาใช่รึเปล่านะ

 

ความงดงามของท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวทำให้เขาเหม่อลอยไปชั่วขณะหนึ่ง

 

ทันใดนั้น ไอเดียก็โผล่เข้ามาในหัวของเหยินปาเชียน ถ้าเขาสามารถถ่ายภาพท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวเหล่านี้ และโพสต์ลงในเน็ต เพื่อนในโลกออนไลน์และนักดาราศาสตร์เหล่านั้นจะแตกตื่นกันรึเปล่านะ ?

 

น่าเสียดายที่เขาไม่เคยพกมือถือติดตัวมาเลย

 

ทันใดนั้น ไอเดียอีกอย่างก็โผล่เข้ามาในหัวของเขาอีกครั้ง ถ้าหากว่าเขาสามารถนำภาพท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวใส่ลงบนกล่องได้ล่ะก็ มันคงจะสวยงามมากทีเดียว

 

 

 

เมื่อเขาคิดถึงไอเดียนี้ เขาก็เกิดกระวนกระวายขึ้นมาทันที เขาก้มหน้าลงและเห็นเจ้าตัวน้อยทั้งสองน้ำลายไหลยืดไปทั่วร่างกายช่วงล่าง เขารีบวางเจ้าตัวน้อยทั้งสองไว้ข้าง ๆ และออกไปหาถงเจี่ย

 

ในตอนแรก เหยินปาเชียนคิดว่าถงเจี่ยหลับไปแล้ว เมื่อเขาไปถึงบ้านของถงเจี่ย เขาก็เห็นถงเจี่ยหัวเราะเจื่อน ๆ อยู่หน้าเครื่องทำความเย็นพร้อมกับกระตุกเชือก

 

“ลุกขึ้นมาก่อน ข้ามีไอเดียแล้ว” เหยินปาเชียนคว้าข้อศอกของถงเจี่ยและพยายามดึงเขาขึ้นมา ถึงยังไงก็เถอะ ถงเจี่ยไม่ได้ขยับออกมาเลยแม้แต่นิ้วเดียว ถึงแม้ว่าเหยินปาเชียนจะใช้กำลังทั้งหมดของเขาก็ตาม

 

“หือ ?” ถงเจี่ยหันไปรอบ ๆ และยิ้มอย่างเหนียมอายให้กับเหยินปาเชียน

 

เมื่อมองไปที่รอยยิ้มที่เหนียมอายของถงเจี่ยแล้ว เหยินปาเชียนก็กัดฟันและถีบเข้าให้ “ลุกขึ้นแล้วตามข้ามา”

 

ถงเจี่ยลุกขึ้นยืนและถามออกมา “มีอะไรงั้นเหรอ ท่านผู้ดูแลเหยิน ?”

 

“ออกไปข้างนอกก่อน แล้วข้าจะบอกท่าน” เหยินปาเชียนพาถงเจี่ยออกจากบ้านและชี้ไปที่ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวเหนือศีรษะของพวกเขาและพูดออกมา “ท่านนำภาพท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวเหล่านี้ใส่ลงบนกล่องได้มั้ย ?”

 

“ข้าจะทำเช่นนั้นได้ยังไงรึ ?” ถงเจี่ยกำลังสับสน

 

“แกะสลักไว้บนกล่องก็แล้วกัน ที่เหลือข้าจัดการเอง” เหยินปาเชียนพูดออกมา

 

“อ้อ..ข้าพอทำอย่างนั้นได้อยู่ ข้ามองไปที่ดวงดาวเหล่านี้ทุกวัน แล้วข้าเองก็คุ้นเคยกับมันมากด้วย” ถงเจี่ยตอบอย่างตรงไปตรงมา

 

“ตกลงตามนี้ พรุ่งนี้ท่านแกะสลักท้องฟ้าลงบนกล่อง โดยเฉพาะเส้นทางสองเส้นที่เต็มไปด้วยดวงดาวและกระจุกดาววงนั้นด้วย อย่าให้ตกหล่นไปล่ะ แกะสลักกลุ่มดาวที่ท่านคุ้นเคยลงบนกล่องด้วย”

 

“ได้เลย ข้าทำได้” ถงเจี่ยตอบทันที

 

“วันเดียวพอมั้ย ?”

 

“ได้เลย วันเดียวก็เกินพอแล้วล่ะ”

 

“ถ้าท่านจะทำงานนี้ให้เสร็จในวันพรุ่งนี้ ท่านต้องวาดท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวเหล่านี้ก่อนมั้ย ?” เหยินปาเชียนถามออกมา

 

“ไม่ต้องหรอก ข้าจำไว้ในหัวข้าแล้วล่ะ”

 

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ เหยินปาเชียนก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เขาฮัมเพลงขณะที่เดินกลับบ้านไปนอน

 

เช้าวันรุ่งขึ้น เหยินปาเชียนคาบขนมปังกรอบไว้ในปาก และเดินไปหาถงเจี่ย เหยินปาเชียนนั่งลงที่ด้านหนึ่ง และเฝ้าดูถงเจี่ยรื้อกล่องออกและแกะสลักท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวลงบนนั้น

 

เหยินปาเชียนเอาพัดลมออกจากกล่องและวางไว้บนเข่า จากนั้นเขาก็เริ่มดึงเชือกพัดลม

 

ในตอนบ่าย ถงเจี่ยเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ เขาเงยหน้าขึ้นและตะโกนว่า “ท่านผู้ดูแลเหยิน ข้าทำเสร็จแล้ว”

 

เหยินปาเชียนใส่พัดลมไว้และเดินเข้าไปดู ในขณะนี้ แผ่นไม้ถูกปกคลุมไปด้วยภาพแกะสลักคล้ายดวงตาเล็ก ๆ

 

นี่ใช่ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวเหรอ ? ดูยังไงก็เป็นโคลนริมตลิ่งชัด ๆ !

 

เมื่อเหยินปาเชียนเข้ามาใกล้ ๆ เขาก็สามารถเห็นได้ว่าการแกะสลักนั้นค่อนข้างคล้ายคลึงกับเส้นทางที่เต็มไปด้วยดวงดาว ถ้าหากเขายืนห่างจากมันเล็กน้อย เขาก็จะไม่สามารถรับรู้ได้เลย ตอนนี้เขายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าการแกะสลักนั้นมีลักษณะคล้ายกับท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดาวรึเปล่า สิ่งที่เขาทำได้ในตอนนี้คือลงสีมันก่อน

นิยายทั้งหมด

ตอนล่าสุด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top
    error: Alert: Content is protected !!