*****สำหรับท่านที่จะเติมเหรียญสามารถ IB แจ้งมาที่ Facebook UpdatesNovel - นิยายแปล ได้เลยนะค่า****
ขนาดตัวอักษร

ตอนที่49 การปรุงโอสถ

 292 Views

ภายในสำนักดานวู อาจารย์โอสถแต่ละคนจะมีห้องปรุงโอสถส่วนตัวในหอสมุนไพร…และแน่นอนว่าเฟิน หลัวปิงก็เช่นกัน

ห้องปรุงโอสถของเฟิน หลัวปิงมีรูปแบบการจัดเรียงสมุนไพรที่ดี สมุนไพรแต่ละชนิดจะถูกจัดเรียงตามประเภทของมันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

ที่กลางห้องได้มีหม้อหลอมโอสถสีแดงวางไว้อยู่ เพียงพริบตาที่ได้เห็นเย่ หยวนรู้ทันทีเลยว่านี่คือหม้อหลอมโอสถชั้นเยี่ยมสำหรับปรุงโอสถระดับสอง น่าจะเป็นเพียงอาจารย์ไม่กี่คนที่มีหม้อหลอมโอสถชั้นเยี่ยมแบบนี้ แม้จะดีเพียงใด…แต่สำหรับเย่ หยวนมันก็เป็นเพียงหม้อธรรมดาๆใบหนึ่งเท่านั้น

 

เย่ หยวนกระตุกริมฝีปากขึ้นเล็กน้อยก่อนที่เขาจะนั่งลง

ฉากเมื่อครู่ของเย่ หยวน…เฟิน หลัวปิงเห็นเข้าโดยบังเอิญ จึงทำให้นางหงุดหงิดเล็กน้อย

“ปฏิกิริยาเมื่อครู่มันอะไรกัน?…กำลังดูถูกหม้อโอสถบัวแดงของข้างั้นรึ?”

 

“หื้ม? ก็ไม่แย่เท่าไหร่…ไม่เลวๆ ฮ่า ฮ่า” เย่ หยวนหัวเราะออกมา

 

ด้วยท่าทางของเย่ หยวนมันทำให้นางรู้ทันทีว่า…เขาไม่ได้จริงใจเลยสักนิด

“เจ้าเคยเห็นหม้อโอสถที่เหนือกว่าหม้อโอสถระดับสองงั้นรึ?”

 

“ฮ่า ฮ่า…ข้าเป็นเพียงลูกศิษย์ธรรมดาๆคนหนึ่งเท่านั้น”

“ดังนั้นข้าจะเคยเห็นหม้อโอสถที่ระดับเหนือกว่านี้ได้อย่างไร…หม้อนี้ชื่อว่า หม้อโอสถบัวแดงงั้นรึ?”

 

เย่ หยวนไม่ได้ตั้งใจจะดูหมิ่นเฟิน หลัวปิงเลย…แต่เพราะปฏิกิริยาในคราแรกของเขาที่ไม่ได้ตั้งใจจึงทำให้นางตั้งคำถามแบบนี้ขึ้นมา ดังนั้นเขาจึงตอบกลับโดยติดตลกเล็กน้อยกลับไป

แต่จริงๆแล้ว…ในสายตาเย่ หยวน หม้อโอสถระดับสองที่อยู่ตรงหน้าของเขา ในอดีตเขาใช้มันเป็นเพียงหม้อต้มน้ำชาเท่านั้น

 

ในอดีต…หากมีคนอื่นมาทำกิริยากับหม้อโอสถของนางแบบเย่ หยวน นางคงไล่คนๆนั้นออกไปนานแล้ว แต่เนื่องจากเย่ หยวนคือคนพิเศษสำหรับนาง…นางจึงปล่อยๆมันไป

 

แต่แท้จริงแล้วความรู้ของเย่ หยวนในด้านโอสถมันเกินกว่าคาบเรียนโอสถภาคทฤษฏีของเฟิน หลัวปิงไปแล้ว แถมยังเหนือกว่าทุกคนในสำนักดานวูมากมายนัก

แม้แต่อันดับหนึ่งแห่งหอนักหลอมโอสถก็ไม่สามารถปรุงยาฟื้นคืนร่างกายที่เป็นยาระดับสองโดยใช้วิธีการกลั่นแบบหยินหยางได้ แม้ว่ายาฟื้นคืนร่างกาย…จะเป็นที่รู้จักของคนอื่นๆ แต่..น้อยคนนักที่จะรู้จักวิธีการกลั่นแบบหยินหยาง

แม้แต่เฟิน หลัวปิงก็ยังเคยอ่านมันเพียงครั้งเดียวเท่านั้น…จากบันทึกโบราณที่ยากจะหาอ่านได้

ในตอนนั้นเมื่อนางกลับมา…นางก็เอาแต่เก็บตัวฝึกฝนการกลั้นแบบหยินหยางอย่างบ้าคลั่ง แต่ในท้ายที่สุดนางก็ต้องยอมแพ้อย่างไม่มีทางเลือก

เทคนิคการกลั้นแบบนี้มันซับซ้อนและยากจนเกินไป!

 

ด้วยเหตุนี้นางจึงสนใจในตัวเย่ หยวนเป็นพิเศษ และต้องการให้เขามาเป็นผู้ช่วยนางอย่างมาก

แต่ดูเหมือนว่าเย่ หยวนจะไม่ค่อยชอบนางเท่าไหร่ ถึงได้ซ่อนตัวจากนางมาโดยตลอด…แต่ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง ในตอนนี้นางดีใจอย่างไม่เคยดีใจขนาดนี้มาก่อน..กับสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้

 

เฟิน หลิวปิงไม่รู้ว่าทำไมจะต้องดีใจขนาดนี้ ทั้งๆที่เย่ หยวนก็ทำให้นางเสียใจเรื่อยมา…ทั้งเรื่องที่ซ่อนตัวจากนาง รวมไปถึงสายตาของเขาที่จ้องมองนางอย่างกับเป็นผู้ด้อยกว่าอีก…นางรู้สึกได้ทันทีว่า เย่ หยวนกำลังดูหมิ่นความสามารถของนาง

แม้กระทั้งตอนนี้…ตลอดมาเฟิน หลัวปิงมั่นใจอย่างมากว่า หม้อโอสถบัวแดงของนางคือที่สุดแห่งหม้อโอสถแล้ว ทุกคนที่เคยเข้ามาห้องปรุงโอสถของนางก็ต่างตกใจถึงความทรงพลังของมันกันทั้งนั้น…แต่มีเพียงเย่ หยวนคนเดียวเท่านั้นที่มองมันด้วยความดูถูกและสบประมาทแบบนี้

 

เมื่อเฟิน หลินปิงมองเข้าไปยังแววตาของเย่ หยวน นางก็ไม่เห็นถึงท่าทีที่ประทับใจเลยแม้แต่น้อย…กลับกันในแววตานั้นเต็มไปด้วยความผิดหวังทั้งสิ้น

หรือว่า…เขารู้จักวิธีการกลั่นแบบหยินหยางจริงๆกัน? ดังนั้นหม้อโอสถใบนี้ก็เป็นเพียงหม้อธรรมดาๆในสายตาเขา?

 

เมื่อนางคิดได้แบบนี้ นางก็ยิ่งทึ่งในตัวของเย่ หยวนมากขึ้นกว่าเก่า

เด็กคนนี้น่ะรึ…เป็นไปได้อย่างไรกัน?

 

เฟิน หลัวปิงได้พยายามฝึกฝนวิธีการกลั่นแบบหยินหยางมาก่อน และเขาก็รู้ดีว่าวิธีการกลั่นแบบนี้มันยากเพียงใด…ดังนั้นเย่ หยวนที่อายุเพียง15ปีคนนี้น่ะรึ? จะรู้วิธีการกลั้นแบบหยินหยางจริงๆ?

 

“ข้าให้เจ้ามาเป็นผู้ช่วยของข้า ไม่ใช่ให้เป็นเจ้านาย…ยังจะมัวนั่งอยู่อีก ไปเตรียมสมุนไพรมาให้ข้าได้แล้ว!” เฟิน หลัวปิงกล่าวขึ้นในทันที

 

“เข้าใจแล้ว..กำลังไป กำลังไป”

เย่ หยวนได้ลุกขึ้นเพื่อไปเตรียมสมุนไพร เขาเดินไปยังชั้นวางของนางและได้พบกับสมุนไพรมากมายที่วางเอาไว้ เขามองไปที่พวกมันด้วยความสงสัยและถามนางไปว่า

“ท่านต้องการจะปรุงโอสถระดับสองมิใช่รึ แล้วเหตุใดถึงมีแต่สมุนไพรระดับหนึ่งล่ะ?”

 

“ข้าให้เจ้าไปเตรียมสมุนไพรมาให้ข้าเท่านั้น แล้วทำไมถึงถามอะไรมากมายเพียงนี้?!”

 

เมื่อพิจารณาถึงสถานการณ์ทั้งหมด เย่ หยวนก็เข้าใจในทันทีว่า…ผู้หญิงนางนี้ไม่มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการกลั่นแบบหยินหยางเลย ดังนั้นนางจึงใช้สมุนไพรระดับหนึ่งแบบนี้

อย่างไรก็ตาม…การกลั้นแบบหยินหยางนั้นไม่ใช่สิ่งที่จะสามารถเข้าใจได้ภายในหนึ่งหรือสองวัน ยิ่งไปกว่านั้นนางก็ยังใช้สมุนไพรระดับหนึ่งในการฝึกอีก แล้วแบบนี้อีกนานเท่าไหร่นางถึงจะฝึกสำเร็จกัน?

เวลาของเขามีค่าอย่างมากและเขาก็ไม่อยากมาเสียเวลากับหญิงสาวคนนี้เพื่อปรุงโอสถ!

เย่ หยวนถอนหายใจและได้หันไปเตรียมสมุนไพรให้นางต่อ

 

เฟย หลิวปิงหันไปรอบๆก่อนที่จะเดินเข้าไปยังอีกห้องเพื่อทำสมาธิและปรับสภาพจิตใจของนาง

 

การที่จะปรุงโดยใช้เทคนิคที่ซับซ้อนอย่างรูปแบบหยินหยางนั้น ห้ามมีจิตใจที่ฟุ้งซ่านเลยแม้แต่น้อย หากมีจิตใจที่วอกแวก…แม้เพียงเล็กน้อยก็อาจทำให้การปรุงล้มเหลวเลยก็เป็นได้

และในระหว่างการปรุง..หากมีเสียงรบกวนสมาธิคนปรุง แม้จะเล็กน้อยแค่ไหนก็ตาม…ก็อาจส่งผลต่อคุณภาพของยา และอาจทำให้ยานั้นมีคุณภาพต่ำได้

ดังนั้น..นักหลอมโอสถส่วนใหญ่จึงเลือกที่จะทำสมาธิก่อที่จะปรุงโอสถ เพื่อเป็นการปรับสภาพจิตใจไม่ให้เขามากังวลอะไรระหว่างการปรุง

แต่เมื่อเฟิน หลัวปิง พึ่งเริ่มทำสมาธิและยังไม่ทันได้ปรับสภาพจิตใจอะไรเลย จู่ๆก็มีเสียงเคาะปะตูดังขึ้น…เสียงนั้นได้ทำลายความเงียบสงบจนหมดสิ้น

 

ในคราวนี้เฟิน หลัวปิงโมโหอย่างมาก แม้เย่ หยวนจะเป็นผู้ช่วยของนางก็เถอะ…แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะมารบกวนอะไรแบบนี้ได้ และความหมายของผู้ช่วยคือ การแบ่งเบาภาระและลดปัญหาในระหว่างการปรุง…แต่เย่ หยวนคนนี้กำลังสร้างภาระและเพิ่มปัญหาให้กับนาง!

หากไม่มีเหตุผลที่มากพอ นางจะจัดการกับเขาอย่างไร้ปราณีพร้อมกับจับเขาแขวนประจารสามวันสามคืนเลยคอยดู!

เฟิน หลัวปิงพุ่งไปเปิดประตูด้วยความหัวเสียอย่างมาก…จึงทำให้เย่ หยวนที่ได้เห็นตกใจกับท่าทีของนาง

 

“ฮ่าฮ่า ข้าไม่คิดว่าท่านจะมาเปิดประตูเร็วขนาดนี้…”เย่ หยวนกล่าวอย่างตกใจ

 

เฟิน หลัวปิงยกมือขวาของนางขึ้นมาพร้อมกับรีดพลังปราณทั้งหมดไปที่ฝ่ามือ ในตอนนี้นางพร้อมที่จะโจมตีใส่เย่ หยวนทุกเมื่อ

 

 

“ข้าสั่งให้เจ้าไปเตรียมสมุนไพรให้ข้า…แล้วเจ้ากำลังทำอะไรอยู่?”

“เจ้าไม่รู้หรือไงว่าข้ากำลังนั่งสมาธิ? หากไม่มีเหตุผลที่ดีพอ..ก็เตรียมรับฝ่ามือนี้ได้เลย!”

เฟิน หลัวปิงคำรามออกมา

 

“อย่าพึ่งอาจารย์เฟิน! หากท่านทำอะไรรุนแรงกับข้าอีก..ข้าจะไม่มาเป็นผู้ช่วยของท่านอีกแล้ว แม้ว่าข้าจะต้องคัด หนังสือ“แก่นแท้แห่งสมุนไพร”ร้อยจบข้าก็ยอม!”

“สมุนไพรที่ท่านให้ข้าเตรียม..ข้าเตรียมให้ท่านหมดแล้ว แถมข้าก็ยังปรุงโอสถให้ท่านเสร็จเรียบร้อยอีกแล้วด้วย…ถึง2ชุดด้วยกัน ดังนั้นข้าจึงมาเคาะเรียกท่านแบบนี้…แต่ข้าไม่คิดเลยว่าท่านจะทำสมาธินานเช่นนี้!”

เย่ หยวนได้คำรามสวนกลับไป

 

 

“ห่ะ..อะไรนะ? ปรุงโอสถเรียบร้อยทั้งหมดแล้ว?”

เมื่อเฟิน หลิวปิงได้ยินดังนั้นนางก็ทำอะไรไม่ถูกเลย นางไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่นางได้ยิน…ตั้งแต่ที่นางเข้าห้องไปทำสมาธิจนถึงตอนนี้ เวลาพึ่งผ่านไป15นาทีเท่านั้น…แต่ดูสิ่งที่เย่ หยวนพูดสิ

ไม่เพียงแค่จัดเตรียมสมุนไพรจำนวนมากเสร็จเรียบร้อยเท่านั้น…แต่เขายังสามารถปรุงโอสถด้วยพลังปราณของเขาเองเสร็จแล้วอีกด้วย?

ไม่มีทางเป็นไปได้?!

 

“ถูกต้องแล้ว เหตุผลเพียงเท่านี้มันเพียงพอสำหรับท่านหรือป่าวล่ะ?…ข้าไม่อยากโดนฝ่ามือนั้นซะด้วยสิ”  เย่ หยวนพูดออกมาอย่างกวนประสาท

 

นางเอามือลงพร้อมกับตอบกลับว่า

“หากข้ารู้ว่าเจ้าโกหก มันจะไม่ใช่ฝ่ามือเดียวที่เจ้าจะโดน!”

หลังจากนั้นนางก็ตรงเข้าไปยังห้องปรุงทันที

……..

!!

เมื่อนางได้เห็นภาพตรงหน้า นางก็ตกตะลึงอย่างกับเห็นผี

ภาพตรงหน้าของนางคือ ภาพโอสถจำนวนสองชุดถูกวางอยู่ในถ้วยหยกของนาง…สีของยาเหล่านี้มันช่างบริสุทธิ์อย่างมาก เห็นได้ชัดเลยว่า…ยาเหล่านี้ถูกปรุงขึ้นมาอย่างประณีตและปราศจากข้อผิดพลาดใดๆ

 

เฟิน หลัวปิงได้มองไปที่เย่ หยวนและได้เปิดปากออกมา แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

 

“ท่านจะไม่กล่าวอะไรสักหน่อยรึ?”

“หวังว่าท่านคงจะไม่อัดฝ่ามือใส่ข้าแล้วใช่ไหม? แล้วครั้งต่อไปท่านจะทำสมาธิอีกนานแค่ไหนกัน?…ข้าจะไม่ได้กวนท่าน” เย่ หยวนด้วยสีหน้าที่ไร้เดียงสา

 

“…..”

เฟิน หลัวปิงช็อกจนพูดอะไรไม่ถูก

 

หลังจากนั้นไม่นาน เฟิน หลัวปิงก็ค่อยๆตั้งสติ..และสูดหายใจเข้าลึกๆและถามเย่ หยวนว่า

“นะ-นี่เป็น…ยาทลายแก่นแท้ ….ที่เจ้าปรุงขึ้นจริงๆงั้นรึ?”

 

เย่ หยวนมองไปรอบๆและถามสวนไปว่า “แล้วมีใครนอกจากข้าอยู่ที่นี่บ้างล่ะ?”

 

“ตะ-แต่…เหตุใดเจ้าถึงปรุงได้เร็วเพียงนี้?”

 

ขนาดลูกศิษย์ในด้านโอสถยังต้องใช้เวลาเป็นชั่วโมงๆในการเตรียมสมุนไพรจำนวนมากขนาดนี้ นอกเหนือจากนั้น…พวกเขายังต้องใช้เวลาในการปรุงโอสถระดับนี้ถึงสองชั่วโมงเป็นอย่างต่ำ!

 

การเตรียมสมุนไพรนั้นไม่ใช่ว่าจะต้องมานั่งแยกว่าอันไหนเป็นธาตุอะไรเท่านั้น แต่จะต้องนำมันมาชั่งน้ำหนักให้ถูกต้องตามที่ต้องการอีกด้วย และหากน้ำหนักมันมากหรือน้อยไป..แม้เพียงเสี้ยวขีด ก็สามารถทำให้การปรุงครั้งนั้นล้มเหลวได้เลย

 

ดังนั้นหน้าที่ผู้ช่วยนักหลอมโอสถจะต้องระมักระวังการเตรียมสมุนไพรเป็นพิเศษ จึงทำให้เวลาที่ใช้เตรียมการมากเป็นชั่วโมงๆ

แม้กระทั้งตัวของเฟิน หลัวปิงเอง ยังต้องใช้เวลามากกว่าหนึ่งชั่วโมงในการเตรียมสมุนไพรและปรุงมัน

แต่….เย่ หยวนใช้เวลาเพียง15นาทีเท่านั้น!!

ทั้งชีวิตของนางไม่เคยเห็นอะไรที่น่าเหลือเชื่อแบบนี้มาก่อนเลย!

 

“ก็มันเป็นเพียงการปรุงยาระดับหนึ่งมิใช่รึ? หรือว่าท่านใช้เวลามากกว่าข้าในการปรุงมัน?”

เย่ หยวนได้ถามนางอย่างเฉยเมย

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top