*****สำหรับท่านที่จะเติมเหรียญสามารถ IB แจ้งมาที่ Facebook UpdatesNovel - นิยายแปล ได้เลยนะค่า****
ขนาดตัวอักษร

บทที่ 6 วันวานในวัยเยาว์

 157 Views

บทที่ 6 วันวานในวัยเยาว์

 

วันนี้ชิงอู่ฮ่องได้พาองค์รัชทายาทหลงยู่  องค์ชายรองหลงฉวนและผู้อาวุโสหลายคนร่วมทั้งเสนาบดีลั่วเห้อชิว

 

ทุกคนมาร่วมตัวกันที่กลางอุทยานหลวงเพื่อปรึกษาเรื่องราชการบ้านเมือง  ข้ายังจำได้ว่าอดีตฮ่องเต้องค์นี้ในราชสมัยของพระองค์นั้น  เจริญก้าวหน้ายิ่งนัก  มีคำที่ผู้คนมักพูดบ่อยๆว่ายิ่งฮ่องเต้องค์จิตใจโหดเหี้ยมเท่าไร  บ้านเมืองจะยิ่งเจริญรุ่งเรืองเห็นที่จะเป็นเรื่องจริง

 

ตอนนี้นอกจากชิงอู่ฮ่องเต้กับท่านพ่อกำลังเดินไปถกเถียงกันไปอยู่  คนอื่นๆจึงไม่มีผู้ใดกล้าพูดแทรกทั้งสอง  จู่ๆชิงอู่ฮ่องเต้ก็ทรงหยุดเดินทุกคนเลยต้องหยุดตามไปด้วยอย่างงุนงง

 

“จือเจิ่นรึ”  พอทุกคนได้ยินชิงอู่ฮ่องเต้จู่ๆก็เรียกชื่อสตรีของนางหนึ่งออกมา  จึงหันไปมองตามสายตาของชิงอู่ฮ่องเต้

 

ชายหนุ่มผู้หนึ่งในอาภรณ์สีขาวสะอาดยืนอยู่ใต้ต้นท้อ  สายลมพริ้วไหวเบาๆพัดพาให้ดอกท้อในที่บานสะพรั่งในฤดูใบไม้ผลิ  ร่วงโรยลงมาบนร่างและผมของชายผู้นี้ด้วยความบังเอิญ  แต่ความบังเอิญนี้เองที่หยุดสายตาทุกผู้ในที่นี้ให้หยุดมองทิวทัศน์อันสวยงามราวภาพวาดนี้อย่างเหม่อลอย

 

“เจ้ารึจือเจิ่น” ชิงอู่ฮ่องเต้พูดอย่างเหม่อลอยคล้อยคนละเมอ  เมื่อพบเห็นใบหน้าที่เขาในชาตินี้ไม่มีวันลืม   เขาเดินโซซัดโซเซไปหาชายหนุ่มผู้นี้

 

ผู้ที่เคยพบเห็นฮูเยินสามตระกูลลั่วมาก่อน  ต่างมีอาการเหม่อลอยไม่มีสติ  ใบหน้านี้ไม่คิดเลยว่าจะมีโอกาสได้เห็นอีก

 

“จือเจิ่น!” ชิงอู่อ่องเต้ตะโกนเรียกชื่อนางด้วยความดีใจ  เขาวิ่งข้ามสะพานหยกไปหานางอย่างรวดเร็วจนไม่เหลือภาพลักษณ์ฮ่องเต้ผู้ทรงสง่างาม   เขาคล้ายกับหัวใจได้กลับไปในวัยหนุ่มอีกครั้ง

 

ลั่วเวยผู้ที่ยืนอยู่ใต้ต้นท้อได้ยินชิงอู่ฮ่องเต้ทรงส่งเสียงเรียก  ข้ามองชิงอู่ฮ่องเต้ทรงวิ่งมาหาข้าอย่างดีใจ  ข้าก็รู้สึกทำอะไรไม่ถูกยิ่งนัก   นี้มันเรื่องอันใด?  เกิดอันใดขึ้นกับชิงอู่ฮ่องเต้ผู้ไม่เคยแยแสผู้ใดกัน  ข้ารู้สึกมึนงงไม่นานพระองค์ก็วิ่งมาถึงข้าแล้วอย่างรวดเร็ว

 

“จือเจิ่น?”  เขาที่วิ่งมาหยุดข้างหน้านางมองคนตรงหน้าด้วยสายตาร้อนแรง  ชิงอู่ฮ่องเต้คิดขอให้นี้อย่าให้เป็นฝันฉากหนึ่งเลย

 

ทั้งที่จริงที่ผ่านมาลั่วจือเจิ่นไม่เคยเข้ามาหาตนในฝันเลยก็ตาม  แต่ตอนนี้คนคนนั้นมาปรากฎกายตรงหน้าเสมือนเมื่อตอนนางยังมีชีวิตอยู่นี้ต้องไม่ใช่ฝันอย่างแน่นอน!

 

“ถวายบังคมพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท” ลั่วเวยคุกเข่าทำความเคราพองค์เหนือหัว “ลั่วเวยมาเข้าเฝ้าพระบาทพ่ะย่ะค่ะ”

 

รอยยิ้มของชิงอู่ฮ่องเต้คล้ายกับถูกแช่แข็ง  “เจ้า เจ้า เจ้าพูดว่าเจ้าเป็นใครนะ”เขาถอยหลังหนึ่งก้าวรู้สึกคล้ายจะทรงตัวไม่อยู่

 

“ข้าน้อยลั่วเวยพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท”  ลั่วเวยเองก็รู้สึกแปลกใจที่เห็นฮ่องเต้ทรงเสียกิริยาขนาดนี้ทั้งที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

 

นี้หรือคือลั่วเวย?ทุกคนในที่นี้คิดพร้อมกันไม่เว้นแม้แต่บิดาแท้ๆของลั่วเวย  พวกเขาจำได้ว่าลั่วเวยเป็นแค่เจ้าหมูอ้วนจอมหยิ่งเองไม่ใช่เหรอ  เหตุใดชายหนุ่มรูปงามผู้นี้ถึงกลายเป็นลั่วเวยได้?

 

ลั่วเห้อชิวกับลั่วเจ๋อรู้แล้วว่าลั่วเวยผอมลง  แต่ไม่ได้ตั้งใจสังเกตุอะไรลั่วเวยมากนัก  เพียงแค่มองผ่านๆเท่านั้น  คาดไม่ถึงว่าลั่วเวยจะเปลี่ยนไปมากขนาดนี้

 

ชิงอู่ฮ่องเต้ผู้ผิดหวังอย่างรุ่นแรงแหงนหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้าเงียบๆ  เขาคิดถึงหญิงสาวผู้นั้นที่จากไปแล้วหลายขวบปี  ฝั่งเรือนร่างอันเยาว์วัยไว้ใต้ดิน

 

แม้แต่สวรรค์ยังรู้ว่าชิงอู่ฮ่องเต้ทรงรักหญิงสาวคนเดียวมาตลอดสิบสามปี  เหตุใดเขาถึงยังจำผิดคนได้

 

แม่ผู้ให้กำเนิดลั่วเวยในความทรงจำช่างเลือนลางจำแทบไม่ได้  ไหนเลยจะรู้ว่าตัวเองมีใบหน้าเหมือนท่านแม่มาก่อน

 

“ลุกขึ้นเถอะ  เวยเอ๋อร์” ชิงอู่ฮ่องเต้ใช้เวลาสั้นๆจัดการกับความรู้สึกตัวเองอย่างรวดเร็ว  แล้วพยุงลั่วเวยในลุกขึ้น  “ที่แท้เป็นเวยเอ๋อร์นี้เอง  ข้านี้แย่จริงๆดันจำผิดคนซะได้เพราะเจ้าช่างเหมือนแม่ของเจ้ามากเหลือเกิน”  ชิงอู่ฮ่องเต้หยุดสายตาลงที่ใบหน้าของลั่วเวย  เขาไม่ใช่ลั่วจือเจิ่นแต่เขาสามารถทำให้ข้าหายคิดถึงจือเจิ่นได้ไม่ต่างกัน

 

ลั่วเวยหัวเราะไม่ออก  ตัวเขาเป็นลูกชายของลั่วจือเจิ่นจะโตมาหน้าเหมือนมารดาผู้ให้กำเนิดนับว่าไม่แปลกอะไร  ลั่วเวยจำได้ว่าเพราะใบหน้านี้ทำให้เขาต้องเจอกับปัญหามากมาย  หลิวกุ๊ย

 

เฟยพอเห็นหน้าเขาแล้วก็ทนไม่ได้ที่จะด่าว่าเขา  สิบปีของการเป็นนายโลมร่างกายของเขาถูกทุบตีมาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง  เหลือไว้เพียงใบหน้านี้ที่ไม่มีใครกล้าทำลาย

 

จนเข้าปีสุดท้ายฮ่องเต้มีราชโองการให้ล้างปางหอนางโลมที่แห่ง  ท่ามกลางความชุลมุนดวงตาของลั่วเวยถูกควักดวงตาออกมาใบหน้าเขาถึงได้ถูกทำให้เสียโฉมโดยสมบูรณ์

 

 

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top
    error: Alert: Content is protected !!