ขนาดตัวอักษร

ตอนที่ 17 ระดับสอง

 28 Views

ตอนที่ 17 ระดับสอง

 

ซ่า..ซ่า..ซ่า!

 

ในทะเล ปั๋วไห่ หวังเสียนว่ายข้างๆปลาตาเดียวและจับพวกมันขึ้นมา

 

“แต่ล่ะตัวสกัดพลังงานมังกรได้ 1”

 

“สกัดพลังงานมังกรได้ 3 ”

 

” สำเร็จแล้ว ได้พลังงานมังกรครบ

1,000 แล้วพัฒนาเป็นมังกรศักดิ์สิทธิ์

ระดับสอง ”

 

หลังจากที่วังเสียนกลืนปลาตาเดียวสองสามตัวการแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นในใจของเขา หวังเสียนก็รู้สึกถึงพลังอันมหาศาลของเขาวิ่งพล่านทั่วร่างกายของเขา

 

เปรี็ยะ! เปรี๊ยะ!

 

กระดูกทั่วทั้งร่างกายของเขาเปล่งเสียงที่คมชัด

ร่างมังกรยาวจากเดิม 40 เซนติเมตรยาวขึ้นทันทีประมาณ 1 เมตร

 

ถึงตอนนี้ร่างกายของหวังเสียนก็เปล่งแสงสีทองออกมา พลังอันยิ่งใหญ่หมุนวนในทะเลรอบๆตัวเขา

 

“ฉันก้าวไปสู่ระดับสองแล้ว”

 

หวังเสียนดีใจอย่างที่สุด จนอยากลุกขึ้นเต้น ชูมือขึ้นแล้วหมุนๆ ชูมือขึ้นโบกไปมา

 

ทุกส่วนรวมถึงกระดูกในร่างกายของเขาได้รับการปรับปรุงอย่างมาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกงเล็บของเขามันเต็มไปด้วยพลังและมีแสงเรืองๆออกมา

 

โฮกกกกก…กรรรร!

 

น้ำทะเลรอบตัวกระเพื่อมสั่นไหวขณะที่เกิดเสียงคำรามของมังกร

 

“ฉันแข็งแกร่งขึ้นอย่างน้อยสิบเท่า”

 

หวังเสียนรู้สึกถึงพลังอันยิ่งใหญ่ภายในร่างกายของเขา เขากำกงเล็บของเขาและฟาดไปที่หินก้อนใหญ่ตรงหน้าเขา

 

ตูมมม!

 

ด้วยการตวัดกงเล็บแบบธรรมดา

หวังเสียนสามารถทำลายหินก้อนใหญ่ที่แข็งแรงได้อย่างง่ายดาย

 

“ฉันมีพลังและความแข็งแกร่งมากขึ้นแล้ว แม้ว่าฉันจะยังไม่ได้รับเวทย์มหาอำนาจและพลังแห่งธาตุ แต่ถ้าฉันมีพลังงานมังกรเพียงพอที่จะฝึกฝนพลังอำนาจของฉันจะเติบโตยิ่งขึ้น”

 

มังกรศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายก็เป็นเช่นเดียวกันกับเขาเมื่อเพิ่งเริ่มฝึกฝนทักษะการเปลี่ยนแปลงมังกรศักดิ์สิทธิ์

 

มหาอำนาจและพลังพิเศษก็คือสิ่งอำนาจที่เหนือธรรมชาติเช่นกระแสน้ำ,น้ำแข็ง,เปลวไฟ,สายฟ้าและอื่นๆ

 

เขาสามารถกางกงเล็บของเขาให้ยาวขึ้นได้ด้วยพลังงานมังกร

ในขณะที่พลังพิเศษ จำเป็นต้องใช้พลังงานและร่างกายที่มากขึ้น

ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังได้รับเทคนิคการฝึกฝนต่าง ๆ เช่นการพ่นไฟและน้ำและการสร้างกระแสไฟฟ้าและอื่นๆ

 

สิ่งเหล่านี้จำเป็นต้องใช้พลังงานมังกร  สำหรับการอัพเกรด

 

ปัจจุบันหวังเสียนครอบครองเฉพาะร่างกายของมังกรศักดิ์สิทธิ์ยังไม่รวมถึงอำนาจพลังพิเศษ

 

แต่อย่างไรก็ตามเฉพาะกายภาพของมังกรก็มีความน่ากลัวมากพออยู่แล้ว

 

“ตอนนี้ฉันอยู่ที่ขั้นสอง แต่พลังและความแข็งแกร่งยังมีมากกว่าก่อนที่ฉันจะได้รับการเปลี่ยนแปลงระดับแรกมากมายขนาดนี้ เมื่อฉันได้รับการแปลงมังกรระดับเก้าสวรรค์นั่นหมายความว่าฉันคงจะสามารถท่องไปทั่วทั้งจักรวาลได้งั้นสินะ”

 

หวังเสียนรู้สึกคลั่งไคล้ดีใจอย่างยิ่ง เขาว่ายเข้าหาหอยทะเลซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเขาและเตือนเด็กสาวให้ฝึกฝนอย่างขยันขันแข็งก่อนที่เขาจะมุ่งหน้ากลับไปที่ชายฝั่ง

 

ท้องฟ้าค่อยๆมืดลง ความเร็วในการเพิ่มระดับของเขานั้นถือว่าเร็วมากเนื่องจากเขาได้เลื่อนระดับหนึ่งภายในหนึ่งวัน

 

แต่มันจะต้องใช้ 10,000 คะแนนของ พลังงานมังกร ในการเลื่อนไปสู่ระดับที่สาม ต่อจากนั้นความก้าวหน้าแต่ละระดับคงต้องการพลังงานมังกรเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิมครั้งล่ะสิบเท่า

 

การเลื่อนระดับในระยะแรกคงจะรวดเร็ว แต่จะยากขึ้นเมื่อก้าวไปสู่ระยะต่อๆไป

 

หลังจากความก้าวหน้าถึงระดับที่สองความเร็วของเขาเร็วมากจนสามารถว่ายได้สิบห้าเมตรต่อวินาที นั่นเป็นความเร็วที่เร็วกว่าปลาหลายๆชนิด

 

มังกรเกิดมาเพื่อเป็นราชันย์ จ้าวผู้ปกครอง

 

หวังเสียนว่ายไปที่ชายฝั่ง ระหว่างทางเขาจับกุ้งมังกรและปูขนติดมือกลับมาด้วย กุ้งมังกรสองตัวน้ำหนักประมาณ 1.5 กิโลกรัมและปูขนหกตัวขนาดใหญ่

 

“ซูมม..ซ่าาาา!”

 

หวังเสียนใส่เสื้อผ้าของเขาทันทีหลังจากที่เขากระโดดพุ่งขึ้นจากมาทะเล เขายิ้มเมื่อมองไปที่ไข่มุก กุ้งมังกรและปูขนในมือของเขา

 

หลังจากสวมเสื้อผ้าแล้วเขาก็มุ่งหน้าขึ้นไปทางริมโขดหิน

 

“ฟุ้บบ!”

 

หวังเสียนก้าวกระโดดอย่างนุ่มนวลไปยังอีกฝั่งทันที ในขณะที่เขากระโดดนั้นเขาโดดสูงจากพื้นถึงสี่เมตร

 

แครกก..!

 

ฝุ่นผงแหลกละเอียดคามือจากหินที่เขาหยิบขึ้นมาจากพื้นแล้วลองบดมันดู

 

“ว่ะ..ตอนนี้ฉันชักจะแข็งแกร่งเกินไปแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า”

 

หวังเสียนตื่นเต้น เขานำกระเป๋าที่นำมาด้วยแพ็คกุ้งมังกรและปูขนเก็บไปก่อนที่เขาจะเดินไปทางเข้ารีสอร์ทที่อยู่ไม่ไกลจากที่นี่นัก

 

เนื่องจากความกังวลเรื่องความปลอดภัยของรถ เขาจอดมอเตอร์ไซค์ ฮาร์เล่ย์ ของเขาไว้ที่นั่น

 

“บรูมมมม!”

 

หวังเสียนขี่มอเตอร์ไซค์ของเขาหลังจากวางกระเป๋าแพ็คไว้ในกระเป๋าห้อยข้างของรถ หลังจากนั้นไม่นานเขาก็บิดคันเร่งและมุ่งหน้ากลับไปมหาลัย

 

“ปฏิกิริยาและสายตาของฉันดีขึ้นอย่างมากหลังจากก้าวไปสู่ระดับสอง”

 

หวังเสียนตาของเขาหรี่แคบลงเล็กน้อยเมื่อเขากำลังคิดอะไรบางอย่างไปขณะกำลังขี่มอเตอร์ไซค์

 

ความเร็วที่เขาขี่ตอนนี้มันถือว่าเสียของมาก สำหรับรถจักรยานยนต์ดัดแปลงคันนี้

 

หลังจากการปรับเปลี่ยนมูลค่าหลายล้านดอลลาร์ความเร็วของรถจักรยานยนต์ ฮาร์เล่ย์ คันนี้สูงไปถึงระดับที่น่ากลัว

 

ความเร็วสูงสุดของ ฮาร์เล่ย์ คือ 397 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เมื่อทำการเปรียบเทียบความเร็วสูงสุดของ บูกันติ เวย์ลอนห์ ด้วยราคาเริ่มต้นที่มากกว่า 20 ล้าน ความเร็วเพียง 405 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

 

รถดัดแปลงคันนี้เร็วมาก

 

ความสามารถในการเร่งความเร็วนั้นเร็วกว่ารถสปอร์ตอย่างมาก

 

เมื่อพิจารณาถึงประสิทธิภาพของ ฮาร์เลย์ คันนี้รถสปอร์ตที่มีมูลค่าไม่กี่ล้านต่อคันนั้น เทียบไม่ได้เลย

 

“ลองทดสอบความเร็วสูงสุดของมอเตอร์ไซค์คันนี้ดู”

 

หวังเสียนอยากลองดู ในอดีตการที่จะทำให้ชีวิตและพันธุกรรมของเขาสิ้นสุดลงโดยยังไม่ได้สืบทอดยีนส์นั้นเขาไม่เคยคิดจะลอง

 

แต่ตอนนี้ความแข็งแกร่งของหวังเสียนได้รับการปรับปรุงอย่างมาก แม้ว่าเขาจะเดินทางด้วยความเร็วสองร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมงเขาก็สามารถรับประกันความปลอดภัยของตัวเองได้หากเกิดอุบัติเหตุ

 

นอกจากนี้ด้วยความเร็วและปฏิกิริยาของเขาในปัจจุบันเขาจะค่อนข้างปลอดภัย

 

ถนนใกล้กับทะเลนั้นค่อนข้างห่างไกล จากความแออัดบนท้องถนน รถบนถนนจึงมีน้อยมาก

 

หวังเสียนเริ่มเปลี่ยนเกียร์และบิดคันเร่งอย่างแรง

 

วูมมมม…ฟ้าววว!

 

เครื่องยนต์ของรถจักรยานยนต์ระเบิดเสียงดังสนั่น

 

มุมปากของหวังเสียนยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยเมื่อเขาดูมาตรวัดความเร็ว ภายในห้าวินาทีความเร็วจะเพิ่มขึ้นเป็นร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมงและในไม่ช้ามันก็จะพุ่งขึ้นถึง 180

 

ความเร็วที่ 180 กิโลเมตรต่อชั่วโมงนั้นน่ากลัวเพราะต้นไม้ในแต่ละด้านกำลังเคลื่อนที่ไปข้างหลังด้วยความเร็วที่น่ากลัว

 

“รู้สึกดีจริงๆไม่น่าแปลกใจที่หลายคนแสวงหาความตื่นเต้นจากความเร็วสูงสุดจนถึงระดับที่ทำให้เสียชีวิตไป

 

ด้วยการที่เขาสวมหมวกกันน็อก

หวังเสียนก็ก้มหน้าก้มตาอยู่ในรถขับขี่มอเตอร์ไซค์ของเขาด้วยอารมณ์ที่ร่าเริง

 

บรูมมม บรูมมม!

 

จากนั้นหวังเสียนก็ได้ยินเสียงเครื่องยนต์ดังสะท้านมาจากด้านหลัง

 

“เฟี้ยวววว!”

 

รถสปอร์ตสองคันแซงผ่านมอเตอร์ไซค์ของเขาเหมือนภูตผี

 

“โอ๊ะ ความเร็วของพวกเขาต้องอย่างน้อยสองร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมง”

 

หวังเสียนตกตะลึงเล็กน้อยขณะที่เขาดูรถสปอร์ตแซงเขาไป แต่เขาก็ไม่ได้คิดจะไล่ตามพวกเขาไป มันไม่เกี่ยวกับเขา

 

หวังเสียนลดความเร็วของเขาลงเหลือเจ็ดสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมงก่อนจะเลี้ยวที่ทางแยกข้างหน้า

 

เมื่อเขาเลี้ยวเขาเห็นรถสปอร์ตสามคันเรียงกันเป็นแถวตรงอย่างเป็นระเบียบ ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังเตรียมตัวสำหรับการแข่งขันกันรอบใหม่

 

การปรากฏตัวของหวังเสียนดึงดูดความสนใจจากรถสปอร์ตสามคันในทันทีรถทั้งสามคันมี เฟอร์รารี่,แลมโบกีนี่อเวนเทอร์ดอร์และมาเซราติ

 

“เฮ้..คุณลุงมาแข่งกันไหม!”

 

เด็กสาวคนหนึ่งโผล่หน้าออกมาจากกระจกรถมาเซราตี เธอยกคางขึ้นเล็กน้อยและมองดูที่หวังเสียนในแบบยั่วยุ

 

“ ใช่แล้วทักษะการขับขี่ของคุณดูดีมากมาสนุกกันเถอะ”

 

หลังจากเด็กสาวออกมาพูด และรถฟอร์รารีข้างๆก็ตะโกนออกมาทันที

 

“ใช่มาแล้วมาเถอะ” หน้าต่างของ แลมโบกีนี่ ก็ลดกระจกลงพร้อมกับคนขับพูดออกมา

 

“ไม่ดีกว่าเชิญพวกนายเถอะ”

หวังเสียนส่ายหัวในขณะที่เขาไม่มีอารมณ์ในการแข่งรถกับเด็กที่เกิดมาพร้อมกับคาบช้อนเงินช้อนทอง

 

“ใจปลาซิว รีบกลับไปหาแม่นายเลยไป! ขี้ขลาดจริงๆ!” หญิงสาวที่พูดกับ

หวังเสียนชูนิ้วกลางไปที่เขาอย่างเยาะเย้ย

 

“ เสี่ยววานเธอกำลังจะทำอะไร

เธอยังเด็กอยู่ ใครบอกว่าเธอสามารถแข่งรถได้?” เด็กสาวน่ารักที่นั่งข้างๆหญิงสาวจ้องมองเธอ

 

“แบร่ แบร่” หญิงสาวยื่นลิ้นของเธอออกมาแล้วกวักมือเรียกหาหวังเสียน

 

“อย่าหน้าตัวเมียหน่อยเลยน่า มาวัดกันให้สมกับเป็นลูกผู้ชายหน่อย”

 

………..

 

จบบท

 

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top