ขนาดตัวอักษร

ตอนที่ 7 ต้องมาถูกไอ้เจ้าศัตรูหัวใจอุ้มด้วยท่าอุ้มเจ้าสาวแบบนี้ ให้ฉันตายๆ ไปอีกซักรอบเถอะ! (1/2)

 16 Views

ตอนที่ 7 ต้องมาถูกไอ้เจ้าศัตรูหัวใจอุ้มด้วยท่าอุ้มเจ้าสาวแบบนี้ ให้ฉันตายๆ ไปอีกซักรอบเถอะ! (1/2)

 

หลังจากนั้น ทั้งสองคนก็ไม่ได้พูดคุยอะไรกันอีก ซูเจี๋ยนชะงักค้างเพราะความอึ้งไปตั้งแต่ได้ยินคำ ‘ชอบฉันไง’ จากอันอี่เจ๋อแล้ว ส่วนฝ่ายอันอี่เจ๋อ ก็ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น แต่หลังจากนั้นกล่าวคำนั้นออกมา สีหน้าของเขาก็กลายเป็นเงียบขรึมเย็นชา ดูเหมือนจะหงุดหงิดขุ่นเคืองขึ้นมา

ซูเจี๋ยนเองย่อมไม่มีอารมณ์จะไปใส่ใจเขา เพราะตอนนี้ทั้งคู่มาถึงหอฌาปนกิจเรียบร้อยแล้ว

โถงไว้อาลัยของบ้านเขาหาเจอได้ง่ายมาก และเพราะขาของเขานั้นเดินไม่สะดวก ซูเจี๋ยนจึงได้แต่นั่งนิ่งอยู่บนรถเข็น ให้อันอี่เจ๋อพาเขาเข้าไปช้าๆ แขกที่อยู่ในโถงไว้อาลัยนั้นล้วนแต่เป็นคนที่ใกล้ชิดสนิทสนมกับครอบครัวของซูเจี๋ยนที่สุด ยังมีเพื่อนร่วมงานสองสามคนที่ค่อนข้างสนิทกับซูเจี๋ยน และเพื่อนเก่าสมัยเรียนกลุ่มหนึ่งที่มีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน ตอนนี้ พวกเขาแต่ละคนต่างก็มีสีหน้านิ่งขรึมหดหู่ พวกพี่น้องที่สนิทกับซูเจี๋ยนมากหน่อยก็ถึงกับมีดวงตาแดงก่ำกันแล้ว

เหนือสิ่งอื่นใด คือครอบครัวของเขา ทั้งพ่อแม่ทั้งน้องชาย พอซูเจี๋ยนเข้ามา ก็เห็นว่าพวกเขาล้วนมีคราบน้ำตานองหน้ากันหมดแล้ว

ซูเจี๋ยนได้แต่กำที่วางแขนของเก้าอี้รถเข็นไว้แน่นอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้

หลังทั้งกลุ่มโน้มกายลงคารวะเป็นการไว้อาลัยแล้ว ทุกคนก็ทยอยเข้ามากล่าวคำอำลาต่อร่างของซูเจี๋ยนกันทีละคน จนถึงรอบของซูเจี๋ยน ในที่สุดซูเจี๋ยนก็ได้เห็นสภาพของตัวเองที่นอนอยู่ในโลงศพ ได้ยินมาว่าเพราะอุบัติเหตุรถชนครั้งนี้ร้ายแรงจนเกินไป ร่างเดิมของเขาจึงถูกทำลายอย่างรุนแรงจนมีสภาพน่าสยดสยองมาก โชคดีที่ศพนี้ได้ผ่านการจัดการจากคนแต่งหน้าศพมาแล้ว ยามนี้ร่างของเขาที่นอนอยู่ตรงหน้าจึงยังดูหล่อเหลาเหมือนเคย หากมองเผินๆ ก็ดูเหมือนกับกำลังนอนหลับอย่างสงบอยู่เท่านั้น

นี่ก็คือเขา! นี่ก็คือซูเจี๋ยนเองไง! เห็นชัดๆ ว่าฉันยังไม่ตายซะหน่อย ฉันยังอยู่ดีตรงนี้ไง! ซูเจี๋ยนรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวจนเหมือนใจจะขาด ความรู้สึกนี้ช่างทรมานจนไม่อาจทนรับได้ เขายื่นมือออกไปหาร่างที่นอนนิ่งอยู่ตรงหน้าอย่างไม่อาจควบคุมตัวเองได้ จิตวิญญาณก็อยู่ที่นี่แล้ว ใครจะรู้ ถ้าแตะลงไปบนผิวเนื้อแล้ววิญญาณอาจจะกลับเข้าร่างได้ก็เป็นได้ กลับเป็นตัวฉันคนเดิมอีกครั้ง แค่ได้กลับเข้าร่าง ฉันก็จะได้เป็นคนเดิมแล้วไม่ใช่เหรอ? พระเจ้า พระอัลเลาะห์ พระตถาคตเจ้า ทุกพระองค์ขอรับ! ถ้าหากว่าพวกท่านพอจะมีเวลาว่างสักครู่ ก็ได้โปรดสำแดงฤทธิ์ออกมาหน่อยเถอะ ขอแค่ให้ผมได้กลับเป็นคนเดิมได้ ขอแค่ให้พ่อแม่ผมไม่ต้องโศกเศร้าเสียใจขนาดนี้ ผมพร้อมจะยอมทุกอย่าง แม้ว่าต่อจากนี้ผมต้องเป็นไอ้ขี้แพ้ไปตลอดชีวิต ผมก็ยินดี!

ทันใดนั้นเสียงอุทานแผ่วเบาก็ดังขึ้นรอบด้าน ซูเจี๋ยนที่เหม่อลอยขาดสติไป พลันรู้สึกได้ว่ามือของตัวเองถูกคว้าจับไว้แน่น หลังจากได้สติกลับคืนมาแล้ว เขาก็พบว่ายามนี้ทุกคนกำลังมองเขาด้วยแววตาตื่นตระหนก กลายเป็นว่าเขายื่นมือออกไปโดยไร้สติ คิดจะแตะสัมผัสกับซากร่างที่เหลืออยู่ของตัวเองจริงๆ ก่อนจะถูกอันอี่เจ๋อเอื้อมแขนจากด้านหลังมาคว้ามือเขาไว้ได้ทัน

ซูเจี๋ยนจิตใจยุ่งเหยิงไปหมดแล้ว เขารู้ดีว่าตอนนี้เขาเป็นแค่คนนอก ย่อมไม่มีใครอนุญาตให้เขาแตะซากสังขารที่เหลืออยู่ตรงหน้านี้แน่ แต่หากการที่จิตวิญญาณและร่างกายได้สัมผัสกันแล้วทำให้เขาได้กลับเข้าร่างเดิมได้จริงๆ ล่ะ? ถ้าเขาไม่ทดลองดูแล้วจะรู้ได้ยังไงกัน?

ซูเจี๋ยนรู้แค่ว่าเขาจะยอมถอยไม่ได้แล้ว เพราะหากว่าหลังจากนี้ ซากสังขารของเขาผ่านการฌาปนกิจไปแล้ว ถึงตอนนั้นต่อให้มีวิธีการอื่น ก็ย่อมไร้ค่าโดยสิ้นเชิง!

อุตส่าห์ดั้นด้นมาจนถึงที่นี่แล้ว ซูเจี๋ยนไม่ยอมกังวลอะไรให้มากความอีก เขาต้องคว้าโอกาสนี้ไว้! ซูเจี๋ยนสะบัดมืออันอี่เจ๋อออกอย่างแรง แล้วกระโจนเข้าใส่ซากร่างตรงหน้าอย่างกล้าหาญ พลางส่งเสียง ‘อ๊า!’ ออกมาพร้อมด้วยน้ำตาร่วงรินเป็นสาย

เพราะเรื่องราวเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน อีกทั้งซูเจี๋ยนยังทุ่มแรงกระโจนเข้าไปอย่างสุดกำลัง อันอี่เจ๋อและคนอื่นๆ ไม่อาจจะตอบสนองได้ทันเวลา จึงไม่มีใครหยุดเขาได้ ทำให้เขาจับมือของซากร่างตรงหน้าได้สำเร็จ หลังจากนั้นความโกลาหลวุ่นวายก็บังเกิด คนที่กรีดร้องก็กรีดร้องดังลั่น คนที่ด่าทอก็ด่าทอไม่หยุดปาก ส่วนคนที่คว้าจับเขาได้ก็รีบดึงตัวเขาออกไปห่างๆ ทว่าซูเจี๋ยนกลับไม่รับรู้ถึงสิ่งเหล่านี้แม้แต่น้อย

สิ่งเดียวที่เขารับรู้ได้ก็คือ—— มือที่ได้สัมผัสนั้นเย็นเยียบอย่างยิ่ง นอกจากความเย็นเยียบแล้วก็ไม่มีความรู้สึกอื่นใดแม้แต่น้อย

จิตวิญญาณของเขาก็ได้สัมผัสกับร่างกายตัวเองแล้ว ทว่าทุกอย่างก็ยังสงบนิ่งอยู่เช่นเคย เขายังนั่งอยู่บนเก้าอี้รถเข็นของตัวเอง ซากศพก็ไม่มีทีท่าว่าจะเด้งผึงขึ้นมาแต่อย่างใด

ซูเจี๋ยนพลันรู้สึกสิ้นหวังถึงขีดสุด

เขากลับไปไม่ได้แล้วจริงๆ!

เขาไม่รู้ว่าระหว่างตกตายไปอย่างเงียบงัน กับฟื้นตื่นขึ้นมาเป็นภรรยาของคนอื่น ทั้งยังไม่อาจแสดงออกว่ายอมรับหรือจดจำความสัมพันธ์ใดๆ กับเพื่อนหรือครอบครัวของตัวเองได้ ที่แท้แล้ว แบบไหนเลวร้ายกว่ากันแน่

ดังนั้น ยามที่อันอี่เจ๋อจ้องมองอีกฝ่าย ที่เขามองเห็นก็คือหญิงสาวผู้มีสีหน้าสิ้นหวังเหม่อลอย แววตาขมขื่นโศกเศร้า ทั้งยังมีน้ำตาสองสายไหลรินลงมาจากดวงตาแดงก่ำ……

อันอี่เจ๋ออึ้งงันไป คิ้วเข้มกลับไปขมวดเข้าหากันแน่น ขณะที่กำลังจะอ้าปากพูด เด็กหนุ่มคนหนึ่งซึ่งเป็นญาติผู้ตายที่ยืนอยู่ด้านข้างก็พลันเอ่ยปากถามขึ้นมาเสียก่อน : “สวัสดี เอ่อ ขออนุญาตนะครับ คุณเป็นแฟนของพี่ชายผมเหรอ”

แน่นอนว่า คนถามก็คือน้องชายของซูเจี๋ยนนั่นเอง

ซูเจี๋ยนจ้องมองเจ้าเด็กน้อยปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมตรงหน้าอย่างเอาจริงเอาจัง น้องชายของเขา ‘ซูเจี๋ย’ ปีนี้เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยปีที่สอง แม้ว่าทุกๆ วันพวกเขาจะชอบโต้เถียงแย่งกันดึงดูดความสนใจจากแม่เหมือนเด็กๆ แต่อันที่จริงแล้ว ซูเจี๋ยนรักน้องชายคนนี้มาก ระหว่างพี่น้องมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดอย่างแท้จริง ตอนนี้ ดวงตาของเจ้าเด็กซูเจี๋ยนี่แดงก่ำราวกับตากระต่าย มองแวบเดียวก็รับรู้ได้ว่าต้องผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักหน่วงจนน้ำตาแทบจะเป็นสายเลือด ซูเจี๋ยนรู้ดี เพราะคิดว่าเขาตายไปแล้ว น้องชายจึงได้โศกเศร้าเสียใจขนาดนี้ ตอนนี้ตัวเองก็ยืนอยู่ตรงหน้าน้อง ไม่สิ นั่งอยู่ตรงหน้าน้องแล้วต่างหาก แต่กลับไม่อาจแสดงตัวออกไปได้ว่าเป็นเขาเอง สภาพการณ์เช่นนี้ อยากให้ขมขื่นมากเท่าไหร่ก็ขมขื่นได้มากเท่านั้น อยากให้ย้อนแย้งมากเท่าไหร่ก็ย้อนแย้งได้มากเท่านั้น!

เพียงแต่คำถามของซูเจี๋ยนี้ช่างยากจะตอบกลับอยู่บ้าง ลักษณะอาการที่เขาแสดงออกในยามนี้ เห็นชัดๆ ว่าดูคล้ายคนที่เศร้าโศกเพราะคู่รักของตัวเองตายไป ทว่าปัญหาใหญ่ก็คือ ตอนนี้ที่ด้านหลังเขายังมีสามีตัวจริงยืนจังก้าอยู่ หากลำพังแค่ซูเจี๋ยนคนเดียว เขาก็คงสามารถโกหกออกมาสักหลายประโยคเพื่อกลบเกลื่อนสถานการณ์ให้แนบเนียนได้บ้าง แต่ตอนนี้ ถ้าภรรยาที่แต่งงานหมาดๆ ได้แค่เดือนเดียวกลับมาพูดว่าตัวเองเป็นแฟนสาวของคนอื่นต่อหน้าต่อตา กลับไปอันอี่เจ๋อจะไม่บีบคอเขาตายหรือ?

ขณะที่เขายังตกอยู่ในห้วงภวังค์ เสียงทุ้มของอันอี่เจ๋อก็พลันดังขึ้นจากทางด้านหลัง : “ไม่ใช่”

 

————————–

แฟนเพจ ‘Akanirawan’ https://bit.ly/3gBu94T

ได้รับลิขสิทธิ์อย่างถูกต้องตามกฎหมาย

 

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top