*****สำหรับท่านที่จะเติมเหรียญสามารถ IB แจ้งมาที่ Facebook UpdatesNovel - นิยายแปล ได้เลยนะค่า****
ขนาดตัวอักษร

ตอนที่18 พลังปราณที่เพิ่มพูน

 202 Views

เมื่อได้เห็นฝีมือการฝังเข็มของเย่ หยวนที่พลิ้วไหวดั่งสายน้ำ ถางหยุนก็ยิ่งมั่นใจมากขึ้น…ในตอนนี้เขาตระหนักได้ว่าจริงๆแล้วเย่ หยวนนั้นไม่ได้แย่อย่างที่ได้ยินมาเลย

 

“ท่านพ่อ..ท่านเป็นไงบ้าง? รู้สึกดีขึ้นหรือไม่?” หลังจากเข็มทองคำอันสุดท้ายได้ฝังลงไปถางหยุนก็ได้ถามออกมาอย่างร้อนใจ

สีหน้าของถางซ่งไฮว่ในตอนนี้ดูดีขึ้นมาก…ใบหน้าจากที่ขาวซีดได้เปลี่ยนเป็นดูมีชีวิตชีวามากขึ้นแถมอาหารไอก็ลดลงอีกด้วย ตอนนี้เขารู้สึกผ่อนคลายขึ้นอย่างมาก

แม้ว่ายังหายใจติดขัดอยู่บ้าง แต่เขาก็สามารถพูดได้คล่องขึ้นกว่าก่อนหน้า

ทักษะการฝังเข็มของเย่ หยวนนั้นไม่ใช่ทักษะธรรมดาทั่วๆไป แต่เป็นทักษะที่ตนคิดค้นขึ้นมาเอง..เย่ หยวนตั้งชื่อทักษะนี้ว่า 72ประตูอัสนี และครั้นหนึ่งทักษะชุดนี้นั้นเคยใช้ในดินแดนศักดิ์สิทธ์มาก่อนและมันมีความสามารถที่ไม่มองเห็นซ่อนอยู่

 

แต่แน่นอนว่าตัวเขาในขณะนี้ไม่สามารถดึงพลังของ72ประตูอัสนีออกมาได้ทั้งหมด เขาทำได้เพียงใช้ทักษะนี้ในการรักษาระดับความสมดุลของร่างกายถางซ่งไฮว่เท่านั้น

“การฝังเข็มนี้สามารถบรรเทาได้เพียงอาการ แต่ไม่สามารถรักษาต้นเหตุของอาการได้..ดังนั้นก่อนที่ผลของการฝังเข็มจะหมดไป พรุ่งนี้ข้าจะรีบกลับมาให้ทันเวลา” เมื่อพูดเสร็จเย่ หยวนก็ได้อำลาและจากไปทันที

 

…………..

 

เย่ หยวนได้กลับไปยังหอโอสถ เพื่อไปนำสมุนไพรที่เหลือในการปรุงยาทลายลมปราณ..จากนั้นเขาก็มุ่งหน้าไปยังห้องหลอมโอสถในทันทีพร้อมกับกล่องหญ้าหกแฉก

 

ยาทลายลมปราณเป็นเพียงยาระดับหนึ่งขั้นต่ำแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น ซึ่งเหมาะสำหรับเย่ หยวนในตอนนี้อย่างมากในการใช้มันเพาะปลูกพลัง และเขายังมียาระดับหนึ่งที่ดีกว่าสำหรับการเสริมสร้างความแข็งแกร่ง แต่ปัจจุบันเขายังอ่อนแอเกินไป…แต่เมื่อความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้น เขาก็จะสามารถปรุงยาระดับที่สูงกว่านี้ได้แน่นอน

 

สำหรับเย่ หยวน การปรุงยาทลายลมปราณนั้นง่ายมาก หลังจากที่เวลาผ่านไปหกชั่วยาม..เขาก็ออกจากห้องหลอมโอสถพร้อมขวดยา

สิ่งที่จะต้องทำถัดไปคือ…การเพาะปลูกพลังด้วยการทำสมาธิ ดังนั้นเขาจึงต้องหาห้องที่เงียบสงบปราศจากเสียงรบกวนใดๆ..และบอกคนใช้ว่าห้ามเข้ามารบกวนเด็ดขาดจากนั้นเขาก็เริ่มทำสมาธิ

 

เขาได้ลืมตาพร้อมจ้องไปยังขวดยาที่ตั้งอยู่ตรงหน้า เย่ หยวนขมวดคิ้วเบาๆด้วยความไม่พอใจอย่างมากกับการปรุงยาครั้งนี้ วัตถุดิบที่เขาเตรียมไว้มีอย่างละสามชุด และเมื่อตอนปรุงเสร็จเขาได้หลอมเม็ดยาขึ้นมาทั้งหมด26เม็ด ประกอบด้วยยาระดับกลาง15เม็ด ยาระดับสูงอีก8เม็ด  และยาระดับยอดเยี่ยมอีก 3เม็ด

ยาสมุนไพรนั้นสามารถแบ่งได้หลายระดับ: ระดับต่ำ, ระดับกลาง, ระดับสูง ,ระดับยอดเยี่ยม และระดับเหนือฟ้า

หากเป็นในอดีต ถ้าเขาต้องการจะปรุงยาระดับหนึ่งอย่างยาทลายลมปราณล่ะก็…อย่างน้อยๆระดับแย่สุดที่ปรุงออกมาได้คงเป็นระดับยอดเยี่ยม แต่ในปัจจุบันเขาทำได้เพียงยาระดับขยะเท่านั้น และนี่เป็นสิ่งที่ทำให้เขาไม่พอใจอย่างมาก

หากเหล่านักหลอมโอสถแห่งรัฐฉินสามารถอ่านความคิดของเย่ หยวนได้ เขาอาจตกใจจนเสียสติไปแล้ว เพราะเพียงแค่ยาที่อยู่ตรงหน้าเย่ หยวน ณ ขณะนี้มันก็สุดยอดจนต้องกล่าวขอบคุณสวรรค์เลยทีเดียว…แต่เขาคงตกใจอย่างมาก หากรู้ว่าในความคิดของเย่ หยวนคิดว่า ยาเหล่านี้มันก็แค่ยาขยะเท่านั้น สำหรับพวกเขายาระดับนี้เรียกได้ว่าต้องพึ่งโชคล้วนๆถึงจะบังเอิญปรุงยาได้ระดับขนาดนี้ บางทีอาจต้องใช้โชคทั้งชีวิตของพวกเขาเลยก็ได้ถึงจะปรุงยาระดับนี้ได้1เม็ด

 

เย่ หยวนถอนหายใจ เขารู้ดีว่าไม่มีอะไรที่สามารถช่วยเขาได้เลย เนื่องจากร่างกายนี้ในอดีตไม่เคยปรุงยาเลยสักครั้ง จึงทำให้พลังในร่างกายนั้นอ่อนแออย่างมาก และสิ่งที่สำคัญที่สุดในการปรุงยาคือพลัง ทำให้ยาทลายลมปราณที่ปรุงออกนั้นแบ่งออกเป็น 3ระดับ…และยาระดับยอดเยี่ยมก็ทำได้เพียง3เม็ดเท่านั้น

เขาได้คว้าขวดยาและเทเม็ดยาออกมา เขาหยิบเฉพาะยาที่เป็นระดับยอดเยี่ยมเท่านั้นจากนั้นเขาก็กลืนมันลงไป

 

ทันทีที่ยาตกถึงกระเพาะของเย่ หยวน พลังปราณทั่วร่างก็เริ่มพลุ่งพล่านขึ้นเรื่อยๆ…พลังปราณได้ไหลผ่านเส้นเลือดไปทั่วทุกซอกมุมของร่างกายของเขา เมื่อเขารู้สึกเช่นนี้…เขาก็ไม่รีรอแต่อย่างใด เขาได้ใช้วรยุทธเก้าเซียนบูรพาในการเพาะปลูกพลังทันที…หลังจากที่ใช้วรยุทธเก้าเซียนบูรพาเป็นตัวกระตุ้นพลังแล้ว เขาก็รู้สึกถึงความปั้นป่วนของพลังปราณในร่างกายเขา

 

วรยุทธเก้าเซียนบูรพา สามารถแบ่งได้เป็นสามบท คือบทกายมนุษย์, บทผื่นปฐพี และบทสรวงสวรรค์ แน่นอนว่าในตอนนี้…เย่ หยวนยังอยู่ในบทกายมนุษย์อยู่  แต่ละบทนั้นสามารถแบ่งได้อีก3ขั้น แต่ละขั้นนั้นจะเกี่ยวกับศิลปะการต่อสู้อีกด้วย

นั้นคือจุดเด่นของวรยุทธเก้าเซียนบูรพา และพลังของศิลปะการต่อสู้ในแต่ขั้นนั้นทรงพลังอย่างหาที่เปรียบไม่ได้เลย

 

ที่จักรพรรดิราชันย์วิญญาณสามารถเป็นอมตะในดินแดนศักดิ์สิทธ์แห่งนี้ได้เป็นเพราะ เขาสำเร็จศิลปะการต่อสู้ในชั้นสุดท้ายของบทสรวงสวรรค์แห่งเก้าเซียนบูรพาได้แล้ว วรยุทธการต่อสู้ในขั้นสุดท้ายมีชื่อว่า วรยุทธเก้าสุริยันสวรรค์ไร้ต้าน อนุภาพของมันจะถูกปลดปล่อยออกมาโดยมีรัศมีพันไมล์ ในระยะพันไมล์ทุกสรรพสิ่งจะถูกแผดเผาจนเหลือแต่ความว่างเปล่า มันมีพลังการทำลายล้างที่น่ากลัวอย่างมาก

และวรยุทธขั้นแรกในบทกายมนุษย์นั้นมีชื่อว่า..ดัชนีจิตเทพ มันเป็นวรยุทธที่จะปลดปล่อยพลังปราณของตนออกจากปลายนิ้วและหากฝึกฝนจนชำนาญ พลังการทำลายล้างจะสูงมาก สูงซะจนสามารถทำลายก้อนหินและโลหะได้อย่างง่ายๆ

 

หลังจากผ่านไปสี่ชั่วโมง ฤทธิ์ของยาทลายลมปราณเม็ดแรกได้ถูกดูดซับโดยเย่ หยวนจนหมด แต่เขาก็ยังรู้สึกว่ามีพลังบางส่วนที่ยังขาดหายไปก่อนที่จะก้าวสูงอาณาจักรแก่นแท้แห่งปราณระดับสอง

เย่ หยวนจึงได้กลืนยาทลายลมปราณระดับยอดเยี่ยมเม็ดที่สองต่ออย่างไม่ลังเลใดๆ และได้ทำสมาธิต่อ และเมื่อผ่านไปอีกสี่ชั่วโมง เขาก็ได้กินยาเม็ดที่สามต่อในทันที

 

เวลาได้ผ่านไป…รุ่งเช้าอันสดใส เส้นเลือดและเส้นเอ็นในร่างกายเย่ หยวนได้บวมขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับอาการปวดตามร่างกาย ปริมาณฤทธิ์ยาที่ดูดซับไปนั้นมันได้ถึงขีดจำกัดของร่างกายเขาแล้ว…หากยังคงฝืนกินยาต่อไป เส้นเลือดในร่างกายคงบวมจนแตกออกและตายในที่สุด เมื่อเขาลืมตาขึ้น…เขาก็ตรวจสอบพลังปราณในร่างกายอีกครั้ง ในตอนนี้เขาอยู่ในอาณาจักรแก่นแท้แห่งปราณระดับสามและขาดพลังอักเพียงเล็กน้อยก็จะสำเร็จระดับสี่ จนถึงตอนนี้เย่ หยวนได้ใช้ยาระดับยอดเยี่ยม3เม็ด และยาระดับสูงอีก6เม็ด ผลของมันก็ไม่ถือว่าเสียเปล่าสักทีเดียว

 

จากระดับสามไปยังระดับสี่ ทุกคนในรัฐฉินมักจะพบกับปัญหาคอขวดเล็กๆเสมอ และบางคนก็ไม่สามารถก้าวข้ามปัญหาคอขวดเหล่านี้ได้จนวันสุดท้ายของชีวิตก็ไม่สามารถผ่านไปได้

แต่ปัญหาคอขวดเล็กๆนี้ก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับเย่ หยวนเลย เนื่องจากเขาเคยอยู่ในดินแดนศักดิ์สิทธ์ที่เหนือกว่าดินแดนแห่งนี้มาก่อน ดังนั้นปัญหาเล็กๆเช่นนี้ไม่อาจจะสร้างปัญหาใดๆให้กับเขาได้เลยแม้แต่น้อย ตราบเท่าที่พลังปราณของเขามากพอ เขาก็จะสามารถสำเร็จระดับสี่ได้ทันที

ภายในคืนเดียว เขาก็สามารถบรรลุได้ถึงสองระดับภายในดินแดนขั้นต้น เย่ หยวนเกรงว่าหากเป็นเช่นนี้..รากฐานของตนจะไม่มั่นคงพอ ด้วยประสบการณ์ที่ผ่านมาของเย่ หยวน…เขาจะไม่ทำเด็ดขาดหากผลที่ได้นั้นเสียมากกว่าได้ แม้ว่าเขาจะต้องการความแข็งแกร่งแค่ไหน แต่เขาก็ไม่ต้องการให้ความโลภเหล่านี้มาทำลายอนาคตของเขาเพียงเพราะความใจร้อนในการอยากแข็งแกร่งขึ้นเร็วๆ เขาเพียงแค่อยากเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคง

 ในอีกสองถึงสามวันข้างหน้าเป้าหมายหลักของเย่ หยวนคือการสร้างรากฐานของอาณาจักรแก่นแท้แห่งปราณให้แข็งแรงและมั่งคงกว่านี้ จากนั้นเขาถึงจะพัฒนาความแข็งแกร่งของตนต่อไป

 

แน่นอน เพราะวรยุทธเก้าเซียนบูรพาจึงทำให้พลังปราณของเย่ หยวนนั้นทั้งแข็งแกร่งและบริสุทธิ์กว่าผู้ที่อยู่ในระดับสามคนอื่นๆ และถ้าเป็นคนอื่นๆใช้ยาทลายลมปราณ พวกเขาคงกินแค่ยาระดับสูง2เม็ดและยาระดับยอดเยี่ยมอีก1เม็ด ก็สามารถยกระดับตนเองจากระดับหนึ่งให้เป็นอาณาจักรแก่นแท้แห่งปราณระดับสามได้

ดังนั้นการที่เย่ หยวนใช้มากกว่าคนอื่นถึงสามเท่า จึงทำให้พลังปราณของเย่ หยวนทั้งแข็งแกร่งและบริสุทธ์กว่าคนอื่นๆที่อยู่ในระดับเดียวกันถึงสามเท่า!  ไม่น่าแปลกเลยว่าทำไมจักรพรรดิราชันย์วิญญาณถึงได้มีพลังอำนาจเช่นนี้ และหากมีใครสักคนสามารถใช้วรยุทธเก้าเซียนบูรพาในการเพาะปลูกพลังจนก้าวไปยังอาณาจักรที่สูงยิ่งๆขึ้นไป โดยที่คนๆนั้นมีพลังปราณไร้ขีดจำกัด…หากมีคนเช่นนั้นจริง คนๆนั้นจะแข็งแกร่งจนไร้คู่ต่อสู้เลยสักคน

แต่หากให้คนๆนั้นลองนึกถึงความเป็นจริงสักนิดว่าพลังของตนนั้นมันมีเพียงน้อยนิดเท่านั้น…เขาคงใช้วรยุทธเก้าเซียนบูรพาพัฒนาพลังของตนเองให้เพียงพอต่อการปรุงยาระดับหนึ่งขั้นกลางแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ เท่านั้นพอ

 

“ถึงเวลาแล้ว..เวลาช่วยชีวิตท่านลุงถาง ต้องปรุงยาฟื้นคืนหัวใจมรกตสินะ”

เย่ หยวนลุกขึ้นและได้บิดตัวเล็กน้อยก่อนที่จะเปิดประตูออกไป

 

ทันทีที่ก้าวออกจากประตู เขาได้เห็นลู่เอ๋อเดินแกว่งมือไปมาด้วยสีหน้าที่มีความสุข นางยิ้มพร้อมทักว่า “นายน้อย ท่านจะออกไปไหนรึ?”

 

“หึม!..นี่เจ้า?….เจ้าสำเร็จอาณาจักรแก่นแท้แห่งปราณระดับหนึ่งแล้วรึ?”

เย่ หยวนกล่าวขึ้นพร้อมรอยยิ้มทันทีที่เขาสัมผัสพลังปราณของนางได้ เมื่อเจอนาง เย่ หยวนรู้สึกได้ถึงพลังปราณภายในร่างกายนางได้ทันทีว่า…ในตอนนี้นางได้สำเร็จระดังหนึ่งไปแล้ว ทั้งๆที่เขาพึ่งสอนวรยุทธปราณเหมันต์ลวงสวรรค์ไปให้เมื่อวันก่อนแท้ๆ! 

 

ลู่เอ๋อพยันหน้าเบาๆและถามกลับว่า

“นายน้อย…ระหรือว่า ลู่เอ๋อเพาะปลูกพลังช้าไป?”

 

เย่ หยวนได้ยิน เขาก็ได้แต่หัวเราะ

“เจ้าตัวน้อยของข้า…อย่าพูดจาแบบนี้ต่อหน้าคนอื่นเชียว ไม่งั้นจะถูกหาว่าเจ้าหยามพวกเขาเป็นแน่…การเพาะปลูกพลังของเจ้านั้นสำเร็จเร็วเกินไป เร็วซะจนทำให้คนอื่นๆรู้สึกด้อยค่าไปเลยล่ะ”

ลู่เอ๋อพึ่งก้าวสู่เส้นทางแห่งการเพาะปลูกพลัง ดังนั้นนางจึงไม่เข้าใจถึงระยะเวลาโดยทั่วไปของการเพาะปลูกพลัง และเมื่อนางได้ยินดังนั้นนางก็เผยรอยยิ้มออกมาทันที รอยยิ้มของนางมันช่างสดใสและงดงาม…

 

“จริงๆเหรอท่าน! ละ-แล้ว…ในอนาคตข้าจะค่อยอยู่ช่วยเหลือท่านได้ใช่ไหม?”

 

“ฮ่าฮ่า แน่นอน! ลู่เอ๋อ..เจ้าเป็นคนสำคัญของข้าและในตระกูลของเรา..เจ้าคือที่คนพิเศษที่สุด!”

“ไปกันเถอะ…ตามนายน้อยของเจ้ามาไป นายน้อยของเจ้าขอไปสะสางเรื่องบางเรื่องให้เสร็จก่อน  และในวันพรุ่งนี้ ข้าจะพาเจ้าไปสำนักดานวูเอง” เย่ หยวนกล่าวขึ้นพร้อมกับหัวเราะอย่างปริติยินดี

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top
    error: Alert: Content is protected !!