ขนาดตัวอักษร

C11 การระเบิดของแก่นแท้ที่เกิดจากดาบหัก ๆ

 55 Views

C11 การระเบิดของแก่นแท้ที่เกิดจากดาบหัก ๆ

 

“มันก็ยังเบาอยู่นิดนึง ลุงเถียไม่มีดาบที่หนักกว่านี้แล้วใช่มั้ยครับ?”

 

เทียนหยูกะน้ำหนักของดาบในมือและขมวดคิ้วอย่างไม่ค่อยพอใจ

 

หลังจากที่เขาได้ทักษะดาบใบมีดโลหิต ความแข็งแกร่งของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างน้อยสี่เท่าเมื่อเทียบกับคนธรรมดาทั่วไป

 

ถ้าเขาใช้แก่นแท้ของตัวเองในการลองกระบวนดาบ ความแข็งแกร่งของเขาก็คงจะเพิ่มขึ้นอีกนิด

 

เห็นได้ชัดเลยว่าสำหรับเขา น้ำหนัก 160 จินมันยังเบาไปหน่อย

 

“เบาเนี่ยนะ?”

 

ลุงเถียแทบอยากจะกระอักเลือดออกมา ถ้าหากเขาไม่รู้จักนิสัยของเทียนหยู เขาก็คงคิดว่าอีกฝ่ายมาเพื่อแกล้งเขาไปแล้ว

 

“เทียนหยู ดาบที่มีน้ำหนักมากที่สุดของฉันก็คือดาบที่อยู่ในมือนาย……..”

 

เมื่อพูดถึงตรงนั้น ลุงเถียก็ชะงักไปราวกับนึกถึงบางอย่างขึ้นมาได้และรีบวิ่งไปที่สวนหลังบ้านทันที

 

เทียนหยูเองก็สงสัยเล็กน้อย เขาจึงรีบวิ่งตามลุงเถียไปทันที

 

“55555 เทียนหยู มานี่เร็ว ฉันไม่สามารถยกดาบเล่มขึ้นมาได้ด้วยซ้ำ ฉันบังเอิญเจอมันที่เทือกเขารุ่งอรุณ ฉันต้องใช้วัวแก่ถึงสองตัวถึงจะเอามันกลับมาได้”

 

ในสวนหลังบ้านของลุงเถีย ข้าง ๆ รั้ว มีดาบเล่มใหญ่ ดำ ๆ วางอยู่ ตัวใบมีดยาวมากกว่าสองเมตร แต่มันดูเหมือนว่าถูกวางอยู่ตรงนั้นมานานแล้ว

แต่สิ่งที่น่าเสียดายก็คือปลายดาบของมันหัก และรอยหักของมันก็ไม่สม่ำเสมอ ราวกับถูกอสูรกัด

 

ลุงเถียเอ่ยอย่างอาย ๆ เมื่อเห็นความสกปรกของดาบ

 

“เทียนหยู อันที่จริง ดาบเล่มนี้ไม่ได้แย่เลยนะ แต่ว่ามันหัก ฉันอยากจะเอามันกลับไปตีใหม่ก่อน แต่ฉันไม่รู้ว่าดาบเล่มนี้ถูกตีมาจากโลหะชนิดไหน และไม่สามารถหลอมมันได้ไม่ว่าจะใช้ความร้อนขนาดไหนก็ตาม”

 

“อย่ามองแบบนั้นสิ แต่มันน่าจะหนักพอสำหรับนายแน่นอน อย่างน้อยมันก็น่าจะเกิน 500 จิน ฉันเกรงว่าแม้แต่นายเองก็อาจจะไม่สามารถยกมันขึ้นได้เหมือนกัน”

 

เขาพาชายหนุ่มมาที่นี่ก็เพื่อรักษาหน้าของตัวเอง

 

แม้แต่ดาบที่หนักที่สุดในร้านก็ยังเบาเมื่ออยู่ในมือของเทียนหยู หัวใจของช่างตีดาบเริ่มรู้สึกหวั่น ๆ

 

ยิ่งไปกว่านั้น ลุงเถียก็รู้สึกว่าไม่ว่าเทียนหยูจะแข็งแกร่งแค่ไหน แต่มันก็เป็นไปไม่ได้เลยที่ชายหนุ่มจะสามารถยกดาบที่มีน้ำหนัก 500 จินขึ้นมาได้

เขายืนอยู่ด้านข้างและมองอีกฝ่ายราวกับว่ากำลังดูการแสดงชุดหนึ่งอยู่

 

“ผมจะลองดูครับ”

 

เทียนหยูไม่รู้ว่าลุงเถียคิดอะไรอยู่ แต่วินาทีที่เขาเข้ามาในสวน เขาก็รู้สึกได้ว่าแก่นแท้ในร่างกายของเขามันแปรปรวนเล็กน้อย

 

และเมื่อเขาเดินเข้ามาใกล้ดาบเล่มนี้ มันก็ยิ่งแปรปรวนมากกว่าเดิม

 

เทียนหยูจับเข้าไปที่ด้ามดาบและทันใดนั้น แก่นแท้ที่แปรปรวนในร่างกายของเขาก็ได้รับการปลดปล่อย

 

เมื่อลมปราณแต่กำเนิดถูกดูดซับเข้าไปในดาบอย่างต่อเนื่อง เทียนหยูก็เริ่มขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย

 

เขาพบว่าพลังธาตุที่เขาสั่งสมมาจากการถูฟองเก็บเกี่ยวได้ถูกดาบดูดไปจนหมดทันที

 

ยิ่งกว่านั้น แรงดูดของดาบก็ยังดำเนินไปอย่างไม่หยุด และด้วยความช่วยเหลือจากร่างกายของเขา มันก็ทำให้ลมปราณต้นกำเนิดระหว่างสวรรค์และปฐพีทั้งหมดรวมเข้าด้วยกัน

 

สีหน้าของชายหนุ่มเผยแววทรมานเมื่อแก่นแท้ลมปราณถูกดูดไปจากเส้นเลือดและกล้ามเนื้ออย่างรวดเร็ว

 

แต่ในสายตาของลุงเถีย ท่าทางของเทียนหยูนั้นเหมือนกับถั่วที่ยากที่จะแตก

 

“ถ้านายยกไม่ขึ้นก็ไม่เป็นไร อย่าฝืนเลย เดี๋ยวนายอาจจะเจ็บตัวเปล่า ๆ มันไม่คุ้มกันหรอกนะ ฉันไม่หัวเราะเยาะนายหรอก”

 

ถึงแม้ว่าลุงเถียจะบอกว่าตนจะไม่หัวเราะ แต่รอยยิ้มบนใบหน้าของเขานั้นมันช่างดูสดใสเสียเหลือเกิน

 

เทียนหยูไม่ได้ฟังที่อีกฝ่ายพูด เพราะว่าดาบเล่มนี้ดูเหมือนจะมีพลังมหาศาล

อย่างไรก็ตาม แรงดูดยังคงไม่หยุด กลับกัน มันยิ่งรุนแรงมากกว่าเดิม

 

“อ๊าก!”

 

ทันใดนั้น พลังที่แข็งแกร่งก็ระเบิดออกมาจากร่างของเทียนหยู ส่งผลให้ลุงเถียผู้ที่ยืนดูอยู่ด้านข้าง กระเด็นออกไป

 

จากนั้น รูขุมขนทั่วทั้งร่างกายของเทียนหยูเริ่มคลาย กระแสวังวนของแก่นแท้ก็ก่อตัวขึ้นรอบ ๆ ชายหนุ่มขณะที่เขาดูดกลืนแก่นแท้ของสวรรค์และปฐพีอย่างต่อเนื่อง

 

“เกิดอะไรขึ้น?”

 

ลุงเถียที่กระเด็นไปไกลกว่าสิบเมตรมองไปที่เทียนหยูผู้ที่ยืนอยู่ท่ามกลางกระแสวังวนอย่างตกตะลึงสุดขีด

 

“กระแสแปรปรวนจากลมปราณก่อกำเนิด?”

 

ลุงเถียจับบริเวณอกที่ปวดร้าวของคนเองและนึกถึงภาพการต่อสู้ของอัศวินผู้ยิ่งใหญ่ในกองทัพ คนพวกนั้นคล้ายกับเทียนหยูในตอนนี้เป็นอย่างมาก

 

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top