ขนาดตัวอักษร

C6 ทำไมยังไม่ไปอีก? รอให้ผมเลี้ยงข้าวพวกคุณหรือไง?

 48 Views

C6 ทำไมยังไม่ไปอีก? รอให้ผมเลี้ยงข้าวพวกคุณหรือไง?

 

ร่างของเทียนหยูพุ่งไปปรากฏอยู่ข้างกายของพ่อบ้านวัยกลางคน

 

“ไม่นะ”

 

ภายใต้แววตาสิ้นหวังของแกเรี่ยน ดาบเล่มใหญ่ของเทียนหยูก็ได้ฟันลงไปและขาข้างหนึ่งก็กระเด็นออกมา

 

“อ๊าก!”

 

เสียงของหมูที่ถูกเชือดดังออกมาจากปากของแกเรี่ยน

 

เทียนหยูมองไปยังเหล่าผู้คุ้มกันที่ยืนอยู่รอบ ๆ ไม่ว่าเขาจะมองไปทางไหน พวกผู้คุ้มกันทั้งหมดต่างก็ก้มหน้าลง กลัวว่าต่อไปจะเป็นคราวของตนที่จะถูกฟันบ้าง

 

คนทั้งหมดมองหน้ากันและมองไปยังแกเรี่ยนที่กำลังร้องอย่างทรมาน พวกเขาต่างรู้สึกขมขื่นในใจ

 

พวกเขาประเมินความแข็งแกร่งของเทียนหยูต่ำเกินไป ไม่คิดเลยว่าแค่สามัญชนคนหนึ่งจะสามารถปลดปล่อยพลังที่มหาศาลขนาดนี้ได้

 

เขารู้สึกว่าต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับพวกออร์ค มันก็ยังไม่น่ากลัวเท่าคนตรงหน้าเลยด้วยซ้ำ

 

“อะไร? พวกคุณยังอยากจะสู้อีกหรือไง?”

 

เทียนหยูลดการป้องกันของตนลง ผู้คุ้มกันพวกนี้ทั้งหมดต่างเป็นทหารผ่านศึกที่รอดชีวิตมาจากสนามรบ

 

ถึงแม้ว่าเขาจะแข็งแกร่งและเร็วกว่า แต่ทักษะการต่อสู้ของเขานั้นไม่เอาอ่าวเลยสักนิด ถ้าเขาไม่ระวังมากพอ เขาก็อาจจะถูกจัดการโดยพวกผู้คุ้มกันพวกนี้ได้

 

“มะ ไม่ ไม่แล้ว”

 

คนทั้งหมดรีบส่ายหน้า ไม่เห็นหรือว่าดาบในมือของอีกฝ่ายยังมีเลือดหยดอยู่เลย ? ถ้าสู้ต่อ มันคือการหาที่ตายชัด ๆ

 

“ถ้าอย่างนั้นทำไมพวกคุณรีบไปล่ะ? รอให้ผมเลี้ยงข้าวเหรอ?

 

เหล่าผู้คุ้มกันต่างถอนหายใจออกมาจากโล่งอกและรีบแบกแกเรี่ยนที่นอนอยู่บนพื้นออกไปอย่างตื่นตระหนกทันที

 

ราวกับว่าพวกเขากลัวว่าจะถูกเทพแห่งการสังหาร ซวีเทียนหยู จัดการถ้าหากยังช้าไปกว่านี้

 

“โห! พี่ชายสุดยอดไปเลย ถ้าผมโตขึ้น ผมจะเก่งแบบพี่ให้ได้เลย!”

 

เหล่าเด็ก ๆ วิ่งมากอดชายหนุ่มและพูดออกมา

 

“เป็นเด็กดีล่ะ ต่อไปพวกนายทุกคนจะต้องขยัน จะขี้เกียจแบบนี้ไม่ได้อีกแล้ว”

 

เทียนหยูยิ้มขณะที่ลูบหัวพวกเด็ก ๆ

 

“เทียนหยู นายบาดเจ็บหรือเปล่า? อดทนอีกนิดนะ ไปใส่สมุนไพรที่บ้านป้าคังกันเถอะ”

 

“เทียนหยู ไอ้เด็กบ้า แข็งแกร่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่? นายแข็งแกร่งได้ครึ่งหนึ่งของฉันเมื่อก่อนเลย”

 

“5555….”

 

เหล่าชาวบ้านที่อยู่รอบ ๆ ต่างดีใจเป็นอย่างมาก พวกเขาต่างพูดเกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดระหว่างเทียนหยูและพวกเขา

 

“นี่คือความรู้สึกของการมีพลังงั้นเหรอ?”

 

เทียนหยูกำหมัดแน่นขณะที่มองไปยังพวกชาวบ้านที่หัวเราะกันอยู่รอบ ๆ ตน มุมปากทั้งสองข้างของเขายกยิ้มขึ้นมา

 

เพื่อที่จะปกป้องครอบครัวของเขา เด็ก ๆ และหมู่บ้านเทียนเหอ เขาจะต้องแข็งแกร่งขึ้น

 

อย่างไรก็ตาม คำพูดของพ่อบ้านแกเรี่ยนยังคงดังก้องอยู่ในหัวของเขา

 

“สาส์นเหรอ?”

 

รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาค่อย ๆ หายไปจนเปลี่ยนเป็นสีหน้าจริงจัง

 

หลังจากปฏิเสธคำชวน เหล่าชาวบ้านที่เอ่ยชวนเขาก็พาเทียนหยูกลับมาที่บ้าน

 

“ไอ้เวรนั่น….”

 

ชายหนุ่มต่อยลงไปที่โต๊ะจนเกิดเป็นรอยกำปั้น

 

การเรียก ‘รวมผลประจัญบาน’ คือหนึ่งในคำสั่งที่สำคัญมากในโลกนี้ และเป็นอาวุธร้ายแรงที่แม้แต่อสูรก็ไม่สามารถสู้ด้วยได้

 

เมื่ออยู่ต่อหน้าการเรียกรวมผลประจัญบาน ผู้คุ้มกันของแกเรี่ยนก็เทียบไม่ติดด้วยซ้ำ และถ้าเวลานั้น บารอยโรนัลด์ใช้รวมผลประจัญบานในการจัดการกับหมู่บ้านเทียนเหอจริง ๆ

 

มันก็เป็นไปได้ว่าคนในหมู่บ้านทั้งหมดจะไม่มีใครสามารถรอดชีวิตไปได้แม้แต่คนเดียว

 

“ไม่ เราจะต้องหาทาง เราจะต้องแข็งแกร่งขึ้น และมันก็แทบจะไม่มีเวลาเหลือแล้ว ใช่! เราจะต้องไปที่แปลงเกษตรและรีบไปถูฟองเก็บเกี่ยวเพื่อให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น”

 

เทียนหยูเดินออกมาจากห้องอย่างเร่งรีบ แต่ผู้เฒ่าไป๋กลับยืนรอเขาอยู่ในสนามก่อนแล้ว

 

“เด็กน้อย เธอไม่เลวเลย เหมือนกับพ่อของเธอเมื่อก่อนไม่ผิด”

 

ผู้เฒ่าไป๋ลูบเคราของตนด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าและมองเทียนหยูด้วยความพึงพอใจ

 

“ผู้เฒ่าไป๋ ผมมีเรื่องต้องทำ ผมจะมาคุยกับคุณหลังจากที่กลับมา”

 

เทียนหยูต้องการที่จะแข็งแกร่งขึ้นให้ได้เร็วที่สุด เมื่อคิดถึงวิกฤตที่กำลังจะมาถึง เขาก็ไม่มีอารมณ์จะมานั่งคุยอะไรทั้งนั้น

 

“ไอ้เด็กนี่ ฉันรู้เรื่องการเรียกใช้รวมผลประจัญบานดี เธอไม่จำเป็นจะต้องรีบขนาดนั้น”

 

ชายหนุ่มหยุดชะงักอย่างมึนงง

 

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top