ขนาดตัวอักษร

C4 ทำร้ายแม้กระทั่งเด็ก นี่คุณอยากตายหรือไง?

 48 Views

C4 ทำร้ายแม้กระทั่งเด็ก นี่คุณอยากตายหรือไง?

 

มันก็แค่อีกฝ่ายปรากฏตัวกะทันหันเกินไป พวกเขาทั้งหมดล้วนเป็นทหารผ่านศึกที่เคยต่อสู้กับอสูรมาแล้วทั้งนั้น แต่พวกเขายังไม่เคยเจอใครที่สามารถสร้างความกดดันให้พวกเขาได้มากขนาดนี้มาก่อน

 

“นาย…. หึ แค่การปกป้องตัวเองจากการโจมตีของพวกอสูรท่านก็ยุ่งมากพออยู่แล้ว อย่าเอาเรื่องเล็กน้อยแค่นี้ไปกวนนายท่านอีก”

 

ออร่าที่อยู่รอบตัวของแกเรี่ยนลดลงเล็กน้อย

 

เจ้าเมืองเฟยเอ๋อของเมืองวัตต์เองก็มาจากครอบครัวสามัญชนเช่นกัน ด้วยเหตุนี้เขาจึงเกลียดท่าทีหยิ่งผยองและแยกชนชั้นของพวกขุนนาง

 

ดังนั้น เมื่อเรื่องพวกนี้ไปถึงมือของเจ้าเมืองเฟยเอ๋อ สุดท้ายแล้ว เขาก็อาจจะเป็นฝ่ายที่เดือดร้อนเสียเอง

 

“เรื่องเล็ก? หึ ถ้าผมทำร้ายคุณ แล้วบอกว่ามันเป็นแค่เรื่องเล็กน้อย คุณจะว่ายังไง?”

 

ขณะที่เทียนหยูพูด เขาก็ตรวจดูอาการบาดเจ็บของเอ๋อโกว เด็กชายถูกเตะ และมีรอยฟกช้ำตามร่างกาย

 

อาการพวกนี้ ต่อให้เป็นผู้ใหญ่เองก็เจ็บปวดไปพักหนึ่ง แล้วจะนับประสาอะไรกับเด็กไม่กี่ขวบ

 

ชายหนุ่มเดินเข้าไปใกล้ชายวัยกลางคนมากขึ้นเรื่อย ๆ ในขณะที่เหล่าชาวบ้านที่อยู่รอบ ๆ ต่างมองไปยังพ่อบ้านแกเรี่ยนอย่างโมโห

 

“ซวีเทียนหยู อย่าเข้ามาใกล้ฉันแม้แต่นิดเดียว ฉันจะไปบอกท่านบารอนโรนัลด์”

 

หลังจากที่เคยถูกอีกฝ่ายทำร้ายจนเกือบตายก่อนหน้านี้ ชายวัยกลางคนก็หวาดกลัวและรีบไปหลบอยู่หลังเหล่าผู้คุ้มกันทันที

 

สายตาจากเหล่าชาวบ้านเองก็ทำให้เขาเหงื่อตก

 

“บารอน? ต่อให้วันนี้บารอนโรนัลด์มายืนอยู่ตรงนี้ เขาก็ไม่สามารถปกป้องคุณได้หรอก”

 

ชายหนุ่มกำลังจะพุ่งตัวเข้าหาและลากอีกฝ่ายออกมาจัดการ เหล่าผู้คุ้มกันก็สกัดกั้นเขาเอาไว้

 

“น้องชาย นายควรหยุดได้แล้ว พวกเราไม่อยากทำร้ายนาย”

 

“เหอะ ในฐานะของทหาร พวกคุณไม่ได้มาเพื่อปกป้องชาวบ้านและก็ไม่ได้ป้องกันเหล่าอสูรด้วย พวกคุณมาที่นี่ก็เพื่อเป็นหมาของพวกขุนนางเท่านั้น ขนาดเด็ก ๆ โดนรังแกพวกคุณยังนิ่งเฉย ทั้ง ๆ ที่พวกคุณเองก็เป็นประชากรธรรมดาเหมือนกัน ตอนที่ครอบครัวของพวกคุณถูกพวกขุนนางรังแก พวกคุณก็ไม่คิดที่จะปกป้องพวกเขาเลยสักนิด แล้วพวกคุณมีคุณสมบัติอะไรมาหยุดผม?”

 

เหล่าผู้คุ้มกันต่างรู้สึกอับอายและโมโหเป็นอย่างมากกับคำพูดของเทียนหยู ไอ้เด็กเวรนี่กล้าพูดเรื่องแบบนี้ต่อหน้าพวกเขา

 

คนทั้งหมดรีบกระจายต่ำแหน่งและล้อมรอบเทียนหยู่ทันที

 

เมื่อพ่อบ้านแกเรี่ยนที่ซ่อนอยู่ข้างหลังเห็นว่าเหล่าผู้คุ้มกันซื่อสัตย์กับตน ความกล้าของเขาก็พุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง

 

“ดีมาก ซวีเทียนหยู ผู้นำของหมู่บ้านเล็ก ๆ กล้าที่จะทำตัวหยิ่งยโสต่อหน้าฉัน ถ้าหากนายฉลาดพอ นายก็ควรรีบคุกเข่าขอโทษฉันซะดี ๆ ไม่อย่างนั้นวันนี้เราคงต้องมีเลือดตกยางออกกันบ้าน”

 

เหล่าผู้คุ้มกันที่อยู่โดยรอบทั้งหมดต่างทำตามคำสั่ง เขาเดินไปข้างหน้าอย่างงพร้อมเพรียง ใบมีดเงินที่สะท้อนแสงก็ทำให้เหล่าชาวบ้านรู้สึกหนาวสั่นในใจ

 

“เทียนหยู ช่างมันเถอะ เอ๋อโกวเองก็ไม่ได้บาดเจ็บอะไรมากนัก รีบ ๆ ขอโทษเขาไปซะ อย่าหาเรื่องเจ็บตัวเลย”

 

“ใช่แล้ว แม้ว่ามันจะไม่คุ้มพอที่จะยอมรับความผิด แต่มันก็ไม่คุ้มที่จะยอมเจ็บตัวเช่นกัน”

 

“…”

 

คนที่อยู่รอบ ๆ ทั้งหมดต่างพยายามเกลี้ยกล่อมชายหนุ่ม ส่วนบางคนก็ถอยไปอย่างเงียบ ๆ เพราะเกรงว่าตัวเองจะได้รับผลกระทบจากการต่อสู้

 

เมื่อเห็นว่าคนทั้งหมดต่างหวาดกลัว ความหยิ่งยโสของพ่อบ้านแกเรี่ยนก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นจนเขาแทบจะเชิดหน้าขึ้น

 

“ซวีเทียนหยู ฉันจะรักษาคำพูด ถ้านายยอมคุกเข่าลง ฉันก็จะทำเป็นว่าวันนี้มันไม่เคยเกิดขึ้น ไม่อย่างนั้น เมื่อบารอนแกเรี่ยนมาถึง มันก็จะยิ่งยากที่จะบอกว่าชีวิตนายกับคนอื่น ๆ จะเป็นอะไรหรือไม่”

 

เหล่าผู้คุ้มกันที่ล้อมอยู่รอบตัวเทียนหยูเองก็มองไปที่ชายหนุ่มอย่างยั่วยุเช่นกัน

 

“ไม่ใช่เมื่อกี้นายแน่มากหรือไง? กลายเป็นไอ้ขี้ขลาดไปแล้วงั้นเหรอ? ฉันสามารถฆ่านายได้ด้วยนิ้วเดียวด้วยซ้ำ รีบคุกเข่าลงตรงหน้าพ่อบ้านแกเรี่ยนเดี๋ยวนี้”

 

“5555 นายคงกลัวล่ะสิ? ยอมเชื่อฟังตั้งแต่แรกก็ไม่เป็นอะไรแล้ว นายนี่ชอบสร้างปัญหาจริง ๆ”

 

ชายวัยกลางคนพอใจเป็นอย่างมากเมืองเห็นอาการตื่นตระหนกของเหล่าชาวบ้าน เขาอดไม่ได้ที่จะเชิดหน้าขึ้นอย่างหยิ่งยโส

 

“พูดจบหรือยัง?”

 

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top