ขนาดตัวอักษร

YC บทที่ 1 น้องสาวข้า ใครอย่าแตะ! 1

 69 Views

YC บทที่ 1 น้องสาวข้า ใครอย่าแตะ! 1

 

ที่เมืองเย่ ศาลเจ้าบรรพชนตระกูลเย่

 

“เหล่าบรรพชนที่ล่วงลับไปแล้วกำลังเฝ้ามองดูเราอยู่ เย่ฉวนมันเป็นคนไม่มีทั้งความสามารถและไร้คุณธรรม จากนี้เป็นต้นไปเย่ฉวนจะถูกปลดออก และเย่หลางจะถูกแต่งตั้งขึ้นเป็นทายาทแห่งผู้นำตระกูลเย่คนต่อไปแทน”

 

ชายชราในชุดคลุมสีดำกล่าวขึ้น

 

ไม่ไกลกันนัก ด้านหลังชายชราเป็นวัยรุ่นที่ยืนยกยิ้มอย่างพึงพอใจ เขาคนนั้นคือเย่หลาง

 

ทั้งสองฟากฝั่ง ล้วนแต่เป็นผู้อาวุโสตระกูลเย่

 

“ทำไมกัน!”

 

จู่ ๆ ก็มีเสียงสั่นเครือดังขึ้นภายในศาลเจ้า

 

เมื่อหันไปมองทางเจ้าของเสียงนั้น ทุกคนก็ได้เห็นเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งยืนอยู่หน้าประตู เด็กผู้หญิงคนนี้อายุประมาณสิบสองหรือสิบสามเห็นจะได้ มือเล็ก ๆ ของนางทั้งสองข้างจับที่มุมชายกระโปรงแน่น ใบหน้าสีขาวซีดเล็กน้อยอย่างน่าสงสาร เด็กสาวดูเปราะบางและแววตาคู่เล็กก็แสดงร่องรอยของความกังวลใจออกมา

 

เด็กสาวผู้นี้มีนามว่าเย่หลิง นางเป็นน้องสาวร่วมสายเลือดเดียวกันกับเย่ฉวน หลังจากที่ได้ยินว่าตระกูลเย่นี้คิดจะขับไล่ผู้เป็นพี่ชายของตนออกไป เย่หลิงจึงรีบรุดหน้ามาที่นี่โดยไม่คำนึงถึงความเจ็บป่วยของตัวเองเลยแม้แต่น้อย

 

ชายชราในชุดคลุมสีดำขมวดคิ้วพลางพูดว่า “เย่หลิง เจ้ารู้ตัวมั้ยว่ากำลังทำอะไรอยู่!”

 

เด็กสาวนามเย่หลิงค้อมกายแสดงความเคารพเล็กน้อยให้กับทุกคนในศาลเจ้าก่อนจะกล่าวอย่างตะกุกตะกัก “ผู้อาวุโสที่ยิ่งใหญ่ทั้งหลาย พี่ชายของข้าเย่ฉวนนั้นเป็นผู้สืบทอดของตระกูลเรามานานนับปี จู่ ๆ พวกท่านต้องการปลดเขาออกจากตำแหน่งเพราะเหตุใด?”

 

ผู้เฒ่าตระกูลเย่เหลียวมองเย่หลิงอย่างเย็นชา “นี่เป็นเรื่องภายในตระกูล เจ้าจะเข้ามาขัดทำไม? กลับไปซะ!”

 

เย่หลิงตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว นางไม่กล้าแม้แต่จะสบสายตากับผู้เฒ่าตระกูลเย่แต่นางก็ไม่ยอมจากไป เด็กสาวรวบรวมความกล้าทั้งหมดและก้าวเข้าไปข้างในศาลเจ้า นางหมอบกายลงทำความเคารพเหล่าผู้อาวุโสทั้งสองด้านอีกครั้งก่อนจะกล่าว “ท่านผู้อาวุโส บัดนี้พี่ชายของข้ากำลังแย่งชิงสิทธิ์ในการขุดเหมืองหนานชานกับตระกูลหลีอย่างเอาเป็นเอาตาย เขาเสี่ยงชีวิตเพื่อตระกูล เพื่อให้ความเป็นอยู่ของพวกเราดีขึ้น หากพวกท่านคิดจะปลดเขาจากตำแหน่งทายาทเสียตั้งแต่ตอนนี้ ข้าคิดว่ามันช่างไม่เป็นธรรมนัก”

 

“เจ้า…เจ้ากล้าดียังไง!”

 

 ผู้เฒ่าตระกูลเย่เริ่มโกรธจัด “พวกข้าจะขับไล่เย่ฉวนหรือไม่ ก็ไม่ใช่เรื่องที่เจ้าจะมาออกความคิดเห็น ใครก็ได้มาลากตัวนางออกไป!”  

 

เมื่อมาถึงจุดนี้ ผู้สืบทอดคนใหม่แห่งตระกูลเย่ก็ยกยิ้มขึ้นก่อนกล่าว “นางควรถูกโบยสามสิบไม้เพื่อไม่ให้ผู้อื่นเอาเป็นเยี่ยงอย่าง!”

 

ผู้เฒ่าตระกูลเย่ได้ยินก็สั่งการอย่างเย็นชา “โบยนางสามสิบไม้!”

 

เพียงครู่เดียว ข้ารับใช้สองคนก็ปราดเข้ามาจับตัวเย่หลิงไว้

 

เย่หลิงกำมือแน่นและพูดออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว “ไม่ยุติธรรมเลยสักนิด พี่ชายของข้าต้องออกไปเผชิญความยากลำบากมากมายเพื่อครอบครัวมานานหลายปี แม้กระทั่งตอนนี้เอง ท่านพี่ก็ยังต่อสู้เพื่อครอบครัวอยู่อย่างสิ้นหวัง แต่พวกท่านกลับ…”

 

ข้ารับใช้คนหนึ่งมองไปที่ทายาทคนใหม่ของตระกูลอย่างเย่หลาง เขารู้ทันทีว่าโอกาสอยู่ที่นี่แล้วจึงยิ้มอย่างเย็นชา

 

“การขึ้นเป็นทายาทของท่านเย่หลางได้รับการยอมรับแล้ว” เมื่อคิดได้ดังนี้ เขาจึงยกมือขึ้นและฟาดลงไปบนหน้าของเด็กสาว

 

“เพียะ!”

 

เมื่อเสียงตบดังขึ้น แก้มขวาของเย่หลิงก็กลายเป็นสีแดงบวมทันที เย่หลิงไม่ได้ร้องไห้ เพียงแต่ยกมือขึ้นแนบแก้มข้างที่โดนตบอย่างแน่นหนาก็เท่านั้น

 

เย่หลางมองไปที่ข้ารับใช้คนนั้นพลางยิ้มและเอ่ยถาม “เจ้าชื่ออะไร?”

 

เขาค้อมกายทำความเคารพอย่างนอบน้อม “ข้าชื่อจางมู่ขอรับ”

 

เย่หลางพยักหน้า “เจ้าทำดีมาก เอาไว้ข้าได้กลายเป็นผู้สืบทอดตระกูลเย่แล้วเมื่อไหร่ ข้าต้องการบ่าวรับใช้คนสนิทเอาไว้ใช้สอยสักสิบคน ข้าจะให้เจ้าเป็นหนึ่งในนั้น”

 

เมื่อได้ยินเช่นนี้จางมู่ก็ดีใจมากรีบก้มลงทำความเคารพทันที “ข้าน้อยยินยอมทำทุกอย่างเพื่อนายท่าน ต่อให้ต้องบุกน้ำลุยไฟก็ไม่หวั่นขอแค่นายท่านเย่หลางได้โปรดเมตตา!”

 

เย่หลางพยักหน้าเล็กน้อย “พาตัวออกไป นางคนนี้สอดแทรกการหารือของเหล่าผู้อาวุโส ไม่ต้องยั้งมือ เจ้าเข้าใจใช่หรือไม่?”

 

จางมู่มองไปที่เย่หลางผู้มีเจตนาสังหารฉายชัดในแววตาก็เข้าใจ ดังนั้นพอคว้าผมของเย่หลิงได้ก็ดึงเขาก็ดึงตัวนางออกไปทันที

 

ทันใดนั้นจางมู่ก็ต้องหยุดฝีเท้าลงเมื่อเห็นอะไรบางอย่าง

 

ข้างในศาลบรรพชน คนอื่น ๆ ล้วนหันหน้ามองตามสายตาของจางมู่ออกไปข้างนอก

 

ห่างออกไปไม่ไกลนัก วัยรุ่นผู้หนึ่งกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ เขาสวมเสื้อคลุมยาวมีรอยขาดเป็นทางเผยให้เห็นเนื้อหนังและบาดแผลที่เต็มไปด้วยเลือดอยู่ทุกหนแห่ง

 

ผู้มาใหม่นั่นก็คือเย่ฉวนผู้ซึ่งรีบรุดหน้ากลับมาจากหนานชานนั่นเอง!

 

ทันทีที่เห็นเย่ฉวน รอยยิ้มเย็นก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเย่หลาง ส่วนบรรดาผู้อาวุโสตระกูลเย่ต่างขมวดคิ้วมุ่น

 

ผู้เฒ่าตระกูลเย่หรี่ตาลงเล็กน้อย ใบหน้าทะมึนของเขาดูน่ากลัว ไม่มีใครรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

 

พอเข้ามาใกล้ในระยะประชิด เย่ฉวนซึ่งเห็นเย่หลิงถูกจางมู่กระชากปอยผมอยู่คามือ สีหน้าของเขาพลันเปลี่ยนเป็นโกรธจัด “ใครมันอนุญาตให้คนอย่างเจ้าแตะต้องน้องสาวข้า?”

 

เมื่อจางมู่เห็นเย่ฉวนก็เปลี่ยนสีหน้าในทันที เขามองไปที่เย่หลางอย่างรวดเร็วเพื่อจะขอความเห็น แต่วินาทีนี้เย่ฉวนซึ่งกำลังโกรธจัดได้ทะยานไปยืนอยู่หน้าด้วยความรวดเร็วปานเสือ และก่อนที่จางมู่จะทันได้ตั้งตั้วเขาก็ถูกเย่ฉวนซัดกำปั้นเข้าให้ที่หน้าเรียบร้อยแล้ว

 

“เปรี้ยง!”

 

จางมู่เริ่มมีอาการวิงเวียนศีรษะ ไม่นานนักร่างที่เซโงนเงนก็ร่วงลงกับพื้น

 

แต่เย่ฉวนยังไม่หยุดเพียงเท่านั้น เขาพุ่งกลับเข้าไปหาจางมู่อีกครั้ง แต่คราวนี้เย่หลางที่ยังยืนอยู่ภายในศาลเจ้าตะโกนออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว “เย่ฉวน นั่นมันคนของข้านะ เจ้ากล้าดียังไง…”

 

เย่ฉวนยกเท้าขึ้นเหยียบกระทืบเข้าที่ยอดอกของจางมู่

 

“อั้ก!”

 

เลือดที่มุมปากค่อย ๆ ไหลริน

 

หลังจากที่ได้เห็นภาพนี้ สีหน้าของเย่หลางก็บิดเบี้ยวน่าเกลียดจนดูไม่ได้ แต่กระนั้นเย่ฉวนก็ยังมองตอบอย่างไม่เกรงกลัว “คนของเจ้า?”

 

ปลายเท้าของเย่ฉวนค่อย ๆ เลื่อนไปที่ใบหน้าของจางมู่แทน จากนั้นก็กระแทกลงไป อย่างโหดเหี้ยม!

 

หน้าทั้งหน้าของจางมู่เสียโฉม เขาครวญครางออกมาอย่างไม่หยุดหย่อน “นายท่าน นายท่านได้โปรดช่วยข้าน้อยด้วย…”

 

เย่ฉวนเมินจางมู่ที่กำลังร้องคร่ำครวญพลางก้าวเข้าไปช่วยน้องสาว ทันทีที่เห็นสภาพของเย่หลิง เย่ฉวนพลันรู้สึกเหมือนโดนมีดกรีดแทงหัวใจ เขากำหมัดแน่น ตัวสั่นไปทั่วทั้งร่าง

 

เมื่อเย่หลิงได้มองเย่ฉวน น้ำตาก็พลันไหลพรั่งพรูออกมาทันที “พี่ชาย พี่ชายเจ็บไหม…”

 

พอได้ยินเสียงร้องไห้ของน้องสาว เย่ฉวนนึกฉุนกึกขึ้นมาอีก วิ่งกลับเข้าไปเหยียบศีรษะของจางมู่ซ้ำแล้วซ้ำอีกเป็นการระบายความโกรธแค้น

 

“เปรี้ยง!”

 

ศีรษะจางมู่กระแทกเข้ากับบันไดหิน เลือดไหลซ่านกระเซ็น ตายคาที่!

 

เมื่อได้เห็นฉากนี้ ทุกคนในที่นั้นก็ได้แต่นิ่งอึ้งไป

เย่ฉวนยังไม่ยอมหยุด เขาหันไปจ้องหน้าเย่หลาง “น้องสาวของข้าไม่ใช่คนที่ใครจะมาแตะต้องได้ง่าย ๆ มารดามันเถอะ เจ้ากล้าดียังไง!”

 

หลังจากพูดจบ เขาสาวเท้าเดินตรงเข้าไปหาเย่หลาง 

 

ใบหน้าของผู้เฒ่าตระกูลเย่พลันเปลี่ยนสี “เจ้านั้นแหละกล้าดียังไง!”

 

กล่าวจบผู้เฒ่าตระกูลเย่ก็เคลื่อนที่ไปพลางซัดฝ่ามือเข้าหาเย่ฉวนทันที

 

ลมจากฝ่ามือนั้นแข็งแรง รวดเร็ว และดุเดือด

 

เย่ฉวนกระตุกมุมปากอย่างชั่วร้าย 

 

มือขวาของเขากำหมัดแน่น ในเสี้ยววินาทีถัดมาก่อนที่ลำแขนขวาจะถูกฉีกออกเป็นชิ้น ๆ กำปั้นนั้นก็ถูกซัดเข้าไปได้ถึงตัวของผู้เฒ่าตระกูลเย่แล้ว

 

“ตูม!”

 

สองหมัดปะทะกันจนเกิดเสียงระเบิดก็ดังขึ้น

 

เย่ฉวนถอยกลับไปที่ประตูหลังจากซัดจนผู้เฒ่าตระกูลเย่ล่าถอยไปได้หลายก้าว

 

ทุกคนตื่นตะลึง

 

ในเมืองชิงโจว ผู้ฝึกยุทธ์ถูกแบ่งแยกออกเป็นหลายระดับ ขั้นแรกหลอมกายา ขั้นสองเสริมกายา ขั้นสามกายากล้าแกร่ง ขั้นสี่ผสานหยินหยาง ขั้นห้าแสวงหา และสุดท้ายคือขั้นหกผสานลมปราณที่สามารถควบคุมลมปราณได้! ผู้เฒ่าตระกูลเย่นั้นได้บรรลุถึงขั้นผสานลมปราณ ส่วนเย่ฉวนเป็นเพียงผู้ฝึกยุทธ์ขั้นห้าแสวงหาเท่านั้น จริงอยู่ว่าทั้งคู่ห่างชั้นกันอยู่หนึ่งขั้น แต่กระนั้นเย่ฉวนก็เป็นรองกว่าเพียงแค่เล็กน้อย

 

ผู้เฒ่าตระกูลเย่รู้สึกประหวั่นพรั่นพรึง เขารู้ดีว่าเย่ฉวนเป็นชายหนุ่มที่มีความสามารถและมากด้วยพรสวรรค์เหมาะสมแล้วที่เป็นผู้สืบทอดของตระกูลเย่คนถัดไป ทั้งนี้เย่ฉวนยังต่อสู้เพื่อตระกูลเย่มาโดยตลอดหลายปีที่ผ่านมา แต่ถึงอย่างนั้นผู้เฒ่าตระกูลเย่ก็คาดไม่ถึงว่าความสามารถในการต่อสู้ของเย่ฉวนจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้!

 

“แข็งแกร่งมาก!”

 

เมื่อครุ่นคิดถึงเรื่องนี้ จิตสังหารก็ยิ่งเข้มข้นขึ้นในแววตา

 

ผู้เฒ่าตระกูลเย่มองกลับมาที่เย่ฉวน “เย่ฉวน เจ้ากล้าดีนักนะที่คิดโจมตีทายาทของตระกูลต่อหน้าสุสานบรรพชน!”

 

เย่ฉวนย่นคิ้วเล็กน้อย “ทายาทงั้นเหรอ?”

 

ผู้เฒ่าตระกูลเย่หัวเราะ “เย่ฉวน ข้าลืมบอกไป เจ้าถูกปลดจากตำแหน่งผู้สืบทอดแล้ว นับตั้งแต่นี้ต่อไป เย่หลางถือเป็นทายาทของตระกูลเย่ของพวกเรา!”

 

เย่ฉวนหรี่ตา “ข้าน่ะหรือถูกปลดจากตำแหน่งผู้สืบทอด?”

 

ผู้เฒ่าตระกูลเย่เอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา “นี่เป็นการตัดสินใจของบรรดาผู้อาวุโสตระกูลเย่”

 

เย่ฉวนคลี่ยิ้มและกล่าวอย่างดุเดือด “ข้าทุ่มเทพละกำลังกายใจทั้งหมดเพื่อต่อสู้อยู่ทางโน้น แต่พวกท่านกลับทำพิธีปลดข้าออกจากตำแหน่งผู้สืบทอดอยู่ที่นี่?”

 

ผู้เฒ่าตระกูลเย่หัวเราะก่อนจะชี้ไปที่เย่หลางซึ่งยืนอยู่ไม่ไกล “เจ้ารู้ไหมว่าเขาคือใคร?”

 

ไม่รั้งรอให้เย่ฉวนตอบ ผู้เฒ่าตระกูลเย่ก็กล่าวสำทับ “เย่หลางคือหนึ่งในผู้ที่ถูกเลือก ผู้ถูกเลือกที่เพิ่งตื่นขึ้น!”

 

เย่ฉวนตกใจ

 

ผู้ที่ถูกเลือก?

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top