ขนาดตัวอักษร

C10 ไอ้เจ้าเด็กมันเป็นอสูรคลั่งในร่างของมนุษย์หรือไงกัน?

 53 Views

C10 ไอ้เจ้าเด็กมันเป็นอสูรคลั่งในร่างของมนุษย์หรือไงกัน?

 

“แข็งมาก”

 

ไหล่ของเขาเต็มไปด้วยมัดกล้าม นูน แข็งกว่ากล้ามเนื้อที่เขามีมาตลอดทั้งปี

 

“มีอะไรหรือเปล่าครับลุงเถีย”

 

เทียนหยูมองคนตรงหน้าอย่างสับสน

 

“อ๋อ ไม่มีอะไรหรอก ว่าแต่นายต้องการให้ฉันช่วยอะไรหรือเปล่า?”

 

ลุงเถียลดมือลงอย่างอึกอักและถามด้วยรอยยิ้ม

 

“ลุงเถียครับ คุณพาจะมีดาบหรือเปล่า? ดาบที่พวกอัศวินใช้น่ะครับ”

 

“55555 นายมาหาถูกคนแล้ว ตอนที่ฉันเบื่อ ๆ ฉันก็ตีมันขึ้นมาบ้างเหมือนกัน มาดูสิ ถ้าเลือกได้แล้วนายก็เอามันไปได้เลย”

 

เทียนหยูเพียงแค่ยิ้มให้กับคำพูดของคนตรงหน้า

 

ถ้าหากเขาไม่จ่ายเงินและเอาดาบไปจริง ๆ ลุงเถียคงจะตามล่าเขาไปตลอดแน่

 

เมื่อเดินเข้ามาในห้อง ชั้นวางอาวุธก็เต็มไปด้วยดาบเล่มใหญ่ รวมทั้งชุดเกราะเต็มห้องไปหมด

 

“โห ลุงเถีย อาวุธทั้งหมดที่คุณมีอยู่ที่นี่ รวมทั้งคนอีก 20 คน มันก็น่าจะไม่เป็นไรแล้ว”

 

เทียนหยูเองก็เพิ่งเข้ามาในนี้เป็นครั้งแรก เขาถึงตกตะลึงกับห้องที่เต็มไปด้วยอาวุธห้องนี้

 

“55555 ฉันก็แค่ฝึกฝนมันตอนมีเวลาว่างเท่านั้น ถ้าว่างมากกว่านี้ เผลอ ๆ ฉันอาจจะยังมีอีกหลายเล่มด้วยซ้ำ”

 

ลุงเถียพูดอย่างไม่ได้ใส่ใจอะไร แต่เขากลับไม่สามารถปกปิดรอยยิ้มที่ดูภาคภูมิใจบนใบหน้าของตัวเองเอาไว้ได้

 

“มาสิ มาลองดาบเล่มนี้ดู ถึงแม้ว่ามันจะเป็นดาบแร่โลหะธรรมดา แต่ฉันก็ใช้เวลาตีมันทั้งเดือน ใบมีดบางและคมมาก การจะฟันภูเขาออกเป็นสองซีกนั้นไม่ใช่ปัญหาเลย”

 

เทียนหยูหยิบรับดาบมาและเหวี่ยงมันอยู่สองสามครั้ง จากนั้นก็ส่ายหัวอย่างไม่ค่อยพอใจ

 

“ลุงเถียครับ ดาบเล่มนี้มันเบาเกินไป ตอนหยิบมันขึ้นมาผมไม่รู้สึกอะไรเลย คุณพอจะมีอะไรที่หนักกว่านี้หรือเปล่าครับ?”

 

“เบาเหรอ?”

 

ลุงเถียเงียบไปเล็กน้อย เมื่อครู่เขาเพิ่งทดสอบกล้างเนื้อของเทียนหยูไป และเขาก็พบว่าชายหนุ่มตรงหน้าแข็งแกร่งกว่าที่มองเห็นมาก ดังนั้นเขาจึงเลือกดาบที่หนัก 60 จิน

 

ดาบที่หนัก 60 จินถือว่าค่อนข้างหนักแล้ว คนธรรมดาไม่สามารถเหวี่ยงมันได้มากกว่าสองสามครั้งด้วยซ้ำ

 

“งั้นลองดาบเล่มนี้ดู ดาบเล่มนี้หนัก 90 จิน ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้คมมาก แต่น้ำหนักของมันนั้นมาก แถมพลังที่มันสามารถปลดปล่อยออกมาได้นั้นไม่สามารถดูถูกได้เลยทีเดียว”

 

ลุงเถียหยิบดาบออกมาจากอาวุธอย่างยากลำบาก จากนั้นจึงส่งดาบให้กับเทียนหยู

 

เทียนหยูรับมันมาถืออย่างง่ายดาย ภายใต้สายตาตกตะลึงของลุงเถีย ดาบเล่มใหญ่ได้ถูกกวัดแกว่งด้วยแรงมหาศาล

 

“ลุงเถียครับ ดาบเล่มนี้ก็ยังเบาไป คุณมีดาบที่หนักกว่านี้อีกมั้ย?”

 

“เบาเหรอ? 55555 ดูเหมือนว่าฉันจะดูถูกนายเกินไปสินะ ถ้างั้น ฉันจะพานายไปดูสมบัติล้ำค่าในร้านของฉัน”

 

ลุงเถียเดินมาหน้าโต๊ะตัวหนึ่ง บนโต๊ะมีกล่องที่มีลวดลายสลักสวยงามวางอยู่

 

“นี่คือโลหะที่หนักกว่าแร่โลหะธรรมถึงสิบเท่า ดาบเล่มนี้ยาวหนึ่งเมตรครึ่ง และหนัก 160 จิน มันเป็นดาบที่ดีที่สุดที่ฉันมีแล้ว”

 

ลุงเถียหยิบดาบออกมาด้วยแรงมหาศาล เพียงแค่การกระทำง่าย ๆ นั้น หน้าผากของเขาก็เต็มไปด้วยเหงื่อแล้ว

 

เขาไม่คิดว่าเทียนหยูจะสามารถเหวี่ยงดาบเล่มนี้ได้ หากแต่เขาก็รู้ว่าชายหนุ่มตรงหน้าจะไม่มีทางยอมแพ้จนกว่าจะได้ลองดู

 

ยิ่งกว่านั้น เขาก็ตีดาบเล่มนี้มานานมากแล้ว และเขาก็ไม่ได้ขายมันไป ดังนั้นวันนี้เขาก็อาจจะสามารถหากำไรจากมันได้

 

“ระวังล่ะ อย่าทำให้ตัวเองเจ็บ….”

 

ก่อนที่ลุงเถียจะพูดจบ เขาก็รู้สึกถึงความเบาในมือของตัวเอง ทว่าดาบเล่มนี้มันหนักเกินไปสำหรับเขานี่น่า ?

 

วินาทีนี้ ดาบเปลี่ยนไปอยู่ในมือของเทียนหยู และประกายดาบก็ได้สะท้อนไปในอากาศ

 

ลุงเถียนขยี้ตาตัวเองอย่างอดไม่ได้ ตอนนี้เขาอ้าปากกว้างจนแทบจะกลืนไข่ไปได้ทั้งลูกอยู่แล้ว

 

“เห้ย นายเป็นพวกอสูรคลั่งหรือไง?”

 

สีหน้าของช่างตีดาบเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ ภายในมือของเทียนหยู ดาบที่หนัก 160 จินกลับดูเบาหวิวราวกับดาบไม้

 

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top