ขนาดตัวอักษร

C3 พ่อบ้านของบารอนมาเพื่อหาเรื่อง

 56 Views

C3 พ่อบ้านของบารอนมาเพื่อหาเรื่อง

 

เมื่อเทียนหยูเดินมาถึงที่ทุ่งข้าวสาลี เขาก็มองไม่เห็นฟองเก็บเกี่ยวอยู่บนพื้นเลยสักฟอง ซึ่งนั่นทำให้เขางุนงงเล็กน้อย

 

“เอ๊ะ? เราเข้าใจผิดเหรอ?”

 

เทียนหยูไม่ยอมแพ้ เขากระโดดเข้าไปในทุ่งข้าวสาลี เดินลึกเข้าไปเรื่อย ๆ เพื่อหาดูว่ามีฟองสีทองซ่อนอยู่หรือเปล่า

 

“ไม่มีเหรอ?”

 

เทียนหยูไม่พอใจเล็กน้อย เมื่อนึกถึงภาพเงินที่หลุดลอยไปจากมือ หัวใจของเขาก็รู้สึกเจ็บ ชายหนุ่มไม่สามารถเก็บซ่อนความผิดหวังของตัวเองได้อีกต่อไป

 

“เห้อ นี่เราโลภมากไปหรือไงนะ?”

 

เทียนหยูเงยหน้ามองฟ้า และวินาทีต่อมา เขาก็นิ่งไป

 

“ให้ตายเถอะ นี่น่ะเหรอที่เรียกว่าการอยู่ภายใต้แสง?”

 

เมื่อสายลมพัดปลิวผ่านยอดของต้นข้าวสาลี ฟองสีทองก็ปรากฏขึ้นให้เห็น

นี่เป็นเพราะว่าฟองสีแดง สีเขียว และสีเหลือง ทั้งหมดล้วนอยู่บนพื้น

 

ดังนั้น เทียนหยูจึงเข้าใจว่าฟองเก็บเกี่ยวสีทองก็คงจะอยู่บนพื้นเช่นกัน เขาไม่คิดเลยว่ามันจะซ่อนตัวอยู่ที่ปลายยอดของต้นข้าวสาลีแบบนี้

 

‘ติ้ง! เหรียญทอง + 1’

 

‘ติ้ง! เหรียญทอง + 1’

 

“…”  

 

‘ติ้ง! เหรียญทอง + 1’

 

“เยี่ยม ระบบ ขอฉันดูค่าคุณสมบัติตอนนี้หน่อย”

 

[ซวี เทียนหยู]

ระดับ: 1 (0/100)

ความแข็งแกร่ง: 21 (ค่าของมนุษย์ธรรมดา: 10)

ความเร็ว: 18 (ค่าของคนปกติคือ 10)

พลังทางกายภาพ: 21 (ค่าของมนุษย์ธรรมดา: 10)

พลังจิตวิญญาณ: 12 (ค่าของคนปกติคือ 10)

เหรียญทอง: 105

ทักษะ: ไม่มี

 

“หืม แค่เจ็ดแปลงแต่ให้เหรียญทองถึง 105 เหรียญเลยเหรอ? เยอะจริงๆ”

ดวงตาของเทียนหยูเปลี่ยนเป็นรูปเงิน เพราะว่าหมู่บ้านเทียนเหอของพวกเขาอยู่กันอย่างพอเพียงมาตลอด และเขาก็ไม่ได้มีเงินเลยสักนิด

 

บ้านแต่ละหลังมีเงินอยู่แค่ไม่กี่เหรียญเงินเท่านั้น และเงินพวกนี้ก็ได้มาจากการขายอาหาร

 

เงิน 105 เหรียญทองสามารถใช้ทำอะไรได้บ้างน่ะเหรอ? มันก็สามารถพูดได้เลยว่าในอนาคต หมู่บ้านเทียนเหอของเขาจะได้กินเนื้อในทุก ๆ วันอย่างแน่นอน !

 

ในโลกนี้เนื้อสัตว์เป็นสิ่งที่มีราคาแพงมาก และคนทั่วไปก็ไม่มีแนวคิดที่จะเลี้ยงสัตว์ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถกินอาหารได้อย่างเพียงพอ

 

และในเมื่อไม่มีสัตว์ปีกให้กิน ทางเดียวที่จะได้กินเนื้อก็คือการล่า

 

อย่างไรก็ตาม มันมีสัตว์ป่ามากมายที่อาละวาดอยู่ในป่า ทั้งยังมีการซุ่มโจมตีจากเหล่าอสูร ซึ่งทำให้อันตรายเป็นอย่างมาก มีเพียงชนชั้นสูงเท่านั้นที่มีเงินพอที่จะกินเนื้อสัตว์ ไม่กินอย่างอื่น

 

ซึ่งบารอนโรนัลด์ ผู้ที่มาหาเรื่องที่หมู่บ้านเทียนเหอ คนผู้นี้เองก็ได้กินทุกอาทิตย์เช่นกัน

 

“พี่ชายหัวหน้าหมู่บ้านใจร้าย คนไม่ดีมาที่หมู่บ้านอีกแล้ว เขาทำร้ายเอ๋อโกวด้วย”

 

ขณะที่เทียนหยูกำลังคิดหาวิธีใช้เงิน เสียงของเด็กชายตัวผอมก็ดังขึ้นให้ได้ยินจากด้านนอกของทุ่งข้าวสาลี

 

“อะไรนะ? ไอ้เวรพวกนั้นมันกล้าทำร้ายเด็กเลยเหรอ?”

 

ชายหนุ่มเป็นห่วงความปลอดภัยของเอ๋อโกว ดังนั้นเขาจึงรีบวิ่งไปที่หมู่บ้านด้วยความเร็วสูงสุด ขณะที่วิ่งผ่านแปลงเพาะปลูก เขาก็คว้าจอบที่วางอยู่มาด้วย

 

“วันนี้พี่มาเร็วมาก ๆ เลย”

 

เด็กลิงน้อยมองเทียนหยูที่มาถึงเร็วจนเงาตามไม่ทันอย่างตกตะลึง

 

ไม่ไกลจากทางเข้าของหมู่บ้านเทียนเหอมีชายวัยกลางคนที่นี่จะอายุประมาณ 40-50 ปี สวมเสื้อคลุมผ้าไหมสีดำยืนอยู่

 

เอ๋อโกวนอนตัวงออยู่ที่พื้นอย่างเจ็บปวด พร้อมกับคราบรอยเท้าบนร่าง ชาวบ้านที่อยู่รอบ ๆ ต่างกำลังตะโกนด่าชายวัยกลางคนตรงหน้าอยู่

 

“พวกแกทั้งหมดเงียบไปซะ รู้หรือเปล่าว่าฉันเป็นใคร? ฉันเป็นพ่อบ้านของบารอนโรนัลด์ พวกแกกล้าต่อว่าพ่อบ้านของชนชั้นสูงงั้นเหรอ? อยากจะหัวขาดหรือไง?”

 

จากนั้นคนคุ้มกันที่อยู่ด้านของชายวัยกลางคนก็ดึงดาบของตนออกมาอย่างว่องไว ทำให้คนที่อยู่รอบ ๆ ทั้งหมดต่างหวาดกลัว

 

“หึหึ พ่อบ้านแกเรี่ยน ช่างน่าประทับใจจริงๆ แน่นอนว่าการดูถูกขุนนางถือเป็นอาชญากรรมที่เลวร้าย แต่ผมก็เคยได้ยินคนด่าสุนัขของพวกเขานะ นั่นมันก็อาชญากรรมเหมือนกัน งั้นพวกเราไปหาท่านเจ้าเมืองเฟยเอ๋อเพื่อให้ท่านตัดสินกันดีหรือเปล่าล่ะ”

 

จู่ ๆ ร่างของเทียนหยูปรากฏขึ้นตรงหน้าของพ่อบ้านวัยกลางคน เขาก้มลงมองคนตรงหน้า คลื่นออร่าที่ถูกปล่อยออกจากตัวของชายหนุ่มทำให้ชายวัยกลางคนเผลอเดินถอยหลังไปสองสามก้าว

 

เหล่าผู้คุ้มกันที่อยู่ด้านหลังเองก็มองชายหนุ่มตรงหน้าของพวกตนอย่างระมัดระวัง

 

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top