ขนาดตัวอักษร

YC บทที่ 15 ผู้เยี่ยมยุทธ์! 1

 43 Views

YC บทที่ 15 ผู้เยี่ยมยุทธ์! 1

 

ทั้งหมดเงียบสงัด!

 

ดวงตาของเหล่าเด็กหนุ่มตระกูลเย่ล้วนเต็มไปด้วยความสยดสยองและหวาดกลัว!

 

ทุกคนในตระกูลเย่ต่างรู้ดีว่าเย่ฉวนรักน้องสาวของเขามาก อาจกล่าวได้ว่าเย่ฉวนเป็นคนที่ขี้หวงน้องสาวเข้าขั้นบ้าคลั่งเลยทีเดียว!

 

แต่พวกเขาไม่คิดว่าเย่ฉวนจะบ้าน้องสาวถึงเพียงนี้!

 

เย่เฟิงมีฐานะเป็นถึงหลานสายตรงของผู้เฒ่าตระกูลเย่ และลูกผู้พี่ลูกผู้น้องของเย่หลางเชียวนะ! แต่เย่ฉวนกลับลงมือฆ่าได้อย่างง่ายดายโดยไม่แม้แต่ลังเลเลยสักนิด!

 

เย่ฉวนไม่มัวเสียเวลากับพวกที่ยืนล้อมรอบที่เหลือ เขารีบตรงดิ่งไปยังห้องเก็บโอสถประจำคฤหาสน์ ขณะนี้มีชายชราผู้หนึ่งกำลังเดินออกมา

 

ชายชราผู้นี้ก็คือหนึ่งในเหล่าผู้อาวุโสประจำตระกูลเย่ นามว่าเย่ชิง  เป็นคนดูแลประจำห้องเก็บโอสถของคฤหาสน์ตระกูลเย่

 

ทันทีที่เห็นเย่ฉวน เย่ชิงก็พลันขมวดคิ้ว “เย่ฉวน เจ้าจะทำอะไรน่ะ?”

 

เย่ฉวนพุ่งตัวไปที่หีบยา เขากวาดสายตามองหีบทั้งหมดเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว ในไม่ช้าสายตาของเขาก็ปะทะเข้ากับซี่ตะแกรงลูกกรงอันหนึ่ง แต่เมื่อเปิดออก เขากลับพบว่ามันว่างเปล่า!

 

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ท่าทางเย่ฉวนก็สงบลง เขาหันไปมองเย่ชิง “ยาบำรุงจิตวิญญาณล่ะ”

 

เย่ชิงหรี่ตาลงเล็กน้อย “ข้าได้นำมันไปซ่อนแล้ว เย่ฉวน มีคำสั่งถ่ายทอดลงมาจากเบื้องบนว่าให้หยุดส่งยารักษาให้แก่น้องสาวของเจ้า แล้วนี่เจ้า…”

 

ทันใดนั้นเย่ฉวนก็หันไปคว้าสิ่งหนึ่งขนาดเท่ากำปั้นออกมาจากตู้ยาที่ตั้งอยู่ข้าง ๆ และโยนมันใส่เย่ชิง

 

ใบหน้าของเย่ชิงเปลี่ยนสี เขาเคลื่อนตัวไปด้านข้างอย่างรวดเร็วเพื่อหลบเจ้าสิ่งนั้น และถึงแม้จะหลบได้อย่างหวุดหวิด แต่เย่ชิงก็ต้องเปลี่ยนสีหน้าอีกครั้งเมื่อเย่ฉวนหายตัวมาอยู่ข้างหน้าเขาแล้ว!

 

เย่ฉวนชกไปที่ศีรษะของเย่ชิงอย่างรวดเร็ว!

 

เรียบง่ายและทรงพลัง!

 

เย่ชิงตกใจกลัว เขาหมุนข้อมือข้างขวาและปล่อยหมัดสวนกลับที่ไปเย่ฉวน

 

หมัดทั้งสองเข้าปะทะกัน!

 

“ปัง!”

 

เสียงระเบิดออกของพลังดังขึ้น!

 

หลังจากโดนหมัดของเย่ฉวน เย่ชิงก็ล่าถอยกลับไปอย่างรวดเร็วเมื่อเขาถูกต้อนจนมุมและไม่มีทางออก เย่ฉวนปรากฏตัวขึ้นด้านหน้าทันควัน และคราวนี้เขาออกแรงชกไปที่ศีรษะของเย่ชิงอีกครั้ง!

 

ลูกศิษย์ของเย่ชิงที่อยู่นั้นในรีบก้มหลบ ละล่ำละลักพูด “ข้าจะให้เจ้า ให้เจ้าแน่ ๆ!”

 

หมัดของเย่ฉวนหยุดห่างจากใบหน้าของเย่ชิงเพียงไม่กี่นิ้ว!

 

เย่ชิงมองไปที่เย่ฉวนด้วยความหวาดกลัว เขาเองก็มีพลังอยู่ในขั้นหก ผสานลมปราณ แม้ว่าจะไม่ได้ออกไปต่อสู้ข้างนอกบ่อยครั้งนัก แต่อย่างน้อยเท่าที่เขารู้ พลังของเย่ฉวนก็เพิ่งจะอยู่ในลำดับที่ห้า ขั้นแสวงหาเท่านั้นเอง อย่างไรก็ตาม ต้องยอมรับว่าเขาพ่ายแพ้อย่างแท้จริง!

 

ความแข็งแกร่งของเย่ฉวนนั้นน่ากลัวเกินไป!

 

เย่ฉวนถอนมือออก สีหน้าของเย่ชิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาไม่กล้าเล่นลูกไม้ใด ๆ รีบหยิบขวดหยกสีขาวออกมาและส่งให้เย่ฉวน

 

เย่ฉวนเปิดมันออกและส่องดูข้างใน—ปรากฏว่ามียาบำรุงจิตวิญญาณอยู่เพียงสิบห้าเม็ดเท่านั้น!

 

คิ้วของเย่ฉวนพลันยับย่น เย่ชิงจึงรีบอธิบายขึ้นว่า “เย่ฉวน ยานี้มีราคาสูงมากและหาไม่ได้ในเมืองชิง ดังนั้นเราจึงต้องไปหาซื้อมาจากข้างนอก ฉะนั้นยาที่เหลือจากการซื้อครั้งล่าสุดก็มีเหลืออยู่เท่านี้แล้ว!”

 

เย่ฉวนเงียบไปชั่วขณะ ในที่สุดก็ยอมรับขวดหยกนี้ไปและกล่าวว่า “ข้าต่อสู้เพื่อตระกูลมานานหลายปี กับยาแค่นี้ถือว่ามากไปหรือไง?”

 

เย่ชิงมองไปที่เย่ฉวนและไม่ได้เอ่ยอะไร

 

เย่ฉวนสิ้นคำจะพูด เขาหมุนตัวออกจากห้องเก็บโอสถไป แต่ข้างนอกนั้นผู้เฒ่าตระกูลเย่และบรรดาผู้อาวุโสทั้งหลายได้ปิดล้อมเขาไว้หมดแล้ว!

 

ผู้เฒ่าตระกูลเย่และคนอื่นๆรู้ชัดแจ้งว่าเย่ฉวนลงมือฆ่าเย่เฟิงลงไปเพราะความกราดเกรี้ยว

 

ผู้เฒ่าตระกูลเย่จ้องไปที่เย่ฉวนอย่างจริงจัง “หลานชายข้าเพียงกล่าวล่วงเกินน้องเจ้าไม่กี่คำ ถึงกับต้องฆ่าแกงกันด้วยเรื่องแค่นั้นเองหรือ?”

 

เย่ฉวนเดินย่างสามขุมเข้าไปหาผู้เฒ่าตระกูลเย่ “เป็นเพราะท่านสั่งสอนหลานชายได้ไม่ดีพอ ข้าเลยจัดการสั่งสอนแทนให้แล้ว”

 

ผู้เฒ่าตระกูลเย่ค่อย ๆ กำหมัดแน่น เย่ฉวนมองผู้เฒ่าตระกูลเย่อย่างปราศจากความรู้สึก อย่างไรก็ตาม มีเจตนาฆ่าอยู่แล้วหลงเหลืออยู่ในสายตาของเขา

 

ผู้เฒ่าตระกูลเย่ก็สั่งอย่างโหดเหี้ยม “โบยมันให้ตาย!”

 

ทันใดนั้นองครักษ์บางคนของตระกูลเย่ก็พุ่งเข้าหาเย่ฉวน

 

มุมปากของเย่ฉวนโค้งหยักยิ้มอย่างชั่วร้าย วินาทีต่อมา เขายืนเขย่งเท้าและทั้งตัวก็เคลื่อนไปข้างหน้า และก่อนที่จะมีใครได้ทันเข้าใจสถานการณ์ ร่างของหัวหน้าองครักษ์ก็กระเด็นไกลออกไปหลาบสิบเมตร!

 

เย่ฉวนยังไม่หยุดแค่นั้น เขากลับหลังหันแล้วทะยานตัวขึ้นไปเตะองครักษ์คนอื่นที่วิ่งมาด้วยการกวาดขาในอากาศ

 

“เปรี้ยง!”

 

องครักษ์ทุกคนกระเด็นปลิวไปสิ้น!

 

ในเวลานี้ เย่ฉวนก็พุ่งตรงเข้าไปหาผู้เฒ่าตระกูลเย่!

 

เมื่อการณ์กลับเป็นเช่นนี้ สีหน้าของผู้เฒ่าตระกูลเย่ก็พลันเปลี่ยนด้วยรับรู้ถึงความอันตราย เขาก้าวเท้าไปข้างหน้าและกระแทกฝ่ามือทั้งสองข้างใส่เย่ฉวน!

 

มือขวาของเย่ฉวนกำหมัดแน่น จากนั้นก็เริ่มตอบโต้ด้วยพลังฝ่ามือของตัวเองบ้าง!

 

“เปรี้ยง!”

 

พอหมัดขวานั้นสัมผัสได้ถึงตัว ร่างของผู้เฒ่าตระกูลเย่ก็ไถลไปด้านหลังไกลหลายสิบก้าวในขณะที่เย่ฉวนยังยืนนิ่งและไม่ขยับแม้แต่ก้าวเดียว!

 

ผู้เฒ่าตระกูลเย่มองไปที่เย่ฉวนด้วยความประหลาดใจ “นี่เป็นไปได้อย่างไร จุดตันเถียนของเจ้าถูกทำลายไปแล้ว เหตุใดเจ้าจึงยังแข็งแกร่งได้ถึงขนาดนี้?”

 

ห่างออกไป เย่ฉวนหรี่ตาลงเล็กน้อย “ท่านรู้ได้อย่างไรว่าจุดตันเถียนของข้าเสียหาย?”

 

ผู้เฒ่าตระกูลเย่จ้องมองเย่ฉวนด้วยสายตาที่ยากจะอธิบาย

 

เย่ฉวนเข้าใจทุกอย่างโดยกระจ่างขึ้นมาทันทีทันใด!

 

ที่แท้ ชายลึกลับที่ถูกส่งมาให้ซุ่มโจมตีเขาในตอนแรกนั้นก็คือฝีมือตาเฒ่าตระกูลเย่!

 

เมื่อนึกได้ถึงความเจ็บปวดในตอนนั้น จิตสังหารก็ฉายชัดขึ้นในแววตาของเย่ฉวน แต่แล้วจู่ ๆ ก็มีตัวรบกวนไล่หลังขัดจังหวะเข้ามาเสียได้ “เย่ฉวน เจ้าไปได้แล้ว!”

 

ทุกคนหันไปมองตามต้นเสียง คนผู้นั้นที่เพิ่งมาถึงก็คือเย่หลาง!

 

เย่ฉวนจ้องมองเย่หลางอย่างเย็นชาก่อนจะหันหลังจากไปโดยไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว!

 

หนนี้เหล่าองครักษ์ไม่ได้ขัดขวางเขาไว้ แต่พากันมองไปที่เย่หลาง

 

ผู้เฒ่าตระกูลเย่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เย่หลางถามขึ้นอย่างงงงวย “เย่หลาง ถึงแม้ว่าเจ้าจะมีนัดประลองชี้เป็นชี้ตายกับมันอยู่ แต่หนนี้มันถึงกับลงมือฆ่าลูกพี่ลูกน้องของเจ้าได้ เหตุการณ์นี้…”

 

เย่หลางพูดขัดขึ้นกลางลำ “สบายใจได้ อีกสองวันให้หลังข้าจะได้แก้แค้นให้เขาแน่!”

 

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top