ขนาดตัวอักษร

ตอนที่ 185: พลาด !

 257 Views

ท่ามกลางเหตุการณ์ที่พวกเขาทั้งสี่มองหน้ากัน สีหน้าของเหยินปาเชียนแลดูตะลึง อะไรจะบังเอิญขนาดนี้เนี่ย ?

 

เวลาต่อมา ชายสองคนนั้นก็ลอยขึ้นไปข้างบนและสิ้นลมหายใจโดยไม่มีโอกาสได้พูดได้จา

 

ก่อนหน้านี้ เหยินปาเชียนและจักรพรรดินีได้หายตัวไปด้านหลังโขดหินขนาดใหญ่ใกล้กับถนนลูกรังซึ่งนำไปสู่เมืองที่อยู่ไกลออกไป ในตอนนั้นมีรถอยู่บนถนน 3 คันด้วยกัน คือรถกระบะดัดแปลง 2 คัน และรถบรรทุกทหาร 1 คัน ณ เวลานั้น มีชายหลายคนสวมหมวกเกราะลายพรางกำลังฉี่เรียงกันอยู่ริมถนน ในขณะเดียวกัน พวกเขาก็หัวเราะดังลั่น พวกเขาเยาะเย้ยชายสองคนที่ทำตัวเหมือนผู้หญิง ที่ต้องไปหลบซ่อนเพื่อที่จะฉี่

 

ในที่สุด พวกเขาก็ได้เห็นชายสองคนลอยขึ้นจากด้านหลังโขดหิน

 

ทีแรกทุกคนตกตะลึง จากนั้นก็มีคนตะโกน แล้วทุกคนก็ดึงกางเกงขึ้นและเล็งปืนที่อยู่ในมือไปที่โขดหิน ในเวลาเดียวกันพวกเขาก็ก่นด่าวนไปด้วย

 

ในขณะนี้ ด้านหลังโขดหิน สีหน้าของจักรพรรดินีเยือกเย็น อันที่จริงนางไม่รู้ว่าชายทั้งสองกำลังพยายามจะทำอะไร ยังไงซะก็ไม่มีใครทำแบบนี้ต่อหน้านางมาก่อน

 

แท้จริงแล้วนางรู้สึกหงุดหงิดกับการที่นางได้พบกับชายสองคนในเวลาที่นางปรากฏตัวบนดาวโลก

 

เมื่อได้ยินเสียงโห่ร้องที่ส่งเสียงออกมาด้วยภาษาที่นางไม่เข้าใจ จักรพรรดินีจึงแบกเหยินปาเชียนขึ้นมาแล้วกระโดดออกจากด้านหลังโขดหิน ตรงข้ามกับพวกเขา คนมากกว่า 20 คนได้เล็งปืนมาที่พวกเขาพร้อมกับก่นด่าเป็นภาษาต่างชาติใส่พวกเขา

 

ไม่มีใครรู้สึกถึงความจำเป็นที่จะต้องใช้ปืนกลบนรถกระบะ เพราะถึงยังไงก็มีแค่สองคนเท่านั้นเอง

 

เหยินปาเชียนกับจักรพรรดินีอยู่ห่างจากชายเหล่านั้นไม่ถึง 20 เมตร ในตอนนี้ทั้งสองฝ่ายสามารถมองเห็นหน้ากันแล้ว

 

ทันใดนั้นเอง จักรพรรดินีก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ก่อนที่คนอื่นจะสามารถตอบโต้ได้ นางก็ปรากฏตัวเหนือคนที่อยู่ด้านหน้าสุดแล้วย่ำเท้าลงไปบนหัวของเขา แต่ทว่า ไม่เหมือนกับคนที่นางได้ตอกลงไปกับพื้นราวกับตะปูก่อนหน้านี้ หัวของชายคนนี้ถูกอัดเข้าไปในช่องอกของเขา นางกระโดดขึ้นไปบนหัวของอีกคนหนึ่งโดยใช้คนตายเป็นหินเหยียบก้าว ราวกับว่านางกำลังเล่นตั้งเตอย่างไรอย่างนั้น

 

ไม่ถึง 2 วินาทีต่อมา ทั้งหมด 9 คนก็ล้มลงกับพื้นโดยมีกระดูกโผล่ออกมาจากหลัง

 

ส่วนคนที่เหลือเห็นเพียงแค่เงาสีแดงกำลังอุ้มชายคนหนึ่งลอยไปลอยมาเหนือพวกเขาด้วยความเร็วอันเหลือเชื่อ พร้อมกับเสียงกระดูกที่แตกละเอียดดังมาจากร่างกายของพรรคพวก ความหวาดกลัวเกิดขึ้นในใจ พวกเขาด่าลั่น ยกปืนขึ้นแล้วยิงขึ้นไปข้างบนอย่างดุเดือด

 

พวกเขาไม่สามารถล็อคเป้าจักรพรรดินีได้เลย

 

เวลาต่อมา เงาสีแดงก็ลงมาจากข้างบนราวกับปีศาจและลอยไปมาในกลุ่มชายนั้น พวกเขาลอยขึ้นไปข้างบนทีละคน ตั้งแต่ต้นจนจบ สิ่งที่พวกเขาได้เห็นก็คือเงาสองร่างพุ่งขึ้นลงในอากาศ

 

การต่อสู้ครั้งนี้ใช้เวลาไม่ถึง 10 วินาที

 

เสียงปืนที่ยิงออกมาได้หยุดลง

 

เมื่อจักรพรรดินีหยุดอยู่กับที่ นางก็ถูกห้อมล้อมไปด้วยซากศพ

 

ศพครึ่งหนึ่ง กระดูกและอวัยวะภายในทุกส่วนถูกบดขยี้เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

 

ส่วนศพอีกครึ่งหนึ่ง หัวอยู่ในช่องอกโดยที่กระดูกสันหลังโผล่ออกมาจากแผ่นหลัง

 

ในที่สุดเหยินปาเชียนก็ได้สัมผัสกับความรู้สึกที่ได้ติดอยู่ในห่ากระสุน แต่ทว่าไม่มีกระสุนกระทบเขาแม้แต่นัดเดียว

 

ในสถานการณ์เมื่อครู่นี้ แท้จริงแล้วเขาไม่ได้รู้สึกกังวลหรือหวาดกลัวแต่อย่างใด

 

เขามีความมั่นใจเต็มเปี่ยมในความแข็งแกร่งของจักรพรรดินี

 

“น่าจะยังมีคนอยู่บนรถนะ” เหยินปาเชียนเตือน

 

ขณะที่เหยินปาเชียนพูดจบ ประตูรถกระบะสองคันก็เปิดออกมา

 

“ปั้ง ปั้ง ปั้ง”

 

ทันทีที่ประตูเปิดออกมา เสียงปืนก็ดังก้องไปทั่ว

 

ชายทั้งหมด 3 คนยิงปืนใส่พวกเขา ในตอนนี้สีหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความกลัว ราวกับพวกเขาได้เห็นยมบาลอย่างไรอย่างนั้น ในขณะที่พวกเขาตะโกนด่า นิ้วก็ลั่นไกปืน

 

จักรพรรดินีอุ้มเหยินปาเชียนไว้ในอ้อมแขนของตน นางขยับไปด้านข้าง 3 เมตร จากนั้นนางก็กระโดดขึ้นไปบนหัวชายคนหนึ่งแล้วก็ไปลงบนหัวชายอีกคน

 

คนสุดท้ายซ่อนตัวอยู่หลังประตูรถพลางยิงใส่จักรพรรดินีด้วยสีหน้าหวาดผวา

 

ทันใดนั้นเอง จักรพรรดินีก็ควงมือขึ้นไปข้างบน กระสุนหลายนัดเข้ามาอยู่ในมือของนางอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย หลังจากที่นางควงแขน รูจำนวนมากก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าต่างประตูรถทันที ชายคนนั้นยังคงลั่นไกปืนของตนพลางตะโกนอย่างเมามัน เขาไม่ได้ตระหนักเลยว่าปืนของตนนั้นกระสุนหมดแล้ว ในขณะเดียวกันก็มีน้ำไหลลงมาตามกางเกง

 

ชายคนนั้นรู้สึกว่าตนอยู่ในความฝัน กำลังอยู่ในความฝันอย่างแน่นอน ไม่เช่นนั้นเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นในโลกนี้ได้อย่างไร ? ทุกอย่างจะดูสมเหตุสมผลหากเขาอยู่ในความฝัน สองคนนี้ต้องเป็นปีศาจแน่ ๆ…เขาจะไม่ยอมแพ้ให้กับพวกเขา…

 

การเคลื่อนไหวของจักรพรรดินีว่องไวเกินเหตุ ทั้งเหยินปาเชียนและชายคนนั้นต่างก็ไม่ได้รู้เลยว่านางได้จับกระสุนปืนแล้วเขวี้ยงกลับไป แถมยัง พลาด ! พลาด ! พลาด !

 

กลิ่นอายอันเยือกเย็นหลั่งไหลออกมาจากใบหน้าของจักรพรรดินี ทันใดนั้นนางก็ไปโผล่ที่หน้าประตูรถแล้วเตะใส่

 

“ตู้ม”

 

ประตูรถบิดเบี้ยวและกระแทกเข้ากับชายคนนั้นด้วยแรงอันมหาศาล ขาและหัวของชายคนนั้นที่ยื่นออกไปเหนือประตูรถยังคงอยู่ที่เดิม แต่ร่างกายส่วนที่เหลือของเขาลอยเข้าไปในรถและออกจากประตูอีกด้านหนึ่งโดยที่เลือดพุ่งไปทั่ว

 

จักรพรรดินีแบกเหยินปาเชียนขึ้นมาด้วยสีหน้ามืดมน

 

เหยินปาเชียนพูดไม่ออก ชายคนสุดท้ายเสียชีวิตด้วยการตายที่น่าสยดสยอง

 

 

 

จักรพรรดินีเดินไปตามเส้นทางอันสันโดษอย่างมีจุดมุ่งหมาย หลังจากนั้นสักพัก พวกเขาก็มาถึงเมืองที่ได้เห็นไกลออกไปเมื่อครู่นี้ เมื่อพวกเขาเข้าใกล้เมือง พวกเขาก็รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างผิดปกติกับเมืองแห่งนี้

 

มันแตกต่างจากประเทศจีนที่มีตึกสูงตั้งตระหง่านอยู่มากมายโดยสิ้นเชิง

 

ไม่ไกลจากทั้งสองคน มีดงบ้านชั้นเดียวที่เก่าทรุดโทรม บ้านเรือนส่วนใหญ่พังทลาย โดยมีกำแพงเพียงหนึ่งหรือสองแถวเท่านั้นที่ยังไม่เสียหาย ทุกหลังเต็มไปด้วยรูกระสุนและร่องรอยของปืนใหญ่

 

มีบ้านเรือนบางหลังที่สูงกว่าเล็กน้อยอยู่ไกลออกไป แต่พวกเขาไม่สามารถมองเห็นได้แน่ชัด

 

ในตอนนี้ สิ่งที่พวกเขาเห็นคือซากปรักหักพัง เต็มไปด้วยบรรยากาศแห่งความตาย

 

อย่างไรก็ตาม พวกเขาต้องเข้าไปในเมืองก่อนถึงจะได้รู้สภาพที่แน่นอน จักรพรรดินีอุ้มเหยินปาเชียนไว้ในอ้อมแขน นางกระโดดขึ้นไปข้างบนแล้วร่อนลงบนหลังคาบ้านและมุ่งหน้าต่อไปเรื่อย ๆ บางครั้งนางจะหยุดที่ตึกสูงแล้วค้นหาทิศทางที่เหมาะสมเพื่อมุ่งหน้าต่อไป

 

ในขณะนี้ ทั้งสองคนได้ค้นพบว่ายังมีคนอีกมากมายอยู่ในเมือง ส่วนใหญ่เป็นทหารที่สวมหมวกเกราะลายพรางเหมือนที่ได้เห็นก่อนหน้านี้

 

มีพลเรือนอยู่น้อยมาก บางคนร่อนเร่ไปตามท้องถนนพลางหลีกเลี่ยงทหารที่บังเอิญเจอ

 

บางคนยืนอยู่ด้วยกันพลางตะโกนเป็นภาษาที่เหยินปาเชียนกับจักรพรรดินีไม่เข้าใจ

 

แถมยังมีชายหนุ่มที่โบกมืออย่างแรงกล้าเมื่อได้เห็นทหารเหล่านั้นด้วย

 

เหยินปาเชียนและจักรพรรดินีหยุดที่บนหลังคาตึกสูง จากนั้นจักรพรรดินีจึงถาม “จะทำอะไรกันต่อ ?”

 

“คว้าตัวใครซักคนมาถามข้อมูลเพิ่ม ข้าน้อยคิดว่าสิ่งที่พวกเราต้องการไม่ได้อยู่ที่นี่ พวกเราต้องไถ่ถามเกี่ยวกับตำแหน่งเมืองที่สำคัญที่สุดและที่อยู่ของผู้นำขอรับ ตัวเลือกที่ดีที่สุดของพวกเราคือการหาคนที่ไม่ใช่คนท้องถิ่น จากสิ่งที่ข้าน้อยรู้มา มีวัยรุ่นที่ถูกล้างสมองมากมายหลายคนที่มาจากประเทศอื่นมายังที่นี่ คนพวกนั้นไม่จงรักภักดีและกระตือรือร้นเหมือนทหารในพื้นที่หรอกขอรับ พวกเราจะคัดข้อมูลจากคนพวกนั้นได้สะดวกกว่าขอรับ” เหยินปาเชียนพูด “ฝ่าบาทปล่อยข้าน้อยไว้ที่นี่ได้เลย ไม่น่าจะมีอันตรายอะไรหรอก”

 

จักรพรรดินีพยักหน้า นางวางเหยินปาเชียนไว้กับผนังอย่างดีแล้วกระโดดลงจากตึกไป

 

 

 

“นาช่า ดูท่าพวกเราจะตัดสินใจถูกแล้วนะที่มาที่นี่อ่ะ” หญิงสาวแขกขาว 2 คนแต่งกายด้วยชุดทหารกำลังสูบบุหรี่อยู่ในร่ม

 

“ใช่ ชั้นชอบที่นี่นะ การต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับทุกคนเพื่ออุดมการณ์เนี่ยดีกว่าชีวิตน่าเบื่อที่เคยอยู่ซะอีก ชั้นได้เจอเป้าหมายของชีวิตก็ที่นี่แหละ” หญิงสาวที่มีกระบนใบหน้ายิ้มแล้วพูดออกมา

 

ทั้งสองคนมีอายุประมาณ 20 ปี พวกเธอยอมทิ้งชีวิตที่สงบสุขและอุดมสมบูรณ์แล้วมาที่นี่กันอย่างลับ ๆ เป็นเวลาครึ่งปีแล้วที่พวกเธอมาถึงที่นี่ และพวกเธอก็เริ่มคุ้นเคยกับชีวิตที่นี่แล้ว

 

ในสถานที่แห่งนี้ พวกเธอได้พบกับสิ่งที่ปรารถนา

 

ต่อให้พวกเธอเสียชีวิตลงที่นี่ พวกเธอก็ทำไปเพื่ออุดมการณ์

 

เพราะฉะนั้น พวกเธอจึงไม่กลัวความตาย

 

และในขณะนี้ มีคนปรากฏตัวต่อหน้าพวกเธอ คน ๆ นั้นสวมชุดสีแดงและมีรูปร่างหน้าตาอันน่าทึ่ง นางดูไม่เหมือนกับคนของที่นี่ แต่กลับเหมือนคนในทีวีหรือไม่ก็งานเลี้ยงอย่างไรอย่างนั้น

 

อย่างไรก็ตาม หญิงสาวทั้งสองคนไม่ได้ใส่ใจสิ่งเหล่านี้ แต่กลับเป็นวิธีการที่ผู้หญิงคนนี้ปรากฏตัวตรงหน้าพวกเธอ

 

คนทุกคนย่อมตกใจเมื่อมีใครบางคนปรากฏตัวตรงหน้า หญิงสาวทั้งสองคนก็ไม่เว้น พวกเธออ้าปากพร้อมกันและกำลังจะกรีดร้องขอความช่วยเหลือ

 

จักรพรรดินีตบไปที่หน้าผากหญิงสาวคนหนึ่ง

 

ทันใดนั้น ท้ายทอยของเธอก็กระแทกเข้ากับกำแพงด้านหลังอย่างหนักหน่วง ทำให้เลือดพุ่งกระฉูดไปทั่ว

 

ในขณะเดียวกัน จักรพรรดินีก็คว้าตัวหญิงสาวอีกคนแล้วหายตัวไป

 

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง มีคนมาพบทหารหญิงนอนตายอยู่บนพื้นพร้อมกับเบิกตากว้าง คน ๆ นั้นได้กรีดร้องเตือนทุกคนในทันที

 

หลังจากนั้นไม่นาน ทหารในเมืองจำนวนมากก็ถูกระดมกำลัง

นิยายทั้งหมด

  • หมวดหมู่นิยาย


  • Top