*****สำหรับท่านที่จะเติมเหรียญสามารถ IB แจ้งมาที่ Facebook UpdatesNovel - นิยายแปล ได้เลยนะค่า****
ขนาดตัวอักษร

ตอนที่40 เข้าสู่หอคอยจิตมายา

 206 Views

ผู้คนต่างกล่าวว่าหลิน เทียนเฉินนั้นเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในระดับปฐพี ไม่ต้องพูดเลยว่าเขามีพรสวรรค์มากเพียงใด

แต่ในความเป็นจริง…ครั้งนี้คือครั้งที่สี่แล้ว ที่หลิน เทียนเฉินเข้าร่วมการสอบเลื่อนระดับ

คนที่อยู่ในรุ่นเดียวกันกับหลิน เทียนเฉินก็ต่างพากันขึ้นไปยังระดับเทวะกันหมดแล้ว เรียกได้ว่าเขาคือคนที่เก่งที่สุดในหมู่คนที่ยังไม่สามารถก้าวขึ้นไปได้

นี่คือความอัปยศที่สุดของหลิน เทียนเฉิน ดังนั้นผู้คนต่างรู้ว่าห้ามพูดเรื่องแบบนี้กับเขาเด็ดขาด…ยิ่งเป็นพวกศิษย์ระดับที่ต่ำกว่าปฐพียิ่งไม่สมควรจะพูดเรื่องแบบนี้กับเขาเข้าไปใหญ่

 

ไม่ว่าเย่ หยวนจะบังเอิญหรือตั้งใจ แต่คำพูดเหล่านั้นของเย่ หยวนก็ได้จี้จุดอ่อนของเขาไปเต็มๆ

สีหน้าของหลิน เทียนเฉินเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน

“เจ้ากล้าแช่งศิษย์พี่ของเจ้ารึ!”

“ข้าคงต้องสั่งสอนเจ้าสักหน่อยแล้ว!”

 

เสี้ยววินาทีที่เขากล่าวเสร็จ เขาได้รวบรวมลมปราณไว้ตรงฝ่ามือและพุ่งโจมตีเย่ หยวนทันที

แต่ทางเย่ หยวนเองก็ตอบโต้ด้วยหัตถ์คลื่นอาญาชั้นฟ้า

 

บูมม บูมมม!

เย่ หยวนไม่เป็นอะไรเลยแม้แต่น้อย แต่กลับกัน…ร่างของหลิน เทียนเฉินกระเด็นออกไปแทน

หลิน เทียนเฉินกลิ้งออกไปหลายตลบ ก่อนที่จะรีบทรงตัวขึ้นในทันที

 

“แก…แกกล้าโจมตีข้างั้นรึ!”

หลิน เทียนเฉินตะโกนออกมาด้วยความโกรธ

แต่พอเขาหันไปรอบๆข้าง ผู้คนต่างมองเขาด้วยสายตาแปลกๆ..และเขาไม่รู้เลยว่าสายตาแบบนั้นมันหมายถึงอะไร

 

“หลิน เทียนเฉิน…เจ้าประสาทไปแล้วรึ ที่โจมตีคนอื่นต่อหน้าข้าแบบนี้?”

อาจารย์ฮั่นกล่าวออกมาอย่างเยือกเย็น เสียงอันเยือกเย็นของเขาทำให้หลิน เทียนเฉินสะท้านไปทั้งตัว

ทำลายศิษย์คนอื่นต่อหน้าฮั่นหยางย่ง หลิน เทียนเฉินเอาความกล้ามาจากไหนกัน?

ในตอนนี้เหงื่อจำนวนมากได้ไหลออกมาจากตัวเขา การกระทำของเขาแบบนี้ต่อหน้าอาจารย์มันช่างเสียมารยาทอย่างมาก แถมอาจารย์ฮั่นยังเป็นผู้ดูแลการสอบเลื่อนระดับอีกด้วย…

ถ้าอาจารย์ฮั่นไม่พอใจเขาอย่างมาก ก็มีโอกาสสูงมากที่เขาจะโดนตัดสิทธิ์การเข้าสอบ

 

“ขะ-ข้าผิดไปแล้วอาจารย์ฮั่น…ข้าไม่รู้จริงๆแล้วท่านยืนอยู่ตรงนี้….”

หลิน เทียนเฉินรีบกล่าวขอโทษอาจารย์ฮั่นอย่างรวดเร็ว

 

“ณ หอคอยจิตมายาแห่งนี้เป็นสถานที่ในการสอบเลื่อนระดับ…เหตุใดเจ้าถึงกล้าทำร้ายร่างกายผู้เข้าสอบคนอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาต ถ้าหากมันส่งผลกระทบต่อผู้เข้าสอบคนอื่นด้วยจะว่าไง?”

“เจ้าจะรับผิดชอบไหวงั้นรึ?”

 

“อาจารย์ฮั่น..พะ-เพราะเขา…เขาเยาะเย้ยข้าด้วยคำพูดก่อน เขาได้ยั่วโมโหข้าก่อนต่างหากล่ะ!”

หลิน เทียนเฉินไม่สามารถทำอะไรอาจารย์ฮั่นได้ ข้าจึงโยนความผิดทั้งหมดมาที่เย่ หยวนแทน

 

“ศิษย์พี่หลิน…เหตุใดท่านต้องมาใส่ร่ายข้าด้วย เห็นได้ชัดจากคำพูดของข้าว่า…ข้าเพียงแค่ต้องการจะอวยพรให้ท่านประสบความสำเร็จกับการสอบครั้งนี้ แต่ข้าก็ไม่เข้าใจจริงๆว่า…ทำไม่จู่ๆท่านถึงโจมตีข้าแบบนี้ ที่ศิษย์พี่หลินมายังหอคอยจิตมายาก็เพื่อมายกระดับตัวเองมิใช่รึ?…แต่ทำไมท่านถึงทำตัวแบบนี้กันล่ะ?” เย่ หยวนกล่าวขึ้นพร้อมกับทำหน้างงงวย

 

ในตอนนั้นเย่ หยวนพูดเพียงแค่ “ท่านคงไม่พลาดท่าจนล้มเหลวไปเสียก่อน” เท่านั้น ซึ่งคำพูดเหล่านี้ก็ไม่ได้ยั่วโมโหเขาเลยแม้แต่น้อย แต่การแสดงออกของหลิน เทียนเฉินนั้นก็ทำเกินไปจริงๆ

หลิน เทียนเฉินผู้อับโชค…เขาไม่รู้เลยว่าที่เย่ หยวนเข้าร่วมการทดสอบในวันนี้เป็นเพราะฮั่นหยางย่งเป็นคนเชิญเย่ หยวนด้วยตัวของเขาเองเมื่อวาน

 

“ตั้งแต่ต้นจนจบ..เจ้าก็ต่างคิดเองเออเองทั้งนั้นว่าเขาต้องการจะยั่วโมโหเจ้า หรือเจ้าคิดว่าข้าคนนี้จะหลอกได้ง่ายๆกัน?” เสียงของฮั่นหยางย่งเริ่มเย็นชามากขึ้น

 

“มะ-ไม่ใช่นะท่าน…..”

 

“ถ้าเจ้าทำอะไรแบบนี้อีกครั้ง ข้าจะตัดสิทธิ์เจ้าทิ้งซะ!”

 

หลังจากนั้นหลิน เทียนเฉินก็นั่งเงียบๆไม่เปิดปากคุยกับใครอีกเลย เหล่าศิษย์ก็เริ่มทยอยมากันเรื่อยๆ…จนในตอนนี้มีมากกว่า50คนแล้วที่รออยู่หน้าทางเข้าหอคอยจิตมายา จากนั้นสักครู่หนึ่ง…อาจารย์ฮั่นก็ปรากฏตัวขึ้นมาอีกครั้งต่อหน้าลูกศิษย์ทั้ง50กว่าคน

 

“ในเมื่อทุกคนต่างมากันพร้อมหน้าแล้ว ตอนนี้ข้าขอต้อนรับสู่หอคอยจิตมายา..สำหรับทุกที่มาสอบเลื่อนระดับ หลายคนก็คงเคยมาสอบกันมาบ้างแล้ว…แต่เนื่องด้วยมีผู้มาสอบครั้งนี้เป็นครั้งแรกอยู่จำนวนหนึ่ง ดังนั้นข้าขออธิบายกติกาสำหรับการเข้าสอบโดยสังเขปอีกครั้ง”

ฮั่นหยางย่งได้อธิบายและกติกาการสอบโดยย่อ

อันที่จริงที่เขาอธิบายแบบนี้ก็เพื่อเย่ หยวนกับลู่เอ๋อโดยเฉพาะ เพราะจริงๆแล้วคนที่สอบครั้งนี้เป็นครั้งแรกก็มีเพียงเย่ หยวนและลู่เอ๋อเท่านั้น…ส่วนที่เหลือก็ต่างเคยมาเข้าสอบกันหมดแล้ว

 

ลืมไปได้เลยสำหรับลู่เอ๋อและเย่ หยวนว่าจะเคยมาสอบเลื่อนระดับในหอคอยจิตมายาอะไรแบบนี้มาก่อน เนื่องด้วยเย่ หยวนในอดีตนั้นอ่อนแออย่างมาก…ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะเคยมาสอบเลื่อนระดับแบบนี้  และเป็นเพราะเย่ ฮานที่ได้จ่ายเงินเป็นจำนวนมาก..จึงทำให้เย่ หยวนยังคงอยู่ในสำนักแห่งนี้ได้อยู่…ดังนั้นเขาจึงไม่เคยมายังหอคอยจิตมายาเลยสักครั้ง

 

เมื่อรู้ถึงข้อตกลงและกติกาต่างๆในหอคอยจิตมายา เย่ หยวนก็ได้ยกย่องและแสดงความเห็นไปว่า

“วัตถุจำกัดจิตทั้ง32อย่างที่ท่านกล่าวมาเมื่อครู่ สำหรับนิกายเมฆาราตรีคงมีความหมายอะไรบางอย่าง”

สำหรับวัตถุจำกัดจิตทั้ง32อย่างนั้นเป็นที่แปลกตาสำหรับเย่ หยวนเล็กน้อย แม้ว่ามันจะไม่ใช่วัตถุระดับสูงอะไร…แต่มันคงมีคุณสมบัติจำเพาะที่ใช้ในการตรวจสอบความสามารถของเหล่าศิษย์

 

หอคอยจิตมายาแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นโดนนิกายเมฆาราตรีเพื่อวัดระดับและประเมินเหล่าลูกศิษย์ว่าจะอยู่ในระดับใด…ทั้งหมดมีอยู่5ระดับ  ระดับแรกเริ่ม, ระดับเหลือง, ระดับดำ, ระดับปฐพี และระดับเทวะ

 

และเกณฑ์ต่ำสุดที่สำนักดานวูรับคือระดับเหลืองขึ้นไป  เมื่อระดับเหลืองเข้ามาสอบจะสอบได้แค่การไปสู่ระดับดำ และระดับดำที่มาสอบก็สามารถเลื่อนได้เพียงระดับปฐพีเท่านั้น

 

และอันดับสูงสุดคือ ระดับเทวะและการสอบในระดับนี้นิกายเมฆาราตรีจะเป็นคนตัดสินใจว่าเหมาะสมหรือไม่เท่านั้น เพื่อเป็นการทดสอบและสอดส่องคนนอกนิกายของพวกเขา

เห็นได้ชัดว่าความยากจะค่อยๆเพิ่มขึ้นในแต่ละระดับ เมื่อเวลานี้เย่ หยวนจะต้องมาสอบเพื่อเลื่อนเป็นระดับดำ…แน่นอนว่าความยากก็จะทวีเพิ่มขึ้นเช่นกัน

 

ในความเป็นจริง…ฝีมือของหลิน เทียนเฉินนั้นไม่ได้แย่เลย เพียงแค่ว่าการสอบเพื่อเลื่อนระดับไปยังเทวะนั้นเป็นเรื่องที่ยากลำบากเกินจินตนาการ นั้นคือ..เหตุผลที่ว่าทำไมเขาถึงล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่า และไม่เพียงแค่เขา…ยังมีเหล่าศิษย์ระดับปฐพีที่ล้มเหลวแบบเขามากมาย

 

สำหรับการสอบเพื่อเลื่อนไปยังระดับเทวะนั้น…..

 

“ข้าหวังเป็นอย่างยิ่งว่าหนึ่งในพวกเจ้าจะประสบความสำเร็จกับการสอบเลื่อนระดับในครั้งนี้ ขอให้ประสบความสำเร็จ..เหล่าศิษย์สำนักดานวูทุกคน” ฮั่นหยางย่งกล่าวให้กำลังใจเหล่าลูกศิษย์

 

ลูกศิษย์ส่วนมากที่มาสอบครั้งนี้คือลูกศิษย์ระดับดำ..ที่ต้องการเลื่อนขั้นไปยังระดับปฐพี และมีส่วนน้อยที่เป็นศิษย์ระดับเหลืองที่ต้องการเลื่อนไปยังระดับดำ และมีเพียงลู่เอ๋อคนเดียวที่เป็นคนจากระดับริเริ่ม

 

“สำหรับคนที่มาครั้งแรก…เมื่อพวกเจ้าเข้าสู่หอคอยจิตมายา พวกเจ้ามีโอกาสที่จะเลื่อนขั้นมากกว่าหนึ่งระดับ หากไม่ถูกฆ่าหรือขอยอมโดยสมัครใจเสียก่อน…เมื่อพวกเจ้าสามารถผ่านมันไปได้ ข้าก็จะให้ผ่านไปยังการทดสอบต่อไปในทันที”

“ในตอนที่ข้าให้ผ่านไปนั้น พวกเจ้าจะสามารถเลือกได้ว่าจะเข้าทดสอบในระดับต่อไป หรือต้องการจะหยุดเพียงแค่นี้…มันขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของพวกเจ้า”

 

“เมื่อพวกเจ้าเข้าไปยังหอคอยจิตมายาแล้ว…ข้าขอบอกพวกเจ้าว่า มันคือโอกาสเริ่มใหม่ที่ดีในการไขว้คว้าอนาคตของเจ้า..ดังนั้นจงทำให้เต็มที่!”

เห็นได้ชัดว่าประโยคสุดท้ายนี้เขากล่าวนั้นหมายถึงเย่ หยวนโดยเฉพาะ

 

จากนั้นฮั่นหยางย่งก็เดินไปยังประตูหอคอยจิตมายาก่อนที่จะใช้พลังปราณของตนเปิดประตูหอคอยออกอย่างช้าๆ…

เหล่าลูกศิษย์ได้เดินต่อแถวเข้าไปอย่างเป็นระเบียบ วินาทีที่พวกเขากำลังก้าวเข้าข้ามประตูบานใหญ่ พวกเขาก็ถูกส่งไปตามการทดสอบระดับต่างๆในทันที

 

เมื่อถึงคราวของหลิน เทียนเฉิน…ก่อนจะก้าวเข้าไปเขาได้หันมาที่เย่ หยวนพร้อมกล่าวว่า

“หากเจ้าไม่สามารถก้าวเข้าสู่ระดับปฐพีได้…เจ้าจะกลายเป็นขยะตลอดกาล เจ้าโชคดีไปที่วันนี้อาจารย์ฮั่นเข้ามายุ่งเสียก่อน ในวันข้างหน้า…หากข้าเจอเจ้าอีกเมื่อไหร่ในสำนัก เจ้าตายแน่!”

ทันทีที่สิ้นสุดคำพูด…หลิน เทียนเฉินก็ได้ก้าวผ่านประตูหอคอยอละหายไปในทันที

 

เย่ หยวนหัวเราะออกมาเล็กน้อย และคำขู่เหล่านั้นของหลิว เทียนเฉินมันไม่ได้สร้างาความกลัวให้แก่เย่ หยวนเลยสักนิด  ก่อนเดินเข้าไป..เขาได้หันมายิ้มให้กับลู่เอ๋อพร้อมกล่าวว่า

“เอาล่ะลู่เอ๋อ…ถึงตาพวกเราแล้ว”

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top
    error: Alert: Content is protected !!