ขนาดตัวอักษร

YC บทที่ 24 ไม่ขอเป็นคนตระกูลเย่อีกต่อไปในชาตินี้ 2

 55 Views

YC บทที่ 24 ไม่ขอเป็นคนตระกูลเย่อีกต่อไปในชาตินี้ 2

 

“ปากสว่าง?”

 

เย่ฉวนเอ่ยพลางหัวเราะ “ท่านปรมาจารย์ ผู้อาวุโสใหญ่และเย่หลางรวมหัวกับคนอื่น ๆ กดข้าไว้อย่างหนักหนาเช่นนี้ และยังลอบทำลายตันเถียนของข้าอย่างลับๆ อีก ท่านจะไม่จัดการกับเรื่องนี้เลยหรือ? หรือว่า ข้าเป็นเศษสวะและถูกกำหนดว่าไม่อาจไปต่อได้ไกลกว่านี้อีกแล้ว จึงไม่คุ้มค่าที่ท่านจะต้านทานเย่หลางให้ข้าเพราะว่าข้าไม่มีค่าอะไรในตอนนี้แล้ว ข้าพูดถูกหรือไม่?”

 

สายตาของเย่ชางจ้องมองเย่ฉวนเข้มขึ้น แม้เขาจะไม่ตอบ แต่ในสายตาของเขาก็ฉายรังสีสังหารออกมาแล้ว!

 

แม้เย่ฉวนจะเคยเป็นอัจฉริยชนแห่งตระกูลเย่ เขาก็ไม่ใช่หลานชายของผู้อาวุโสใหญ่ หรือเป็นทายาทสายตรงของเย่ชาง อย่างที่เย่ฉวนพูดไว้ อีกฝ่ายคงกลัวเขาจริง ๆ!

 

ครั้งนี้เขาจึงเก็บตัวทำสมาธิและไม่ออกมา จุดประสงค์ก็เป็นไปตามความจริงที่เย่ฉวนได้กล่าวไว้ เขาต้องการให้เย่ฉวนกับผู้อาวุโสใหญ่สู้กันจนตาย เขาจึงจะสามารถทำให้ทั้งสองฝ่ายอ่อนกำลังลงได้เมื่อออกมาแล้ว!

 

ยุทธวิธีการคานอำนาจ!

 

ในฐานะของประมุขตระกูลแล้ว เขาไม่เคยรู้สึกว่าตนเองทำอะไรผิด แต่ตอนนี้เย่ฉวนได้เผยความจริงอันโหดร้ายนี้ออกมา นั่นหมายความว่าไม่มีจุดย้อนกลับให้ทุกคนอีกต่อไปแล้ว!

 

มีเพียงความเงียบงันอยู่รอบด้าน และทุกคนก็กำลังจ้องมองไปที่เย่ฉวน!

 

ในตอนนี้แม้แต่หลี่หยูกับคนอื่น ๆ ก็รู้สึกไม่เชื่อถือเย่ฉวนขึ้นมา!

 

แม้ตระกูลชั้นสูงจะยึดถือความจริง พวกเขาก็ปฏิบัติต่อวีรบุรุษของตระกูลเช่นนี้ซึ่งทำให้ผู้คนต่างรู้สึกว่าพวกเขาช่างเย็นชาและน่ารังเกียจ!

 

ในตอนนี้เย่ฉวนก็ยิ้มออกมาและหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เขาหันไปเหลือบมองจวนตระกูลเย่ ในแววตาปรากฏริ้วอารมณ์หลายอย่างเหมือนจะรำลึกอดีต  “ข้า เย่ฉวน กลายเป็นคุณชายเมื่ออายุสิบสอง ข้าไม่รู้ว่ามีกี่ครั้งแล้วที่ข้าสู้ยิบตาเพื่อตระกูลเย่ แต่สิ่งที่ข้าทำทั้งหมดกลับส่งผลเช่นนี้”

 

ในตอนนี้เขาก็ได้ถอดตราตระกูลเย่ออกจากอกและขว้างทิ้งลงพื้นดิน “ข้า เย่ฉวน สาบานต่อหน้าทุกท่านในวันนี้ นับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป น้องสาวและตัวข้าจะไม่ใช่คนตระกูลเย่อีกต่อไปในชาตินี้ น้องสาวและข้าไม่มีเรื่องใดเกี่ยวข้องกับตระกูลเย่อีกยามมีชีวิตอยู่ และเราจะไม่ถูกฝังในหอบรรพชนของตระกูลเย่เมื่อเราตายไปแล้ว!”

 

ได้ยินคำพูดของเขา สายตาของทุกคนรอบด้านพลันเปลี่ยนไป!

 

โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนในตระกูลเย่!

 

การถอนตัวออกจากตระกูล!

 

มันเป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในเมืองชิง!

 

แม้แต่ดวงตาของหลี่หยูกับคนอื่น ๆ ก็เปี่ยมไปด้วยความไม่อยากเชื่อ เย่ฉวนคนนี้กำลังจะตัดขาดจากตระกูลเย่จริง ๆ!

 

เย่ชางจ้องมองเย่ฉวน “มันเรื่องของเจ้า!”

 

เย่ฉวนไม่เอ่ยอะไรอีกและหันหลังกลับ!

 

ในตอนนี้ ผู้อาวุโสใหญ่พลันพูดขึ้น “เดี๋ยว!”

 

เย่ฉวนหยุดเท้า

 

ผู้อาวุโสใหญ่มองเย่ฉวนอย่างไร้หัวใจจากนั้นก็มองเย่ชาง “ท่านปรมาจารย์ ตันเถียนของคนผู้นี้เสียหายจนทำให้เขาไม่มีโชคต่อไปในภายภาคหน้า แต่ในตอนนี้ฝีมือการต่อสู้ของเขานับว่าดีไม่น้อย ดังนั้นหากเราไม่กำจัดเขาในตอนนี้ เขาจะต้องกลายเป็นเสี้ยนหนามใหญ่ของตระกูลเย่เราในภายภาคหน้าเเน่ขอรับ!”

 

ข้างกันนั้น ผู้อาวุโสในชุดสีดำก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก “ปรมาจารย์ เย่ฉวนทรยศต่อตระกูลอย่างเปิดเผย หากเราไม่ฆ่าเขาในตอนนี้ คนอื่น ๆ ก็อาจจะทำตามเขาเป็นเยี่ยงอย่าง ยิ่งกว่านั้นคน ๆ นี้ยังมีฝีมือการต่อสู้ที่ดีไม่น้อย หากเขาถูกตระกูลอื่นรับตัวเข้า เขาก็จะกลายเป็นหายนะใหญ่ของตระกูลเย่แน่ขอรับ!”

 

ได้ยินคำพูดของเขา ผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ของตระกูลเย่ก็ส่งเสียงเห็นด้วย!

 

เย่ชางจ้องมองเย่ฉวนนิ่ง ทันใดนั้นเองเขาก็ยกมือขวาขึ้น โดยไม่รีรอ เหล่าพลหน้าไม้ทั้งหลายในบริเวณนั้นต่างพุ่งเป้าไปที่เย่ฉวนพร้อมกัน!

 

เสียงไร้อารมณ์ของเย่ชางดังขึ้น “เย่ฉวนทรยศต่อตระกูลอย่างเปิดเผย หากว่าตามกฎของตระกูลแล้ว เขาต้องถูกสังหารในทันที ฆ่าเขาซะ!”

 

ในทันทีที่เหล่าพลหน้าไม้กำลังจะยิง ตอนนี้เสียงหนึ่งก็ได้ดังขึ้นในสนามประลองทันที “เดี๋ยว!”

 

ทุกคนมองไปทางต้นเสียง และในบริเวณใกล้เคียง สตรีถือหอกผู้หนึ่งก็ได้ย่างก้าวเข้ามาหาพวกเขา!

 

เมื่อเห็นสตรีผู้นี้แล้ว ผู้อาวุโสใหญ่และคนอื่น ๆ พลันมีสีหน้าเปลี่ยนไป!

 

ไม่เพียงแต่ผู้อาวุโสใหญ่ เจียงเหนียนและคนอื่น ๆ ต่างก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปเช่นกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเจียงเหนียน เขารุดตรงไปที่ด้านหน้าของสตรีผู้นั้นและโค้งคำนับสุดตัว “ข้าเจ้าเมืองชิง ขอคารวะผู้เยี่ยมยุทธแห้งแคว้นขอรับ!”

 

ผู้เยี่ยมยุทธแห่งแคว้น!

 

บุคคลที่เพิ่งมาถึงคืออันหลานซิ่ว!

 

ยอดยุทธ์ที่เยาว์วัยที่สุดของแคว้นเจียง!

 

ในเจียงกั๋ว ตำแหน่งผู้เยี่ยมยุทธแห่งแคว้นนับว่าสูงกว่าเจ้าพนักงานใด ๆ แม้แต่อ๋องผู้ครองแคว้นก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะขัดขวางพวกเขา และนอกจากท่านอ๋องเพียงผู้เดียวแล้ว เจ้าพนักงานทุกคนล้วนต้องทำความเคารพในทันทีที่เห็นพวกเขา!

 

ในตอนนี้ชายกลางคนแห่งเมืองเหยียนและสตรีเลอโฉมแห่งเมืองลั่วต่างรีบมาอยู่ตรงหน้าอันหลานซิ่ว พวกเขาก้มคารวะเล็กน้อย และชายกลางคนก็เอ่ยขึ้น “ข้าโม่ซิงในฐานะตัวแทนตระกูลโม่แห่งเมืองเหยียน ขอคารวะผู้เยี่ยมยุทธแห่งแคว้นขอรับ!”

 

สตรีเลอโฉมทำตามในทันที “ข้าอวี๋เจี่ยในฐานะตัวแทนตระกูลอวี๋แห่งเมืองลั่ว ขอคารวะผู้เยี่ยมยุทธแห่งแคว้นเจ้าค่ะ!”

 

ว่ากันตามตรงแล้ว พวกเขาต่างไม่มีสิทธิ์ได้ทักทายนาง ดังนั้นพวกเขาจึงทำได้เเค่อ้างถึงตระกูลของพวกเขาเพื่อที่จะเอ่ยทักทายนาง!

อันหลานซิ่วพยักหน้าน้อย ๆ “ข้ามีเรื่องบางอย่างต้องจัดการ”

 

ทั้งสามรีบก้าวหลีกไปด้านข้าง

 

ทุกสายตาพากันมุ่งเป้าไปที่นาง อันหลานซิ่วเขย่งปลายเท้าเบา ๆ และร่างของนางก็ลอยกลางอากาศราวกับสายลมอ่อนโยน จากนั้นนางก็ค่อย ๆ ร่อนลงบนสังเวียนตัดสินความเป็นความตายอย่างสง่างาม!

 

ขั้นทะยานสวรรค์!

 

ทุกคนต่างอุทานเฮือก!

 

บุคคลอายุน้อยที่สุดในแคว้นเจียงที่บรรลุขั้นทะยานสวรรค์!

 

อันหลานซิ่วเดินช้า ๆ มาหาเย่ฉวน “กำหนดการนัดประลองสองวันระหว่างเจ้ากับข้ามาถึงแล้ว!”

 

 

ความประหลาดใจนี้ตรึงทุกคนให้อยู่กับที่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้อาวุโสใหญ่และคนที่เหลือ ซึ่งทุกคนมีท่าทีราวกับเห็นวิญญาณ

 

“นางกำลังจะท้าประลองกับเย่ฉวน!”

 

ในลานแห่งนี้ ใครบางคนก็ได้สติและอุทานออกมา

 

“สวรรค์ นางต้องการท้าประลองกับเย่ฉวนจริง ๆ ด้วย! นี่…มันเป็นไปได้อย่างไรกัน?”

 

ไม่ไกลนัก ผู้อาวุโสใหญ่พึมพำราวกับไร้วิญญาณ “นาง…นางท้าประลองเย่ฉวนที่ตันเถียนเสียหายไปแล้วได้อย่างไร…เป็นไปไม่ได้ชัดๆ!”

 

เย่ชางกำหมัด จ้องมองเขม็งที่เย่ฉวนผู้อยู่ไม่ไกลนัก

 

ในสายตาของทุกคน เย่ฉวนมองอันหลานซิ่วและเอ่ยออกมา “ได้!”

 

สิ้นเสียงของเขา เขาก็กางมือออก ภายในเสี้ยววินาที กระบี่เล่มหนึ่งก็ปรากฏบนฝ่ามือ!

 

กระบี่วิญญาณ!

 

ในตอนนี้ ทุกคนที่จุดนั้นต่างพากันประหวั่นพรั่นพรึง

 

“เขา…เขาเป็นผู้ฝึกกระบี่…”

 

ในลานกว้าง เสียงหนึ่งดังขึ้น

 

เมื่อเสียงนี้ดังขึ้น รอบด้านพลันเงียบกริบเสียจนผู้คนสามารถได้ยินเสียงเข็มตกพื้นได้

 

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top