ขนาดตัวอักษร

ตอนที่ 33 เคล็ดลับการท่องบทของผู้พ่ายของเล่าจื๊อ (บทที่ 2)

 28 Views

“โอเค การแลกรางวัลนี้ใช้การแต้มโบนัสทั้งหมด 10 แต้ม!” 

 

“ระบบการแลกเปลี่ยนพร้อมปฏิบัติการ”

 

….

 

….

 

“การแลกเปลี่ยนเริ่มแล้ว …”

 

…..

 

“ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ การแลกเปลี่ยนเสร็จสมบูรณ์ ตอนนี้คุณแต้มโบนัสเหลืออยู่ 90 แต้ม”

 

หลังจากสิ้นเสียงเตือนจากระบบบ ก็ปรากฏเครื่องติดตามตำแหน่งมือถือด้านข้างลู่เฟย เขามองที่เครื่องดังกล่าว เหมือนว่ามันจะชาร์จได้ ไม่รู้ว่าเป็นเทคโนโลยีชั้นสูงของปีไหน แต่ตอนนี้ลู่เฟยไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะศึกษาเจ้าเทคโนโลยีชั้นสูงนี่ ตอนนี้เขาร้อนรนมาก

 

ลู่เฟยรีบเปิดใช้งานเครื่องติดตามอย่างรวดเร็ว แล้วเขาก็ป้อนเบอร์มือถือของเบบี้ทันที ฉากอันน่ามหัศจรรย์ก็เกิดขึ้นทันที เครื่องติดตามนี่บอกตำแหน่งที่อยู่ของหยางอิ่งจริงๆ ตำแหน่งนั้นแสดงให้เห็นว่าตอนนี้หยางอิ่งไม่ไกลจากลู่เฟยเท่าไหร เธออยู่ที่ Blue Sky Bar ฝั่งตรงข้ามกับโรงแรมจินเจียง

 

อยู่ที่นี่เอง เบบี้ เธอต้องปลอดภัย ลู่เฟยรีบออกจากห้องพักทันที

 

! ! ! ! บลูสกายบาร์! ! ! !

 

ตอนนี้ภายในบลูสกายบาร์นี้ มีแขกเพียงสองคนที่เหลืออยู่ พวกเธอเป็นสองสาวงาม 1 เบบี้ อีกหนึ่ง ฟ่านปิงปิง

 

“ออกไปให้พ้นนะ.. ที่ทำอยู่นี่พวกคุณหมายความว่าไง? ปล่อยเราไปนะ” ถ้อยคำของเบบี้เต็มไปด้วยความโกรธ ในขณะนี้เธอกับฟ่านปิงปิงต่างก็หลังชนกับเคาน์เตอร์บาร์กันอยู่ แต่พวกเธอทั้งสองถูกห้อมล้อมไปด้วยชายฉกรรจ์ 5 คน ที่นำอยู่คือเจ้าของบาร์แห่งนี้ ส่วนอีก 4 คนเป็นอันธพาลที่อยู่ในที่เกิดเหตุ

 

“เบบี้พี่ขอโทษ ทั้งหมดเป็นความผิดของพี่สาวเอง พี่ไม่ควรขอให้เธอออกมาดื่มไวน์เป็นเพื่อนพี่เลย” ฟ่านปิงปิงพูดกับเบบี้ และขอโทษอย่างจริงจัง 

 

คืนนี้พอกลับมาถึงโรงแรม ฟ่านปิงปิงก็ยังคงไม่พอใจอยู่ ด้วยความที่เธอแพ้ให้กับเบบี้ในเกม ฟ่านปิงปิงเลยโทรหาเบบี้ และชวนเธอไปบาร์ เพื่อแข่งดื่มกับเธอ หาว่าใครคอแข็งกว่ากัน เธอว่าเธอต้องชนะเบบี้แน่นอน และทั้งสองก็เลยมาถึงบลูสกายบาร์แห่งนี้นั่นเอง พอทั้งสองมาถึง ใครจะรู้พวกเธอจะถูกล้อมรอบไปด้วยเจ้าของบาร์และพวกที่กำลังดื่มอยู่ก่อน

 

“ไม่เป็นไรค่ะพี่สาวปิงปิง ฉันไม่โทษพี่หรอก ไม่ใช่ความผิดของพี่นะคะ” เบบี้ตอบเบาๆ ภายในใจเธอตึงเครียดมาก ครั้งแรกเลยที่เธอเจอนักเลงแบบนี้

 

“พวกนายต้องการอะไร พวกนายไม่รู้ใช่ไหมว่าเราเป็นใคร ถ้าพวกนายกล้าแตะต้องเรา พวกนายจบไม่สวยแน่” ปิงปิงมองไปยังชายฉกรรณ์ทั้ง 5 คนอย่างโกรธขึง (ผู้แปล : จริงๆ ต้องใช้คำ ‘โกรธขึ้ง’)

 

“แน่ล่ะ พวกเรารู้ดีว่าพวกคุณเป็นดาราดัง เบบี้ กับ ปิงปิง สองเทพธิดาที่โด่งดังที่สุดในขณะนี้ 55 สองดาราดังไม่ต้องกังวล ผมเป็นนักธุรกิจจริงๆ นาวางใจได้ คุณจะกลัวอะไรกันผมแค่อยากให้พวกคุณเป็นโฆษกให้กับบาร์ของเรา เราจะขยายรูปพวกคุณลงหน้าบาร์ของเราเพื่อดึงดูดธุรกิจ คุณก็แค่ทำสัญญากับผม” 

 

เจ้าของบาร์ยิ้มกริ่มขณะสูบบุหรี่ ใบหน้าเขาเหมือนหมูซื่อบื้อมาก และมีอาการน้ำลายไหลย้อยออกมาจากปากเมื่อมองไปทางเบบี้แหละฟ่านปิงปิง

 

“น่าไม่อาย ค่าตัวพวกเรามีมูลค่าหลายสิบล้าน เจ้าของบาร์เล็กๆ อย่างแกหรอจะมีปัญญา?” ฟ่านปิงปิงเริ่มหยาบนิดหน่อย เธอโกรธแล้ว

 

“โอ๋… คุณพูดว่าค่าตัวงั้นหรอ?” เจ้าของบาร์หัวเราะ

 

“พี่สาวปิงปิงคะ อยู่ในบ้านเขาก็ควรก้มศีรษะพูดว่าใช่ไปก่อนนะคะ” เบบี้เตือนฟ่านปิงปิงด้วยเสียงต่ำ

 

“นี่มัน…” 

 

“ก็ได้” ฟ่านปิงปิงตอบรับด้วยความโกรธ

 

“ก็แค่นั้น แต่พวกคุณต้องใส่ชุดที่ผมเอามาให้ก่อน หลังจากใช่ชุดนี้แล้วถ่ายรูปเสร็จ ผมก็จะเซ็นสัญญาแล้วผมก็ปล่อยพวกคุณ 2 คนไป” เจ้าของบาร์ว่าอย่างนั้น

 

“มาเร็ว เอาชุดให้ 2 ดาราดังหน่อยเร็ว”

 

“ครับเจ้านาย”

 

นาทีต่อมาเสื้อผ้า 2 ชุดก็ปรากฏต่อหน้าฟ่านปิงปิงและเบบี้ เมื่อเห็นเสื้อผ้าทั้ง 2 ชุดแล้ว ฟ่านปิงปิงกับเบบี้แทบจะยั้งความโกรธเอาไว้ไม่อยู่ มันคือชุดนอนไม่ได้นอน 2 ชุด เซ็ตหนึ่งเป็นชุดนางพยาบาลสาว และอีกเซ็ตเป็นชุดตำรวจสาวพราวเสน่ห์

 

“ไร้ยางอายสิ้นดี เราไม่มีทางเห็นด้วยกับเรื่องทุเรศแบบนี้แน่ะ ไปกันเถอะค่ะพี่สาวปิงปิง”  เบบี้ จูงมือฟ่านปิงปิงแล้วเดินออกไปข้างนอก

 

“จะไปไหนกันหา?”

 

อันทพาลทั้ง 4 รีบขวางทางหยางอิ่งกับฟ่านปิงปิง

 

เบบี้กับฟ่านปิงปิงเริ่มวิตกรุนแรงขึ้น ตอนนี้พวกเธออยากตายเหลือเกิน

 

“ทั้งสองคนเข้ามาบาร์นี่แล้วคิดจะไปง่ายๆ หรอ”

 

ณ ขณะนั้นเอง ประตูก็ถูกถีบกระเด็นออกมา

 

“ปั้ง….” เป็นลู่เฟยที่ถีบเข้ามา และปรากฏตัวขึ้น

 

หลังจากที่เขาออกจากห้องพักเขาก็รีบวิ่งตรงมาที่บาร์ทันที ในที่สุดเขาก็ถึง

 

หลังจากที่ลู่เฟยเข้ามาในบาร์เขาก็เห็น 2 สาว เบบี้กับฟ่านปิงปิง เขาคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าฟ่านปิงปิงจะอยู่ที่นี่ด้วย

 

“เบบี้ปิงปิง เธอไม่เป็นไรใช่ไหม?” ลู่เฟยถามอย่างเป็นห่วง เขาตรงไปอยู่ข้างๆ หยางอิ่งและฟ่านปิงปิง

 

“เยี่ยม ลู่เฟย เราไม่เป็นไรแล้ว แต่ถ้านายมาช้ากว่านี้เป็นเรื่องใหญ่แน่เลย” ใบหน้าของหยางอิ่งมีความสุขมากๆ เธอจับแขนของลู่เฟยเบาๆ 

 

“ลู่เฟย นายมาที่นี่ทำไม?” ฟ่านปิงปิงถามด้วยความประหลาดใจ แต่ใบหน้าของเธอก็โล่งใจขึ้นเยอะ

 

“โอ๋วว วีรบุรุษช่วยสาวงาม… ไอ้หนู เอ็งดูละครมากไปละ หรือไม่ ข้าแนะนำให้เอ็งทำเป็นไม่เห็นเรื่องนี้ซะ คุกเข่าแล้วร้องเพลง สยบแก่เล่าจื๊อ แล้วข้าจะปล่อยเอ็งไป”

 

=================

เพจแปล Running-Mans-Hollywood-Dominating-System

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top